ไม่ยุติธรรม

มือบางยกคลิปวิดีโอที่ถ่ายเอาไว้ตั้งแต่แรกขึ้นมาให้2คนนั้นดู ความตกใจทำหญิงโฉดชายชั่วพุ่งตรงเข้ามาแย่ง ทั้งสามคนรุมทึ้งกันอย่างรุนแรง

สุดท้ายมือใครสักคนบีบหมับเข้ามาที่ลำคอระหงอย่างจัง ก่อนจะใช้แรงทั้งหมดที่มีบีบอัดจนร่างบางที่พยายามดิ้นรนตาค้าง ลมหายใจเฮือกสุดท้าย เธอใช้นิ้วเรียวกดอับโหลดคลิปลงในแอปพิเคชั่นเว่ยป๋อทันที

“ถ้าจะตายก็ลงนรกไปด้วยกันให้หมด” แววตาที่มีแต่ความสะใจทำทั้งคู่เริ่มกังวล

“งั้นแกก็ตายไปซะ!!” เสียงสุดท้ายที่ได้ยินเป็นช่วงเวลาเดียวกับที่เธอกดล็อคหน้าจอ มือถือที่ความปลอดภัยระดับสูง เธอมั่นใจว่าจะไม่มีใครเปิดมันได้หากไม่ใช่เจ้าหน้าที่ไอทีที่เก่งที่สุด!!

“มะ มัน มันโหลดคลิปลงไปแล้ว กรี๊ดดดดด” ลมหายใจที่ขาดห้วงจากไปอย่างไม่ยุติธรรม ในหัวขาวโพนจนกระทั่งร่างโปร่งแสงออกมายืนดูร่างตัวเองที่นอนสงบนิ่งไม่หายใจ คนชั่วทั้งคู่สติแตก สายโทรเข้าที่นับไม่ถ้วนของซุนเจี้ยนเจี้ยน และหม่าเสี่ยวชุน กระหน่ำเข้ามาไม่ขาดสาย

“หากมีโอกาส พวกแกต้องล่มจมกว่านี้!!”

ปี1899

“หม่าม๊าคับ ฮึก เสี่ยวจินคิดถึงหม่าม๊า” เด็กชายตัวผอมแห้งกอดร่างมารดาเอาไว้ เลือดสีแดงที่ไหลอาบหน้าของมารดายิ่งสร้างความสะเทือนใจของเด็กชาย

“เกิดอะไรขึ้น!!”