บทที่ 2

วันอังคารมาเร็วกว่าที่คิด แต่ตัวเขาเองต้องยอมรับว่าเขาตั้งหน้าตั้งตารอการประชุมครั้งต่อไป เขาจมอยู่กับงานของนักบัญชีโง่ๆ คนนี้ตั้งแต่ต้นสัปดาห์ ซึ่งทำให้เขาหงุดหงิดง่ายขึ้นเรื่อยๆ เย็นวันเสาร์ไม่ได้ช่วยสถานการณ์ของเขา เขาตระหนักว่าเป็นเวลากว่าหนึ่งเดือนแล้วที่เขามีเพศสัมพันธ์ สิ่งนั้นไม่ได้รบกวนเขา เขาไม่ได้ติดเซ็กส์และรู้จักควบคุมตัวเอง แต่แรงกระตุ้นนั้นรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ และเขาไม่ชอบความคิดที่ว่าสิ่งนั้นมีผลกระทบต่อวันเวลาและอารมณ์ของเขา ดังนั้น เขาหวังเป็นอย่างยิ่งว่าเหยื่อของเขาจะมาในคืนนี้

เมื่อเวลาผ่านไป เขาจินตนาการว่าเธออยู่ในตำแหน่งที่มีการชี้นำมากกว่ากันและกัน องคชาตของเขาตอบสนอง ดูเหมือนว่าจะยอมรับแผนการของเขาอย่างเต็มที่ เธอทำให้เขานึกถึงหน่ออ่อนซึ่งบานช้ากว่าต้นอื่นๆ ดูเหมือนเธอกำลังต้องการความช่วยเหลือ... เขาไม่ได้ไปไกลถึงขนาดคิดว่าเธอกำลังตกอยู่ในอันตรายถึงตาย แต่เป็นครั้งแรกในช่วงเวลายาวนาน ความทุกข์ใจของเธอสัมผัสเขา เธอดูเหมือนจริงมาก หายใจไม่ออก จนเขารู้สึกอยากจะช่วยเหลือเธอ เขาไม่แน่ใจว่าจะมีส่วนร่วมหรือระดับใดในชีวิตของเขา แต่สิ่งหนึ่งที่แน่นอนก็คือ ผู้หญิงคนนี้ทำให้เขาลำบากใจ และเขาต้องการทราบข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเธอ

ไม่ใช่จากข้อมูลที่เขาสามารถหามาได้ง่ายๆ เขาต้องการที่จะได้ยินมันจากปากของเธอ ปล่อยให้เธอเป็นอิสระจากมัน และจากนั้นอาจจะจบลงในห้องของเขา เขาไม่ได้โกหกตัวเอง เธอมีทัศนคติที่ว่านอนสอนง่าย ยอมจำนน และเมื่อเธอเรียกเขาว่าท่าน... รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของเขา ซึ่งเป็นสัญญาณของความพึงพอใจของเขา ซึ่งไม่ใช่ความคิดที่ดีนัก ทั้งสำหรับเขาที่ไม่ก้าวหน้าในหน้าที่การงาน และสำหรับเธอ...

- ซอนย่า เขาโทรมาจากโทรศัพท์บ้านที่ออฟฟิศ ก่อนจะเริ่มเก็บข้าวของกลับบ้านและเตรียมตัวให้พร้อม

- ใช่ ที่รัก ตอบกลับเสียงผู้หญิงก่อนเข้าสำนักงาน

สายตาของเขาจับจ้องไปที่ผู้หญิงคนหนึ่งที่เขาเคารพมากที่สุดในโลกอย่างซอนย่า ในวัย 50 ของเธอ มีลูก 2 คน บางครั้งเธอก็เป็นเหมือนแม่ของเขามากกว่าแม่ของเขาเสียอีก พวกเขามีความไว้วางใจซึ่งกันและกันอย่างเต็มที่ เวลาทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาแน่นแฟ้นมากขึ้นเท่านั้น ในวันแม่ เขาไม่เคยลืมที่จะมอบช่อดอกไม้โปรดให้เธอตรงเวลา แม่ของเขาอาจมาถึงช้าไปหนึ่งหรือสองสัปดาห์ เธอไม่เคยโกรธเคืองส่งเขากลับมาเหมือนเดิม เขาหายใจออกเสียงดังก่อนจะกลับไปหาเลขาของเขาที่กำลังรอให้เขาพูดอะไร

เธอรู้จักเขาดีพอที่จะรู้ว่าเมื่อเขาจ้องเขม็ง มีโอกาส 80% ที่เขานึกถึงครอบครัวและความสกปรกทั้งหมดของพวกเขา ถ้าพ่อของเขาชมเชยคนโต แม่ของเขาก็ไม่ค่อยอยู่กับเขา พวกเขาหัวเราะใส่หน้าเขาเมื่อเขาพูดถึงแผนการของเขาในการสร้างบริษัทสถาปัตยกรรม เธอไม่เคยสงสัยในตัวเขาและความสามารถของเขา เธอไม่ต้องการบอกให้เขาทำให้เขาหยิ่งยโสขึ้นอีกสักนิด แต่เขาฉลาดมาก และความมุมานะของเขาก็ได้ผล หลังจากเปิดตัวเมื่อ 2 ปีก่อน วันนี้พวกเขาเป็นหนึ่งในผู้ที่ดีที่สุดในสายงานของพวกเขา

แต่ ณ ขณะนั้น ดูเหมือนเขากระตือรือร้นที่จะกลับมา แม้จะมากไปหน่อยก็ตาม มีบางอย่างผิดปกติ เธอรู้จักเขาดีพอที่จะสัมผัสเขาได้

“ฉันต้องยกเลิกการนัดหมายทั้งหมดของคุณ” เธอถามเขาด้วยใบหน้ายิ้มขบขัน

- ใช่ ยกเลิกและเลื่อนรายการที่สำคัญที่สุดออกไป คำถามของ Sonia ทำให้เขากลับมายังโลกหลังจากสับสนอยู่ครู่หนึ่ง เขาเห็นเปลวไฟแห่งความอยากรู้อยากเห็นส่องประกายในดวงตาของเธอทันที และไม่ ฉันจะไม่ตอบคำถามใดๆ ของคุณ

- เด็กเลว... เธอตอบ แลบลิ้นกับเพดานปากของเขา นิสัยที่โดดเด่นของเธอกำลังเข้าครอบงำ ถึงจะไม่ค่อยถูกใจเจ้านายนัก แต่ก็ปล่อยไป ไม่อยากยุ่งกับเลขาสุดสวยของเขา คุณจะเริ่มสัมภาษณ์งานบัญชีเมื่อใด หรือส่งบัญชีของคุณให้บริษัทดูแล...

- คุณรู้ดีว่าฉันชอบไว้ใจคนที่ฉันทำงานด้วย แต่มันกลายเป็นสถานการณ์เร่งด่วน ฉันจะจัดการให้ภายในสิ้นสัปดาห์ ผ่านได้ไหม...

- ประกาศ? ทำเสร็จแล้วตั้งแต่เมื่อวานตอนเช้าและเราเริ่มได้รับ CV ซึ่งฉันกำลังจัดเรียงเพื่อความสุขที่สุด เธอบอกเขาอย่างเหยียดหยาม เห็นได้ชัดว่าคุณทำได้ดีมาก เธอกล่าวเสริม และเยาะเย้ยสำนักงานที่เต็มไปด้วยงานเอกสาร

- นั่นคือเหตุผลที่ฉันรักคุณ Sonia เขาพูดกับเธอ หยิบกระเป๋าของเขาและจูบเธอ

หากมีสิ่งหนึ่งที่เขาชอบในตัวเธอ นั่นคือความสามารถของเธอที่จะเป็นประโยชน์กับเขาเสมอและเป็นผู้นำตามคำขอหรือความต้องการของเขา เขาเคยพูดไว้ก่อนหน้านี้ว่าผู้หญิงคนนี้ยอดเยี่ยมมาก

- ใช่ ใช่ คุณพูดแค่ในกรณีเหล่านั้น...

เขาหัวเราะตรงไปตรงมาก่อนที่จะออกจากสำนักงานด้วยท่าทางที่ซุกซน ในขณะนี้เองที่ Sonia หยิบขึ้นมา เขาเครียดแปลกๆ มา 2 สัปดาห์แล้ว และเขาค่อนข้างโกรธง่าย เขามักจะทำตัวให้ใจเย็นอยู่เสมอ เขาขาด เธอคงจะแกล้งเขาแต่พวกเขาอยู่ในออฟฟิศและนั่นเป็นพฤติกรรมที่รับไม่ได้ ดังนั้น ถ้าเขามีความสุข นั่นหมายความว่าเจ้านายของเขากำลังสร้างความบันเทิงให้ตัวเองในแบบที่เขาชอบ

- ขอให้มีความสุขในยามเย็นที่คลับ เธอบอกเขา

บางครั้ง ความสามารถของ Sonia ในการอนุมานบางสิ่งและรู้ว่ามันเกือบจะทำให้เธอกลัว เขาไม่หันกลับมา มีเพียงเธอที่เฝ้ารอ เขาคิดอย่างสูงกับเธอ แต่อีโก้ของเขาเป็นสิ่งที่เขาไม่ต้องการทำให้มากไปกว่านี้แล้ว เช่นกัน เขามีอีโก้บางอย่าง ซอนย่าเป็นคนที่โดดเด่น และตัวเขาก็ไม่ได้ใหญ่โตอะไร แต่รอยยิ้มก็ปรากฏบนใบหน้าของเขาเพื่อตอบสนองต่อคำสั่งของ Sonia แม้ว่าตอนหลังจะมองไม่เห็นก็ตาม.

ในที่สุดเขาก็ออกจากพื้นเพื่อไปที่ชั้นล่าง เมื่อลงไปที่แผนกต้อนรับ เขาถูกพนักงานคนหนึ่งหยุดเพื่อลงชื่อในการสละสิทธิ์ เขาไม่ชอบใจเลยที่ถูกจับมาขังไว้แบบนั้นและไม่ได้รับเอกสารเร็วกว่านี้ เขายังคงใช้เวลาในการอ่านและแสดงความคิดเห็นกับเธอ หญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าเขาแกว่งไปมาอย่างไร้มารยาทเพื่อดึงดูดความสนใจของเขา สก็อตต์รับรู้ถึงม้าหมุนตัวน้อยที่ปรากฎต่อหน้าเขา แต่เขาไม่ได้แสดงความคิดเห็น เขามุ่งความสนใจไปที่กระดาษที่เธอยื่นให้เขา เขาอาจไม่พอใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเธอขัดจังหวะเขาระหว่างทางไปเดทที่ถูกใจ อย่างไรก็ตาม เขาแสดงท่าทีสงบและไล่เธอออกโดยเร็วที่สุด เขาเดินออกจากสถานที่ประกอบการ ขณะที่ Coris และรถเก๋งมาถึงทางเข้าเพื่อรับเขา

- สวัสดีครับ วันนี้เป็นวันสำคัญ คอริสตอบทันทีที่เจ้านายของเขาได้รับการติดตั้ง

- คุณตัดสินใจที่จะเริ่มต้นหรือไม่? ซอนย่าคนแรกและตอนนี้คุณ...

- ดังนั้น เธอก็เข้าใจเช่นกันว่า... เป็นที่ชัดเจนว่าอารมณ์ดีของคุณมีความสุขที่ได้เห็นตั้งแต่วันเสาร์ ฉันควรจะรอคุณหรือไปรับคุณตอนเย็นดี?

- ส่งฉันและกลับมารับฉันเวลา 20.00 น. สำหรับตอนเย็น ฉันต้องการให้คุณส่งพัสดุที่แม่ของฉัน

- ดีมาก.

แม่ของเธอไม่เคยชอบ Coris, Sonia หรือ Clarisse เลย ตามที่เธอพูด พวกเขาไม่มีคุณสมบัติที่จำเป็นในการทำงานกับเขาและสำหรับเขา ที่ทำให้เขาหัวเราะได้เสมอ เขาถูกห้อมล้อมอย่างดี และทุกคนในวงสนิทของเขามีคุณสมบัติที่สำคัญ นั่นคือ พวกเขาสุขุมรอบคอบ

หลังจากการอัปเดตในช่วงเย็น ความเงียบก็ลดลงในรถ สก็อตต์ชอบช่วงเวลาที่เงียบสงบของเขา และโคริสก็เข้าใจเรื่องนั้นทันที การจ้องมองและความสนใจของ Scott พุ่งเข้าสู่นวนิยาย เขามีเวลาน้อยลงเรื่อย ๆ ในการดื่มด่ำกับหนึ่งในความสนใจอันยิ่งใหญ่ของเขา นั่นคือการอ่าน เป็นผลให้เขาใช้ประโยชน์จากมันโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้และการจราจรที่ติดขัดในปารีสในตอนเย็นก็เอื้ออำนวยอย่างมาก ในขณะที่เขาสามารถผ่อนคลายอย่างสงบและปล่อยให้สมองเต็มไปด้วยคำถาม ถ้าเธอไม่มาล่ะ? เขาควรจะทิ้งเบอร์ไว้หรือเปล่า? พอเริ่มค่ำก็เริ่มเครียด เขายังไม่รู้ว่าเขาตั้งใจจะทำอะไรกับเธอเมื่อเธอมา แต่เขาอยากให้เธอมา เขาอยากเจอเธออีกครั้งเหลือเกิน....