ข้าถูกกล่าวหาว่าเลอะเลือน2

“นั่นไงนางมาแล้ว!!” ใครบางคนชี้มือมาทางนางเหยียนปิงจึงเอาตัวบังน้องสาวเอาไว้

“อย่าทำท่าทางเช่นนั้นใส่น้องสาวข้า!!” เหยียนปิงเป็นบุรุษร่างสูงกล้ามเนื้อที่ได้จากการว่ายน้ำ ดำน้ำ ทำเขาดูตัวใหญ่จนน่าเกรงกลัว

“มีอะไรพวกเจ้าก็พูดมาเถิด รีบเข้าเรื่องแล้วรีบกลับเรือนพวกเจ้าไป” แม้คำพูดจะพูดเชื่องช้า แต่สายตาของเกาเฉินนั้นน่ากลัวนัก ทำแม่หม้ายเฉี่ยวและพวกอีก2-3คนเริ่มสะกิดกันให้พูดก่อน

“เมื่อวานบุตรข้าบอกว่านางที่ฟื้นจากความตายพูดจาเลอะเลือนกล่าวว่าจะมีหิมะตก คนๆนี้แท้จริงแล้วไม่ใช่ว่ารู้การณ์ล่วงหน้าหรอกแต่นาง…ถูกปีศาจเข้าสิงพวกเราจึงตั้งใจมาไล่!!” เฉี่ยวหยางเหมินพูดพร้อมมองนางอย่างรังเกียจ

“ใช่ๆ คนที่ฟื้นจากความตายล้วนเป็นเช่นนี้ ถูกวิญญาณชั่วเข้าสิงร่าง สร้างการณ์ให้ผู้คนหวาดกลัว!!” มือเล็กกำแน่น คนพวกนี้มันส่งคนมาแอบดูนางชัดๆ

“ข้าเพียงฝันถึงเหตุการณ์ที่อาจเกิดขึ้น แล้วข้าดูคล้ายปีศาจอย่างไร” นางถามนิ่งๆ

“เจ้าพูดถึงเรื่องอัปมงคล เมืองนี้ไม่เคยมีหิมะตกมาก่อน เจ้าพูดเช่นนี้ไม่เท่ากับแช่งงั้นหรือ” สตรีที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกับมารดาชี้หน้าด่านางปากคอสั่น

“ใช่!! เพราะตัวนางเป็นปีศาจตั้งใจทำให้เกิดอาเพศจึงพูดออกมาเช่นนั้น“ ชาวบ้านที่เริ่มสนใจขยับเข้ามามุงดูเรื่อยๆ เสียงพูดคุยดันเริ่มดังขึ้นอีกครั้ง

”พวกเจ้ามีสิทธิ์อะไรมาว่าบุตรสาวข้ากัน มีหลักฐานหรือว่านางเป็นปีศาจ ตั้งแต่ฟื้นมามีใครตายงั้นหรือ!!! ก็ไม่…แล้วเหตุใดจึงกล้าปรักปรำนาง!!“ อี้เฟยเดินขึ้นมายืนบังลูกๆ เกาเฉินเองก็เช่นกัน

”เช่นนั้นข้าจะทำพิธีไล่ปีศาจ อยากรู้นักหากนางทุรนทุรายต่อหน้าพวกเจ้าจะยังกล้าออกรับแทนหรือไม่!!“ แม่หม้ายเฉี่ยวยังไม่หยุด เพราะนางกำลังจะได้สิ่งที่ตั้งใจ ชาวบ้านหลายคนพยักหน้าเห็นด้วย อี้หนิงจำหน้าทุกคนเอาไว้หมดแล้ว

”เกิดอะไรขึ้น“ รถม้าราคาแพงที่เคลื่อนตัวเข้ามา นางมั่นใจว่าคงเป็นพวกเศรษฐีที่ผ่านมาจึงหันไปมอง คนที่สวมเสื้อผ้าธรรมดาแต่มองด้วยตาเปล่าก็รู้ว่าเป็นไหมอย่างดีเดินลงมาพร้อมคนสนิท

”เอ่อ ท่าน…ท่านนายอำเภอเหวิน!!“ ทันทีที่เปิดหมวกออกผู้นำหมู่บ้านถึงกับตกใจ

“นั่นท่านนายอำเภอเหวินจ้าวหาน ที่มีข่าวลือว่าถูกส่งมาแก้ไขภัยหนาวที่นี่งั้นหรือ!!“ ภรรยาท่านผู้นำรีบกระซิบถาม เขาพยักหน้ารับก่อนรีบกุลีกุจอเข้าไปต้อนรับ ทำชาวบ้านหลายคนซุบซิบถึงหน้าตาที่หล่อเหลา…หล่อจริงๆ เหมือนดาราที่นางเจอในโลกเดิมจริงๆ แต่ตอนนี้ไม่ใช่ประเด็นนางหันมาหามารดาก่อนมองท่านอย่างเสียใจ

”ข้ากำลังทำท่านแม่ทุกข์“ อี้เฟยลูบหัวบุตรสาวพร้อมส่ายหน้า

”ต่อให้เจ้าทำดี คนมันคิดร้ายมันย่อมไม่ยอมจบ วางใจเถอะแม่ไม่มีทางให้ใครทำร้ายเจ้า“ นางพยักหน้าก่อนจะยืนนิ่งให้ท่านผู้นำอธิบายทุกอย่างตามจริง

”เช่นนั้นท่านก็ไปตามหมอผีมาสิ หากคิดว่านางคือปีศาจมาสิงร่าง ส่วนเจ้าหากเจ้ายืนยันว่าเจ้าคือคนเดิม เช่นนั้นหากพิสูจน์ได้ว่าไม่ใช่ปีศาจ เจ้าจะเรียกร้องอะไรกับแม่หม้ายผู้นี้ดี“ คำถามของเขาทำนางส่งยิ้มสว่างสดใส จนคนที่มองอย่างเรียบง่ายในคราแรกใจเต้นระรัวจนต้องสูดลมหายใจเข้าปอดและตั้งสติใหม่

”ข้าต้องการเงิน20ตำลึง โทษฐานที่ทำให้ข้าเสียชื่อเสียง!!“ คำตอบเสียงดังฟังชัดทำใครหลายคนเริ่มถอยออกจากแม่หม้ายเฉี่ยว เพราะเกรงว่าจะเสียเงิน แต่มีบางส่วนที่ยังยืนอยู่

“เชื่อข้าเถอะลูกข้าได้ยินมากับหูว่านางนั้น บอกกับปิงเหยียนว่านางเห็นการณ์ล่วงหน้า ครานี้ข้าจะจับปีศาจได้และเราไม่มีทางเสียสักแดงเดียว!!” ความมั่นอกมั่นใจทำอี้หนิงชักคันมือ

”ข้าเองก็มั่นใจว่าในสิ่งที่ข้าเตือนเป็นเรื่องใกล้ตัว อำเภอนี้ไม่เคยมีหิมะตกแล้วอย่างไร มวลอากาศเย็นที่จู่ๆก็ปกคุมนี้พวกท่านเคยเจอหรือ“ นางกวาดตามองทุกคนอย่างต้องการคำตอบ ซึ่งชาวบ้านหลายคนก็ส่ายหน้า

”เห็นหรือไม่ว่าพวกท่านไม่เคยเจอ แล้วเหตุใดอากาศจึงเย็นลงเช่นนี้กันเล่า ไม่ใช่ว่าพายุหิมะกำลังใกล้เข้ามาหรือ“ หลายคนเริ่มคิดตามนาง

”ข้าฝันถึงหิมะตก ไม่มีใครเชื่อข้าก็ไม่ได้บังคับ แต่คนในบ้านข้าเชื่อข้าผิดตรงไหน นิยามของคำว่าปีศาจของท่าน คือการฝันถึงเหตุการณ์ล่วงหน้าเช่นข้าหรือ อย่างนั้นก็ไปตามหมอผีมาเถอะ ข้าจะรออยู่ตรงนี้!!“ นางสบตาแม่หม้ายเฉี่ยวอย่างโกรธเคือง มาว่านางเป็นปีศาจงั้นหรือ หากนางไม่มีบุญคงไม่ถูกส่งมาที่นี่ วันนี้นางจะหาเงินให้บิดานางสร้างบ้าน!!

ป๊ง ป๊ง ป๊ง เสียงเคาะกลองเล็กๆ ตามด้วยขบวนผู้มีญาณวิเศษ เดินตรงมาหลังจากทุกคนยืนรอราวๆ1ก้านธูป

”นางยืนอยู่ตรงนั้นเจ้าค่ะ ท่านผู้วิเศษ นางต้องเป็นผีร้ายแน่ๆ“ คนที่ไปตามกลับมาพร้อมพรรคพวกอีกนับ10คนเดินนำชายผู้นั้นมาหานาง

เสียงสวดพึมพำทันทีที่หยุดตรงหน้า ทั้งๆที่หลับตาไม่เงยหน้ามองนางสักนิด ก่อนนำน้ำอะไรสักอย่างที่กลิ่นคาวเหมือนเลือดมาป้ายหน้าผากนาง แต่นางกอดอกมองนิ่งๆ

”เหตุใดนางจึงยังนิ่ง!!“ เสียงชาวบ้านหลายคนเริ่มพูดคุยกันด้วยความแปลกใจ

”เจ้าคิดว่าเก่งกล้านักรึ จึงยังไม่หลบไม่กลัวข้าเช่นนี้!!“ คนที่ชาวบ้านเรียกผู้วิเศษลืมตาผึ่งพร้อมมองนางอย่างแค้นเคือง ปากสวดอะไรบางอย่างไม่หยุด

“เช่นนั้นวิธีของข้าจะรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ!!”

โคล้มมม

”ว๊ายยยยย“ คราวนี้นางมั่นใจแล้วว่าน้ำสีแดงนี้เป็นเลือดแน่นอน เมื่อมันสาดใส่นางเต็มๆหากไม่หันหน้าหลบคงเข้าตาเข้าจมูก มือเล็กกำแน่น

”สอง!!“ นางพูดเสียงดังฟังชัด ก่อนที่หลายคนจะงง แต่นางยังยืนนิ่งยกมือห้ามคนบ้านหวงเข้ามาช่วย

”นางปีศาจร้าย โดนเลือดแมวดำเข้าไปเจ้ายังนิ่งเฉย เช่นนั้นต้องโดนผงขี้เถ้ากระดูกคนตาย!!“ มือหยาบกำขี้เถ้าในย่ามมาเขวี้ยงใส่หน้านางโดยที่ปากก็บริกรรมคาถาที่นางไม่รู้สึกปวดแสบปวดร้อนทุรนทุรายสักนิด

”สาม!!!“ ปึก ผลั่ก

”โอ้ยยยย“ ฝ่าเท้าของนางยันเข้าหน้าอกชายผู้นั้นจนเหล่าลูกศิษย์ตกใจ และช่วยเขาไว้ไม่ทัน ชายวัยราวๆ20กว่าหนาวจึงลงไปนอนแอ้งแม้งที่พื้น

”เจ้านี่มันหลอกลวงจริงๆ หมอผีบ้าอะไร สวดอยู่บทเดียว แถมยังเป็นบทสวดบูชาเจ้าแม่กวนอิมอีก เจ้าลวงโลกเช่นนี้ใครเชื่อก็โง่ หากวิเศษจริง เช่นนั้นท่านไม่ลองเอามีดนี่ทิ่มเนื้อหนังดูเล่า ท่านผู้วิเศษต้องแทงไม่เข้า ผู้มีจิตวิญญาณสูงส่งต้องตกน้ำไม้ไหล ตกไฟไม่ไหม้ พี่ใหญ่ จุดไฟเป็นทางเดินเพื่อพิสูจน์ ข้ากับเขาใครจะวิเศษกว่ากัน!!“