ตอนที่หนึ่ง คุณหนูใหญ่ผู้สูงส่ง

ตอนที่หนึ่ง

คุณหนูใหญ่ผู้สูงส่ง

“ยังคิดว่าตนเองเป็นคุณหนูใหญ่ผู้สูงส่งอีกหรือ ‘เมิ่งหลี่หนิง’ มานี่” แรงฉุดกระชากอันทรงพลังทำให้ร่างบอบบางของคุณหนูเมิ่งหลี่หนิงเซถลาเกือบล้มลง

ก่อนที่ต้องหวีดร้องด้วยความตกใจเมื่อทั้งร่างลอยขึ้นไปตามการโอบอุ้ม จนต้องรีบคว้าลำคอหนาที่อยู่ตรงหน้าเอาไว้ ด้วยเกรงว่าจะหล่นลงกระแทกพื้น โดยมีเจ้าของอ้อมแขนแข็งแกร่งก้มหน้าลงมาสบสายตาแข็งกร้าวแล้วเอ่ยคำข่มขู่

“ที่นี่คือเผ่าเหยียนหนิว ไม่ใช่จวนสกุลเมิ่งของเจ้าอีกแล้ว อย่าได้ทำตัวเรื่องมาก จำใส่ใจเอาไว้”

“ไม่!...ปล่อยข้านะ!”

คุณหนูใหญ่สกุลเมิ่งหรือจะเคยโดนกระทำอย่างหยามเกียรติเช่นนี้ ใบหน้าที่ตกแต่งมาอย่างงดงามจึงเอาแต่ส่ายไปมาแล้วกรีดร้องโวยวาย

ปากของนางร้องบอกให้ปล่อยแต่มือบางจำต้องเอื้อมคว้าลำคอหนาไว้แน่นขึ้น ด้วยการเดินกระแทกกระทั้นนั้นช่างกระทบกระเทือนจนน่ากลัวว่าจะตกลงไปเสียเหลือเกิน

“แสบหูนัก” เสียงหงุดหงิดตวาดดังทำให้ปากบางอ้าขึ้นเพื่อจะโต้เถียง

แต่เสียงที่หลุดลอดออกมากลับกลายเป็นเสียงหวีดร้องอีกครา เมื่อจู่ๆ อ้อมแขนนั้นก็โยนร่างของนางลงบนฟูกหนาจนก้นกระแทกแรง

“ว้าย!...โอ๊ย!...เหตุใดต้องรุนแรงเช่นนี้” เสียงต่อว่าด้วยความไม่พอใจ พ่นออกมารวดเดียวราวกับว่าหากช้ากว่านี้อาจไม่มีโอกาส

ด้วยแค่นางเดินทางถึงเขตแดนของเผ่าเหยียนหนิวแล้วลงจากเกี้ยวเจ้าสาวมายืนรออยู่ครู่เดียว

กลับถูกเจ้าบ่าวป่าเถื่อนผู้นี้อุ้มมาโยนทิ้งราวผ้าเก่าๆ ทั้งๆ ที่นางอุตส่าห์ลดตัวลงมายอมแต่งงานกับหัวหน้าเผ่าเล็กๆ เช่นเขา

ร่างในชุดเจ้าสาวสีแดงคลำก้นของตนเองเพื่อปลอบประโลมจากแรงกระแทก พลางเงยหน้าส่งสายตาไม่พอใจไปยังเจ้าบ่าวร่างสูงใหญ่ซึ่งแต่งกายในชุดชนเผ่าธรรมดา ไม่ได้มีความพิถีพิถันอย่างที่ควรจะเป็น

‘เมิ่งหลี่หนิง’ เป็นถึงคุณหนูใหญ่ที่เกิดจากภรรยาเอกของเจ้ากรมการค้าสกุลเมิ่งซึ่งนับว่ามีตำแหน่งใหญ่โต

หากมิใช่ว่าบิดาของนางชิงฆ่าตัวตายเพื่อหนีความผิดที่ยังไม่ทันได้สอบสวนไปเสียก่อน แล้วทิ้งเอาไว้เพียงความคลางแคลงใจของผู้คนในเมืองหลวง

คุณหนูใหญ่ผู้สูงส่งเช่นนาง มีหรือที่จะต้องรับปากแต่งงานกับ ‘เฮ่อมู่เหยียน’ หัวหน้าเผ่าเหยียนหนิว ซึ่งเพิ่งแยกตัวออกไปตั้งรกรากยังดินแดนห่างไกล

เมิ่งหลี่หนิงใจลอยคิดไปถึงจดหมายสั่งเสียฉบับสุดท้ายของบิดา

(พ่อรับปากหัวหน้าเผ่าเหยียนหนิวเอาไว้แล้วว่าจะส่งเจ้าไปเป็นเจ้าสาว อย่าได้น้อยใจหรือเสียใจไปเลย

หนิงเอ๋อร์ เชื่อพ่อคนนี้สักครั้งเถิด ว่าพ่อได้เลือกสิ่งที่ดีที่สุดเพื่อเจ้าแล้ว)

สิ่งที่ดีที่สุดหรือ? ท่านพ่อ ท่านคงคิดผิดไปแล้ว!