บทที่ 6 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70s

บทที่ 6 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70s

หย่งซื่อเกลียดจ้าวฮุย เพราะเธอคือภรรยาใหม่ของจ้าวตง และเป็นแม่เลี้ยงของจ้าวโม่ชวนกับจ้าวฮุย

“เรื่องหย่าร้างฉันยังไม่รู้ว่าจริงเท็จแค่ไหน พวกเราก็อย่าเพิ่งทำตัวเป็นกระต่ายตื่นตูมเลย รอให้บ้านหลี่ส่งข่าวมาก่อนเถอะ ค่อยคิดว่าจะทำยังไง” จ้าวตงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงมีความกังวลเล็กน้อย

ถึงแม้บ้านจ้าวและบ้านหลี่จะอยู่คนละหมู่บ้าน แต่ก็ไม่ไกลกันมากนัก อีกทั้งคนในหมู่บ้านนี้ ยังคงต้องไปทำงานในหน่วยผลิตเดียวกัน แต่วันนี้เขาเหนื่อยเลยหยุดงาน มีเพียงลูกชายและลูกสะใภ้ไปทำงานเพียงสองคน เขาจึงยังไม่ได้ข่าวอะไร

“ต้องรอให้เรื่องมาถึงก่อนเหรอพ่อถึงจะแก้ไข ทำไมพ่อไม่ไปพูดให้พี่รองเลิกคิดเรื่องหย่าล่ะ ถ้าพี่รองกลับมาอยู่บ้านนี้ พวกเราคงวุ่นวายและเดือดร้อนหนักแน่” จ้าวหลินยังคงพูดอย่างไม่ยอม หัวเด็ดตีนขาดอย่างไร เธอก็ไม่มีทางให้พี่สาวอย่างจ้าวฮุยกลับมาอยู่บ้านจ้าวแน่

“เอาเถอะ พวกเธอแม่ลูกก็อย่าเพิ่งคิดไปก่อน พรุ่งนี้ฉันไปทำงานที่หมู่บ้านนั้น เดี๋ยวฉันจะลองถามเรื่องนี้เอง จ้าวฮุยคงมีคำตอบที่ดีให้”

จ้าวตงพูดเพื่อตัดรำคาญแล้วถอนหายใจเล็กน้อย เขาหวังว่าเรื่องที่ได้ยินมาคงไม่ใช่เรื่องจริง ถึงจะเป็นพ่อของเธอ แต่ที่ผ่านมาลูกสาวคนนี้ ก็สร้างเรื่องให้ไม่เว้นวัน หลังจากแต่งงานไปก็ไม่ค่อยปวดหัวเท่าไร เขาเองก็ไม่อยากให้เธอกลับมาอยู่ที่บ้านนี้เหมือนกัน

พอได้ยินจ้าวตงพูดแบบนั้นออกมา สองแม่ลูกก็ยิ้มอย่างพอใจ แล้วเดินเข้าไปในบ้านโดยไม่สนใจเรื่องนี้อีก

หลี่เจี้ยนกั๋วนั่งทำงานอย่างเหม่อลอยเล็กน้อย แม้จะต้องมาทำงานตรวจตราความเรียบร้อยในหน่วยผลิตการเกษตรแทนจะอยู่ที่ค่ายทหาร แต่ก็ต้องทำงานด้านเอกสารเหมือนกัน

“เจี้ยนกั๋ว หัวหน้าโทรมาถามว่านายจะยื่นเรื่องหย่าเลยไหม เพราะกว่าจะอนุมัติคงเป็นเดือน” นายทหารที่อยู่ด้วยกันถามขึ้น หลังจากรับสายที่เจ้านายโทรมาสอบถาม

เมื่อเจอคำถามนี้ ชายหนุ่มจึงนิ่งเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะตอบกลับไปอย่างไม่ลังเล “ไม่แล้วล่ะ ผมจะไม่หย่าในตอนนี้”

สหายทหารแม้จะแปลกใจ แต่ก็เห็นว่าเรื่องส่วนตัวจึงไม่เอ่ยถามอะไรออกมา ได้แต่ตอบเจ้านายตามที่ได้ยิน

หลี่เจี้ยนกั๋วก้มหน้าทำงานต่อ ทว่าภายในใจกลับครุ่นคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นกับจ้าวฮุยว่า ‘เกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่ แล้วสิ่งที่เธอพูดและสัญญาไว้จะจริงหรือเปล่า ต่อให้อยากจะรักษาครอบครัวไว้มากแค่ไหน ถ้าเธอยังทำตัวเหมือนเดิม อย่างไรเมื่อครบสามเดือนอย่างที่สัญญาไว้ ก็คงต้องหย่ากันอยู่ดี หวังว่าเธอจะเปลี่ยนตัวเองได้นะ จ้าวฮุย เพราะฉันเองก็ไม่อยากให้ลูกขาดแม่’ ชายหนุ่มได้แต่คิดอย่างมีความหวังอยู่เงียบ ๆ คนเดียว

กลับมาทางด้านจ้าวฮุย

ตอนนี้หญิงสาวทำอาหารเสร็จแล้ว แต่รู้สึกหงุดหงิดในใจเพราะมีเสียงเรียกดังมาจากหน้าบ้าน ทำให้เธอต้องรีบวิ่งออกมา แล้วพบว่าแม่สามีและน้องสะใภ้ของเขา กำลังยืนรออยู่พร้อมกับส่งเสียงเอะอะโวยวาย

“มาแล้วเหรอ ได้ยินว่าหล่อนจะหย่าไม่ใช่หรือไง นี่ยังอยู่ แสดงว่าต้องการเรียกร้องอะไรเพิ่มเติมสินะ” สะใภ้รองพูดขึ้นมาอย่างไม่พอใจ

หากจ้าวฮุยไม่ยอมหย่า เพราะต้องการเรียกเงินหรือทรัพย์สินเพิ่ม แบบนี้เงินที่พี่ชายของสามีต้องส่งกลับบ้านหลี่ ก็ต้องน้อยลงไปด้วยน่ะสิ

‘มาอีกแล้ว ไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าทำไมคนพวกนี้ต้องมาหาเรื่องกันบ่อย ๆ ด้วย แม่สามีก็แม่สามีเถอะ หากมาหาเรื่องอีก ฉันก็พร้อมสวนกลับเหมือนกัน แม้จะแยกบ้านออกมา แต่ยังต้องส่งเงินเดือนกลับบ้านทุกเดือน นี่คงเป็นอีกเหตุผลที่เจ้าของร่างเดิมไม่พอใจ’ หญิงสาวคิดอย่างไม่ยินยอมอยู่ในใจ ก่อนจะตอบกลับ

“ฉันไม่หย่าเพราะไม่อยากหย่า ไม่เกี่ยวกับการเรียกร้องอะไรเพิ่มอย่างที่แม่กับน้องสะใภ้กำลังเข้าใจ” จ้าวฮุยตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง และเลือกที่จะไม่เชิญพวกเธอเข้ามาในบ้าน

“อย่างนั้นเหรอ ไม่หย่าแล้วก็ตามใจ แต่หล่อนต้องส่งเงินกลับบ้านหลี่ทุกเดือน ห้ามมีปัญหาเด็ดขาด” เหมาหรงสะบัดเสียงตอบกลับอย่างไม่พอใจ และไม่วายกำชับเรื่องส่งเงินกลับบ้าน

เมื่อพูดจบก็ทำท่าจะเดินกลับไป แต่เหมือนจะได้กลิ่นอาหารจานเนื้อ จึงหันกลับมาและทำจมูกฟุดฟิด

“บ้านหล่อนทำอะไรกิน นี่มันกลิ่นเนื้อไม่ใช่เหรอ” เหมาหรงถามอย่างสงสัย พร้อมกับพยายามมองเข้าไปในบ้าน