บท
ตั้งค่า

2

เสี่ยวเถาเอียงศีรษะ

“พระชายาตรัสว่าอะไรนะเพคะ”

“เปล่า!”

นางรีบยกมือจับคอตัวเอง

ซ้ายที ขวาที

ยังอยู่!

ศีรษะยังอยู่บนบ่า!

“ขอบคุณสวรรค์!”

เสี่ยวเถามองเจ้านายด้วยความงุนงง

“พระชายา...”

“เสี่ยวเถา!”

“เพคะ!”

“ตอนนี้วันที่เท่าไร”

เสี่ยวเถารีบบอกวันและเดือนในขณะนั้น เหมยฮวาฟังแล้วพยักหน้า ก่อนเริ่มนับระยะเวลาในใจอย่างรวดเร็ว

หากความทรงจำเกี่ยวกับนิยายต้นฉบับไม่ผิดพลาด อีกประมาณสองเดือนข้างหน้า เสนาบดีหลี่เหวินจงจะเริ่มลงมือใส่ร้ายนาง

เหลือเวลาอีกประมาณสองเดือนเท่านั้น!

สองเดือน!

ในโลกเดิม ระยะเวลาสองเดือนอาจเพียงพอสำหรับจัดงานอีเวนต์ใหญ่สักงาน

แต่ในโลกนี้ มันคือเส้นตายของชีวิต!

ฉันทำงานจนตายมาแล้วครั้งหนึ่ง จะให้มาตายเพราะสามีอีกครั้งไม่ได้เด็ดขาด!

นางสูดหายใจลึก พยายามเรียกสติของตนเองกลับมา

ก่อนอื่นต้องรู้ว่าตนมีอะไรอยู่ในมือบ้าง

“เสี่ยวเถา”

“เพคะ”

“สินเดิมของข้าอยู่ที่ใด”

“สินเดิมหรือเพคะ”

“ใช่ เงิน เครื่องประดับ ที่ดิน อะไรก็ได้ที่เป็นของข้าโดยชอบธรรม”

เสี่ยวเถากะพริบตาปริบ ๆ

“พระชายาต้องการใช้เงินหรือเพคะ”

“ข้าต้องการตรวจดูทรัพย์สิน”

“ยังอยู่ครบเพคะ เงินแปดร้อยตำลึงเงิน เครื่องประดับที่ฮูหยินผู้ล่วงลับทิ้งไว้ และโฉนดที่ดินอีกหนึ่งแปลง บ่าวเก็บบัญชีไว้ในหีบตามที่พระชายาสั่งเพคะ”

เหมยฮวาตาเป็นประกาย

“แปดร้อยตำลึง!”

“เพคะ”

“ทั้งหมดเป็นสินเดิมของข้า”

“ใช่เพคะ”

“ไม่ได้เป็นของท่านอ๋อง”

“ไม่ใช่เพคะ”

“หากข้าออกจากจวนอ๋อง ก็ยังเป็นของข้าใช่หรือไม่”

เสี่ยวเถาหน้าเปลี่ยนสีทันที

“พระชายาจะออกจากจวนหรือเพคะ!”

“ข้าถามเรื่องเงินก่อน!”

“ตามบัญชีสินเดิมก็เป็นทรัพย์สินของพระชายาเพคะ แต่เหตุใดจึงตรัสเช่นนั้น”

“ไม่มีอะไร ข้าเพียงรู้สึกว่าควรใส่ใจทรัพย์สินของตัวเองบ้าง”

เหมยฮวาครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนถามต่อ

“เสี่ยวเถา นำบัญชีสินเดิมกับโฉนดที่ดินมาให้ข้าตรวจดูด้วย ข้าอยากรู้ว่าเอกสารเหล่านั้นมีรายละเอียดอย่างไรบ้าง”

“ได้เพคะ บ่าวจะรีบไปนำมาให้”

เสี่ยวเถาพยักหน้ารับ แม้จะยังสงสัยว่าเหตุใดเจ้านายจึงสนใจเรื่องทรัพย์สินขึ้นมากะทันหัน

เหมยฮวายิ้มอย่างพอใจ อย่างน้อยนางก็ควรตรวจสอบให้แน่ใจเสียก่อนว่าสิ่งใดเป็นของตนจริง ๆ และสิ่งใดอาจกลายเป็นปัญหาหากต้องออกจากจวนอ๋องในอนาคต

ดีมาก!

อย่างน้อยก็พอมีทุนตั้งต้น ส่วนจะนำทรัพย์สินเหล่านั้นออกไปได้มากน้อยเพียงใด คงต้องตรวจสอบเอกสารให้แน่ชัดเสียก่อน

แปดร้อยตำลึงเงินอาจไม่มากพอให้นางนอนกินไปตลอดชีวิต แต่หากบริหารอย่างระมัดระวัง ย่อมใช้เริ่มต้นกิจการเล็ก ๆ ได้

ยิ่งมีที่ดินอีกหนึ่งแปลง ก็เท่ากับมีทางเลือกเพิ่มขึ้น

แต่ก่อนจะคิดเรื่องค้าขาย นางต้องจัดการปัญหาใหญ่ที่สุดเสียก่อน

สามี!

เหมยฮวาหลับตาทบทวนพล็อตต้นฉบับอีกครั้ง

ลี่เซียวเป็นบุรุษฉลาด มีอำนาจ และเคร่งครัดในหน้าที่

เขาไม่ใช่คนชั่วร้าย

แต่เขาเกลียดพระชายาของตนอย่างมาก

ส่วนพระชายาคนเดิมก็ไม่ใช่คนดีนัก ทั้งหึงหวง อาละวาด และเคยลงโทษบ่าวอย่างไม่เป็นธรรม

เพียงแต่เรื่องร้ายบางอย่างยังถูกคนอื่นเติมแต่งให้หนักกว่าเดิม

ความสัมพันธ์ของทั้งคู่จึงเลวร้ายลงทุกวัน

ในเมื่อเขาไม่รักฉัน และฉันก็ไม่ได้รักเขา...

หย่าสิ! จะรออะไร!

นางลืมตาขึ้นทันที

“เสี่ยวเถา!”

“เพคะ!”

“ท่านอ๋องอยู่ที่ใด”

สาวใช้สะดุ้ง

“พระชายาจะไปพบท่านอ๋องหรือเพคะ”

“ใช่”

“แต่ว่า...”

“แต่อะไร”

เสี่ยวเถาเม้มริมฝีปาก

“เมื่อวานพระชายาเพิ่งก่อเรื่องในตลาด ท่านอ๋องทรงกริ้วมาก บ่าวเกรงว่า...”

“เมื่อวานข้าทำอะไรไปบ้าง”

เสี่ยวเถามีสีหน้าลำบากใจ

“พระชายาทรงเห็นสาวใช้คนหนึ่งพูดคุยกับบุรุษที่เข้าใจว่าเป็นคนของอนุฟาง จึงทรงคิดว่าอนุฟางส่งคนมาลอบนัดพบท่านอ๋อง”

“แล้ว”

“พระชายาทรงเข้าไปต่อว่าเพคะ”

“ต่อว่าอย่างไร”

“เอ่อ...”

“พูดมาเถอะ ข้าไม่ลงโทษเจ้า”

“พระชายาทรงกล่าวหาว่านางเป็นสตรีไร้ยางอาย แล้วสั่งให้คนจับตัวนางไว้กลางตลาดเพคะ”

เหมยฮวาหลับตาลง

ยอดเยี่ยมมาก เจ้าของร่างเดิม

สร้างศัตรูตั้งแต่ชาวบ้านยันเชื้อพระวงศ์เลยสินะ

“แล้วคนผู้นั้นเป็นคนของอนุฟางจริงหรือไม่”

“ยังไม่มีผู้ใดยืนยันได้เพคะ”

“แล้วบุรุษที่นางพูดด้วย”

“เป็นคนส่งของจากร้านผ้าเพคะ”

“...”

เหมยฮวายกมือกุมหน้าผาก

“แล้วข้าหมดสติได้อย่างไร”

“พระชายาทรงกริ้วมาก ประกอบกับยังไม่ได้เสวยอาหารตั้งแต่เช้า จึงหน้ามืดล้มลงเพคะ”

นางถอนหายใจยาว

“เสี่ยวเถา”

“เพคะ”

“ต่อไปหากข้าจะทำอะไรโง่ ๆ เจ้าช่วยเตือนข้าด้วย”

สาวใช้รีบคุกเข่า

“บ่าวไม่กล้า!”

“ข้าสั่งให้กล้า”

“เพคะ”

“หากเห็นข้าทำเรื่องไม่สมควร เจ้าต้องเตือน เข้าใจหรือไม่”

เสี่ยวเถามองนางอย่างไม่อยากเชื่อหู

“พระชายา... ทรงไม่กริ้วหรือเพคะ”

“ข้าจะโกรธคนที่ช่วยไม่ให้ข้าทำเรื่องขายหน้าไปทำไม”

สาวใช้เงียบไปชั่วครู่ ก่อนพยักหน้าแรง ๆ

“บ่าวเข้าใจแล้วเพคะ!”

เหมยฮวาพยักหน้าพอใจ

อย่างน้อยก็เริ่มต้นแก้ไขชีวิตใหม่ได้หนึ่งเรื่อง

ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าจากด้านนอกก็ดังขึ้น

“ท่านอ๋องเสด็จ!”

เสี่ยวเถาหน้าซีด รีบลุกขึ้นจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย

เหมยฮวาหันขวับไปทางประตู

มาแล้วหรือ

ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
สแกนคิวอาร์โค้ดเพื่อดาวน์โหลดแอปHinovel