ระบบป้องกันตนเอง

เท้าที่สวมรองเท้าผ้าใบเอาไว้ค่อยๆเดินลงมาจากเนินเขา ร่างกายที่เปียกมะล่อกมะแล่กรู้สึกหนาวนิดๆแต่เมื่อหันซ้ายแลขวาแล้ว ไม่เห็นช่องทางที่ตัวเองจากมา

“ประกาศมาแล้วๆ อีกไม่นานจะมีคนของทางการมาตรวจสอบ!!” ชายแก่คนนึงถึงกระดาษหนึ่งแผ่น ร้องตะโกนทั่วหมู่บ้านอย่างตื่นเต้น เสื้อผ้าที่พวกเขาสวมนั้นเหมือนที่เธอเคยดูซีรี่ย์จีนย้อนยุคชะมัด!!

“ทะลุมิติงั้นเหรอ จะเป็นไปได้ยังไง…” พูดมาถึงตรงนี้ทำให้เธอนึกถึงสีหน้าของชายชราที่ชี้ทางให้เธอเข้ามาในป่า มันเป็นใบหน้าที่ยิ้มๆ มีความสุข ไม่ได้ตื่นเต้นกับเสียงโวยวายของเจ้าหนี้

“หรือโดนฟ้าฝ่าตายไปแล้วกันแน่!!” แค่คิดก็กลัวจนน้ำตาปริ่มจะไหล แต่นาทีนี้ต้องหาทางรอดให้ได้ก่อน

บ้านหลังเก่าซ่อมซ่อคือที่ที่เธอเห็นอยู่ตรงหน้า ร่างเล็กค่อยๆตะเกียกตะกายลงจากเนินเขา ตรงดิ่งไปที่บ้านหลังนั่น เพราะมั่นใจว่าเก่าจนผุพังแบบนี้คงไม่มีใครอยู่แน่นอน

แอ็ดดดดด

ประตูไม้ที่เหมือนไม่เคยหยอดน้ำมันดังขึ้นช้าๆตามแรงผลักของมือบาง ก่อนเธอจะกวาดสายตาสำรวจโดยรอบ ห้องๆนึงที่มีไอความร้อนพุ่งออกมาเป็นที่ที่เธอตัดสินใจเดินเข้าไป

ทันทีที่เข้ามาถึงพบกับหนุ่มน้อยนอนบาดเจ็บอยู่คนเดียว “รีบหนีไป!” ใบหน้าซีดเซียวของคนเจ็บทำเธอหยุดนิ่ง มองท่อนขาข้างนึงที่ผิดรูป ชุดโบราณที่เขาสวมมีกลิ่นคาวเลือดจนเธอผะอืดผะอม

“รีบหนีไป!!” เสียงแหบโรยแรงทำเธอก้าวขาไม่ออก

“นายบาดเจ็บ” เธอยังเดินเข้าไปหาคนเจ็บช้าๆ

“กำลังจะมีคนมาขับไล่ข้า เจ้าเองอาจโดนไปด้วย อย่าเข้ามา!!” เสื้อผ้าที่สวมแม้แปลกใหม่จนเขางุ่นงง แต่ตอนนี้ไม่อยากให้ใครมาเดือดร้อนด้วยมากกว่า ใช่แล้ว!! ทหารที่ทำศึกแพ้ ไม่มีสิทธิ์เข้ารับการรักษาอย่างเขา อาจจะถูกทางการทำโทษ โดยการส่งไปที่ภูเขาสังหารเพราะไร้คนดูแล!! แต่เธอไม่ฟังเสียงรีบเข้าประชิดตัวเมื่อเห็นเลือดทะลักออกมาจากหัวไหล่

“เปิดระบบป้องกันภัย” จู่ๆเสียงในหัวก็ดังขึ้นมา ตอนนี้สับสนจนทำอะไรไม่ถูก

“นี่มัน…ยุคไหนกัน!!“ ประตูหน้าต่างที่เปิดเอาไว้ทำเธอเห็นบริเวณหมู่บ้านโดยรอบจนแทบล้มทั้งยืน ทุกอย่าง…เป็นยุคโบราณทั้งหมด!!