น้องปี1พี่ปี3

Tiger

" เงียบ!! ถ้าพวกคุณยังไม่มีระเบียบกันแบบนี้ผมจะให้พวกคุณนั่งตากแดดกันอย่างนี้แหละดูซิยังจะคุยกันเสียงดังอยู่ไหม พ่อแม่ส่งให้มาเรียนนะครับไม่ได้ให้ส่งให้มาพูดคุยกันแบบนี้รอให้เสร็จจากตรงนี้แล้วค่อยคุยกันไม่ได้เลยหรอ คุณรู้จักมารยาทไหมครับผมก็แดดร้อนเหมือนพวกคุณแถมผมยังต้องมาตะโกนไล่ว่าพวกคุณทีละคนอีกถ้าแค่นี้ยังไม่รู้จักผมว่าพวกคุณกลับไปอยู่บ้านดีกว่าครับ !! "

" ขนาดวันนี้แค่วันแรกพวกคุณยังมาสายกันตั้งหลายคนแล้วแบบนี้จะให้พวกผมปล่อยพวกคุณไปได้ยังไงกันแล้วไหนจะพวกที่ไม่มาอีกผมถามว่าเพื่อนคุณไปไหนคุณก็ไม่รู้ไม่มีคำตอบให้ผมแล้วแบบนี้ผมจะทำยังไงครับ ตอบ!! " ใช่ครับทุกคนนี่คือเสียงของผมและไอ้สีครามกลุ่มของพวกผมเป็นเฮดว๊ากกันทั้งหมดเลยอันที่จริงผมก็ไม่อยากไปหรอกครับแต่โดนรุ่นพี่ปี 4 บังคับ ถามว่าใครอยากจะมาตะโกนปาวๆให้เด็กๆมันเกลียดก็ไม่มีหรอก

" พวกมึงวันนี้กูว่าปล่อยให้น้องเลิกแถวก่อนเถอะแดดแรงขนาดนี้เดี๋ยวจะมีเด็กเป็นลมเอาวะ " ไอ้ดิวมันเป็นผู้ชายแสนดีครับในกลุ่มผมเห็นอะไรก็สงสารไปหมด แต่สำหรับผมแล้วถ้าไม่มีระเบียบคิดหรอกครับว่าจะได้เดินออกจากแถวไปง่ายๆ

" ถ้ามึงปล่อยไปเด็กพวกนี้ก็ต้องเคยตัวพรุ่งนี้ก็ต้องมาสายอีกแล้วใครจะรับผิดชอบถ้าพี่ปี 4 ลงมาดูงาน "

" วายุมึงไปเช็คแถวตรงโน้นเช็คชื่อเด็กคนไหนที่มาสาย. ให้ไปเจอกูตัวต่อตัวที่ห้องสโม "

" เออๆๆ "

" วันนี้ผมจะยังไม่ปล่อยแถวจนกว่าเพื่อนทุกคนจะมาคบผมไม่รู้หรอกนะว่ามีวิธีไหนที่จะทำให้คุณตามเพื่อนของคุณให้ครบทุกคนแต่นี่คือคำสั่งของผมถ้าวันนี้สถาปัตย์ปี 1 มาไม่ครบทั้งหมดอย่าหวังว่าจะได้ลุกออกจากแถวตรงนี้ส่วนเพื่อนใครที่มาสายถ้ามาแล้วบอกให้ไปรายงานตัวกับผมที่ห้องสโมทุกคนขาดตกบกพร่องใครสักคนนึงทุกคนเตรียมตัวไว้เลย " ผมพูดจบก็หันหลังเดินไปห้องสมุดทันทีถ้าผมอยู่ตรงนี้. ผมใจอ่อนกับสายตาของเด็กปีหนึ่งแน่ใช่ว่าผมอยากจะทำแบบนี้นะครับแต่ผมก็ถูกบังคับมาเหมือนกันว่าต้องทำยังไงก็ได้ให้น้องมีกฎระเบียบให้น้องมีวินัยแต่ดูน้องทำสิครับนี่วันแรกก็เอาผมเหนื่อยซะแล้วแล้วแบบนี้ผมจะปล่อยไปได้ยังไง

ห้องสโม

' ก๊อกๆๆๆ '

" เข้ามา ! "

' ก๊อก '

ใครวะแม่งมากวนประสาทผมอยู่ได้เคาะประตูแล้วก็ไม่เข้ามาคนยิ่งหงุดหงิดอยู่ด้วยความที่ผมรำคาญผมจึงลุกจากเก้าอี้แล้วไปเปิดประตู

' ปัง !! '

" โอ๊ย!!! พี่เปิดประตูไม่ดูเลยหรือไงกันไม่เห็นหรอคะว่าหนูยืนอยู่หน้าห้อง " ผมมองเด็กผู้หญิงคนนึงที่ตอนนี้ใส่ชุดนักศึกษาน่าจะเป็นปี 1 แถมเรียนสถาปัตย์ด้วยอย่าบอกนะครับว่านี่คือบุคคลที่มาสายแล้วดูทำหน้าทำตาทำไมมันน่าหมั่นไส้จังว่ะ

" แล้วมึงไม่แหกตาดูหรอว่านี่มาหน้าห้องสโมมาเคาะทำห่าอะไร "

" พี่ๆๆๆ " เหี้ยแม่งกวนตีนผมยังไงกันวะ ผมถามอีกอย่างแม่งเรียกชื่อผมอยู่นั่นแหละ

" อะไรวะเรียกอยู่นั่นแหละเรียกหาพ่อมึงหรอ "

" หนูเรียกพี่นั่นแหละไม่ได้เรียกหาคุณพ่อสักหน่อยหน้าตาก็ไม่ได้เหมือนคุณพ่อหนูเลยสักนิดจะให้หนูเรียกคุณพ่อได้ยังไงคะทำไมพี่มโนแบบนี้เนี่ย " เหี้ยอะไรของมันวะเนี่ยมันเข้าใจความหมายที่ผมด่ามันไปเมื่อกี้ป่ะเนี่ยโอ้ยปวดหัวชิบหาย

" แล้วมึงใช่บุคคลที่มาสายเลยเมื่อเช้าหรือเปล่า "

" แล้วมาสายของพี่ใช่คนที่มาไม่ทันเข้าแถวหรือเปล่าคะถ้าใช่หนึ่งในนั้นก็มีหนูด้วยแหละเนี่ยแล้วเพื่อนก็บอกให้หนูมาที่ห้องสโมไม่รู้มาทำไม มันบอกว่าจะมีคนหน้ายักษ์รออยู่ค่ะ "

" .... " ผมว่าเด็กบ้านี่กวนประสาทผมแล้วล่ะครับ มันเป็นเอ๋อหรือไงวะทำไมพูดภาษาคนไม่ค่อยรู้เรื่องแล้วใครกันที่บอกว่าจะมีคนหน้ายักษ์รออยู่อย่าให้ผมรู้นะจะจับฉีกเนื้อแร่เป็นชิ้นๆ

" เข้ามาในห้องสิ " มันค่อยๆเดินตามผมเข้ามาในห้องอย่างช้าๆดูวันระแวงยังไงก็ไม่รู้สงสัยตอนเด็กๆพ่อกับแม่มันให้ดูหนังสยองขวัญมากมั้งคงคิดว่าผมจะพามาฆ่ามาแกงหรือไงกันวะ

' ปัง '

" อุ๊ยแม่!! " อุทานได้น่าถีบมากผมไม่รู้นะครับว่ามันอุทานหรือมันด่าแม่ผมกันแน่เด็กอะไรวะกวนประสาท. ชิบหายเลยพูดจาก็เหมือนจะไม่รู้เรื่อง

" ทำไมเมื่อเช้าถึงมาสายไม่รู้หรือไงว่าเขานัดกันกี่โมงแล้วเพื่อนเธอก็มารอกันหมด ไม่รู้หรือไงกันถ้ามาไม่ครบคนอื่นจะเดือดร้อนฉันว่าตอนมาปฐมนิเทศเจ้าหน้าที่ก็แจ้งให้เธอฟังทุกอย่างแล้วนี่แล้วทำไมยังไม่มีมารยาทแบบนี้อีก "

" ... "

" ถามก็ตอบสิวะเงียบทำไม !! ? "

" เมื่อเช้ามันมีเหตุสุดวิสัยจริงๆนะคะหนูไม่ได้ตั้งใจจะมาสาย. ถ้าหนูรู้ว่ามาสายแล้วเพื่อนๆจะเดือดร้อนแบบนี้หนูก็ไม่มาหรอกค่ะ "

" เหตุสุดวิสัยของเธอมันคืออะไรยกตัวอย่างมาให้ฉันฟังหน่อยสิ "

" ก็เมื่อเช้ามันมีน้องแมวตกท่อค่ะแล้วน้องขึ้นไม่ได้หนูพยายามจะช่วยน้องอยู่. พี่ต้องเห็นแววตาน้องมันน่าสงสารมากเลยนะเหมือนมันจะมีน้ำตาคลอเบ้าเลย " What!!!! มีผมกำลังคุยกับตัวอะไรอยู่วะ ทำไมผมยิ่งคุยกับเด็กบ้าแล้วผมยิ่งปวดหัวว่ะ

" กูถามมึงจริงๆเลยนะมึงเต็มป่ะเนี่ย !! "

" ?? ฮึกๆๆ อย่าเพิ่งด่าหนูได้ไหมคะช่วยทำแผลให้หนูหน่อยบังเอิญว่าหัวเข่ากระแทกกับเหล็ก ตอนที่กำลังเอาน้องแมวขึ้นจากท่อ " โอ้มายก๊อดนี่มันนรกของกูชัดๆเลยสรุปแล้วผมเรียกมันมาให้มันใช้ผมหรือไงกันวะ ตั้งแต่เกิดมาผมยังไม่เคยเจอใครปัญญาอ่อนได้เท่ามันเลยนะจากที่ว่าหงุดหงิดตอนแรกนี่ผมเริ่มจะปลงแล้วนะ

" มันใช่เรื่องของกูไหมที่ต้องทำแผลให้มึงทำตัวเองมึงก็ทำเองสิ ใครใช้ให้มึงซุ่มซ่ามล่ะ "

" แง้ๆๆๆๆ คุณพ่อจะต้องดุหนูแน่ๆเลยค่ะก่อนออกจากบ้านคุณพ่อเพิ่งเตือนแท้ๆว่าอย่าทำให้ตัวเองเจ็บตัวแล้วแบบนี้หนูจะกล้ากลับบ้านไหมล่ะคะ "

".... " พาราครับตอนนี้ผมต้องการพาราขอสักกระปุก 2 กระปุกก็ได้ผมไม่ไหวแล้ว

" เดินไปตรงโน้นมันมีที่ทำแผลอยู่ไปหยิบมา เดี๋ยวกูทำให้แต่อย่าแหกปากล่ะกูบอกไว้ก่อนว่ากูมื้อหนักมาก "

" ฮรี่ๆๆๆ อาเคค่ะ อุอุ " โอ๊ยเหี้ยอะไรวะเนี่ยเมื่อกี้ยังร้องไห้อยู่เลยแล้วนี่หัวเราะตาหยีเลยเหี้ยๆ