บทที่ 5

ค่ำคืนนั้นที่อำเภอพรรณนา เสียงเพลงพื้นบ้านจากวงดนตรีลูกทุ่งยังคลออยู่เบา ๆ ลมยามค่ำพัดกลิ่นเหล้าขาวปนกับกลิ่นหมูย่างลอยคลุ้งไปทั่วลานอำเภอ นายอำเภอโยหนุ่มเมืองหลวงผู้เพิ่งย้ายมาใหม่ นั่งอยู่กลางวงกับกำนันโขงและผู้ใหญ่บ้านทั้งหลาย หน้าตาแดงก่ำแต่ยังฝืนยิ้ม

“เอ้า! ดื่มอีกสักจอกสิท่านนายอำเภอ อย่าให้เสียศักดิ์ศรีคนพรรณนา!” โขง

เสียงกำนันโขงเอ่ยหยอก พลางรินเหล้าขาวใส่จอกของอีกฝ่ายจนล้นขอบ นายอำเภอโยหัวเราะพลางยกจอกขึ้นดื่มรวดเดียว รสแรงของเหล้าเผาไปถึงลำคอ ก่อนเริ่มพูดเสียงอ้อแอ้ มือก็ชี้ไปทั่ว

“ผม...ผมรักชาวบ้านทุกคนเลย ฮ่า ๆ ๆ ...” โย

หัวเราะได้ไม่ถึงครู่ ดวงตาเขาก็เริ่มพร่า ก่อนร่างทั้งร่างเอนพับลงกับโต๊ะดัง โครม! วงเหล้าสงบลงทันที กำนันโขงถอนใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะลุกขึ้นลากเก้าอี้ออก

“เอ้า ๆ ไป ๆ พวกเอ็ง อย่ามัวมอง เดี๋ยวข้าพาท่านไปนอนเอง” โขง

เขาเข้าไปพยุงร่างนายอำเภอโยที่หมดสติ กลิ่นเหล้าขาวฟุ้งจนคนรอบข้างพากันหัวเราะเบา ๆ

“โอ้ย…ดูสิ นายอำเภอเรานี่ก็เมาเป็นนะ ฮ่า ๆ ๆ”

ผู้ใหญ่บ้านเสียงแซว กำนันโขงหัวเราะตาม แต่ก็ยังประคองอีกฝ่ายอย่างระมัดระวัง

“เมาได้ก็เมาไปเถอะ กูจะไม่ให้หัวนายอำเภอไปฟาดพื้นเด็ดขาด เดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นมาจะได้ยังจำชื่อกำนันได้อยู่” โขง

เขาพาเดินโซเซผ่านลานเข้าเรือนพักของนายอำเภอ ก่อนวางร่างอีกฝ่ายลงบนฟูกผ้าห่มสะอาด พูดจบกำนันโขงก็จัดหมอนให้เรียบร้อย ดึงผ้าห่มคลุมให้อีกฝ่าย พอกำลังจะเดินออกไปกลับถูกนายอำเภอหนุ่มดึงลงไปจูบอย่างเร่าร้อน จากนั้นความผิดชอบชั่วดีของกำนันโขงก็ขาดลง มีแต่ความกระหายอยากได้เมียเด็ก

ร่างขาวเนียนกำยำนายอำเภอถูกบังคับให้นั่งบนพื้นบ้านพัก ฝ่าแกร่งของกำนันโขงจับของโยหัวซุกเป้ากางเกงของตัวเองที่ตอนนี้ลำเอ็นอวบตุงที่พร้อมสอดใส่ในรูรัด ๆ แสนหวานของอีกฝ่ายทุกเมื่อ

"อ่าาา... ดมเข้าไปเด็กดี กลิ่นเอ็นของผัวหอมมั้ย ซี๊ดดด..." โขง

กำนันโขงจับใบสุดหล่อบดขยี้ถูไปมากับเป้ากางเกงด้วยความเสียวซ่าน

"อ อื้ออ... หอมจัง อยากดมมากกว่านี้ อยากดมเอ็น ขอโยได้มั้ย ฮ ฮึก..." โย

นายอำเภอนั่งแหกขาบนพื้นขมิบรูด้านหลังตอดอากาศเชิญชวนกำนันโขงให้ลองชิม

"หึ เงี่ยนอยากอมเอ็นผัว ถึงขั้นแหกรูขมิบโชว์เลยเหรอคะ เด็กดี ซี๊ดดด..." โขง

กำนันโขงล้วงควักลำเอ็นอวบออกมาข้าง ถุยน้ำลายลงบนหัวให้ลื่นแล้วชักเอ็นเบา ๆ หลอกล่อให้เพลินอยากเข้ามาอมมากขึ้น

"มาสิหนูโย เอ็นพี่พร้อมเป็นของหนูแล้ว อ่าาา..." โขง

คำเล้าโลมเทียบเปรียบของกำนันโขง ยิ่งทำให้นายอำเภอคนเก่งเลียริมฝีปากด้วยความอยากอมเอ็นลำอวบ ๆ ที่มีน้ำเงี่ยนน้ำลายเคลือบอยู่ จนต้องรีบลงไปคุกเข่าราวกับหมาตัวเมียรอเอ็นตัวผู้มาประเคนให้

"ข ขอนะคะ หนูขออมเอ็นพี่นะ ฮ ฮึก..." โย

กำนันโขงพอใจกับท่าร่านท่อนเอ็นของนายอำเภอคนเก่งเป็นอย่างมาก มือแกร่งลูบหัวทุยเป็นการปลอบขวัญ อีกมือก็จับลำเอ็นเอาหัวท่อนเอ็นที่มีน้ำเงี่ยนถูไถ่ไปตามกรอบหน้าหล่อ ๆ จนทั่วหน้าเคลือบวาวไปด้วยน้ำเงี่ยนแล้วลากหัวท่อนเอ็นมาถูวนตามริมปากชมพู จนนายอำเภออดใจไม่ไหวแลบลิ้นออกมาหัวท่อนเอ็นเยิ้ม ๆ แล้วกดจมูกสูดกลิ่นท่อนเอ็นด้วยท่าทางร่านแตก

"เอาเลย อมเข้าไปลึก ๆ เลยอีหนู" โขง

"อ่อก.. อ่อกกก...แค่กกก..." โย

"แม่ง!เชี่ย ซี๊ดด ปากโคตรรัด เหมือนรูเลยวะ เสียวหัวเอ็นสัส อ่าาา..." โขง

"อ่อกกก... อ..อ่ะ อุ่กก...อุ๊กก... " โย