Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
บท
ตั้งค่า
5
“แต่ท่านอ๋องเป็นถึงพระอนุชาของฝ่าบาท!”
“ข้าทราบ”
“ยังมีบรรดาศักดิ์สูงส่ง!”
“ข้าทราบ”
“รูปโฉมก็หล่อเหลา!”
“ข้าก็เห็นแล้ว”
“แล้วเหตุใดจึงอยากหย่าเล่าเพคะ”
เหมยฮวายื่นมือไปประคองสาวใช้ให้ลุกขึ้น
“เสี่ยวเถา บุรุษหล่อเหลามีประโยชน์อย่างไร หากอยู่ด้วยแล้วไม่มีความสุข”
เด็กสาวอ้าปาก แต่ตอบไม่ออก
“แล้วหากข้ามีเงิน มีบ้าน มีร้านค้า และมีเวลานอนตื่นสายทุกวัน เจ้าคิดว่าชีวิตเช่นนั้นดีหรือไม่”
เสี่ยวเถาครุ่นคิด
“ก็ดีเพคะ”
“เห็นหรือไม่!”
“แต่... ไม่มีท่านอ๋องหรือเพคะ”
“ไม่มี!”
“ไม่มีพระชายาหรือเพคะ”
“ข้าไม่จำเป็นต้องเป็นพระชายาก็มีชีวิตดี ๆ ได้”
เสี่ยวเถายิ่งฟังยิ่งสับสน
“แล้วบ่าวเล่าเพคะ”
เหมยฮวาหันมามอง
“เจ้าอยากอยู่กับข้าหรือไม่”
“อยากสิเพคะ!”
“เช่นนั้นหากวันหนึ่งข้าออกจากจวน เจ้าก็ไปกับข้าได้ หากเจ้าเต็มใจ”
ดวงตาของเสี่ยวเถาแดงขึ้นทันที
“พระชายาจะไม่ทอดทิ้งบ่าวหรือเพคะ”
“หากเจ้ายังอยากติดตามข้า ข้าจะไม่ทอดทิ้งเจ้า”
“บ่าวจะติดตามพระชายาไปทุกแห่งเพคะ!”
เหมยฮวายิ้ม ก่อนตบไหล่สาวใช้เบา ๆ
“ดีมาก เช่นนั้นเริ่มจากช่วยข้าหากระดาษกับพู่กันมาก่อน”
“จะเขียนอะไรหรือเพคะ”
“แผนชีวิต”
“แผนชีวิต”
“ถูกต้อง แผนชีวิตฉบับใหม่ของข้า!”
ไม่นานนัก กระดาษ พู่กัน และแท่นฝนหมึกก็ถูกจัดเตรียมบนโต๊ะ
เหมยฮวานั่งลงอย่างมุ่งมั่น
แม้จะไม่ถนัดการใช้พู่กันเท่าปากกาในโลกเดิม แต่ความทรงจำของร่างนี้ยังช่วยให้นางเขียนอักษรได้
นางเริ่มเขียนหัวข้อแรกด้วยความตั้งใจ
หนึ่ง หย่าสามี
เสี่ยวเถาชะโงกหน้ามอง
“พระชายาจะเขียนเรื่องนี้จริง ๆ หรือเพคะ”
“แน่นอน”
นางเขียนข้อต่อไป
สอง หาเงิน
เสี่ยวเถาพยักหน้า
“ข้อนี้บ่าวเข้าใจเพคะ”
เหมยฮวายิ้ม แล้วเขียนข้อสุดท้าย
สาม หนีตายและเกษียณ
เสี่ยวเถาอ่านแล้วหน้าซีดเผือด
“พระชายา!”
“อะไรอีก”
“หนีตาย”
“ใช่”
“มีผู้ใดจะทำร้ายพระองค์หรือเพคะ”
เหมยฮวาชะงัก
นางลืมไปว่าสาวใช้ไม่รู้เรื่องนิยายต้นฉบับ
“ข้าหมายถึง... หลีกเลี่ยงอันตราย”
“อันตรายใดเพคะ”
“อันตรายจากการทำตัวโง่เขลา”
“...”
“หากข้าไม่ก่อเรื่อง ไม่ยุ่งกับการเมือง ไม่ทำให้ผู้ใดเดือดร้อน โอกาสมีชีวิตยืนยาวก็มากขึ้น มิใช่หรือ”
เสี่ยวเถาค่อย ๆ พยักหน้า
“ฟังดูมีเหตุผลเพคะ”
“ส่วนเกษียณก็คือมีเงินพอแล้วไม่ต้องทำงานหนักอีก”
“แต่พระชายาก็ไม่ได้ทำงานอยู่แล้วนี่เพคะ”
เหมยฮวานิ่งไป
ก่อนถอนหายใจเฮือกใหญ่
“เจ้ายังไม่เข้าใจ ข้าไม่ได้ต้องการนั่งเฉย ๆ เพราะมีคนเลี้ยงดู ข้าต้องการมีเงินของตัวเองมากพอที่จะเลือกว่าจะทำอะไรหรือไม่ทำอะไรต่างหาก”
เสี่ยวเถาฟังแล้วพยักหน้าช้า ๆ
“บ่าวเข้าใจแล้วเพคะ”
“ดีมาก”
เหมยฮวาก้มมองกระดาษตรงหน้า
หนึ่งเดือน
สามสิบวันสำหรับทำให้ลี่เซียวเห็นว่าการหย่าคือทางเลือกที่เหมาะสม แต่ยังมีอีกปัญหาหนึ่ง
แม้หย่าสำเร็จ นางก็อาจไม่ปลอดภัยจากเสนาบดีหลี่ เพราะหากศัตรูต้องการใช้ตัวนางเล่นงานลี่เซียว ต่อให้เป็นอดีตพระชายาก็อาจถูกลากเข้าไปเกี่ยวข้องได้
ดังนั้นการหย่าเพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอ
นางต้องระวังตัว เก็บหลักฐานเกี่ยวกับสิ่งผิดปกติ และไม่เปิดโอกาสให้ผู้ใดใส่ร้ายได้ง่าย ๆ
เหมยฮวาจึงหยิบกระดาษอีกแผ่นมาเขียนเพิ่ม
ข้อควรระวัง ไม่ทำร้ายผู้บริสุทธิ์ ไม่รับของหรือจดหมายจากคนแปลกหน้าโดยไม่ตรวจสอบ
ไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องผิดกฎหมาย
ไม่ใช้เงินจนหมดก่อนกิจการมีกำไร
และที่สำคัญที่สุด...
อย่าหลงรักสามี!
นางขีดเส้นใต้ข้อความสุดท้ายถึงสองครั้ง
เสี่ยวเถามองแล้วทำหน้าประหลาด
“พระชายา เหตุใดต้องเขียนข้อนี้ด้วยเพคะ”
“เพราะความรักทำให้คนตาบอด”
“แต่ท่านอ๋องทรงหล่อเหลามากนะเพคะ”
“ข้ามีตา!”
“ทั้งยังเก่งกาจ”
“ข้ารู้!”
“และทรงมีอำนาจมากด้วย”
เหมยฮวาวางพู่กันดังแปะ
“เสี่ยวเถา!”
“เพคะ!”
“เจ้าอยู่ฝ่ายใดกันแน่”
สาวใช้สะดุ้ง
“ฝ่ายพระชายาเพคะ!”
“เช่นนั้นช่วยข้าคิดดีกว่า ว่าจะทำอย่างไรให้ท่านอ๋องเห็นว่าการแยกทางเป็นเรื่องดี”
เสี่ยวเถาขมวดคิ้ว
“พระชายาต้องการให้ท่านอ๋องไม่พอพระทัยหรือเพคะ”
“ไม่ถึงกับต้องทำให้โกรธ”
เหมยฮวาใช้ปลายนิ้วเคาะโต๊ะเบา ๆ
“ข้าเพียงต้องทำให้เขารู้ว่าเราเข้ากันไม่ได้”
“อย่างไรหรือเพคะ”
“เขาชอบความสงบใช่หรือไม่”
“เพคะ”
“ชอบระเบียบ”
“มากเพคะ”
“ชอบให้ทุกอย่างเป็นไปตามแบบแผน”
“ใช่เพคะ” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ค่อย ๆ ปรากฏบนใบหน้าเหมยฮวา
“ดีเลย!”
เสี่ยวเถาเริ่มรู้สึกไม่ชอบมาพากล
“พระชายาคิดอะไรได้หรือเพคะ”
“ข้าจะจัดระเบียบจวนเสียใหม่!”
“จัดระเบียบ”
“ใช่! ข้าจะเข้าไปดูเรื่องห้องครัว การทำความสะอาด ตารางเวร และการใช้จ่ายในเรือนของตัวเองให้ละเอียดที่สุด!”
เสี่ยวเถาเบิกตากว้าง
“พระชายาจะทำงานเหล่านั้นด้วยพระองค์เองหรือเพคะ”
“ข้าจะวางระบบให้คนอื่นทำต่างหาก”
“แล้วจะทำให้ท่านอ๋องไม่พอพระทัยได้อย่างไร”
เหมยฮวายิ้มอย่างมั่นใจ
“บุรุษที่เคร่งครัดและไม่ชอบให้ใครยุ่งกับระเบียบเดิมอย่างเขา หากเห็นข้าเข้าไปเปลี่ยนโน่นเปลี่ยนนี่ทุกวัน ย่อมต้องรำคาญแน่นอน!”
“แต่ถ้าท่านอ๋องทรงเห็นว่าดีเล่าเพคะ”
“ไม่มีทาง!”
นางโบกมืออย่างมั่นใจ
ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
