บทนำ

“นี่! ชุดนั้นน่ะจัดการเก็บให้เรียบร้อยด้วย! อย่าให้เสียหายล่ะ...รู้ไหมว่ามันจะทำให้บริษัทเราเสียชื่อได้!” เสียงหวานตะโกนสั่งการ เธอมีหน้าที่ดูแลเรื่องการจัดส่งชุดที่ทำการตัดเย็บเสร็จเรียบร้อยแล้วส่งให้ลูกค้า เธอทำงานนี้มาเพียงสามปีก็สามารถไต่ระดับขึ้นมาเป็นผู้จัดการฝ่ายบริการลูกค้าและรับส่งสินค้าได้แล้ว อาจจะด้วยความที่เธอเป็นผู้หญิงที่ทำงานได้อย่างคล่องแคล่วและมีแนวทางการควบคุมลูกน้องของตัวเองที่ทั้งอายุมากกว่าหรือน้อยกว่าให้ดำเนินงานไปอย่างเป็นระบบและไร้ข้อผิดพลาด

“หัวหน้าคะ...ชุดเซ็ตนี้พร้อมแล้วค่ะ” ลูกน้องคนหนึ่งเดินเข้ามาบอกเธอ เพราะต้องรีบส่งชุดนี้ให้กับกองภาพยนตร์ทุนหนากองหนึ่งซึ่งทำการว่าจ้างให้บริษัทของเธอเป็นผู้ออกแบบและผลิตชุดในกองถ่ายให้

“ดีมาก!” เธอหันไปตอบกับลูกน้องคนนั้น ก่อนหันไปย้ำอีกครั้ง “จัดการส่งให้เรียบร้อยล่ะ อย่าให้พลาดได้ ชื่อเสียงของบริษัทเลยนะ”

“ค่ะ...หัวหน้า” พนักงานสาวคนที่มีหน้าที่เป็นผู้ช่วยของเธอบอกก่อนเดินไปสั่งการต่อจากหัวหน้า หญิงสาวผู้เป็นหัวหน้ามองการทำงานของเหล่าบรรดาผู้ใต้บังคับบัญชาด้วยความพึงพอใจ

เธอต้องการให้งานในส่วนที่เธอรับผิดชอบอยู่ดำเนินไปอย่างไม่มีขาดตกบกพร่อง และแน่นอนว่ามันต้องดีที่สุด เพราะเธอเป็นเพียงหญิงสาวมีอายุน้อย แต่เปี่ยมไปด้วยความสามารถ ทำให้เธอไต่ระดับมาอยู่ในตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายได้ ดังนั้นคงไม่แปลกที่จะมีคนคอยจ้องจับผิดเธออยู่ตลอดเวลา

โดยเฉพาะคนที่แก่แต่อายุ แต่สมองไม่เจริญเติบโตไปตามอายุด้วย ที่เคยคัดค้านเห็นว่าเธอไม่เหมาะสมที่จะเธอจะดำรงตำแหน่งนี้เพียงเพราะเธออายุน้อย แต่รองประธานบริษัทและผู้จัดการฝ่ายคนก่อนกลับไม่เห็นเช่นนั้น เมื่อพวกเขามั่นใจว่าเธออ่อนแต่อายุเท่านั้น แต่ประสบการณ์การทำงานและการควบคุมงานนั้นไม่ด้อยไปกว่าคนอายุมากๆ ที่ทำงานมานานๆ เลย

หญิงสาวค่อนข้างมั่นใจว่าหากวันใดเธอล้มคว่ำ...คนเหล่านั้นก็คงเหยียบย่ำซ้ำเติมทันที นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเธอจึงพยายามทำงานทุกอย่างในมืออย่างเต็มที่ที่สุดเท่าที่เธอจะทำได้