ตอนที่ 9 แค่คนผ่านทางมา1

ตอนที่ 9 แค่คนผ่านทางมา1

หลี่เลี่ยงหลิงยังคงใช้ชีวิตปกติท่ามกลางเสียงนินทาเช่นเดิมแต่เหมือนจะน้อยลงเพราะคนหันไปนินทาหวังหร่านชิงและจางซวงอวี่แทน ซึ่งตอนนี้เรื่องของสามีภรรยาคู่นี้กำลังเป็นทอล์คออฟเดอะทาวน์ในหมู่บ้านซานตงเลยทีเดียว จนทำให้เรื่องของหญิงเกียจคร้านอย่างหลี่เลี่ยงหลิงโดนกลบไปโดยสิ้นเชิง แต่จะว่าไปก็น่าสงสารอยู่นิดหน่อยเหมือนกัน ที่หวังหร่านชิงจากนางฟ้าที่ชาวบ้านต่างสรรเสริญเยินยอกลับตกสวรรค์เพียงชั่วข้ามวัน

แต่ความสงสารก็ไม่เพียงพอจะให้เธอปล่อยให้อุปสรรคในชีวิตอย่างหวังหร่านชิงได้โผบินจนมาแว้งกัดในภายหลังเช่นกัน

“ได้ข่าวมารึยังว่า...สองสามีภรรยาคนใหม่จะพากันกลับบ้านเดิมของสามีแล้วนะ” หลี่เลี่ยงหลิงที่กำลังเดินออกจากหมู่บ้านได้ยินบทสนทนานี้เข้าโดยบังเอิญ แต่เธอก็เงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจเช่นกัน

“จริงหรือ กลับไปปักกิ่งเชียว” หญิงสาวที่ตั้งใจฟังก็หันมามองเพื่อนตาโต เพราะปักกิ่งคือเมืองชั้นหนึ่งที่ใครๆก็อยากไปอยู่

“ใครว่าเล่า จริงๆแล้วจางซวงอวี่คนนั้นนะ ไม่ใช่คนปักกิ่งอะไรหรอก”

“หา!!! แล้วเขาเป็นคนที่ไหนกัน ตายจริงแล้วอย่างนี้หร่านชิงก็โดนหลอกนะสิ”

“ว่าได้เหรอ...จางซวงอวี่ก็ไม่เคยพูด มีแต่หร่านชิงที่เข้าใจไปเอง”

“แต่เขาก็ไม่เอ่ยปฏิเสธ”

“นั่นก็จริง”

เสียงซุบซิบเรื่องราวเช่นนี้หลี่เลี่ยงหลิงยังคงได้ยินตลอดทาง และรู้ว่าอีกสามวันทั้งจางซวงอวี่ หวังหร่านชิงจะเดินทางไปอยู่ที่มณฑลซานชีเมืองไท่หยวน แต่ก็นับว่าเป็นมณฑลที่อยู่ใกล้ปักกิ่งและค่อนข้างเจริญพอตัว หากได้เข้าทำงานตามโรงงานก็พอมีหน้ามีตาขึ้นมาได้ไม่ยาก

“คุณหลี่กำลังจะเดินทางไปในเมืองอีกแล้วครับ” เสียงทุ้มแหบเอ่ยรายงานความเคลื่อนไหวของคนที่นายท่านรองให้เขาไปติดตามร่วมกับเพื่อนอีกคน ซึ่งเขาทั้งสองเป็นคนติดตามของนายท่านรองหยางมานานแล้ว และตอนนี้กลับถูกส่งไปติดตามสตรีผู้หนึ่ง หากทางตระกูลหยางรู้เข้าเกรงว่าจะเป็นเรื่องใหญ่ขึ้นมา

“ให้หลิงฉีตามต่อ ส่วนนาย...ไปสืบที่ตรอกสาม” หยางจางเหว่ยสั่งการเสียงเรียบก่อนจะโบกมือให้หยางถิงเฟิงไปทำตามคำสั่ง ในขณะที่ชายหนุ่มครุ่นคิดถึงงานที่หลี่เลี่ยงหลิงกำลังทำว่าเป็นงานแบบใดกันแน่

“สำนักพิมพ์จางรีคอร์ด เธอทำงานอะไรกันแน่” ชายหนุ่มทราบว่าจางหลีไห่ทำงานให้กับกองทัพในด้านการสนับสนุนกระดาษและเครื่องเขียนต่างๆ แต่หญิงสาวคนนั้นจะสามารถทำงานอะไรให้สำนักพิมพ์ได้

หยางหลิงฉีที่ถูกกล่าวถึงกำลังตามติดหญิงสาวหน้าตาสะสวยเช่นเดิม และหลังๆมานี้เขากลับคิดว่า...หญิงสาวคนนี้ก็เป็นสตรีที่ดีคนหนึ่ง แต่เหตุใดชาวบ้านต่างรังเกียจ รวมถึงนายท่านรองของเขาก็ไม่ใคร่จะชอบพอหญิงสาวนัก

“คุณหลี่ออกจะเป็นคนดี อีกอย่างยังสวยมากอีกด้วย” เขาพูดเบาๆก่อนจะก้าวเท้าเดินตามเป้าหมายต่อไป ซึ่งคราวก่อนที่เขาเผลอคลาดสายตาที่งานหมั้น...เอ้ย...งานแต่งงาน ก็โดนนายท่านรองหยางทำโทษอยู่หลายวัน จนคราวนี้เขาไม่กล้าพลาดอีกแล้ว

หลี่เลี่ยงหลิงไปตามนัดหมายของคุณลุงจางหลีไห่พร้อมด้วยตะกร้าสือหลิวที่มากถึง 10 ผล ซึ่งคราวนี้หญิงสาวได้เงินมา 500 หยวน หลังจากส่งมอบสือหลิวแล้วเธอก็ไปดูโรงงานทำกระดาษของสำนักพิมพ์จางรีคอร์ดประจำมณฑลเสฉวนที่ตั้งโรงงานที่เมืองกว่างอันแห่งนี้

“คุณลุงจางคะ หากจะผลิตกระดาษทำกล่องที่โรงงานอาจจะต้องปรับเพิ่มเครื่องจักรอีกหนึ่งตัว คุณลุงจางคิดเห็นว่าอย่างไร” หญิงสาวที่มาดูหน้างานก็พบว่าขั้นตอนการทำกระดาษกล่องนั้นมันมีขั้นตอนเพิ่มขึ้นมา หากจะใช้เครื่องจักรที่มีอยู่ตอนนี้เกรงว่าในแต่ละวันจะได้ไม่คุ้มต้นทุน แต่หากเพิ่มเครื่องจักรเข้าไปอีกเครื่องหนึ่งก็สามารถผลิตออกมาได้แล้ว

“เครื่องจักรเครื่องหนึ่งไม่มีปัญหาอย่างแน่นอน เพราะตอนนี้ยอดสั่งจองกล่องกระดาษมากกว่าที่คุยกันไว้เกือบ 10 เท่าเชียว ฮ่า ฮ่า ฮ่า” จางหลีไห่พูดอย่างอารมณ์ดี หากจะเพิ่มสักสองสามตัวเขาก็ยังเห็นกำไรมหาศาลอยู่ดี

“จริงเหรอคะ” หลี่เลี่ยงหลิงตาโต ในใจก็เริ่มคำนวณกำไรตามสัญญาว่าตัวเธอจะได้ส่วนแบ่ง 10 เปอร์เซ็นต์จากราคาขาย

‘รวยแล้ว รวยแล้ว’ หญิงสาวกู่ร้องตะโกนในใจเมื่อเห็นเงินหยวนลอยมาในห้วงอากาศมากมาย

“นี่แค่สาขาเดียวนะ จางรีคอร์ดมีอีก 10 สาขา เกรงว่าหนูเลี่ยงหลิงคงนับเงินไม่ไหวแล้วล่ะ” จางหลีไห่เห็นสีหน้าหญิงสาวคราวลูกที่เหม่อลอยก็หัวเราะออกมา ยิ่งตอนนี้ภรรยาของเขาดีขึ้นจนสีหน้าเริ่มมีสีเลือดขึ้นมา เขาก็ยิ่งมีความสุขเป็นทวีคูณ

สัญญาฉบับใหม่ถูกจัดทำขึ้น รวมถึงการร่างข้อตกลงผลประโยชน์ที่ทั้งสองฝ่ายเห็นชอบต้องกัน และจนกว่าเครื่องจักรใหม่จะมาถึงหลี่เลี่ยงหลิงจะต้องส่งสินค้าทุก 5 วัน ครั้งละ 10,000 ชิ้น ซึ่งหญิงสาวตอบตกลงและจะจัดส่งมาที่โรงงานของจางรีคอร์ดผ่านบริษัทส่งของ