บทที่ 2 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70s
บทที่ 2 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70s
เขาถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย ไม่เข้าใจว่าจ้าวฮุยต้องการอะไรกันแน่ ก่อนจะพูดต่อ
“ตอนนี้ฉันก็ให้สิ่งที่เธอต้องการแล้ว เธอกำลังจะมีอิสระ ไม่ต้องมาดูแลลูกทั้งสองอีก และไม่ต้องมาใช้ชีวิตกับสามีจน ๆ อย่างฉัน แล้วทำไมเธอถึงไม่ยอมหย่า หรือเธออยากได้อะไรเพิ่งก็บอกมา ต่อให้ไม่มีฉันก็จะหาให้ เพื่อแลกกับใบหย่า”
“ฉันบอกว่าไม่หย่าแล้วไง พี่ไม่เข้าใจเหรอ! ไม่หย่า ไม่หย่า” เธอจ้องหน้าเขาและพูดอย่างไม่ยอม ความจริงจังฉายชัดออกมาจากสายตา
“ฉันต้องการเริ่มต้นใหม่กับพี่อีกครั้ง ฉันอยากเป็นแม่ที่ดี ดูแลลูกทั้งสองคน และจะไม่ทำร้ายพวกเขาอีก” ครั้งนี้เธอพูดอย่างจริงจังมากกว่าเดิม
ชายหนุ่มได้ยินสิ่งที่ภรรยาพูดก็ยิ้มหยัน และไม่เชื่อในคำพูดของเธอ
“เริ่มต้นใหม่? เธอคิดจะเริ่มต้นใหม่งั้นเหรอ เริ่มต้นใหม่ยังไงล่ะ ในเมื่อผ่านมาเธอไม่เคยทำหน้าที่ของเมีย และไม่เคยทำหน้าที่ของแม่ที่ดี เธอไม่เคยสนใจลูกทั้งสองคนด้วยซ้ำ เมื่อคืนเธอเอาแต่ทุบตีฉัน เพราะไม่พอใจที่ฉันไม่ยอมให้เงินไปซื้อเสื้อผ้าใหม่ แล้วบางครั้งยังไปลงอารมณ์กับลูกทั้งสองอีก แต่วันนี้กลับมาพูดว่าอยากเริ่มต้นใหม่ อยากเป็นแม่ที่ดี จะให้ฉันเชื่ออย่างนั้นเหรอ ถามจริง ๆ เถอะ เมื่อคืนนอนหลับแล้ววิญญาณออกจากร่างแล้วมีวิญญาณคนอื่นมาสิง หรือเธอสมองฟั่นเฟือนไปแล้ว ถึงพูดแบบนี้”
ชายหนุ่มตอบกลับอย่างไม่ไว้หน้า และมองเธออย่างไม่เชื่อ
‘ก็ใช่น่ะสิ ฉันไม่ใช่ภรรยาคุณไง ฉันเป็นวิญญาณที่มาเข้าร่างนี้ ฉันถึงเปลี่ยนไป’หลินเยว่โต้ตอบเขาอยู่ในใจ
ความจริงหญิงสาวอยากจะตอบแบบนั้นใส่หน้าเขาด้วยซ้ำไป แต่ทำได้เพียงคิดในใจ ก่อนจะพูดอีกอย่างออกมา
“ฉันยอมรับว่าที่ผ่านมาฉันเป็นภรรยาที่ร้ายกาจและแย่มาก แล้วยังเป็นแม่แสนชั่ว ที่ไม่ดูแลลูก ๆ และครอบครัว เอาแต่ความต้องการของตัวเองเป็นหลัก ฉันรู้ว่าสิ่งที่ทำตลอดเวลาที่เราอยู่ด้วยกันมันผิด และยิ่งการกระทำเมื่อคืนมันเลวร้ายอย่างไม่น่าให้อภัย แต่...”
เธอนิ่งเงียบเพื่อหันไปมองเด็กทั้งสองครู่หนึ่ง แล้วหันมาสบตาเขาไม่หลบ ก่อนจะพูดต่ออีกว่า
“ฉันขอโอกาสอีกสักครั้งนะ ครั้งนี้ฉันขอเป็นครั้งสุดท้าย หากภายในสามเดือนฉันยังเปลี่ยนตัวเองไม่ได้ หากฉันยังเกียจคร้านและใช้กำลังทุบตีลูกทั้งสองและพี่อีก ฉันจะยอมหย่าแล้วเดินจากไปด้วยตัวเอง โดยไม่เรียกร้องสิ่งใดเลย” น้ำเสียงของเธอบ่งบอกถึงความมุ่งมั่นตั้งใจอย่างมาก
หลี่เจี้ยนกั๋วได้ฟังอย่างนั้น ก็ทั้งนิ่งและอึ้งไปกับคำพูดของเธอ เพราะไม่คิดว่าภรรยาจะคิดได้ แล้วยังขอพิสูจน์ตัวเองอย่างตรงไปตรงมาแบบนี้ ทั้งที่ก่อนหน้านี้ เธอไม่เคยรู้สึกผิดกับการกระทำของตัวเองเลยสักครั้ง
ชายหนุ่มตัดสินใจหันไปทางลูกทั้งสองคน แล้วเรียกให้พวกเขาเข้ามาหา “ต้าเป่า มู่เฉิน มาหาพ่อหน่อยสิลูก”
สองพี่น้องลุกเดินออกมาหาพ่อ ทว่าสายตากลับมองไปทางแม่อย่างหวาดกลัว
หลินเยว่ที่เวลานี้คือจ้าวฮุยสะท้อนใจ เมื่อเห็นอาการของลูกทั้งสองคน เธอจึงตั้งใจว่าจะทำลายกำแพงหวาดกลัวของพวกเขาให้ได้
“ต้าเป่า มู่เฉิน” เธอเรียกชื่อทั้งสองคนอย่างอ่อนโยน แบบที่ไม่เคยกระทำมาก่อน
“แม่ขอโทษทั้งสองคนด้วยนะ ลูกทั้งสองจะให้โอกาสแม่คนนี้อีกสักครั้งได้หรือไม่ แม่สัญญาว่าจะไม่ทุบตีหรือดุด่าลูก ๆ อีก แม่จะเปลี่ยนตัวเองเพื่อครอบครัวของเรา ให้โอกาสแม่หน่อยนะ” น้ำเสียงนั้นมีทั้งความอ่อนโยนและเว้าวอนเพื่อขอโอกาส
หลี่ต้าเป่ามองแม่ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสับสนปนความหวาดระแวง ส่วนคนน้องเริ่มร้องไห้เบา ๆ เพราะไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร และไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แม่ถึงดูเปลี่ยนไปแบบนี้
จ้าวฮุยรู้ดีว่าคำพูดไม่สำคัญไปกว่าการกระทำ และเชื่อว่าหากเธอเปลี่ยนไปจริง ๆ ลูกทั้งสองจะต้องให้โอกาส เธอจึงนั่งลงตรงหน้าทั้งสองคนและมองด้วยสายตาสื่อความหมายว่าต้องการโอกาสจริง ๆ
เด็กทั้งสองหันไปมองพ่อ เพื่อถามว่าพวกเขาควรทำอย่างไร
“พ่อรักลูกทั้งสองคนมาก มากกว่าชีวิตพ่อ หากต้าเป่าและมู่เฉินอยากให้โอกาสแม่อีกสักครั้ง พ่อก็ยินดี เพราะนั่นคือความสุขของลูก ลูกมีความสุข พ่อก็มีความสุข” ชายหนุ่มตอบลูกทั้งสองอย่างอ่อนโยน
หากหลี่ต้าเป่าและหลี่มู่เฉินต้องการให้โอกาสแม่อย่างจ้าวฮุย เขาก็พร้อมให้เธอพิสูจน์ตัวเองอีกครั้ง
สุดท้ายแล้ว เด็กทั้งสองก็หันกลับไปมองแม่ และพยักหน้ารับกับสิ่งที่แม่ของพวกเขาขอโอกาส
นี่จึงทำให้จ้าวฮุยยิ้มกว้างอย่างยินดี
“ขอบใจนะลูก ขอบคุณนะคะพี่เจี้ยนกั๋ว วันนี้ฉันจะทำอาหารให้ทุกคนกินเอง เพื่อเป็นการเริ่มต้นใหม่ของครอบครัวของเราอีกครั้ง” หญิงสาวบอกขอบคุณอย่างยินดี และเสนอตัวเรื่องการทำอาหารวันนี้
หลี่เจี้ยนกั๋วมองภรรยาอย่างพิจารณา ดวงตาของเธอก่อนหน้านี้มีแต่ความบ้าคลั่งและเต็มไปด้วยความโลภ อีกทั้งยังขี้เกียจ แทบจะไม่หยิบจับงานบ้านเลย แต่ตอนนี้แววตาของเธอมีแต่ความสงบนิ่งและความมุ่งมั่น
‘หวังว่าเธอจะเปลี่ยนตัวเองได้จริง ๆ นะ จ้าวฮุย’
เขาคิดอย่างสงสัย ในใจลึกๆ ก็หวังให้เธอเปลี่ยนแปลงได้จริง ๆ
