Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
บท
ตั้งค่า
เผชิญหน้า
หลังจากจบพิธีบวงสรวง เขาก็รีบพาลูกสาวขึ้นรถโดยที่ไม่รอให้สัมภาษณ์
“พี่กี้ครับ ผมไปก่อนนะครับ”
“ทำแบบนี้ไม่กลัวผู้ใหญ่ว่าหรอ”
“งั้นพี่กี้บอกพวกเขาไปว่าเอวาไม่ค่อยสบาย ผมเลยต้องกลับก่อน”
“อ่ะๆ ก็ได้”
“โอเค ขอบคุณมากครับพี่”
“อย่าลืมนะว่าพรุ่งนี้เรามีนัดกันที่กองถ่าย”
“ไม่ลืมครับพี่ ไปก่อนนะครับ พรุ่งนี้เจอกัน”
พี่กี้ยืนเกาหัวด้วยความมึนงงกับท่าทีแปลกๆของเขา
ส่วนทางด้านเธอนั้นยืนให้สัมภาษณ์ด้วยท่าทีมั่นใจ แต่สายตาของเธอกลับแอบมองไปที่เขากับลูกสาวเป็นระยะๆ
“คุณพ่อคะ เอวายังไม่อยากกลับเลย”
“ทำไมคะ”
“ก็เอวาอยากถ่ายรูปกับพี่ๆเขาก่อน”
“เอวาเคยถ่ายกับพี่ๆแล้วไม่ใช่หรอ”
“ก็พี่ผู้หญิงคนนั้น เอวาไม่คุ้นหน้า แล้วก็ไม่เคยถ่ายรูปด้วย เอวาอยากไปถ่ายรูปกับพี่เขา”
มือที่จับพวงมาลัยของเขาแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว แต่เขาพยายามทำเสียงให้ปกติที่สุด
“แต่ว่าพ่อมีธุระสำคัญที่ต้องไป”
เด็กสาวหันมามองทันที เหมือนจับความผิดปกติได้
“แล้วทำไมคุณพ่อให้ลุงกี้โกหกคนอื่นว่าเอวาไม่สบาย”
เขาชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนฝืนยิ้มให้ลูก
“แล้วอยากรู้ไหมว่าธุระสำคัญของพ่อคืออะไร”
“ไม่รู้ค่ะ”
“ธุระสำคัญของพ่อก็คือ…พาเอวาไปเที่ยวสวนสนุกไงคะ”
ดวงตาเด็กสาวโตขึ้นทันที
“จริงหรอคะ”
“จริงสิ พ่อเคยรับปากเอวาไว้แล้วนี่ ว่าถ้าพ่อมีเวลา พ่อจะพาไปเที่ยวสวนสนุก และวันนี้พ่อว่างทั้งวัน”
เด็กสาวยังทำหน้าเสียดายไม่หาย
“แต่เอวาก็เสียดายที่ไม่ได้ไปถ่ายรูปกับพี่เขา พี่เขาสวยมากๆเลยนะคะคุณพ่อ หุ่นดีด้วย ถ้าเอวาโตขึ้นเอวาอยากมีหุ่นเหมือนพี่เขา…ว่าแต่พี่เขาชื่ออะไรหรอคะ”
เขานิ่งไปหนึ่งจังหวะ ก่อนตอบเสียงแข็งขึ้นเล็กน้อย
“เอวาไม่อยากไปเที่ยวสวนสนุกแล้วใช่ไหม พ่อจะได้ขับรถกลับบ้าน”
“ใครว่าเอวาไม่อยากไป!”
“ก็เอวาคุยแต่เรื่องอื่น โดยที่ไม่สนใจเรื่องเที่ยวของเราเลย”
เด็กสาวรีบลดเสียง
“เอวาไม่คุยเรื่องอื่นแล้วก็ได้ค่ะ”
เขาเงียบไปครู่หนึ่งก่อนถามด้วยน้ำเสียงกังวลที่พยายามซ่อนไว้
“เอวา…”
“คะ”
“เอวาอยากไปเที่ยวต่างประเทศมากเลยหรอคะ”
เด็กสาวยิ้มกว้างทันที
“มากที่สุดค่ะ มากกว่าเที่ยวสวนสนุก เอวาอยากไปเล่นหิมะ”
“แล้วถ้าเอวาไม่ได้ไป…จะเสียใจไหม”
เด็กสาวชะงัก
“ทำไมจะไม่ได้ไปคะ ในเมื่อคุณพ่อบอกเองว่าจะพาเอวาไปด้วย”
เขากลืนก้อนแข็งในคอ ก่อนพูดช้าๆ
“ไปรอบหน้าได้ไหมคะ…รอบนี้พ่อยังไม่พร้อมจริงๆ”
“ไม่เป็นไรค่ะ เอวาเข้าใจ”
ถึงเด็กสาวจะพูดแบบนั้น แต่สายตากลับผิดหวังเสียใจอย่างเห็นได้ชัด
“พ่อขอโทษจริงๆนะ”
“คุณพ่อคะ เอวาไม่อยากไปเที่ยวสวนสนุกแล้ว เอวาอยากกลับบ้าน”
ความรู้สึกผิดพุ่งขึ้นมาจนเขาเผลอถอนหายใจ
“งอนพ่อหรอคะ”
“เปล่าค่ะ”
“อุตส่าจะง้อ…ด้วยการเปลี่ยนใจพาไปต่างประเทศด้วยนะ”
เด็กสาวทำหน้าบึ้ง
“งอนแล้ว”
เขาเผลอหลุดขำออกมา จนเด็กสาวก็พลอยขำตาม ทั้งที่ยังงอนอยู่ครึ่งหนึ่ง
สุดท้าย…สองคนพ่อลูกก็เปลี่ยนใจ พากันไปเที่ยวสวนสนุกเหมือนเดิม
…
เช้าวันต่อมา…
โทรศัพท์ดังขึ้นขณะเขากำลังขับรถ
“Rrr…”
“ว่าไงครับพี่”
“ได้ซ้อมบทบ้างหรือยัง”
“ครับพี่”
“เป็นไงบ้าง”
“สบายมากครับ”
“แต่ทางผู้จัดบอกว่า…บางทีอาจมีการปรับเปลี่ยนบทเล็กน้อย โอมไม่ว่าอะไรใช่ไหม”
“ผมมืออาชีพพอครับ”
“และพี่มีเรื่องจะบอกโอม”
“เรื่องอะไรครับ”
“ตอนนี้เขาแข่งเรตติ้งกันอย่างดุเดือด บางช่องก็ใช้กลยุทธ์ปล่อยละครทั้งที่ยังถ่ายทำไม่เสร็จ ดังนั้นทางผู้ใหญ่ของเราก็จะใช้กลยุทธ์นั้นแข่งเรตติ้งกับช่องอื่น”
“ถ้าเป็นแบบนั้นก็เหนื่อยสิครับ”
“ก็ช่วยๆกันไปนะ ถือเสียว่าทำเพื่อช่อง”
“ครับ”
“แล้วนี่ถึงไหนละ”
“อีกห้านาทีถึงครับ”
“รีบๆหน่อยนะ”
“จะพยายามครับพี่”
เมื่อเขามาถึงกองถ่าย ก็รีบเข้าไปยังห้องแต่งตัวเพื่อเปลี่ยนชุดและจัดทรงผม
แต่ยังไม่ทันได้ทำอะไร เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านหลัง
“โอม…”
เขาชะงักทันที เหมือนหัวใจถูกกระชากกลับไปอดีต
“ผมไปสนิทกับคุณตั้งแต่ตอนไหนครับ”
เธอสูดลมหายใจ เหมือนรวบรวมความกล้า
“แพรขอโทษนะ…สำหรับเรื่องอดีต”
“กรุณาถอยออกไป ผมจะเดิน”
เธอรีบยกมือห้าม
“โอมฟังแพรอธิบายก่อนสิ”
เขาหัวเราะเย็นๆในลำคอ
“คุณไม่จำเป็นต้องอธิบายอะไรหรอก เพราะคนที่กล้าทำเรื่องเลวๆแบบนั้นได้ มีอยู่แค่เหตุผลเดียว…เห็นแก่ตัว และถ้าผมยอมฟังคุณอธิบาย เดี๋ยวคุณก็เข้าข้างตัวเองอีก ดังนั้นเราไม่มีอะไรต้องคุยกัน”
“แล้วเรื่องลูกของเราล่ะ…”
เขาหน้าตึง รีบคว้าแขนเธอแล้วลากเข้าไปในห้องแต่งตัว ปิดประตูดังปัง
“คุณบ้าหรือไงถึงกล้าพูดแบบนั้น ถ้าคนอื่นมาได้ยินจะทำยังไง!”
“ปล่อยนะแพร…เจ็บ”
เขาหยุดมือ แต่สายตายังแข็ง
“เจ็บมากไหม”
เธอพยักหน้า น้ำตาคลอ เขาจึงปล่อยในที่สุด แต่ยังยืนบังทางออกไว้
“คุณกลับเข้ามาในชีวิตผมอีกทำไม คุณต้องการอะไรกันแน่”
“แพรแค่อยากเจอลูกบ้าง”
“เลิกโกหกได้แล้ว”
“แพรไม่ได้โกหก แพรอยากเจอลูกจริงๆ”
“แต่เอวาไม่อยากเจอคุณ และเอวาก็เกลียดคุณด้วย”
เธอหน้าเผือดลง
“โอ้ย…พอเถอะโอม แพรเจ็บ”
เขาถอยออกเล็กน้อย น้ำเสียงเย็นชาจนแทบไม่มีอารมณ์
“คุณคิดผิดแล้วที่เลือกกลับเข้ามาในชีวิตผม”
เธอมองเขานิ่งๆเหมือนคนหมดทาง
“โอมอยากให้แพรทำอะไรก็ได้ แพรยอมหมดทุกอย่าง ขออย่างเดียว…ขอให้แพรได้เจอลูกบ้าง”
เขาจ้องหน้าเธอ ก่อนพูดชัดๆเป็นข้อๆ
“ถ้าคุณอยากเจอลูกจริงๆ ก็ต้องทำตามเงื่อนไขผม ห้ามโผล่ไปหาเอง ห้ามเข้าใกล้โรงเรียนหรือบ้านผม และการเจอต้องมีคนกลาง เอวาต้องเป็นคนยอมเอง”
เธอเม้มปากสั่น
“แล้วโอมจะให้แพรเริ่มได้ไหม…”
“ผมไม่เชื่อคุณ” เขาตอบเรียบ “แต่ถ้าคุณพิสูจน์ได้ว่าคุณตั้งใจจริง…ผมจะพิจารณา”
เขาเปิดประตู แล้วชี้ออกไปด้านนอก
“ถ้าไม่มีอะไรแล้วก็ออกไป…ผมไม่อยากเห็นหน้าคุณ”
เธอก้าวออกไปช้าๆ
ส่วนเขายืนค้างอยู่ในห้องแต่งตัว หายใจหนักเหมือนเพิ่งดันอดีตทั้งก้อนออกจากอก แต่ก็รู้ดีว่า…มันยังไม่จบ
ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
