บท
ตั้งค่า

2.เริ่มต้น

ประตูบานเลื่อนเปิดออก ทำให้คนที่นั่งอยู่เพียงลำพัง ต้องหันไป

ใบหน้าหล่อเหลาในชุดสุภาพเสื้อสีครีม ปักโลโก้แบรนด์ดังที่หน้าอก ยิ้มออกมา ก่อนจะนั่งลง ที่เก้าอี้ตัวถัดไป

" ภู " เสียงเรียกชื่อเค้า อ่อนหวานเหลือเกิน จนคนเรียก รู้สึกได้

" พิมพ์ " ชายหนุ่มตอบรับกลับมา แล้วมองหน้าเธอ

" สบายดีไหม " น้ำเสียงสุภาพอ่อนโยน ถามขึ้นมา

" สบายดี ภูละ สบายดีไหม "

ชายหนุ่มพยักหน้า แล้วก็ส่งโทรศัพท์มือถือของตัวเองให้เธอ

" ภูกลับมาอยู่ไทยถาวรแล้ว ขอเบอร์พิมพ์ได้ไหม เผื่อ จะได้คุยกัน "

มือบางรับโทรศัพท์มือถือของเค้ามา แล้วกดเบอร์โทรของตัวเองลงไป ก่อนจะกดโทรออก ไปที่เครื่องของเธอ

" แลกเบอร์กันนะภู "

" ได้สิ แต่พิมพ์ได้เบอร์ภูไปแล้ว อย่าบล็อกก็แล้วกัน "

เค้าพูดหยอกแล้วก็รับโทรศัพท์มือถือ กลับมา หญิงสาว ยิ้มด้วยความดีใจ

บรรยากาศยามค่ำคืนแม้จะมีรถราวิ่งอยู่ด้านหน้า มีเสียงเพลงดังออกมาจากภายในห้อง แต่คนสองคน ที่นั่งอยู่ด้วยกัน กลับดื่มด่ำกับบรรยากาศตรงหน้า จมอยู่กับความคิดของตัวเอง

" พิมพ์ "

" ภู "

คนสองคนที่เรียกชื่อ อีกคนพร้อมกัน หันมามองหน้า แล้วยิ้ม ออกมา

" เลดี้เฟิร์สครับ " ชายหนุ่มผายมือ แล้วบอกให้เธอพูดก่อน

" ภู กลับมาทำงานที่นี่ถาวรแล้วเหรอ " เธอถามเค้า เรื่องงาน

" อือ ไม่อยากไปไหนแล้วละ " คนที่ไปอยู่ต่างประเทศมาหลายปี บอกกับคนตรงหน้า มองใบหน้าสวยหวาน ที่ต่างจาก พิมพ์พิมล คนเดิม

" พิมพ์ ถ้าภู โทรไปหา ชวนพิมพ์ทานข้าว พิมพ์จะโอเคไหม " เค้าถามเข้าประเด็น

" พิมพ์ทำงานบริษัท เลิกงานไม่เกินสองทุ่ม ถ้าวันไหน ไม่ติดอะไร ก็ไปได้ " เธอตอบแบ่งรับแบ่งสู้

" แล้วแฟนพิมพ์ เค้าจะไม่ว่าอะไรใช่ไหม "

คนที่ได้ยินคำถาม ใจเต้นรัว เธอคิดเข้าข้างตัวเองไปแล้ว ว่าภูตะวัน คงอยากรู้ ว่าเธอมีแฟนหรือยัง

" ไม่หรอก " เธอตอบเค้าไป แล้วมองเค้า ที่นั่งข้างเธอ

ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมา สบตากับเธอทันที

" พิมพ์ไม่มีแฟน " เธอตอบเค้าเสียงเบา ภูตะวันพยักหน้า แล้วยิ้มออกมา

" อือ โอเค ภูโทรหาพิมพ์แน่นอน " เค้ายิ้มกว้าง ก่อนจะหันไปมอง ที่ประตู

" ไอ้ภู หายหัว " เพื่อนสนิทของเค้า เรียกหา ก่อนจะเห็นว่า ภูตะวันอยู่กับใครบางคน

" อ้าว พิมพ์ "

มือบางโบกมือทักทายเพื่อนที่เดินมาตาม

" เข้าข้างในเถอะ เดี๋ยวก็จะแยกย้ายแล้ว "

" ไปข้างในเถอะพิมพ์ " ภูตะวันลุกขึ้น แล้วชวนเธอ

" ภูไปเถอะ เดี๋ยวพิมพ์ตามไป "

เธอบอกกับเค้า แล้วมองชายหนุ่มร่างสูงใหญ่เดินเข้าไปข้างใน มือบางหยิบเบอร์มิสคอล ขึ้นมาดู แล้วกดบันทึก ชื่อ ของเค้า ลงไป

ภูตะวัน

รถเก๋งสีขาวเลี้ยวเข้ามาจอดที่หน้าทาวน์โฮม ใจกลางเมือง บ้านหลังเล็กที่มาจากน้ำพักน้ำแรงของเธอ ยังต้องผ่อนอีกเกือบ ยี่สิบปี

ประตูรั้วปิดสนิทพร้อมกับแสงไฟเซนเซอร์ ทำงาน เมื่อมีคนเดินผ่าน

ร่างบอบบางนั่งลงถอดรองเท้าเก็บเข้าตู้ แล้วเปิดดูโทรศัพท์มือถือ ของตัวเองอีกครั้ง

รูปนับสิบรูป ที่เพื่อนส่งมา ไม่ได้ทำให้เธอ สนใจ เท่ากับรูปของเค้า เพียงคนเดียว

เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นทำให้คนที่กำลังหลับสนิท ลืมตาตื่นขึ้นมา ชื่อและเบอร์โทรศัพท์ที่ปรากฏตรงหน้า ทำให้เธอ อยากจะทึ้งผมตัวเอง

" ค่ะ บอส " เสียงงัวเงียรับสาย ทำให้คนที่โทรมาปลุก อมยิ้ม

" คุณพิมพ์ ยังไม่ตื่น " น้ำเสียงสุภาพ ถามกลับมา

"ตื่นแล้วค่ะ บอส " เธอลุกขึ้นนั่ง เอาหมอนตั้งขึ้น แล้วดันตัวเอง ให้นั่งพิงกับหัวเตียง

" ตื่นแล้วก็ดี สิบโมงครึ่งเจอกันที่ออฟฟิศ " เจ้านายสั่งออกมา เพียงเท่านี้ แล้วก็กดวางสายไป คนที่ดื่มมาเมื่อคืน วางโทรศัพท์แล้ววิ่งเข้าห้องน้ำ ทันที

" วันนี้วันหยุด " พิมพ์พิมลร้องกรี้ดออกมา ก่อนจะอาบน้ำแต่งตัวอย่างรวดเร็ว

เสียงเคาะ ประตูห้องทำงาน ดังขึ้น เมื่อเวลา สิบโมงสิบห้านาที ชายหนุ่มในชุด เสื้อเชิ้ตคอปกสีเทา เงยหน้าขึ้นมา แล้วอมยิ้ม

ร่างบอบบาง เปิดประตูเข้ามา แล้วเดินตรงเข้ามาหา ด้วยใบหน้าเรียบเฉย

" ทำเวลาได้ดี " คนที่รออยู่ บอกเสียงนุ่มนวล แล้วมองชุดที่เลขา สวมมา เสื้อเชิ้ตคอปกสีขาว กับกระโปรงสีน้ำตาลอ่อน รองเท้าผ้าใบ

" บอส " เสียงดุเข้ม เรียกเจ้านายของตัวเอง

" ผมก็ลืมถาม ว่าคุณว่างไหม " คนที่ไม่ได้รู้สึกผิดสักนิดเดียว พูดขึ้นมา แล้วปิดคอมพิวเตอร์ตรงหน้า ก่อนจะลุกขึ้นยืน

" ไม่ได้เอารถมาใช่ไหม " เจ้านายถามลูกน้อง แล้วเดินออกมาจากโต๊ะทำงาน เปิดประตู แล้วเดินออกมาจากห้องด้วยกัน

" มารถไฟฟ้าค่ะ รถติดขนาดนี้ เอารถมา คงมาไม่ทัน " เธอตอบเค้า เสียงเข้ม แล้วมองเค้า ที่หยุดเดิน ยืนอยู่ที่หน้าโต๊ะของเธอ

" หยิบกระเป๋า เราจะออกไปข้างนอกกัน "

รถสปอร์ตสีเทาเข้มจอดที่ลานจอดรถ ที่มีรถจอดอยู่ไม่กี่คัน ร่างสูงใหญ่ สวมกางเกงยีนส์สีเข้ม พอดีตัว กับรองเท้าผ้าใบ เดินนำไปที่รถ ก่อนจะเปิดประตูให้เธอ

" ไปไหนคะ " หญิงสาวถามบอส แล้วเดินขึ้นรถ พร้อมกับคาดเข็มขัดนิรภัย ชายหนุ่มไม่ตอบ แต่เดินไปขึ้นรถ ฝั่งของตัวเอง สตาร์ทรถ แล้วขับออกไปจากตึก

" ไม่พาไปขายหรอก " บอสหนุ่มบอกยิ้มๆ แล้วหยิบแว่นกันแดดสีดำ มาสวม ชายหนุ่มหันมามองเธอ ที่นั่งรถมาด้วยกัน

" ไปเที่ยว แค่ชวนไปเที่ยว "

ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
สแกนคิวอาร์โค้ดเพื่อดาวน์โหลดแอปHinovel