ตอนที่ 5 .. ความอคติเป็นชนวน…
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา.. มัสยาแวะเข้ามารับเช็คที่สำนักพิมพ์ของรินณภัทร ระหว่างที่เธอนั่งรอรับเช็คจากปิ่นกมลในห้องประชุมก็มีสายเรียกเข้าโทรศัพท์มาหาเธอ นางแบบสาวกดรับสายพูดคุยตามปกติ
“คะ พี่เจมส์..”
“เย็นนี้เมย่ามีนัดแล้วค่ะ ไว้โอกาสหน้าค่อยนัดเจอกันนะคะ สวัสดีค่ะ” รินณภัทรบังเอิญเดินผ่านมาได้ยินก็หยุดยืนนิ่งฟังอยู่ข้างๆประตู ไม่นานเขาก็ได้ยินเสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง..
“สวัสดีค่ะ..เสี่ยเบนซ์”
“รถคันใหม่เหรอคะ! อย่าเพิ่งเลยค่ะ คันเดิมของเมย่ายังสภาพดีอยู่เลยค่ะ..ค่ะ..ถ้าเมย่าต้องการรถคันใหม่จะบอกเสี่ยนะคะ” มัสยาวางสายแล้วถอนหายใจส่ายหน้าเบาๆ คันที่เธอขับอยู่กว่าจะเก็บเงินซื้อมาได้ เสี่ยนี่ก็ขยันนำรถมาล่อเธอจริงๆ ครู่เดียวก็มีอีกสายโทรเข้ามาอีก..
“ค่ะ กำลังรอรับอยู่ค่ะ งานชิ้นต่อไปหวังว่าเสี่ยน็อตจะให้โอกาสเมย่าได้ร่วมงานกันอีกนะคะ..”
“ทานข้าวกันเหรอคะ น่าเสียดาย..เย็นนี้เมย่ามีนัดกับเพื่อนแล้วน่ะสิคะ โอกาสหน้าค่อยนัดกันอีกครั้งนะคะ สวัสดีค่ะ..”
รินณภัทรที่ยืนฟังอยู่ เมื่อนางแบบสาววางสาย เขาก็หน้าขรึมหน้านิ่วคิ้วขมวด เดินกลับห้องทำงานก็พึมพำไปอย่างอารมณ์ขุ่นมัว
“ผู้หญิงอะไร..ไม่ถึง15นาที ออดอ้อนผู้ชาย 3คน! เธอมีผู้ชายทั้งหมดกี่คน! หรือจะมีครบทั้ง7วัน นอกจากพ่อรวย ผลาญสมบัติพ่อแล้วยังไม่รู้จักพอ ยังหลอกเอานั่นเอานี่จากบรรดาเสี่ยๆทั้งหลายอีก ผู้หญิงไร้ยางอายแบบนี้ใครจะเอามาเป็นเมียเป็นแม่ของลูก!”
ครู่ต่อมา ปิ่นกมลเดินถือเช็คมายื่นให้นางแบบสาว มัสยาก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้
“น้องเมย่าไม่น่าจะลำบากมารับด้วยตัวเองเลยนะคะ พี่จะให้เมสเซ็นเจอร์นำไปส่งให้”
“บังเอิญเมย่าผ่านมาทางนี้พอดีน่ะค่ะ ไม่ได้มารบกวนพี่ปิ่นใช่มั้ยคะ..”
“ไม่ๆ ไม่รบกวนเลยค่ะ พี่แค่เกรงใจ”
“งั้นเมย่าขอตัวกลับเลยนะคะพี่ปิ่น พอดีมีงานต่อน่ะค่ะ สวัสดีค่ะ”
“ค่ะ”
มัสยารับเช็คมาก่อนจะกล่าวลา ปิ่นกมลก็เดินมาส่งเธอที่หน้าลิฟท์ มัสยาเดินออกมากำลังจะก้าวออกจากอาคารสำนักพิมพ์ก็นึกขึ้นได้ว่าเธอลืมแว่นกันแดดถอดวางไว้บนโต๊ะในห้องประชุม นางแบบสาวจำเป็นต้องเดินกลับเข้ามาในสำนักพิมพ์อีกครั้ง เมื่อเดินเข้ามาใกล้ห้องประชุม เธอได้ยินเสียงเคร่งขรึมของชายหนุ่มที่กำลังคุยอยู่กับบรรณาธิการสาวดังออกมา..
“คุณปิ่น!”
“คะ บอส..”
“ต่อไปผมขอสั่งห้าม! ห้ามคุณเอาผู้หญิงแบบนี้มาลงปกนิตยสารของเราอีกเด็ดขาด!”
“คะ? น้องเมย่าน่ะเหรอคะ ทำไมคะบอส ปิ่นไม่เข้าใจ..” ปิ่นกมลทำหน้างุนงงสงสัย
“ใช่! โดยเฉพาะผู้หญิงคนนั้นนั่นแหละตัวดี ห้ามเด็ดขาด!”
“ยังไงคะ น้องเมย่าก็ทำงานตามปกติ”
“ผมไม่ชอบผู้หญิงที่หากินกับเรือนร่างยั่วยวนหลอกล่อผู้ชายไปวันๆแบบนั้น..ทำตัวเสื่อมเสีย ไร้ศักดิ์ศรี ไร้ยางอาย!”
“งานของน้องเมย่าก็เป็นแบบนั้นปกติ..บอสน่าจะเข้าใจ ถ้าไม่เอาน้องเมย่า บอสจะให้เอาใครมาขึ้นปกเหรอคะ คุณนารากรนางเอกสาวหน้าหวานแสนจะเรียบร้อยเหมือนผ้ายับที่พับไว้ คู่ควงของบอสน่ะเหรอคะ”
“คุณปิ่น!”
“เอ่อ..ปิ่นขอโทษค่ะ ปิ่นก็พูดออกไปตามความเป็นจริงที่ปิ่นรู้สึกที่ปิ่นเห็นและสัมผัสเจอมากับตัวเอง น้องเมย่าภายนอกแม้เธอจะดูแรงๆแต่งตัวโป๊เซ็กซี่ แต่ถ้าได้รู้จักเธอ เธอเป็นคนที่น่ารักมากคนหนึ่ง จริงใจตรงไปตรงมา ตรงต่อเวลาและตั้งใจทำงานมากนะคะ ไม่เหมือนกับใครบางคน..”
“ผมบอกยังไงก็อย่างนั้นก็แล้วกัน หวังว่าผมจะไม่เห็นผู้หญิงคนนั้นมาที่สำนักพิมพ์หรืออยู่บนปกนิตยสารของเราอีก!”
“??” ปิ่นกมลยืนอึ้ง เช่นเดียวกับมัสยาที่มาได้ยินเข้าโดยบังเอิญ
“ผู้ชายอะไรอคติ!” นางแบบสาวกำมือแน่น ริมฝีปากเม้มเข้าหากันหายใจถี่แรงด้วยความโกรธเคืองชายหนุ่มกับสิ่งที่เขาพูดและแสดงท่าทางออกมาชัดเจนอย่างรังเกียจเดียดฉันท์ จนเธอคิดอยากจะเอาชนะเขาให้ได้ คนอย่างมัสยาฆ่าได้แต่หยามไม่ได้! เธอไม่เคยยอมแพ้ใคร และไม่เคยมีใครมาแสดงท่าทีรังเกียจและเหยียดหยามเธอขนาดนี้มาก่อน! มัสยาถอยกลับมาตั้งหลักที่รถบีเอ็มคู่ใจแล้วครุ่นคิดแผนการจะหาวิธีแก้เผ็ดเอาคืนนายรินณภัทรนั่นให้ได้! มัสยานิ่งคิดอยู่ชั่วขณะก็คิดหาวิธีที่จะเอาคืนชายหนุ่มขี้เก๊กขึ้นมาได้ เธอจะต้องทำให้เขาหลงเสน่ห์หลงรักเธอแล้วเธอก็จะสลัดเขาทิ้งอย่างไม่ใยดี!
“คอยดูนะ..ฉันจะเอาชนะนายให้ได้ เกลียดฉันมากนักใช่มั้ย! ฉันจะทำให้นายหลงรักฉัน สักวันฉันจะฟันนายแล้วทิ้ง! ฉันจะหักอกนายให้ได้! นายฟิค! ฉันจะทำให้นายมาคุกเข่าต่อหน้าฉันเพื่อลบคำสบประมาณของนาย!” มัสยาพึมพำออกมาอย่างโกรธเคืองและมุ่งมั่นก่อนจะขับรถออกไป..
รินณภัทรที่ยังคงคุยงานสั่งงานอยู่กับปิ่นกมล เขาเหลือบมองไปเห็นแว่นกันแดดวางอยู่บนโต๊ะก็เอ่ยถามบรรณาธิการสาว
“นั่นแว่นของใคร..”
“ไม่ทราบค่ะบอส..เอ๊ะ! หรือว่าจะเป็นของน้องเมย่า..”
“ถ้าเป็นของนางร้ายยั่วสวาทคนนั้นก็ให้ใครนำไปคืนเธอซะด้วย!” รินณภัทรทำเสียงขรึมหน้าดุดัน
“ค่ะ บอส..”
รินณภัทรสั่งกำชับก่อนจะเดินกลับไปยังห้องทำงานของตัวเอง บก.สาวก็ยืนบ่นพึมพำตามหลังเขาทันที
“ท่าทางบอสจะอคติกับน้องเมย่าเอาจริงเอาจังเลยนะเนี่ย..เฮ้อ! เป็นอะไรของเค้า! แล้วดูซิ..เรียกน้องเมย่าว่า.." นางร้ายยั่วสวาท " อึ๊ย! ฟังแล้วขนลุกพิลึก!” ปิ่นกมลบ่นไปก็ทำท่าขนลุกไป เธอหยิบแว่นกันแดดบนโต๊ะก่อนจะเดินกลับไปยังโต๊ะทำงานของเธอ
เมื่อมัสยารับรู้ว่ารินณภัทรเจ้าของนิตยสารที่เธอไปถ่ายแบบขึ้นปกนั้นรังเกียจเธอ เธอก็จะเป็นฝ่ายเข้าหาเขาเอง นางแบบสาวโทรศัพท์พูดคุยกับเสี่ยน็อตสปอนเซอร์หลักในการถ่ายแบบที่ผ่านมา เธอจึงได้รู้ว่าทางสำนักพิมพ์กำลังคัดเลือกรูปภาพที่เธอถ่ายแบบเพื่อจะสั่งตีพิมพ์เป็นรูปเล่ม วันนี้เธอจึงถือโอกาสจะเข้าไปที่สำนักพิมพ์โดยจะหาข้ออ้างว่าเข้าไปเช็กภาพว่าสวยเซ็กซี่พอหรือเปล่า มัสยาเลือกเสื้อผ้าที่จะสวมใส่ไปสำนักพิมพ์เป็นชุดที่เรียบหรูดูดีและยังคงความเซ็กซี่เป็นเอกลักษณ์โดดเด่น
“ก๊อก ๆ ขออนุญาตนะคะ..” มัสยาเคาะประตูห้องประชุมที่เปิดอยู่ เธอเอ่ยขออนุญาตก่อนจะก้าวเข้ามา..
รินณภัทรเมื่อหันไปเห็นนางแบบสาวเดินเข้ามาก็หันไปมองบรรณาธิการสาวตาดุดัน
“ปิ่นเปล่านะคะ..” บก.สาวทั้งปฏิเสธและส่ายหน้าพร้อมกันเป็นพัลวันบ่งบอกว่าเธอไม่รู้เรื่องใดๆกับการมาของนางแบบสาว
“สวัสดีค่ะทุกคน..ต้องขอโทษนะคะที่เมย่ามาโดยไม่ได้ขออนุญาต ขอเมย่าช่วยเลือกภาพด้วยคนนะคะ..”
“ไม่เป็นไรครับ น้องเมย่ามาก็ดี จะได้ช่วยกันเลือกภาพที่สวยถูกใจ” ทศวินช่างภาพเอ่ยขึ้นโดยไม่สังเกตสีหน้าท่าทางของเจ้านายหนุ่ม
“ขอบคุณค่ะพี่บิ๊ก..” มัสยาเอ่ยขอบคุณก่อนจะก้าวเข้าไปยืนเบียดใกล้ๆรินณภัทรอย่างจงใจ ชายหนุ่มก็ขยับออกห่างในทันที ยิ่งเขาขยับหนีมัสยาก็จงใจเข้าไปเบียดแนบชิดจนรินณภัทรส่งสายตาดุดันจ้องมองตาเธอกลับมา มัสยาทำไม่รู้ไม่ชี้หันไปมองสนใจภาพตัวอย่างที่วางอยู่บนโต๊ะแทน
“สวยทุกภาพเลยค่ะ จะวางแผงเมื่อไหร่คะเนี่ย..”
“ต้นเดือนที่จะถึงนี้ค่ะน้องเมย่า..”
“ผมฝากทางนี้ด้วยนะครับพี่บิ๊ก..ผมจะไปเคลียร์งานที่โต๊ะ!” รินณภัทรเอ่ยขึ้นเสียงขรึม
“อ๋อ..ได้ครับ คุณฟิค”
เมื่อรินณภัทรออกไปแล้ว ช่างภาพ บรรณาธิการและนางแบบสาวก็เลือกภาพไปพูดคุยกันไปอย่างถูกคอสนุกสนาน มัสยาจึงถือโอกาสนี้เลียบๆเคียงๆซักถามเกี่ยวกับชายหนุ่มผู้เคร่งขรึม
“ท่าทางบอสของพี่ๆจะไม่ชอบเมย่านะคะ เขาเกลียดผู้หญิงหรือว่าเขาเป็นเกย์หรือเปล่าคะ”
“ไม่ค่ะ บอสไม่ได้เป็นเกย์!”
“แล้วทำไม..”
”บอสไม่ค่อยชอบผู้หญิงเซ็กซี่น่ะค่ะน้องเมย่า..แม่ของบอสเป็นผู้หญิงเรียบร้อย บอสคงจะชอบแนวนั้น..”
“อ๋อ..เขาชอบผู้หญิงเรียบร้อยๆ เขาคงจะมีแฟนแล้วใช่ไหมคะ”
“จะว่ามีก็ไม่น่าจะใช่ เพราะผู้หญิงเป็นฝ่ายตามตื๊อซะมากกว่าค่ะ”
“เหรอคะ..”
“ก็นางเอกหน้าหวานที่แสนจะเรียบร้อยน่ะค่ะ น้องเมย่าก็เคยแสดงละครกับเธอมาแล้ว..”
(“นี่นายฟิคเป็นคู่ควงของยัยนาราอย่างนั้นเหรอ..”) มัสยาฟังไปเก็บข้อมูลไปก็คิดตามไป เธอไม่เคยคิดจะสนใจว่านางเอกสาวที่เรียบร้อยแสนซื่อแค่ภายนอกจะควงกับใคร แต่กับผู้ชายคนนี้เห็นทีเธอจะต้องสนใจเป็นพิเศษเสียแล้ว..
