3.บอส

" ไปเที่ยว ? "

เลขาสาวอยากจะแหม ใส่ผู้เป็นเจ้านาย แต่เพราะยังเกรงใจ ก็เลยได้แต่ค้อนลมค้อนฟ้า ไปตามเรื่อง คนขับรถอมยิ้ม ชอบใจที่ได้แกล้ง คนข้างๆ

" บอส ไม่รู้หรอคะ ว่าวันหยุดเสาร์อาทิตย์ เป็นวันพักผ่อน วันทำงานบ้าน ของพนักงานออฟฟิศ "

คนที่หมักผ้าเอาไว้จนเต็มตะกร้า น้ำในตู้เย็นเหลือไม่กี่ขวด ของใช้ของกิน ไม่มีเหลือ บ่นออกมา

" ให้นอนตื่นสายแล้วนะ ยังจะมาบ่นอีก "

เจ้านายบอกออกมา หวังจะให้คนขี้บ่น รู้ตัวว่า เค้าใจดีแล้ว

" ค่ะ ให้นอนตื่นสาย แต่งานบ้านอย่างอื่น ยังไม่ได้ทำเลยค่ะ "

พิมพ์พิมล บอกกับเจ้านาย ที่ขับรถมุ่งหน้า ออกจากกรุงเทพ ด้วยความเร็วเต็มสมรรถนะของรถราคาแพง

" มาทำงานพิเศษ ก็ได้เงินพิเศษ ไปจ้างเค้าเอาแล้วกัน "

คนถนัดใช้เงินแก้ปัญหาหาทางออกให้ แล้วยื่นบัตรเครดิต ของตัวเองที่เสียบอยู่บนรถให้เธอ

" เงินมีลิมิตนะ อย่าไปรูดกระเป๋าแล้วกัน " เลขาสาวมองดู กระเป๋าใบจิ๋วของตัวเอง ที่บอสซื้อให้เป็นของขวัญปีใหม่แล้วย่นจมูก

" โถ พิมพ์กะว่าจะรูดซีลีนสักใบ "

คนอยากแกล้ง ดัดหลังเค้า แต่เจ้านายกลับหัวเราะออกมา

" เอาสิ เอาใบไหนละ เดี๋ยวให้เอสเอ ดูให้เอง "

ใบหน้าสวยหวานหุบยิ้มทันที แบบนี้ไง ใครต่อใคร ถึงได้บอกว่า บอสเอ็นดูเธอเป็นพิเศษ ไม่ว่าเทศกาลไหน บอสหนุ่มก็มีของขวัญ มาให้เธอเสมอ ถ้าเค้าไม่มีข่าว ควงพริตตี้ ขึ้นคอนโดบ่อยๆ เธอก็คงอดคิดไม่ได้ ว่าเค้ามีใจ เหมือนกัน

กาแฟเย็นสองแก้ว และ มัฟฟิ่นอีกสองชิ้น ที่ร้านไดร์ฟทรู ก่อนออกจากชานเมือง เป็นของว่าง ก่อนจะเป็นมื้อกลางวัน คนขับรถ ยกแก้วกาแฟ ขึ้นมาดูด แล้วชี้ไปที่ มัฟฟิ่นช้อกโกแลตหอมกรุ่น

" มือไม่ว่าง " เค้าถือแก้วกาแฟ ไม่ยอมวาง แล้วบอกให้เธอ หยิบขนมให้

มือบางหยิบขนมออกมาจากถุงกระดาษสีน้ำตาล แกะกระดาษออกก่อน แล้วยื่นให้เค้า

" ก็บอกว่ามือไม่ว่าง " คนรู้ทัน คว้าแก้วกาแฟมาวางใส่ที่วางแก้ว แล้วยัด ขนมใส่มือเค้า

" เชิญค่ะ "

อัศวิน ยิ้มแล้วกัดขนมจนเต็มปาก ด้วยความประชดประชด ก่อนจะยัดขนมใส่ปากคนข้างๆ แล้วหัวเราะออกมา

" บอส " เสียงอู้อี้ พร้อมเศษขนมที่ร่วงหล่นบนเสื้อ ทำให้เธอโกรธ เจ้านายของเธอ ขี้แกล้งที่สุด

" บอกให้ป้อนไม่ป้อน "

เค้าดุเธอ คล้ายกับเป็นการลงโทษ คนถูกแกล้ง ค้อนใส่ แล้วปัดเศษขนมออกจากเสื้ออย่างระมัดระวังเจ้าของรถ วางขนมที่เหลือ แล้วจับแขนเธอเอาไว้

" รถเปื้อน เดี๋ยวมดขึ้น " คนรักรถดุอีกแล้ว มืออีกข้าง จึงปัดเศษขนมให้ตกลงพื้นทันที

" ก็บอสทำให้พิมพ์เปื้อนเองนะคะ " พิมพ์พิมลเถียงสู้ เธอเปื้อนเพราะเค้า

" ยอม " เค้าปล่อยมือแล้วยกมือขึ้น มองเสื้อที่เปื้อนเศษขนม แล้ว พูดขึ้นมา

" ไหนๆก็ไหนๆแล้ว พรุ่งนี้มาเอารถไปล้างให้ด้วยแล้วกัน "

" บอส " เลขาสาวเรียกเจ้านายอีกครั้ง อาทิตย์หนึ่งมีเจ็ดวัน วันทำงาน5วัน ได้หยุด2วันแล้วเค้า จะมาตัวคิดกับเธอ ทำไมอีก

รถสปอร์ตคันสวยจอดที่หน้าอาคารที่กำลังก่อสร้างอยู่ คนงานมองรถหรูที่มาจอด แล้วก็วิ่งออกมาหา

" สวัสดีครับคุณวิน " ชายหนุ่มพยักหน้ารับแล้วเดินไปเปิดประตูให้คนข้างๆ

หญิงสาวลงจากรถ มายืนข้างๆเค้า

" อะไรคะเนี่ย "

พิมพ์พิมลมองดู โครงสร้างอาคาร แล้วเดินตามเค้าเข้าไปข้างใน ชายหนุ่มเดินนำหน้า แล้วหันมามองเธอ เป็นระยะ

" อีกสองสัปดาห์ ก็น่าจะตกแต่งได้แล้วครับ " หัวหน้าคนงาน บอกกับเจ้านายที่มาตรวจงาน เลขาสาวขมวดคิ้ว แล้วมองหาร่มที่ป้องกันแสงแดด

" มานี่มา " คนที่กำลังฟังหัวหน้าคนงานพูด ดึงแขนเธอให้มาใกล้เค้า เอาตัวเองยืนบังแดดให้ แล้วฟังรายละเอียดต่อ

" ทีมตกแต่งเข้ามาตรวจหน้างานแล้ว สัปดาห์หน้าผมจะเคลียร์ ให้เค้ามาจัดสวน "

ชายหนุ่มพยักหน้า แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายรูป อาคารตรงหน้า ก่อนจะบอกให้หัวหน้าคนงาน กลับไปทำงานต่อได้เลย เค้าอยากจะเดินสำรวจอีกนิด ก็จะกลับแล้ว

แสงแดดในช่วงเวลาเที่ยงกว่า ไม่ปรานีเธอเลย ป่านนี้ หน้าคงมันเป็นขนมถ้วยไปแล้ว

ผ้าเช็ดหน้าเนื้อนุ่มซับเหงื่อที่หน้าผาก พร้อมเสียงบ่น

" หน้ามันเหงื่อชุ่มขนาดนี้ ถึงว่า ขายไม่ออกสักที "

คนโสดสนิท เงยหน้าขึ้นมา ด้วยความโกรธ มองดวงตาคมดุ แล้วก็ดึงผ้าเช็ดหน้า จากมือเค้า มาเช็ดหน้าเอง

" ค่ะ พิมพ์มันไม่ได้สวยเซ็กซี่เอ็กซ์อึ๋มอย่างสาวๆของบอสนี้คะ พิมพ์จะโสดตลอดชีวิต ก็เรื่องของพิมพ์ "

" ก็ถ้าโสดตลอดชีวิตจริงๆ บริษัทจะเลี้ยงดูไปจนแก่ จนเฒ่า " คนถูกตอกย้ำ ค้อนใส่อีกครั้ง แล้วก็ยิ้มให้เจ้านาย

" แต่ก็ไม่แน่นะคะ เนื้อคู่ของพิมพ์อาจจะมาแล้วก็ได้ ใครจะไปรู้ "

คนฟังส่ายหน้า แล้วคว้าข้อมือเล็ก เดินมาที่รถ สตาร์ทเครื่องยนต์ แล้วเปิดแอร์แรงสุด ให้เธอ

" เนื้อคู่อะไร อายุก็ไม่น้อยแล้ว ไม่มีแล้ว "

" บอสสามสิบกว่า ยังไม่มีแฟนเลย พิมพ์แค่ยี่สิบเจ็ดเอง ยังมีโอกาสอีกเยอะค่ะ "

เธอให้กำลังใจตัวเอง แม้โอกาสจะน้อยมากแล้วก็ตาม สมัยนี้ ชายหนุ่มน่าตาดี หน้าที่การงานดี มักจะมีแฟนตั้งแต่สมัยเรียนแล้วทั้งนั้น น้อยคนมาก ที่จะหาแฟนตอนทำงาน แล้วเธอก็ทำงานมาหลายปีแล้ว ยังไม่มีวี่แววจะได้คบใครเลย

" บอสจะทำร้านกาแฟเหรอคะ " เลขาสาวถามเจ้านาย ที่มองดูผลงานของตัวเอง ชายหนุ่มพยักหน้า

" อือ ร้านกาแฟ ขายอาหารดีๆ มีสวนสวยๆ อยู่ใกล้บ้าน "

" ใกล้บ้าน " เธอย้อนถามเค้า แล้วเค้าก็พยักหน้า

" อือ ใกล้บ้าน "

คำว่าใกล้บ้านของเค้า ไม่ผิดสักนิดเดียว จากร้านที่กำลังก่อสร้าง ไปไม่ถึงร้อยเมตร ด้านหลัง เป็นบ้านไม้แบบมินิมอล ที่สวย เหมือนบ้านญี่ปุ่น อยู่ตรงนั้น

แววตาเป็นประกายมองบ้านไม้สีธรรมชาติกับกระจกใส ตรงหน้า ด้วยความชื่นชม บ้านสวยมาก เหมือนในรายการแบบบ้านญี่ปุ่นเลย

เจ้าของบ้านลงจากรถ แล้วเปิดประตูเข้าไป คนที่มาด้วยเดินตามไปอย่างช้าๆ ก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้ไม้ ถอดรองเท้าผ้าใบ แล้วสวมสลิปเปอร์ สีชมพูหวานที่เค้าชี้ ให้เธอดู

" ที่นี่บ้านบอสเหรอคะ "

เจ้าของบ้านเดินไปเปิดแอร์จนเย็นฉ่ำ แล้วเดินไปเปิดตู้เย็น หยิบน้ำออกมา เสิร์ฟให้แขกคนแรก แล้วนั่งลงบนโซฟารับแขกตัวใหญ่

" บ้านฉันเอง " เจ้าของบ้านบอกด้วยความภาคภูมิใจ บ้านจากน้ำพักน้ำแรง ใช้เวลาเกือบสองปี จนเสร็จเรียบร้อย

" ชอบไหม "

" มากค่ะ บ้านบอส เหมือนรูปบ้าน หน้าจอคอมพิมพ์เลย "

พิมพ์พิมล บอกออกมา เจ้าของบ้านส่ายหน้า

" ไม่เหมือนหรอก บ้านฉันสวยกว่าเยอะเลย "