อดีตที่แสนทุเรศ 1.2

พ่อค้าไปเอาถุงมาใส่ต่างหูไม่นานก็เดินออกมา เขาเอาต่างหูใส่ถุงต่อหน้าเธอ แล้วยื่นส่งให้พร้อมรอยยิ้ม

“ขอบคุณมากนะ”

หลินเม่ยเม่ยเอ่ยขอบคุณพร้อมกับค้อมหัวเล็กน้อย แล้วรับเอาถุงต่างหูใส่ลงไปในถุงเงิน ที่เธอแอบซ่อนคนบ้านสามีอย่างดี

หญิงสาวเดินออกมาอย่างสุขใจ เวลานี้ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้ม แม้จะไม่มีเงินเหลือแล้วก็ตาม แต่ก็ยังพอเงินจ่ายค่ารถกลับเข้าหมู่บ้าน

หญิงสาวลงจากรถก็รีบเดินกลับบ้าน เพราะยังมีงานให้ทำอีกมาก แต่แล้วพอมามาถึงบ้านเฉิน กลับได้ยินเรื่องที่น่าตกใจอย่างมาก นั่นเพราะได้รับรู้ว่าหลานสาวของแม่สามีอย่างลู่เซียวซิน

คือภรรยาอีกคนของสามีเธอ และที่น่าตกใจไปมากกว่านั้นก็คือ หลานชายที่เธอดูแลไม่ต่างจากลูกของตัวเอง เป็นลูกของทั้งสองคนนั่นเอง!!

หูทั้งสองข้างของหลินเม่ยเม่ยได้ยินชัดเจน น้ำตาไหลอาบแก้มอย่างไม่รู้ตัว เพราะแม้ว่าเฉินต้าเฟยจะไม่ใช่คนดี ค่อนข้างไปทางเลวร้ายมากกว่าด้วยซ้ำ แต่ถึงอย่างไรเขาก็ได้ชื่อว่าเป็นสามีของเธอ ไม่ว่าการใช้ชีวิตในบ้านหลังนี้จะเลวร้ายแค่ไหน เธอก็ต้องยอมอดทน เพราะแต่งเข้ามาแล้ว

หลินเม่ยเม่ยปาดน้ำตาออกจากแก้ม แล้วตั้งใจหมุนตัวเดินกลับเข้าห้อง แต่ทว่ากลับโดนแม่สามีเรียกไว้ แล้วมองเธออย่างไม่พอใจ ก่อนจะพูดขึ้นมาว่า

“หล่อนไปทำอะไรมา ทำไมเพิ่งกลับมาบ้านเอาป่านนี้เนี่ย งานบ้านไม่คิดจะทำหรือยังไง” น้ำเสียงนั้นมีแต่ความตะคอกใส่

“ฉันไปซื้อของใช้ส่วนตัวมาเล็กน้อย แล้วมองหางานทำในเมืองด้วย แต่วันนี้กลับไม่มีงาน เลยทำให้กลับมาบ้านช้าค่ะแม่” หญิงสาวตอบพร้อมกับก้มหน้าหลบสายตา แสร้งทำเป็นเพิ่งเข้ามาถึงบ้าน

คนที่อยู่ในบ้านกลับตกใจแทบสิ้นสติ เมื่อได้ยินเสียงของแม่กำลังถกเถียงกับหลินเม่ยเม่ย จึงรีบออกมาถามอย่างฉุนเฉียว

“เกิดอะไรขึ้นแม่ ทำไมเสียงดังกันนักล่ะคนจะกลับจะนอน แล้วนี่เธอกลับมาถึงนานแล้วเหรอ” เฉินต้าเฟยแสร้งทำท่าทีงัวเงียในตอนเดินออกมาถาม เพื่อบอกให้รู้ว่าเขาเพิ่งตื่นเพราะแม่ทำเสียงดัง

หลินเม่ยเม่ยยิ้มมุมปาก ก่อนจะตอบกลับด้วยท่าทีหวาดกลัวเพราะไม่ต้องการให้สามีชั่วรู้ว่า เธอได้ยินที่เขาและชู้คุยกันหมดแล้ว

“ฉันเพิ่งกลับมา อย่างไรขอตัวไปทำงานบ้านก่อนนะ”

พูดจบก็เดินเข้าบ้านไป

เมื่อกลับเข้าห้องตนเองแล้ว ก็รีบเอาต่างหูที่ซื้อมาซ่อนไว้อย่างมิดชิด ก่อนจะไปทำหน้าที่ของตนเองเหมือนทุกวัน

“ฉันไม่เชื่อมันหรอกว่าเพิ่งกลับมา” ลู่เซียวซินเดินออกมาแล้วรีบพูดขึ้นกับสองแม่ลูก เธอเชื่อว่าหลินเม่ยเม่ยกลับมาพักใหญ่แล้ว และน่าจะได้ยินเรื่องที่เธอและเฉินต้าเฟยคุยกัน

“หมายความว่ายังไง” เลี่ยงจื่อหันขวับมาถามอย่างตกใจ

“ฉันคิดว่ามันคงจะกลับมานานแล้ว และน่าจะรู้เรื่องของฉันกับพี่ต้าเฟยแล้ว แต่มันน่าจะแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง แบบนี้พวกเราเก็บมันไว้ไม่ได้แล้วนะป้า เพราะหากวันไหนมันเกิดบ้าขึ้นมา แล้วเอาเรื่องที่ฉันเป็นเมียพี่ต้าเฟยและมีหลานให้บ้านเฉินไปร้องเรียนกับทางการ แบบนั้นแล้วพี่ต้าเฟยกับฉันคงถูกแห่ประจานรอบเมือง และถูกส่งไปทำงานในที่ทุรกันดารแน่นอน”

ลู่เซียวซินพูดสิ่งที่เธอคาดคิดไว้ออกมาให้ทั้งสองได้รับรู้

พูดถึงเรื่องนี้เธอมีท่าทีหวาดกลัวเล็กน้อย แต่สุดท้ายแล้วสิ่งที่เธอต้องการคือเป็นภรรยาที่ถูกต้องของบ้านเฉิน จึงยุยงให้กำจัดหลินเม่ยเม่ยให้หายไปจากโลกใบนี้

สองแม่ลูกบ้านเฉินได้ฟังแล้วก็นิ่งอึ้งไป เพราะหากเรื่องของ

ลู่เซียวซินกับลูกหลุดออกไป บ้านเฉินอาจจะต้องมีความผิดไปด้วย