บทที่ 5

สู้กันไปสักพักภีมก็เริ่มจะหมดแรงลงเรื่อย ๆผู้กองหนุ่มหอบหายใจหนักเหงื่อไหลซึมเพราะความโมโหร้ายและเหน็ดเหนื่อยในการต่อสู้ที่เขาเป็นฝ่ายออกแรงอยู่คนเดียว จนในที่สุดเข้าพลาดท่าถูกเคนเซจับตัวได้ เมื่อรวบตัวภีมไว้ได้เคนเซจับภีมไว้ในท่าแขนทั้งสองไขว้ที่หลัง ยากูซ่าหนุ่มใช้มือข้างหนึ่งมือข้อมือของทหารหนุ่มไว้ แล้วใช้มืออีกข้างที่ว่างอยู่รีบกระชากเอาเนกไทของตัวเองมาข้อมือทั้งสองข้างภีมทันที เคนเซยอมรับว่าฝีมือของอริยอดรักของเขานั้นทักษะการต่อสู้ไม่ธรรมดา ที่พลาดท่าให้เขาจับได้เพียงเพราะอีกฝ่ายประมาณเกินไป บวกด้วยความโมโหที่มีมากจนขาดสติ ปล่อยกระบวนท่าการต่อสู้ออกมาโดยไม่ยั้งแรงทำให้เหนื่อยหมดแรงง่าย จึงพลาดท่าเสียทีให้เขาจับตัวได้ แต่เชื่อเถอะหากภีมมีสติกว่านี้เขาเองก็เอาไม่อยู่เช่นกัน ถ้าไม่จึงพลาดท่าเสียทีให้เขาจับตัวได้ แต่เชื่อเถอะหากภีมมีสติกว่านี้เขาเองก็เอาไม่อยู่เช่นกัน ถ้าไม่เก่งจริงไม่สามารถเป็นหน้าหน่วยรบพิเศษมนุษย์กบได้หรอก

ภีมปกติจะเป็นที่มีสติมากที่สุดในหน่วยแต่พอมาสืบเรื่องของเคนเซ หรือทำงานอะไรที่เกี่ยวกับอริเก่าของเขา ภีมจะกลายเป็นคนที่อารมณ์ร้อนโมโหจนควบคุมสติของตัวเองไม่ได้ทุกครั้ง อย่างเช่นวันนี้ภีมก็ใจร้อนที่จะหาข้อมูลมากเกินไป จนลืมมองความเป็นจริงที่ว่าอีกฝ่ายได้แสดงความบริสุทธิ์ใจไปแล้ว พร้อมหาหลักฐานมาชี้แจงเรียบร้อยแล้ว แต่ภีมกลับปักใจเชื่อและดึงดันที่จะหาหลักฐานเอาผิดอีกฝ่ายให้ได้ อาจเป็นเพราะทิฐิความแค้นความเกลียดชังยังบังตาบังใจของภีม จนไม่ยอมรับความจริงของเคนเซที่อธิบายมาทั้งหมด

เมื่อเคนเซจับภีมมัดข้อมือทั้งสองข้างเรียบร้อย เขาก็พาภีมเขาไปในพักส่วนตัวของตัวเองทันที พอเข้าไปได้เคนเซไม่รอช้าเขานั่งลงบนเตียงแล้วจับตัวของภีมคว่ำหน้าตัวพาดหน้าตักแกร่งของตัวเอง เมื่อจัดท่าทางเรียบเคนเซก็เอามือฟาดไปที่ก้นงอน ๆ ของอีกฝ่ายเป็นลงโทษ ภีมที่โดนตีก้นก็ถึงกับตกใจไม่นึกว่าอริเก่าของเขาจะทำแบบนี้ จากที่โมโหตอนนี้ภีมคิดไปไปถึงการ์ตูนหรือมังงะแนวชายรักชายที่เขาชอบอ่าน

ส่วนใหญ่จะเป็นแนวรักสิบแปดบวกที่มีฉากอย่างว่าเยอะ ๆ ภีมมักซื้อมาเก็บไว้อ่านเวลาช่วยตัวเองพร้อมกับเอาอวัยวะเพศของปลอมที่มีขนาดเท่ากับของจริงมากระแทกรูช่วยตัวเอง ยิ่งอ่านการ์ตูนไปด้วยแล้วมีของปลอมกระแทกรูยิ่งเสียวมากจนแตกราดที่นอนทุกครั้ง ที่สำคัญบางเรื่องมีฉากที่พระเอกทำโทษนายเอกด้วยการตีก้นแบบที่เคนเซทำกับเขาตอนนี้เลย คิดมาแล้วลูกชายของเขาก็เริ่มขยายตัวขึ้นดันเป้ากางเกงแทบทะลุ ส่วนรูหลังก็เริ่มคันจนต้องขมิบตอดรูหลังให้หายคัน

"ทะ ทำบ้าอะไรปล่อยนะ เป็นบ้าเหรอถึงได้มาตีก้นคนอื่นแบบนั้น ไอ้บ้าไอ้โรคจิต" ภีม

"ก็ลงโทษสายลับที่แอบเข้ามาค้นห้องของเคนโดยไม่ได้รับอนุญาตนะสิ" เคนเซ

"แล้วทำไมมึงไม่ไปแจ้งความ มึงมาลงโทษตีก้นกูตามอำเภอใจแบบนี้ได้ไงว่ะ" ภีม

"ก็ลงโทษแบบนี้มันเร้าใจกว่าเยอะ ที่สำคัญโอกาสที่ภีมมาหาเคนแบบนี้ ใครจะปล่อยให้กลับง่าย ๆ กันล่ะ วันนี้เคนจะลงโทษภีมทั้งวันทั้งคืนเอาให้ลุกไม่ขึ้นเลย" เคนเซ

"มะ หมายความว่าไง ลงโทษทั้งวันทั้งคืน" ภีม

"ก็เคนจะจับภีมทำเมีย ไม่ให้ลงจากเตียงไปไหนจนกว่าจะถึงเช้ายังไงล่ะ นับตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไปภีมคือ อกซัง หรือภรรยาของรองหัวหน้าพรรคทาเครุ หึ" เคนเซ

พอได้ฟังที่เคนเซพูดจบภีมก็ถึงกับพูดไม่ออกสักคำ ได้แต่นิ่งสติลอยไปไกล หูดับไม่ได้ยินรอบข้างใด ๆ ราวกับว่าจิตวิญญาณของภีมตอนนี้ลอยอยู่บนท้องฟ้าหาทางกลับเข้าร่างไม่เจอ