รับผิดชอบด้วยค่ะ

Tiger

" โอ๊ย!!!!!!!!! "

" หยุด!! มึงจะแหกปากทำไมกูบอกแล้วไงว่ากูมือหนักไม่เชื่ออยากให้กูทำเองแล้วอย่ามาแหกปาก. เงียบนะ. ถ้าได้ยินเสียงมึงอีกนิดนึงกูเอาสำลียัดปากแม่ง "

"..... "

หลังจากที่มันเงียบปากลงผมก็จัดการทำแผลให้มันเรียบร้อยดูจากสภาพแล้วก็คงกระแทกแรงอยู่นะครับหัวเข่าช้ำเชียวแต่ตอนนี้ผมก็ยังงงตัวเองอยู่ว่าทำไมผมจะต้องมาทำแผลให้มันด้วยประสาท

" เสร็จแล้วจะไปไหนก็ไปออกไปให้พ้นหน้าเลยแล้วถ้าพรุ่งนี้มึงยังมาสายอีกอย่าหาว่ากูไม่เตือน "

" .... "

เป็นห่าอะไรของมันอีกพูดด้วยก็ไม่พูดด้วยมันโกรธผมหรือยังไงที่เมื่อกี้ผมด่ามันแรงไปหรอก็ไม่นะมันก็ปกติของผมนี่หว่า แล้วทำไมผมต้องสนใจด้วยช่างมันสิไม่อยากคุยกับผมก็เรื่องของมัน

" ..... "

" มึงมีอะไรจะพูดก็พูดอย่ามาทำหน้าสงสัยกูไม่ชอบแล้วเป็นอะไรมีปากไม่พูด " เมื่อผมพูดจบมันก็ยกมือขึ้นนี่ผมกำลังคุยกับเด็กอนุบาลหรอวะก่อนจะคุยต้องยกมือก่อนเพื่อขออนุญาต

" หนูพูดได้แล้วใช่ไหมคะ "

" ... "

" พี่คะหนูจะวานอะไรพี่หน่อยนึงได้หรือเปล่าแต่อย่าเพิ่งด่าหนูนะ. หนูแค่ขอความช่วยเหลือและจะไม่ทำให้พี่เดือดร้อนไปมากกว่านี้หรอก " ผมรู้สึกเหมือนมีลางสังหรณ์จะไม่ดียังไงก็ไม่รู้ครับทำไมผมถึงดวงซวยมาเจอเด็กนี่วะ

" ไหนมีอะไรลองพูดมาดิ "

" แฮร่ๆๆ คือว่าตอนที่หนูช่วยน้องแมวค่ะหนูวางกระเป๋าตังค์ไว้ตรงท่อระบายน้ำสงสัยหนูจะลืมเอามาถ้ามันไม่ลำบากไปมากกว่านี้หนูขอยืมเงินพี่ได้ไหมคะแล้วพรุ่งนี้หนูจะรีบเอามาคืนเลย "

" ห๊ะ!! " ผมไม่รู้นะครับว่าวันนี้ผมตกใจกับเด็กคนนี้ไปแล้วกี่ครั้งและนี่ก็ครั้งหนึ่งที่ผมรู้สึกตกใจคนส้นตีนอะไรวะลืมแม่งทุกอย่างแถมยังมีหน้ามายืมเงินคนที่เพิ่งรู้จักกันแค่วันเดียวจะถามว่ารู้จักก็ไม่เชิงอีกต่างหาก

" มึงกับกูไม่ได้สนิทกันขนาดนั้นทำไมกูต้องให้มึงยืมตังค์ด้วย "

" งั้นเรามารู้จักกันนะคะ. หนูชื่อรักแรกค่ะเป็นลูกของคุณพ่อคนโตกับคุณแม่ชานม แล้วพี่ล่ะคะ ? "

" .... " ผมว่าตอนนี้ยาพาราก็เอาผมไม่อยู่แล้วนะครับนี่มันไม่เข้าใจความหมายที่ผมพูดออกไปเลยใช่ไหม. ผมจะต้องทำยังไงกับมันดีวะ ถ้าผมไล่ผู้หญิงออกนอกห้องมันจะดูเป็นหน้าตัวเมียไปไหมครับ

" ที่ฉันพูดไปเมื่อกี้หมายความว่าฉันไม่ให้เธอยืมไม่ใช่ให้เธอมาแนะนำตัวกับฉัน. แล้วให้ฉันแนะนำตัวกลับ. ถามจริงๆเหอะสมองแบบนี้ขึ้นมหาลัยมาได้ยังไงวะ "

" ก็หนูจบม. 6 แล้วหนูก็ขึ้นมหาลัยได้สิคะทำไมอ่ะพี่จบม.3 แล้วขึ้นมาหาอะไรเลยหรอโกงอายุใช่ไหมเนี่ยไม่ได้การละหนูต้องฟ้องอธิการบดี " เอากับมันสิครับผมอยากรู้เหลือเกินพ่อแม่มันเลี้ยงดูมายังไงวะถึงปล่อยให้ลูกเอ๋อขนาดนี้

" เมื่อกี้มึงบอกว่าชื่ออะไรนะ อ๋อ!! รักแรกสินะ นี่กูจะพูดกับมึงครั้งสุดท้ายนะว่ากูไม่ได้สนิทกับมึงขนาดนั้นแหละกูก็ไม่ให้มึงยืมเงินเด็ดขาดออกไปจากห้องทำงานกูได้แล้ว กู รำ คาญ !!! "

" ทำไมพี่เป็นคนขี้งกขนาดดีนะแต่แค่เงินร้อยสองร้อยก็ให้ยืมไม่ได้ โอเคไม่ให้ยืมก็ไม่ให้ยืมค่ะรักแรกไม่เอาของพี่ก็ได้ " พูดจบมันก็สะบัดตูดลุกจากเก้าอี้พร้อมกับเดินออกจากห้องทำงานของผมไปผมไม่เคยรู้สึกสบายใจเท่ากับนี้มาก่อนเลยตั้งแต่เจอมันเมื่อชั่วโมงที่แล้วเชื่อไหมครับผมทำแผลให้มันก็แหกปากร้องลั่นตลอดการทำแผลแถมยังจะมายืมเงินคนที่เพิ่งรู้จักกันอีกผมเลยอยากเห็นหน้าพ่อแม่มันชิบหายเลยคงจะปวดหัวกว่าพวกผมเป็นร้อยเท่าพันเท่า

17.00 น.

ผมนั่งดูเอกสารห้องสโมเล็กน้อยนี่ก็ 17:00 น แล้วผมว่าถึงเวลากลับบ้านของผมแล้วแหละไหนพรุ่งนี้จะต้องรีบมามหาลัยแต่เช้าอีกเมื่อไหร่กิจกรรมรับน้องจะเสร็จสักทีนะผมล่ะเบื่อหน่ายชิบหาย

' แอ๊ดด '

" พี่!!!!!! "

เมื่อผมเปิดประตูมาผมก็ต้องเจอกับตัวประหลาดอีกแล้วครับนี่มันยังไม่ไปไหนอีกหรอวะผมไล่มันออกจากห้องตั้งแต่บ่ายโมงอย่าบอกนะว่ามันนั่งอยู่หน้าห้องทำงานของผม

" ที่กูพูดในห้องเมื่อกี้มึงไม่เข้าใจเลยใช่ไหม "

" เข้าใจค่ะแต่โทรศัพท์ก็ไม่มีเงินสักบาทก็ไม่มีช่วยเห็นใจหน่อยไม่ได้หรอคะป่านนี้ไม่รู้ว่าคุณพ่อคุณแม่จะเป็นห่วงรักแรกหรือเปล่าพี่อย่าใจร้ายกับหนูเลยนะ "

".... "

" ฉันถามเธอจริงๆนะมันเป็นความผิดฉันหรือไงวะ แล้วทำไมฉันจะต้องให้เธอยืมตังค์ไหนจะไอ้นู่นไอ้นี่อีก !! " ผมถามออกไปอย่างรำคาญนี่ผมเริ่มหงุดหงิดอีกแล้วนะครับก็รู้หรอกว่าเงินแค่ไม่กี่บาทแต่มันใช่ความผิดของผมหรอ

" มันไม่ใช่ความผิดของพี่ค่ะ. แต่พี่ก็ช่วยรับผิดชอบในส่วนที่พี่ทำแผลให้หนูนานเกินจนเพื่อนๆหนูกลับกันหมดเพราะฉะนั้นพี่ต้องรับผิดชอบด้วยการให้หนูยืมเงินค่ะ "

" ห๊ะ " ผมไม่อยากจะร้องห๊ะหรอกนะครับแต่เหี้ยอะไรวะเนี่ยคือคนสุดท้ายแล้วก็คือความผิดของผมที่ทำแผลให้มันนานเกินความผิดผมเองสินะรู้อย่างนี้น่าจะปล่อยให้แม่งเลือดไหลตาย

" เอาจริงๆนะ. ตั้งแต่กูเจอมึงเมื่อเช้าเนี่ยชีวิตกูดูแล้วไม่น่าจะมีสุขเลย กูให้มึงยืมเงินแต่พรุ่งนี้มึงต้องเอามาคืนกูถ้ามาสายแม้แต่นาทีเดียวกูจะคิดดอกมึงวันนี้กูให้มึงยืมพันนึงพรุ่งนี้จะเอาคืนกูสองพันโอเคไหม !! " ผมพูดออกไปตามจริงผมก็ไม่อยากเก็บดอกมันเลยครับแต่แค่อยากแกล้งมันเฉยๆ. แม่งกวนประสาทจนผมปวดหัวแล้วขอเอาคืนมาหน่อยก็แล้วกัน

" ทำไมพี่เหมือนโจรในคราบคนดีเลยล่ะคะ "

" เหอะ !! ว่าไงสรุปจะเอาไหมถ้าไม่เอาก็ทางใครทางมันมึงจะกลับยังไงก็เรื่องของมึงแต่ช่วยหลีกทางให้กูด้วยกูจะกลับบ้าน "

" เอาๆๆๆๆ ขอยืม 1,000 บาทเดี๋ยวพรุ่งนี้หนูเอามาคืนสองพันก็ได้. ทำไมคนหล่อชอบขี้งกว่ะ " ไอ้ประโยคหลังทำไมมันต้องพูดเสียงเบาว่ะคิดว่าผมไม่หรอ

" เอาไปหวังว่าพรุ่งนี้มึงจะไม่กวนตีนกูไปมากกว่านี้นะเป็นผู้หญิงกูก็เตะนะบอกไว้ก่อน "

" หนูรู้แล้วค่ะ. รุ่นพี่ไม่ต้องเป็นห่วง ที่บ้านเป็นนี่ป่ะเนี่ยทำไมดูงกเรื่องตังค์จัง "

" .... " เออเอาเลยมึงจะคิดยังไงทีนี้ก็เรื่องของมึงแล้วกูปวดหัวกูขอกลับบ้านก่อนแล้วหลังจากที่ผมยื่นตังค์ให้มันผมก็เดิน ห่างออกจากมันทันทีถ้าอยู่ต่อผมมีหวังเส้นประสาทเสียแน่