เก็บให้หมด

ร่างบอบบางผอมแห้งถูกคลุมด้วยผ้าคลุมไหล่อย่างดี ยืนส่งพ่อบ้านหวังออกจากจวนจนลับตา

“พี่หญิง เหตุใดท่านลุงพ่อบ้านถึงต้องไปไกลเช่นนั้นหรือเจ้าคะ” ตระกูลลู่ไม่ได้มีแค่นางกับพี่ชายอย่างแม่ทัพลู่จิ่งฮวน แต่ยังมีเด็กน้อยอีก2คนที่อายุเพียง8หนาวอย่าง ลู่อี้เหมิง และลู่หมิงหมิง น้องชายคนที่3 และน้องสาวคนสุดท้องที่ตอนนี้ยืนถามนางอย่างไม่เข้าใจ

“พ่อบ้านหวังแค่อยากให้ข้าหายป่วย เวลานับเดือนมานี้ ร่างกายข้าทรุดลงไปมาก พ่อบ้านหวังแค่ ปรารถนาดีต่อข้า” นางลูบหัวกลมเล็กนั่น นี่คืออีก1คนที่วิญญาณของเจ้าของร่างเดิมเป็นห่วงนัก

ส่วนน้องชายอีกคนก็ห่วงไม่น้อย ดีที่อาจารย์ในหอสำนักศึกษาคือสหายของบิดาพวกเขา ตอนนี้จึงพาคุณชายน้อยลู่สามไปเรียนและกินนอนที่นั่น

แม้เด็กแฝดชายหญิงนี้เป็นเพียงบุตรชายและบุตรสาวอนุ แต่ก็ไม่มีความหมางใจใดๆกัน อีกทั้ง อนุเฉินคนนั้นก็ตายพร้อมบิดามารดาของนางไปแล้ว

“ข้าต้องอดกินอาหารที่พ่อบ้านหวังเปลี่ยนให้ทุกวันแน่นอน” เสียงนั้นเหงาหงอยจนนางเอ็นดู

“แม่นมหวังก็จัดการให้เจ้าได้ ข้าจะกำชับนางเอง ไปเถอะ เด็กเล็กไม่ควรนอนดึก”

ในยามดึกสงัด ห้องคลังของจวนจวิ้นกั๋วกงถูกเปิดออกแผ่วเบา ด้านหลังของลู่ซิงเยี่ยนไร้คนติดตาม นางเดินเข้าห้องคลังด้วยฝีเท้าแผ่วเบา

“นี่หน่ะหรอ สิ่งที่พวกเจ้าต้องการ ยากหน่อยนะ” นางมองไข่มุกลูกโตอยู่ในกล่องไม้บุผ้ากำมะหยี่นับ50ลูกแล้วยกยิ้ม

“น้ำตาเงือกที่หลั่งออกมาเป็นมุก มูลค่าไม่ต้องพูดถึง อยากได้เป็นยาอายุวัฒนะ จนต้องทำเรื่องสารเลวหลายๆอย่าง พวกเจ้าไม่คู่ควรหรอก!!“ นางยกกล่องนั้นเก็บเข้ามิติ

”หยกน้ำค้างพันปี 20ก้อน ข้าเก็บไว้เอง!!“ หยกสีเขียวมรกตสวยสดจนไม่ต้องถามหามูลค่าใดนางเลือกเอาไปเก็บไว้ในมิติ

“โสมพันปีที่สมบูรณ์ที่สุด 500ต้น สนมอย่างเจ้าไม่คู่ควรหรอก!!” กล่องโสม1000ปีที่หายาก ถูกนางกวาดเข้ามิติเช่นกัน

”นี่อะไร!! เห็ดหลินจือเทือกเขาหูหนาน!! เคยได้ยินชื่อมาบ้าง ไม่คิดว่าชีวิตนี้จะเจอของจริง!!“ นางเป็นแพทย์ที่ฝั่กใฝ่หาแต่ยาสมุนไพรแผนโบราณ

แม้การแพทย์แผนปัจจุบันจะเก่งกาจพอตัวก็ตาม ฉะนั้นนางรู้ดีว่าของพวกนี้มีประโยชน์ในระยะยาวแน่นอน

”เก็บให้หมด!!“

ร่างบางเดินสำรวจไปทั่ว พบเจอสิ่งของหายากที่หากอยู่ในโลกเดิมคงขายได้ราคาจนเป็นมหาเศรษฐีแน่นอน!!

”หยกมันแพะนี่ เป็นหยกสดที่หาได้ยาก เก็บ!!“ ลู่ซิงเยี่ยนที่เคยคุยกับร่างเดิมมาบ้าง รับรู้ได้ว่าในจวนจวิ้นกั๋วกงแห่งนี้มีของล้ำค่ามากมาย และยังเป็นที่หมายตาของคนกลุ่มนึง แต่ในเมื่อโชคชะตามาอยู่ในมือนางแล้ว ไม่มีทางที่จะทำให้คนพวกนั้นสมหวังเด็ดขาด!!

“เงินมี9แสนตำลึงเงิน ทองแท่งมี5000ตำลึงทอง เครื่องประดับมี300ชุด เครื่องทองเหลือง1200ชุด ผ้าแพรอย่างดี50หีบ หยกสดจากทางใต้นี้งามล้ำค่าทีเดียว” ทุกอย่างนางเก็บเข้ามิติ ก่อนจะเหลือไว้นิดหน่อย จากนั้นยังเดินสำรวจต่อไปอีก

พบอาวุธที่ถูกตีจนคมกริบหลายอย่าง ทั้งกระบี่2คม ดาบที่ตีจากเหล็กเนื้อดี ดาบผีเสื้อ ทวน หอก ทวนอสูญ กรงเล็บ มีดบิน ล้วนแต่เป็นของดีทั้งนั้น

“จวนจวิ้นกั๋วกงมีกองทัพส่วนตัว3แสนนาย ตายไปพร้อมศึกเมืองเดียวดายนับแสนนาย ที่เหลืออาจจะอยู่ที่ชายแดน!!” นางรวบทุกอย่างเข้ามิติ เพราะตรวจตราดูแล้ว ของพวกนี้ไม่มีลงในบันทึกทรัพย์สิน นั่นหมายความว่าหากทางการตรวจพบ ไม่ใช่เรื่องดี

นิ้วเรียวกวาดถูฝุ่นที่แทบไม่มีแล้วได้แต่นึกชื่นชม ที่คนบ้านนี้มีคนรับใช้ที่ซื่อตรงทำหน้าที่ตัวเองได้อย่างดี แต่สายตาก็ต้องมาสะดุดที่กองงานเอกสารกองนึง ในนั้นมีตำรายุทธพิชัย การวางค่ายกล และยังมีจดหมายจากที่ต่างๆ

”ไม่ใช่ว่า…ของพวกนี้ต้องอยู่ที่สนามรบหรือ!!”