แต่งงานกับคนเชื่อดหมู!!

ตุ๊บ!!

ร่างบอบบางที่เดิมทีควรแขวนคออยู่บนขื่อในห้องนอน จู่ๆก็่ล่วงลงมาที่พื้น

“คุณหนู!!” เสียงเอะอะดังวุ่นวาย แม่นมจางรีบเข้ามาประคองคนที่นอนหลับตานิ่ง

“โถ่วเอ้ย ข้าบอกให้พวกเจ้าเฝ้าคุณหนูเอาไว้!!” สาวใช้อีก2คนร่ำไห้ เพราะอุบายเล็กๆทำพวกนางละเลยคุณหนูของจวนหลี่ จนเกือบเกิดโศกนาฏกรรม

“แม่…แม่นม” คนที่จำชาติเกิดตัวเองได้ และยังรีบรู้เรื่องของร่างเดิมเพราะสลับกันไหลเข้ามาในสมองค่อยๆลืมตาขึ้น ก่อนถอนหายใจ

“คุณหนูท่านเป็นอะไรหรือไม่เจ้าคะ” หลี่อวี๋ถงไม่รู้จะดีใจหรือเสียใจดี ที่นางทะลุมิติมาอยู่ในร่างของสตรีที่ชื่อเดียวกันหน้าตาคล้ายกัน ทั้งยังเป็นคุณหนูใหญ่ของจวนพ่อค้า แต่…บ้านกำลังจะล้มละลายทางการเงิน!! เธอกำลังจะเป็นคุณหนูตกอับ!!

“ข้า ไม่เป็นไร เพียงแต่มีความคิดไม่ดีชั่ววูบนึง ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้ว” สายตาหวานกวาดมองไปรอบๆ จวนใหญ่โตยังคงถูกทำความสะอาดจนดูเหมือนใหม่ แต่ของมีค่ากลับไม่มีเหลือสักชิ้น

“คุณหนู บ่าวว่าคุณหนูรีบหนีออกไปจะดีกว่าตอนนี้ฮูหยินรองกำลังพูดคุยกับบุรุษที่…ชะ เชือดหมูในตลาด เขามากับภรรยาเขาเจ้าค่ะ” แม่นมจางกุมมือคุณหนูของนางเอาไว้แน่น คุณหนูผู้อ่อนต่อโลกของนางจะหลีกเลี่ยงภัยร้ายที่แม่เลี้ยงสร้างขึ้นได้อย่างไร

“นางจะจับข้าแต่งงานไปเป็นอนุคนเชื่อดหมูเนี่ยนะ!! หากนางอยากได้เงินเหตุใดไม่ส่งบุตรสาวนางไปเล่า!!” ร่างเดิมนี้มารดาตายไปนานแล้ว บิดาก็พาเมียน้อยที่ลักลอบมีบุตรสาวด้วยกันมาเนิ่นนานเข้ามาอยู่ในบ้าน

ตอนนี้ยามที่ครอบครัวเข้าตาจน คนพวกนั้นดันคิดจะขายนางในราคาไม่กี่ตำลึง!! น่าตบให้คว่ำเสียจริง!!

“คะ คุณหนู…” อวี๋ถงรู้ดีว่าร่างเดิมหัวอ่อนแค่ไหน สู้รบปรบมือกับแม่เลี้ยงไม่ได้หรอก เหล่าสาวใช้ข้างกายจึงห่วงกันไม่น้อยเช่นนี้

“ไม่ต้องห่วงข้า จากนี้แม้แต่ปลายนิ้วพวกนางก็รังแกข้าไม่ได้ แม่นมจาง ท่านช่วยส่งคนไปทำความสะอาดบ้านเดิมของแม่ข้าที่ตรอกล่างที และคืนนี้ให้คนทยอยขนเสบียง เครื่องนอน ที่จำเป็นต้องใช้จริงๆไปที่นั่น” ตอนนี้จะมัวแต่วางแผนไม่ได้ คิดสิ่งใดออกต้องทำเลย เพราะเวลามีน้อยนัก

“ส่วนเจ้า2คน ไปตามท่านพ่อจากท่าเรือมา บอกว่าข้ามีเรื่องสำคัญจะแจ้ง ต้องรวดเร็วที่สุด!!” สาวใช้อีก2คนที่เห็นคุณหนูเปลี่ยนไปเริ่มมีใจฮึกเหิม รีบรับคำและออกไปทันที

“ข้าได้พรวาจาสิทธิ์มาหนึ่งข้องั้นหรือ เช่นนั้น…จะใช้อย่างไร!!”

…เจ้าก็แค่เพ่งเล็งไปที่สิ่งที่เจ้าต้องการ ตั้งสมาธิให้แน่วแน่และเอ่ยมันออกมา อย่าทำร้ายใครถึงตาย อย่าเอาไปใช้ในทางที่ผิด เจ้ามีไว้เพื่อช่วยเหลือชีวิตเจ้า และสั่งสอนคนชั่วเท่านั้น…

เสียงแหบใหญ่นั้นนางรู้ว่าเป็นผู้คุมวิญญาณ ใบหน้าหวานจึงฉีกยิ้ม

“ช่วยชีวิตข้างั้นหรือ เช่นนั้น…“ นางหลับตาลงก่อนจะตั้งสติและลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง

”ข้า ต้อง มี พื้น ที่ พิเศษ ไว้ เก็บ เป็น พื้นที่ ปลอดภัย และเอาตัวรอด!!“

ปึ่ง!! แผ่นหยกแผ่นนึ่งล่วงลงมาบนพื้น นางรีบคว้ามาดูทันที ก่อนพบหน้าต่างเล็กๆ ด้านในเป็นพื้นที่มิติ

…เห้ออออ ข้าเสียรู้ให้นางจนได้ เอาไปใช้เถอะ ขอให้จากนี้เจ้ามีชีวิตที่ดีขึ้นก็แล้วกัน!!…

”ชีวิตข้าก็ต้องดีอยู่แล้ว ข้าจะเป็นเศรษฐีในโลกนี้ให้ดู!!“