จำและนำมาทำ

“จากตอนแรกที่ดูพวกนั้นใส่ร้ายแม่ของอาจารย์ลู่ แล้วทำไมตอนนี้ขยับตัวไม่ได้หล่ะ!!“ แม้พยายามลืมตาหรืออ้าปากพูดก็ดูเหมือนร่างกายหนักอึ้ง ทั้งยังปวดหัวจนอยากกรี๊ดให้เสียงดังลั่นโรงพยาบาล!!

”หม่าม๊า ได้ยินเสี่ยวจินไหม?“ มือเล็กนุ่มนิ่มบีบมือเธอเอาไว้แน่น หลินว่านชิวรับรู้ถึงความอบอุ่นที่กอดรัด

”เสี่ยวจิน กอดแม่ของลูกแบบนั้น หม่าม๊าจะหายใจออกได้ยังไงหล่ะ“ เสียงนุ่มทุ่มแสดงออกว่าเอื้ออาทรแค่ไหนทำเธอเริ่มเข้าใจลางๆ

”ไม่ใช่ว่า…มาอยู่ในร่างของคุณนายลู่ แม่ของอาจารย์ลู่จินหมิงหรอกนะ!!“ แม้ใจจะภาวนาว่าไม่ใช่ ต้องไม่ใช่!! แต่คิดอีกทีนี่อาจจะเป็นการตอบแทนบุญคุณอาจารย์ที่เธอเคารพ ผู้มีพระคุณที่ทำให้เธอร่ำรวยจากการเป็นดาราแถวหน้า หากไม่มีเขาคอยชี้แนะเธออาจจะเป็นขอทานอยู่ที่ไหนสักที่!!

”คืนนี้ผมจะนอนเฝ้าหม่าม๊าได้ไหมคับ“ เสียงเด็กน้อยยังคงออดอ้อนต่อ คนเป็นพ่อก้มหน้ามองนาฬิกาที่ข้อมือ

”แน่นอนว่าพ่อเองก็อยากให้เป็นอย่างนั้น แต่ว่านะเสี่ยวจิน พ่อยังมีงานด่วนที่ยังต้องทำ คืนนี้กลับไปนอนที่บ้านให้พ่อจ้างพยาบาลพิเศษให้หม่าม๊าลูกดีกว่า“ ที่ลู่เฉินหมิงกลับมาบ้านเพราะลืมเอกสาร ไม่คิดว่าจะต้องมาเจอเรื่องยุ่งๆ และการตรวจเทปที่รอการออกอากาศเขาจะละเลยไม่ได้เช่นกัน

”แต่ว่า…“ เด็กน้อยที่จับมือบิดาแน่นอยากจะค้านหัวชนฝา

”มันรอดตายแล้วก็ปล่อยมันเถอะ จะจ้างพยาบาลให้เสียเงินทำไมกัน แม่บ้านหลี่!! คืนนี้เรียกเด็กในบ้านสักคนมาเฝ้าก็พอ!!“ เสียงของแม่สามีดังขึ้นตามด้วยญาติที่พากันเดินแห่เข้ามา

”หัวแตกแค่นี้ ต้องพักห้องระดับวีไอพี เหอะ!! แกนี่นะ แม้แต่มันไม่รู้สึกตัวก็ยังหาแต่อะไรประเคนมัน!!“ เสียงพี่สะใภ้ดังขึ้น พร้อมนิ้วเรียวที่ทาสีเล็บแดงฉาดชี้ร่างผอมบางอย่างน่าหมันใส้

”พี่รอง พวกเรามาถึงเหนื่อยๆ คิดว่าปีนี้จะอยู่กับแม่ยาวยันฉลองปีใหม่ ตอนนี้ข้าวก็ยังไม่ถึงท้องเลยนะคะ เรา…ไปหาร้านอาหารนั่งผ่อนคลายกันเถอะ“ น้องสะใภ้ที่แต่งตัวทันสมัยที่สุด เรียกว่าประโคมของราคาแพงไม่หยุด รีบเกาะแขนพี่สามี โดยไม่มีใครสงสัยว่าการกระทำแบบนี้มันเกินงาม และหลายครั้งที่ภรรยาเขามักต่อว่าที่มาเกาะแกะสามีของเธอ

”หรือถ้าแกไม่ว่างก็เอาแบบนี้ ให้เงินพวกเราไปก็ได้ ถือว่าเลี้ยงพี่น้อง แกต้องใจกว้างหน่อย“ ต้าจวงแบบมือขอลูกชาย คนอยากตัดปัญหาเตรียมควักกระเป๋าตังออกมา

แค่กๆ แค่กๆ

“หม่าม๊า!! หม่าม๊าตื่นแล้วคับ” คนที่ตื่นเต้นรีบเหยียบเก้าอี้ปีนขึ้นเตียงมารดา โดยมีผู้เป็นพ่อรีบสลัดแขนออกตรงไปช่วยพยุงร่างกายผอมบางที่อ่อนปวกเปียก

“ขอน้ำ” เสียงแหบแห้งกระซิบสามีที่ได้มาแบบงงๆ ตอนนี้ลำคอขาวแห้งผากจนเป็นผุยผง เธอจะด่าใครไม่ได้หากเสียงยังไม่เต็มคอดี!!

“คุณ…จะไปทำงานไม่ใช่หรอ? ไปเถอะให้เสี่ยวจินอยู่นี่ ฉันไม่เป็นไรแล้ว ได้ยาแล้วดีขึ้นมาก” หลังจากที่นอนฟังครอบครัวสามีพยายามสูบเลือดสามีและด่าทอเธอมานาน เธอก็มีจังหว่ะที่จะฟื้นคืนชีพเสียที

“ห๊ะ!!” คนทั้งหมดอุทานออกมาพร้อมกัน แม้แต่สามียังเลิกคิ้วอย่างแปลกใจ

“ตะ แต่ว่า การไปทำงานครั้งนี้มีผู้ช่วยอย่างม่อฝานด้วยนะคะ” น้องสะใภ้ที่ถูกแม่สามีใช้แขนกระทุ้งรีบพูด

”คุณรักเสี่ยวจินขนาดนี้ คุณจะกล้าเป็นแบบอย่างไม่ดีให้กับลูกงั้นหรอ? ไม่มีทางหรอกใช่ไหมคะ ไปเถอะ ส่วนเรื่องที่นี่ ตามพยาบาลพิเศษมาสักคนก็พอ“ หลินว่านชิวที่อยู่ในร่างของเฉียนว่านชิวพูดอย่างใจเย็นมือก็ลูบหัวลูกชายไปด้วย

”นี่!! แกเล่นละครอยู่งั้นหรอ?“ แม่สามีที่เห็นท่าทางเปลี่ยนไปเริ่มจะทนไท่ไหว

”หนูหรอคะที่เล่นละคร ฮ่าๆ ฮ่าๆ ตายจริง คุณแม่มองออกด้วยหรอคะ? ก็ไม่แปลกหรอกค่ะ การกระทำนี้…คุณแม่ทำบ่อย หนูก็แค่จำมาทำเท่านั้นเอง!!“