EP 2  ฐานะอะไร

EP 2

 ฐานะอะไร

........................................

หมับ

สวบสาบ

"วันนี้ก็จะไม่ค้างกับพี่หรอโซ่ (◕‿◕❀) " เสียงหวานเอ่ยขึ้นในขณะใช้แขนเรียวทั้งสองข้างโอบกอดรอบเอวหนาของชายหนุ่มร่างสูงที่กำลังหยิบกางเกงยีนราคาแพงขึ้นมาสวมใส่

"ผมมีนัดกับเพื่อน" 

"...................." ปากอมชมพูน่าจูบของลินดาคว่ำลงทันทีเมื่อหนุ่มวิศวะตอบกลับเธอด้วยท่าทางเย็นชาเหมือนอย่างเคย และถึงแม้จะไม่พอใจ แต่ทว่าเธอกลับไม่กล้าทำตัวงี่เง่ากับคนในอ้อมแขนเลยสักนิด ซึ่งเธอไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเธอถึงกลายเป็นคนแบบนี้ไปได้ เธอที่สวยเลิศ เชิด และ หยิ่งกับคนอื่น แต่ทว่าพออยู่ต่อหน้าผู้ชายคนนี้กลับทำตัวหงอราวกับหมาน้อยที่กลัวเจ้าของไม่รัก ทั้ง ๆ ที่ผู้ชายคนนี้แสนเย็นชาและปากร้าย แต่ทว่าเธอก็ยอม เธอยอมเขาอย่างที่ไม่เคยยอมให้ใครมาก่อน เธอเองก็อยากจะรู้ว่าอะไรทำให้เธอยอม และ ปรารถนาในตัวของโซ่ ชายหนุ่มที่เด็กกว่าเธอสองปีขนาดนี้

ฟึบ

มือหนาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดของวิศวะหนุ่มแกะมือบางของลินดาออกจากเอวสอบ ก่อนจะสวมกางเกงต่อด้วยท่าทางแสนเย็นชาโดยไม่หันมองลินดาเลยสักนิดว่ากำลังน้อยใจแค่ไหน

"คนใจร้าย" ลินดาพึมพำเสียงเบาด้วยท่าทางน้อยใจ ก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นนั่งบนเตียงนุ่มในสภาพผมเผ้ากระเซอะกระเซิงแต่ทว่ากลับดูเซ็กซี่เหลือเกิน ตามร่างกายขาวอมชมพูเต็มไปด้วยรอยดูดเม้มและรอยฟันของวิศวะหนุ่มจอมเย็นชาที่กำลังสวมเสื้อผ้าอยู่ ทั้ง ๆ ที่เธอเคยบอกแล้วว่าอย่าทำร่องรอยลงบนตัวเธอ แต่เขากลับไม่เคยฟังเลยสักครั้ง และ ทั้ง ๆ ที่เขามักจะกอดรัดเธอด้วยความร้อนแรงอยู่เสมอ แต่กลับทำตัวเย็นชาอยู่ตลอด นั่นทำให้เธอไม่เข้าใจเลยจริง ๆ เธอไม่เข้าใจว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ หรือ รู้สึกอะไรกับเธอกันแน่ แต่ทว่าถึงแม้อยากจะรู้แค่ไหน แต่ก็ไม่กล้าถามออกไปเพราะกลัวคำตอบของอีกฝ่าย เธอกลัวว่าเขาจะบอกว่าไม่รัก และ ไม่ต้องการเธอ ถึงแม้เธอจะไม่รู้ว่าเขาคิดยังไง แต่เธอรู้หัวใจตัวเอง ว่าเธอรักโซ่มากเหลือเกิน

"ผมไปแล้วนะ" 

"พี่ไปด้วยไม่ได้หรอ" ลินดารีบพูดแทรกขึ้นทันทีก่อนที่ร่างสูงจะเดินออกจากห้องไป เธออยากจะเข้าไปอยู่ในชีวิตของผู้ชายคนนี้เหลือเกิน แต่ทว่าเขาก็เอาแต่กีดกันเธออยู่เสมอ จนเธอรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนนอก และ แทบไม่รู้จักเขาเลย เขาทำเหมือนความสัมพันธ์ระหว่างกันเป็นเพียงแค่คู่นอนเท่านั้น

"ไปด้วยงั้นหรอ?"

"ได้สิ.....แต่พี่จะไปกับผมในฐานะอะไรล่ะ" สิ้นเสียงทุ้มภายในห้องก็ตกอยู่ในความเงียบทันที ทั้ง ๆ ที่เขาก็รู้ดีอยู่แล้วว่าลินได้ไม่สามารถตอบเขาได้ เพราะเขาไม่เคยให้สถานะกับเธอ

ตึก ตึก.....แกร๊ก ปึง!

ซึ่งพอชายหนุ่มไม่ได้คำตอบอะไรจากลินดาที่นิ่งไปราวกับรูปปั้น เขาก็เดินออกจากห้องไปทันที เหลือทิ้งไว้เพียงร่างบางที่ค่อย ๆ ทรุดตัวลงบนเตียงอย่างอ่อนแรง

"ฮึก.....อึก ฮึก....." แผ่นหลังเล็กสั่นไหวรุนแรง ก่อนจะค่อย ๆ ปล่อยเสียงสะอื้นออกมาเบา ๆ ตอนนี้หัวใจของหญิงสาวเหมือนกำลังจะสลายไปเสียให้ได้หลังจากได้ฟังคำพูดใจร้ายของคนที่รัก

"ฮึก ๆ ทำไมโซ่ถึงได้ใจร้ายกับพี่ขนาดนี้"

........................................

เพิ่มลงคลัง+คอมเมนต์+ไลค์

= กำลังใจ(◕‿< ❀ )