ตอนที่ 3 ปรับปรุงบ้านใหม่1

ตอนที่ 3 ปรับปรุงบ้านใหม่1

หยางจางเหว่ยกลับมาถึงห้องพักที่ทางหน่วยเมืองกว่างอันจัดไว้ให้ปัญญาชน ก็ต้องพบกับสหายร่วมห้องที่นั่งอยู่หน้าห้องพัก ชายหนุ่มหน้าตาดีและฐานะทางบ้านค่อนข้างดีอย่าง ‘จางซวงอวี่’ เห็นสหายร่วมห้องกลับมาจากด้านนอกในตอนเกือบรุ่งสางก็ทักทายด้วยรอยยิ้มทันที

“จางเหว่ยนายออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ฉันไม่รู้สึกตัวเลย” จางซวงอวี่ทักสหายที่ค่อนข้างจะสนิทสนมระดับหนึ่งเนื่องจากอยู่ห้องพักเดียวกันมาเกือบห้าเดือนแล้ว

“สักพัก...นอนไม่หลับเลยออกไปเดินดูแปลงนา ฉันไม่อยากเสียคะแนนเพราะพวกหอยมากินต้นข้าวเสียหาย” หยางจางเหว่ยโกหกหน้าตายกับสหายที่ดูอย่างไรก็ไม่จริงใจกับเขานักผู้นี้ เพราะชายหนุ่มมักจะหยิบอาหารส่วนของเขาไปทีละเล็กละน้อยเสมอ

“ฉันก็นอนไม่หลับเหมือนกัน ดูท่าแล้ว...น้ำข้าวเมื่อคืนจะแผลงฤทธิ์” จางซวงอวี่พูดพลางก็นวดขมับเบา ชายหนุ่มชำเลืองมองสหายที่เขารู้ว่าโกหกเรื่องออกไปดูแปลงนา แต่แท้ที่จริงแล้ว...ต้องไปอีกทางเสียมากกว่า ทางภูเขาด้านหลังหมู่บ้านที่มีกลิ่นหอมเรียกร้องไป

“อือ...น้ำข้าวรสดีไม่น้อย ได้มาจากที่ไหนกัน” หยางจางเหว่ยที่อยากจะรู้ว่า...น้ำข้าวฤทธิ์แรงนั้นใครกันที่ให้มาจะใช่หญิงสาวที่เขาอยู่ด้วยเมื่อช่วงเช้ามืดหรือไม่

“ได้มาจากคนในหมู่บ้าน เป็นน้ำใจจากสตรีงดงาม”จางซวงอวี่ที่เตรียมคำตอบมาแล้ว เขาไม่ได้เอ่ยชื่อคนที่มอบให้แต่แกล้งบอกใบ้ให้คนตรงหน้าหาคำตอบเอาเอง บางทีอาจจะเดาผิดหรือถูกก็ไม่อาจรู้ได้ แต่คนที่เขาหมายถึงไม่ใช่หญิงสาวท้ายหมู่บ้านอย่างแน่นอน

หยางจางเหว่ยมองดวงตาเจ้าเล่ห์ของสหายร่วมห้องก็ไขว้เขวไปเล็กน้อย แต่เขาก็เก็บสีหน้าแสร้งว่าไม่คิดมากอะไร ก่อนจะเดินเข้าห้องพักไปเพื่อเตรียมอาหารเช้าก่อนลงแปลงนา และมื้อกลางวันระหว่างทำงานด้วย

‘ทำไมตอนนี้เขากลับคิดว่าไม่ใช่หญิงสาวคนนั้นกัน’ ชายหนุ่มเดินเข้าไปในครัวมองหาไหสีน้ำตาลของน้ำข้าว เมื่อเห็นมันวางอยู่บนชั้นไม้ขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่เขาก็รีบเปิดไหรินน้ำสีขาวขุ่นใส่ขวดเล็กๆ เพื่อพิสูจน์สิ่งที่เขาข้องใจ

หลี่เลี่ยงหลิงจัดการตกแต่งกระท่อมหลังน้อยของตัวเองจนเกือบเสร็จแล้ว ส่วนพื้นกระท่อมเธอเอาไม้พาเลทมาวางเรียงต่อกันจนเต็มพื้นห้องปูทับด้วยไม้ปาร์เกต์สีไม้โทนขาวสะอาดตา เตียงไม้ไผ่ถูกเปลี่ยนเป็นเตียงไม้ขนาด 3.5 ฟุตสีขาวและที่นอนยางพาราเพื่อสุขภาพอย่างดี ตามด้วยชุดเครื่องนอนสีชมพูอ่อน หมอนและผ้าห่มเข้าชุดกัน

“อ่า...สวยเริ่ด กลิ่นหอมสะอาด” หญิงสาวกวาดสายตามองรอบห้องขนาดเล็กที่ตกแต่งใหม่ทั้งหมดอย่างพอใจ

“ยังขาดโต๊ะเครื่องแป้งและตู้เสื้อผ้า เอาไว้ตรงนี้ก็แล้วกัน” หลี่เลี่ยงหลิงเดินวนไปมาก็เจอมุมที่เหมาะสม และเรียกของเหล่านั้นออกมาจากมิติช่องว่าง

“ทีนี้ก็เติมเสื้อผ้ากับของใช้” ทั้งเสื้อผ้าและของใช้ถูกเรียกออกมาจัดเรียงเข้าที่ ซึ่งส่วนใหญ่จะมีหน้าตาคล้ายของที่มีในยุคนี้เสียส่วนใหญ่เพื่อให้เข้ากับยุคสมัย เพราะเธอไม่อยากแปลกแยกจากคนอื่นมากนัก

วันนี้ทั้งวันหลี่เลี่ยงหลิงวางแผนจะจัดการกระท่อมน้อยของเธอให้เหมือนบ้านเล็กๆเสียก่อน ผ้าใบกระโจมสีขาวขุ่นผืนใหญ่หนาถูกกางโยงคลุมเหนือกระท่อมคล้ายแคมป์ปิ้งขนาดใหญ่ ทำให้มีพื้นที่ภายใต้ผ้าใบที่เหลืออยู่พอสมควร หญิงสาวจึงจัดเพิ่มเป็นพื้นที่นั่งเล่นนอกเรือนโดยการปูไม้พาเลทรอบกระท่อมทั้งหมดปิดทับด้วยแผ่นไม้สำหรับปูพื้นสวน จัดวางชุดเก้าอี้เพิ่มเบาะรองนั่งสีเขียวอ่อน

“โซนจิบชารับลม ถ้าได้เพิ่มระเบียงไม้สักหน่อยคงจะดี” หลี่เลี่ยงหลิงมองดูบ้านที่เริ่มเป็นรูปร่างแต่ยังขาดความลงตัว เธอจึงคิดจะสร้างระเบียงเพิ่มให้ดูมิดชิดมากกว่าเดิม แต่ปัญหาของเธอคือระเบียงไม่มีในมิติช่องว่างนะสิ

“ทำเองจะเป็นไรไป ในเมื่อมีอุปกรณ์ครบถ้วน” หญิงสาวเรียกไม้สำเร็จรูปและอุปกรณ์ออกมาจากมิติเริ่มทำการวัดและตัดไม้ตามความยาวที่ต้องการ มือบางยกขึ้นปาดเหงื่อที่ไหลเข้าตาหลายครั้ง ใบหน้าจริงจังพยายามตอกไม้ให้ติดกัน สองสามชั่วโมงผ่านไปก็กลายเป็นระเบียงไม้ล้อมรอบกระท่อมในที่สุด

“ห้องนอนเรียบร้อย ประตูเปลี่ยนแล้ว ระเบียงโอเค เหลือครัวกับห้องน้ำค่อยต่อพรุ่งนี้ละกัน” หลี่เลี่ยงหลิงมองรอบๆกายก็พบว่าเข้าช่วงเย็นแล้วจึงวางมือจากงานตรงหน้า

หญิงสาวที่ไม่อาจนอนด้วยสภาพเช่นนี้ได้แม้ว่าอากาศจะเริ่มหนาวเย็นแล้วก็ตาม เธอนำอุปกรณ์อาบน้ำทั้งสบู่เหลว แชมพู และฟองน้ำขัดตัวใส่ลงในตะกร้าสานใบเล็ก เรียวขาบางพาตัวเองเดินลงจากเนินหลังกระท่อมไปไม่ไกลก็พบกับลำธารน้ำใสขนาดเล็กที่ไม่มีชาวบ้านคนใดเข้ามาถึงได้ เนื่องจากต้องผ่านกระท่อมน้อยของเธอก่อน

ร่างบางของหลี่เลี่ยงหลิงนั่งลงบนโขดหินเริ่มใช้กระบวยเล็กๆตักน้ำมาล้างหน้าล้างตา

“บรึ๊ย...เย็นดีจริงๆ” อุณหภูมิของน้ำที่ราวกับเติมน้ำแข็งลงไปทำให้ขนเส้นบางบนแขนขาวลุกชันขึ้นมาฉับพลัน แต่ความอยากอาบน้ำกลับมีมากกว่า

“รีบอาบรีบกลับ ฮึบ!!!” หลี่เลี่ยงหลิงกัดฟันอดทนรีบตักน้ำราดลงบนตัวอย่างรวดเร็ว เรียกได้ว่าเป็นการอาบน้ำที่เร็วที่สุดตั้งแต่เกิดมาทั้งในชาติก่อนและชาตินี้ก็ด้วย