บทที่ 1

เป็นเวลา 2 วันแล้วที่เธอได้พบกับสก็อตต์ มันเป็นวันจันทร์และพรุ่งนี้จะเป็นวันที่โชคชะตา ตอนแรกเธอคิดว่าเธอฝันว่าพวกเขาพบกัน แต่ดูเหมือนไม่ใช่ เมื่อเธอตื่นขึ้น การ์ดและผ้าเช็ดปากทำให้เธอนึกถึงเขาอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย กลิ่นของเขาเล็ดลอดออกมาจากตัวการ์ด เธอไม่สามารถถอดใจจากเขาได้ เขาทิ้งรอยที่ลบไม่ออกไว้บนตัวเธอ เธออยากเจอเขาอีกครั้งมากกว่าสิ่งใด แต่เขาเตือนเธอแล้ว จักรวาลของเขาไม่เหมาะกับเธอ แต่คำเตือนนี้กลับให้ผลตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง เนื่องจากเธอรู้สึกทึ่งเป็นอย่างมาก บนการ์ดสีดำ ที่อยู่ และชื่อธรรมดาๆ ที่เขียนด้วยลายมือค่อนข้างโดดเด่น: นางเงือก ...

เธอพลิกการ์ดไปทุกทิศทุกทาง ทิ้งความคิดของเธอให้ล่องลอยอยู่ในสมมติฐานที่แปลกประหลาดที่สุด

- สเตลล่า!

เสียงนี้ทำให้เธอกลับมาสู่ความเป็นจริงได้ยาก โดนัลด์…เขากลับมาอย่างจริงจังหลังจากสิ่งที่เขาทำกับเธอ เธอสงสัยกับตัวเอง เขามาถึงห้องนั่งเล่นในอพาร์ตเมนต์ของพวกเขา ใบหน้าของเขาปิดลงและโกรธอย่างเห็นได้ชัด

- คุณกล้าที่จะเปลี่ยนล็อคหรือไม่? เขาตะโกนใส่เธอและเธอก็ตกอยู่ในความเงียบ เธอจะปล่อยให้เขาปฏิบัติกับเธอแบบนี้มาหลายปีได้อย่างไร? เขาเดินเข้ามาหาเธอแล้วตบเธอหนึ่งที เผชิญหน้ากับความเงียบของเธอ มือของเธอบนแก้มที่เจ็บปวดและน้ำตาเป็นพยานถึงความเจ็บปวดทางร่างกายของเธอทั้งสอง แต่ยังรวมถึงความทุกข์ทรมานและความกลัวของเธอที่อยู่ต่อหน้าเขาด้วย เธอถอยหลังพยายามเว้นระยะห่างระหว่างพวกเขาให้มากที่สุดและเกาะติดกับกำแพงที่ใกล้ที่สุด ไม่ที่รัก ฉันไม่ต้องการทำแบบนี้... แต่คุณทำให้ฉันไม่มีทางเลือก... คุณไม่ฟังฉันอีกต่อไป... ฉันไม่ต้องการให้คุณจากฉันไป และฉันก็กลัว พวกเราที่รัก...

เป็นเวลาเกือบ 4 ปีแล้วที่เธอปล่อยให้ตัวเองหวั่นไหวกับคำพูดของเขาและท่าทีกำมะถันของเขาหลังจากที่ทำร้ายเธอ เธอรักเขาและแม้จะมีคำพูดของคนอื่น เธอก็ยังหวังว่าเขาจะกลายเป็นผู้ชายที่เธอตกหลุมรัก เธอทิ้งทุกอย่างไว้เพื่อเขา เพื่อน ครอบครัว และสุดท้ายคืองานเมื่อ 6 เดือนที่แล้ว เขาต้องการให้บ้านของเธอดูแลเขาและลูกในอนาคต เหนือสิ่งอื่นใด เขาต้องการให้เธออ่อนแอและพึ่งพาตัวเองได้อย่างสมบูรณ์ เธอยอมแพ้อีกครั้งและยื่นใบลาออก เขาเป็นคนอ่อนแอ ไม่สามารถจินตนาการถึงผู้หญิงคนนี้ ผู้ซึ่งรักเขาและทำทุกอย่างเพื่อให้เขาพอใจ เป็นอิสระหรือปลดปล่อยตัวเองจากอิทธิพลของเขา เธอเป็นเพียงคนเดียวของเขา... และเขาตั้งใจจะทำให้เธอเข้าใจและยอมรับสิ่งนั้นจริงๆ เพราะท้ายที่สุดแล้วเขาก็รักเธอ และเขาก็รักเธอภายใต้อิทธิพลของเขาเท่านั้น

เขาขยับเข้ามาใกล้เธอแล้วใช้นิ้วลูบแก้มเธออย่างอ่อนโยนเหมือนที่เธอจินตนาการเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา แต่เมื่อนึกถึงความอ่อนหวานและเย้ายวนของสก็อตต์ เธอจึงผลักเขาออกอย่างแรง โดยเข้าใจว่าคู่หมั้นของเธอไม่มีความหวาน เขาต้องการเป็นเจ้าของเธอและเก็บเธอไว้เพื่อตัวเขาเอง เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาเห็นเธอเพราะเห็นใครหรือเห็นเพราะวัตถุ...

- ที่รัก คุณคงอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีฉัน... เขาอ้าแขนออก มาอยู่ในอ้อมแขนของฉัน ให้ฉันรักเธอ คุณรู้ว่าฉันเป็นคนเดียวที่สามารถเติมเต็มคุณได้

- ไม่ เธอพูดด้วยเสียงแผ่วเบา

- เสียใจ?

- ไม่โดนัลด์ คุณทำร้ายฉันมากเกินไป...

- คุณจะเสียใจกับคำพูดของคุณ สเตลล่า ถ้าเธอไม่มีความสุข ก็ปล่อยฉันไป ถ้าทำได้ เขาบอกเธอด้วยน้ำเสียงที่คุกคาม

เธอใช้ความกล้าหาญในมือทั้งสองข้างและพยายามพูดโดยไม่สั่น

- โดนัลด์ คุณนอกใจฉัน ฉันรู้เรื่องที่คุณเป็นชู้กับเลขาของคุณ...

- ไม่ แต่สเตลล่าหยุดด้วยความสงสัยบ้าๆบอๆของคุณ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่คุณแสดงความหึงหวงกับฉัน คุณหวาดระแวงนิดหน่อย ที่รัก

เขาพยายามทำให้เธอดูบ้าจริงๆ หรือ? แต่คนที่เธอรักหายไปไหน? คนที่ทำให้ความฝันของเธอ?

- ฉันเห็นคุณเมื่อวานนี้ที่สำนักงานของคุณ... ใบหน้าของเขาลดลงและเขาลดแขนลง ฉันเห็นเธอร่วมรักกับเธอ เธอเสร็จ น้ำตาเธอไหล

- ฉันขอโทษที่รัก… เธอล่อลวงฉัน… เขาเดินเข้ามาหาเธอและจับเธอไว้ในอ้อมแขนของเขา ฉันไม่ต้องการ... ฉันต้องการคุณ สเตลล่า ถ้าไม่มีคุณ ฉันทำอะไรไม่ได้ ฉันไม่เป็นอะไร... ได้โปรดอย่าทิ้งฉันไป...

- โดนัลด์ ฉันทนไม่ได้อีกแล้ว เธอผลักเขาออกอย่างแผ่วเบา ฉันบอกคุณเกี่ยวกับความสงสัยของฉัน ฉันเกือบจะบ้า ฉันไม่ได้กินอีกต่อไป... ความสัมพันธ์ของเราเป็นพิษสำหรับฉัน อยากห่าง...

- ใช้ระยะทางของคุณ อย่างไรก็ตาม คุณไม่ใช่สเตลล่าถ้าไม่มีฉัน เขาบุกออกไป เขาเปิดประตูหน้าและหันกลับมา รอยยิ้มอันชั่วร้ายบนใบหน้าของเขา อย่างไรก็ตาม สเตลล่า ฉันเป็นคนเดียวที่ต้องทนกับเธอ กับมิแรนดา ฉันนอกใจคุณมาสี่เดือนแล้ว

เขาจากไป กระแทกประตูตามคำพูดของเขา เธอทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาในห้องนั่งเล่นและเริ่มร้องไห้ เธอเสียใจมาก บทสนทนานี้ทำให้เธอหมดแรง แม้ว่าคำพูดของเธอจะดูรุนแรง แต่เธอก็รักเขา 10 นาทีต่อมา เธอตัดสินใจอาบน้ำและทำงานบ้านเพื่อพักสมอง

การมองเห็นร่างกายของเธอที่สะท้อนในกระจกห้องน้ำนั้นดูไม่ค่อยดีนัก เธอลดน้ำหนักไปมาก และบนร่างกายของเธอ รอยฟกช้ำที่เริ่มจะจางหายไปนั้นเป็นเพียงร่องรอยจากการกระทำของโดนัลด์ เธอจำตัวเองในกระจกไม่ได้ด้วยซ้ำ ความสนุกในชีวิต รอยยิ้ม และอารมณ์ขันของเธอหายไปไหน? ทั้งหมดนี้จางหายไปตามกาลเวลาเพราะเขาทำให้เธอทรุดโทรมและทำให้เธอเจ็บปวดมาก

เธอไม่มีใครให้พึ่งพา... เขาทำทุกอย่างเพื่อสร้างรอยร้าวระหว่างเธอกับทุกคนรอบตัวเธอ เธอมีชีวิตอยู่ได้ 4 ปีเพื่อเขาเท่านั้น ในตอนนั้นเองที่เขาคิดเพียงเรื่องเดียว เธอเข้าไปในห้องนั่งเล่นและพบการ์ดและกระเป๋าเอกสาร กลิ่นและความทรงจำทำให้เธอสบายใจ ถ้าก่อนหน้านี้เธอลังเลใจ ตอนนี้เธอแน่ใจแล้ว พรุ่งนี้เธอจะไปพบเขา ไม่มีอะไร ไม่มีความละอายใดๆ รั้งเธอไว้ และเขาอาจเป็นทางหนีที่เธอตามหามาตลอด เธอต้องการที่จะเริ่มต้นใหม่ ไม่ลืมทุกสิ่งที่เธอเคยผ่านมา แต่ก้าวต่อไป...