ค่ำคืนอันตราย

สายตาของสิงห์มองจ้องที่มาลีรินทร์เหมือนเสืออยากกินเหยื่อ...

เขาดูเธอทางกล้องแอบถ่ายมาหลายวันแล้ว เมื่อยมือมาหลายวัน วันนี้จะต้องได้จัดของจริงเสียที เขากลืนน้ำลาย มองดูน้องที่กำลังค่อยๆ และเล็มกินขนมปังในมือ บางจังหวะลิ้นเล็กนั่นแลบลิ้นออกมาเลียนิ้วที่ติดแยม เขาจินตนาการไปว่าลิ้นของน้องกำลังเลียตรงท่อนเอ็นของเขา

คอแห้งผากไปหมด

เศรษฐีเฒ่าตอกไข่ลวกรวมกันสามใบในถ้วยเดียว แล้วคนๆ พลางดื่มมันโชว์ น้ำซุปไก่ดำตุ๋นกระชายดำอีก เพื่อบำรุง มาลีรินทร์ไม่ยอมมองหน้าเขาเลย ขณะที่เพียงพิมพ์แอบมองเขาตาเป็นมัน

ดูท่าคืนนี้คุณท่านจะบุก เธอจะต้องหลีกไปนอนคนเดียวแน่ๆ

นังมาลีมันจะขัดขืนท่านไหม?

เพียงพิมพ์หรี่ตาลง แอบบอกย้ำลูกเลี้ยงยามอยู่กันลำพัง ว่าท่านสั่งอะไรก็ให้ทำ ห้ามขัดขืน มาลีรินทร์น้ำตาคลอแล้วตอนนี้

“หนูมีเวลาอีกเท่าไหร่จ๊ะ”

“คงไม่กี่วันนี้แล้วละ นังมาลี ไม่ต้องมาร้องไห้บีบน้ำตาแกน่ะ ท่านแก่มากแล้ว ไม่มีปัญญาทำอะไรแกมากนอกจากจะลูบๆ คลำๆ หลับหูหลับตาก็เรียบร้อย”

พูดปลอบเพื่อให้มาลีรินทร์คลายกลัว

สาวน้อยกลืนน้ำลาย แค่คิดจินตนาการว่าถูกท่านสิงห์ลูบคลำ เธอก็แทบจะอาเจียน เธอจะไหวไหมก่อน

“ฉันจะพยายามทำให้ท่านจดทะเบียนกับแกให้ได้ พวกเราจะสบายไปตลอดชาติ”

เพียงพิมพ์ยังกล่อมมาอีก มาลีรินทร์นั้นผิดสังเกตว่าเมื่อออกจากห้องนอน เพียงพิมพ์จะพูดจากับเธอเหมือนเดิม ยามอยู่ต่อหน้าท่านหรือในห้องนั้น เพียงพิมพ์จะพูดจาหวานกับเธอผิดปรกติเรียกตัวเองว่าแม่ เรียกเธอว่าลูก ไม่ได้เกรี้ยวกราดขู่เข็ญแบบตอนนี้

หรือว่าในห้องนั้นมันมีอะไร

สาวน้อยหน้าซีด เธอแน่ใจละว่า ห้องนั้นจะต้องมีความลับอะไรบางอย่าง ท่านสิงห์นั้นมีชื่อเสียงเรื่องเรียกสาวๆ มานอน หนก่อนก็ถูกหามไปโรงพยาบาลหลังจากพาผู้หญิงเข้าบ้านมา หรือว่า...

การที่น้าเพียงไม่กล้าพูดหยาบ จะขู่ก็กระซิบเบาๆ จนเธองง เตรียมน้ำให้เธออาบทุกวันในอ่าง แถมบอกให้เธออาบน้ำนานๆ มันจะไม่ชอบมาพากล

มาลีรินทร์ไม่ใช่คนโง่

เหมือนจะรู้ว่าท่านอาจจะแอบทำอะไรเธอ มือของเธอค่อยๆ เลื่อนไปที่มีดที่ใช้รับประทานอาหารและเอามันซ่อนไว้ในกระเป๋ากระโปรง

วันนี้น้าเพียงพาเธอไปเข้าคอร์สเสริมความงามอาบน้ำแร่แช่น้ำนม ระหว่างนั้นมาลีรินทร์ถูกทิ้งให้อยู่ลำพังกับช่าง แต่ก็มีคนของท่านเฝ้าอยู่ น้าเพียงไปชอปปิง ตระเตรียมเสื้อผ้าสวยๆ สำหรับคืนนี้

พอตกเย็นก่อนอาบน้ำ เพียงพิมพ์ก็ยื่นชุดนอนให้กับมาลีรินทร์มันเป็นสีขาวผ้าซาตินตกแต่งลูกไม้ แบบของมันเซ็กซี่มาก สาวน้อยมองหน้าของเพียงพิมพ์ ทางนั้นยิ้มร้ายส่งให้ ก่อนจะเอ่ยเสียงหวาน

“คืนนี้นอนคนเดียวนะจ๊ะ”

“น้าเพียงไม่อยู่เหรอคะ”

“น้ามีธุระน่ะ ญาติน้าป่วย จำป้าพินได้ไหม แกอยู่โรงพยาบาลแถวๆ นี้แหละ ว่าจะแวะไปเยี่ยมเฝ้าไข้แก แกขอให้ไป”

“หนูไปด้วยได้ไหม” แกล้งลองถามดู เพียงพิมพ์สั่นหน้า

“ไม่ได้ เขาให้เฝ้าได้คนเดียว อยู่นี่แหละ นอนให้สบายจะตามน้าไปลำบากลำบนทำไม”

“ค่ะ”

“แล้วก็น้าทำนมสดอุ่นๆ ไว้ให้ อะ...” เพียงพิมพ์ยกเสิร์ฟถึงมือ

“กินเสียให้หมดนะจะได้นอนสบาย”

“ค่ะ” สาวน้อยรับมา เพียงพิมพ์มองหน้าแล้วคะยั้นคะยอ

“เอ้าดื่มสิ...น้าจะได้เอาแก้วไปเก็บให้”

เธอทำเป็นยกมันจิบ แล้วก็วางลง พร้อมกับทำหน้าเหยเก

“อุ๊ย...หนูปวดท้อง ขอไปเข้าห้องน้ำก่อน”

“ออกมาก็กินนมให้หมดละ...”

เพียงพิมพ์ตะโกนไล่หลัง พลางยกนาฬิกาขึ้นมอง แล้วมีทีท่ากระวนกระวาย

“อย่าลืมนะมาลี”

“จ้า”

เสียงของลูกเลี้ยงตะโกนตอบออกมาจากห้องน้ำ เพียงพิมพ์แน่ใจว่ายังไงนังมาลีก็จะต้องกินนมจนหมดนั่นแหละ จึงเดินออกไป

เพียงพิมพ์ปิดประตูห้อง เธอส่งข้อความไปบอกท่าน ให้เตรียมตัว

คืนนี้แหละ ท่านจะได้ลองลิ้มเนื้อสมันน้อย สิงห์เฒ่าหิวโหยคงจะขม้ำกินแบบคำเดียวหมดตัว