บทที่ 15.

ดวงใจชีค

บทที่15.

รุ่งเช้าวันถัดมา

ณัชชาตื่นแต่เช้าและไปรอสัมภาษณ์ชีคอัสมาลอีกอย่างไม่คิดยอมแพ้ แต่เมื่อหญิงสาวไปถึงห้องทำงานของชายหนุ่มกลับพบว่าเขามาถึงก่อนเธอแล้ว

"คุณชีค"

ณัชชาเอ่ยเรียกเขาพร้อมกับฉีกยิ้มให้ก่อนจะก้าวเข้าไปหาพลางหันไปพยักหน้าน้อยๆเป็นเชิงทักทายคามีนที่ยืนอยู่ทางด้านหลังของอัสมาล หากแต่รอยยิ้มสดใสกลับต้องสะดุดเมื่อถูกสายตาคมจ้องมอง

หญิงสาวมีอาการใจสั่นขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ เธอเผลอเลียริมฝีปากอิ่มสีระเรื่อของตัวเองที่เหมือนจะแห้งผากฉับพลันยามที่ได้อยู่ใกล้เขา และการกระทำดังกล่าวก็ทำให้เลือดทะเลทรายที่หมุนเวียนอยู่ในกายของอัสมาลถึงกับร้อนระอุ และดูเหมือนจะมีเพียงหญิงสาวตรงหน้าเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ทำให้อัสมาลรู้สึกแบบนั้นได้

"มานี่สิ..."

เสียงทุ้มเอ่ยเรียกหญิงสาวพร้อมกับแบมือไปตรงหน้า และเมื่อณัชชาวางมือเล็กของตนลงบนมือใหญ่อัสมาลก็กระตุกเบาๆดึงร่างเล็กให้เข้าไปหา

"ฉันคิดว่าระหว่างเราควรมีข้อแลกเปลี่ยน"

อัสมาลเอ่ยเสียงพร่า มือหนาเปลี่ยนเป็นโอบกอดร่างเล็กเอาไว้ทั้งตัว ณัชชาสบตาคมที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลื่ยมอย่างชั่งใจ

"ข้อแลกเปลี่ยนอะไรคะ?"

อัสมาลลอบยิ้มเมื่อคนในอ้อมแขนทำท่าคล้อยตาม

"หนึ่งจูบแลกกับหนึ่งคำถาม ถ้าเธอตกลงฉันก็ตกลง"

อัสมาลบอกอย่างใจป้ำ ทำเอาคนสนิทอย่างคามีนแอบยิ้มให้กับความเจ้าเล่ห์ของเจ้านายหนุ่ม ก่อนจะค่อยๆเดินเลี่ยงหายออกจากห้องทำงานไปเมื่อรู้สึกได้ว่าตัวเองกำลังเป็นส่วนเกิน

ในขณะที่ณัชชาอ้าปากค้างมองอัสมาลตาไม่กระพริบ ข้อแลกเปลี่ยนอะไรแบบนี้ เธอเสียหายทั้งขึ้นทั้งล่อง

"คุณชีคบ้า!"

มือบางยกขึ้นตัังใจจะทำร้ายเขา แต่กลับถูกมือหนาจับไว้แล้วดึงไปจรดริมฝีปากร้อนแทน ยิ่งทำให้ใบหน้าสวยหวานแดงก่ำลามไปถึงใบหู

"ตกลงไหมล่ะ เธอได้คำตอบ ส่วนฉันก็ได้ความชื่นใจเล็กๆน้อยๆ"

อัสมาลถามอีกด้วยสีหน้ายิ้มๆ

"ถ้าอย่างนั้นฉันเริ่มคำถามแรกเลยแล้วกัน"

ณัชชาบอกอย่างตัดสินใจดีแล้ว ต่อให้เธอไม่ตกลง อีตาชีคนี่ก็ต้องสรรหาวิธีมาเอาเปรียบเธอจนได้นั่นแหล่ะ เช่นวิธีทำโทษของเขานั่นยังไงล่ะ เธอขอถามแค่คำถามหลักๆสักสี่ห้าข้อก็พอ ที่เหลือเธอจะนั่งเทียนเขียนเอง

"อย่าลืมว่าหนึ่งข้อต้องแลกกับหนึ่งจูบ"

อัสมาลย้ำอีกครััง ทำให้ณัชชาต้องมองค้อนชายหนุ่มด้วยสายตาขุ่นขวาง

"รู้แล้วน่า!"

"งั้นก็เริ่มได้"

อัสมาลบอก ขณะพาหญิงสาวเดินไปที่โซฟา ร่างสูงทรุดตัวลงนั่งโดยมีณัชชานั่งทับซ้อนอยู่บนตักกว้าง

"คุณชอบทานอะไรเป็นพิเศษ"

อัสมาลยิ้มพลางทำหน้าครุ่นคิดเพื่อยั่วอารมณ์คนตรงหน้าที่ตั้งใจรอฟังคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ

"ถ้าตอบไปแล้วเธอจะทำให้ฉันทานรึเปล่า?"

ชีคหนุ่มยั่วต่อ ทำให้คนถามอย่างณัชชาเริ่มหน้าตึง

"ส่วนใหญ่ผู้หญิงที่ถามคำถามนี้กับผู้ชายก็มักจะเป็นภรรยาของผู้ชายเท่านั้นนะ หรือว่าเธอสนใจอยากจะทำหน้าที่นี้ให้ฉัน?"

"อย่าเล่นลิ้นคุณชีค นี่มันคำถามของฉันนะคะ กรุณาตอบให้ตรงคำถามด้วยค่ะ"

ณัชชาพูดเสียงเข้ม มือบางหยิบเครื่องบันทึกเสียงออกมาจากกระเป๋าใบเล็กและยื่นมันไปตรงหน้าเพื่อบันทึกเสียงของอัสมาล หากแต่ณัชชาก็ต้องร้อนเห่อไปทั้งหน้าเมื่อได้ฟังคำพูดคลุมเครือของเขา

"คำถามแรกยังไม่อยากตอบ แต่อยากเล่นลิ้นอย่างที่เธอว่าได้ไหม?"

"ไม่ได้!"

ณัชชาแว้ดกลับไปเสียงเขียว ใบหน้าหวานแดงก่ำทันตาเห็น

อัสมาลยิ้มน้อยๆ ขยับอ้อมแขนรัดร่างบางแน่นขึ้น แต่เพียงแค่ขยับตัวเขาก็เจ็บแปล๊บที่แผล และอาการหน้านิ่วคิ้วขมวดก็ไม่ได้รอดพ้นไปจากสายตาของณัชชา

"เป็นอะไรคะคุณชีค ไม่สบายรึเปล่า?"

ณัชชาเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง สีหน้าของหญิงสาวมีแววกังวลอย่างเห็นได้ชัด

"สองข้อแล้วนะสำหรับคำถาม เธออยากให้ฉันตอบคำถามไหนก่อนดี?"

"คุณชีค!"

ณัชชาเรียกชีคหนุ่มเสียงดุ อยากทำร้ายใบหน้าหล่อๆของเขาให้รู้แล้วรู้รอด ดูเอาเถอะ เธอถามด้วยความเป็นห่วงเป็นใยแท้ๆ แต่อีตาชีคนี่กลับเหมารวมเป็นการสัมภาษณ์ไปซะหมด

"ทั้งสองข้อตอบมาค่ะ"

ณัชชาบอกสียงห้วนและเริ่มดิ้นขลุกขลักในอ้อมแขนแกร่ง อัสมาลนั้นถึงแม้ว่าเขาจะรู้สึกเจ็บแผล แต่ร่างนุ่มนิ่มในอ้อมแขนก็ทำให้ความเจ็บนั้นคลายลงไปได้

"ข้อแรกฉันทานได้ทุกอย่างไม่เน้นและไม่มีอะไรที่ชอบเป็นพิเศษ ส่วนข้อสองฉันสบายดี ยิ่งมีเธออยู่ใกล้ๆแบบนี้ฉันยิ่งสบายมากขึ้นเป็นสองเท่า"

"แล้ว..."

ณัชชาอ้าปากเตรียมจะถามคำถามถัดไป แต่ถูกนิ้วแข็งแรงของอัสมาลแตะที่ริมฝีปากอิ่ม ดวงตาคมสีสนิมฉายแววหวานทำให้ณัชชาใจสั่นเต้นระรัว แต่ประโยคต่อมาของชีคหนุ่มก็ทำให้ณัชชาชักสีหน้าไม่พอใจทันที

"หมดเวลา..."

"ได้ยังไง เพิ่งถามไปได้แค่สองข้อเอง"

ใบหน้าหวานงอง้ำ อัสมาลยิ้ม ไล้ปลายนิ้วกับแก้มเนียนใสเบาๆระคนทะนุถนอม

"ทำไมเธอถึงไม่ถามว่าฉันมีคนรักแล้วรึยัง และถ้าหากยังไม่มีผู้หญิงในเสป็คของฉันเป็นยังไง คำถามพวกนี้เธอไม่อยากรู้รึไง?"

"ไม่เห็นจะอยากรู้เลยสักนิด"

ณัชชาบอก ทำแก้มป่องอย่างขัดใจ คำถามพวกนี้เธอก็คิดและกำลังจะถามอยู่แล้วทำไมเขาต้องใจร้อนอยากให้เธอถามเขาเร็วๆด้วย

"แต่ฉันอยากให้เธอรู้..."

'เพราะเธอคือผู้หญิงคนนั้น...ณัชชา...'

ประโยคหลังอัสมาลเอ่ยขึ้นในใจ ไม่ใช่ว่าเขาไม่กล้าที่จะพูดมันออกไป หากแต่ชีคหนุ่มคิดว่ามันอาจจะยังไม่ถึงเวลา

"ตอนนี้เธอไม่อยากรู้ก็ไม่เป็นไร ถ้าอย่างนั้นก็ถึงเวลาที่ฉันจะได้ข้อแลกเปลี่ยนที่เราตกลงกันไว้ซะที"

พูดจบอัสมาลก็ประดบเรียกปากอุ่นกับริมฝีปากนุ่มทันทีอย่างเร่าร้อนและดุดัน ใบหน้าสวยหวานพยายามส่ายหนีแต่มือหนาเลื่อนไปตรึงศีรษะเล็กไว้และบดขยี้จูบรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

"อื้อ..."

ณัชชาครางประท้วงเมื่อเริ่มจะขาดอากาศหายใจ ร่างเล็กสั่นสะท้านเมื่อลิ้นสากดุนดันบังคับให้ริมฝีปากอิ่มเผยอเปิดทางให้เขาได่เข้าไปสำรวจความหวาน

"คุณชีค...หยุด..."

หญิงสาวร้องสั่งเสียงเบาหวิว เมื่อเรียวปากร้อนเคลื่อนไปจูบซับทั่วใบหน้าเนียนสวย และระเรื่อยไปตามละคอระหงหอมกรุ่น

"ไม่อยากหยุดเลยจริงๆ"

อัสมาลเอ่ยเสียงพร่า ไล้ปลายนิ้วกับริมฝีปากอิ่มแดงช้ำจากการกระทำของเขาเบาๆ

"คุณชีคใจร้าย..."

ณัชชาต่อว่าอย่างไม่จริงจังนัก

"กล้าต่อว่าฉัน อยากถูกทำโทษอีกรึไง?"

ชีคหนุ่มเอ่ยนัยน์ตาพราว ทำให้ณัชชาถึงกับมองค้อน และเผลอทุบฝ่ามือลงไปบนอกกว้างอย่างยั้งใจเอาไว้ไม่อยู่ แต่แทนที่จะเจ็บอัสมาลกลับหัวเราะออกมาเบาๆ แรงเท่ามดแค่นี้จะทำอะไรเขาได้

"ถ้าไม่ให้สัมภาษณ์ก็ปล่อยฉันได้แล้วค่ะคุณชีค ทั้งกอดทั้งจูบ ขาดทุนทั้งขึ้นทั้งล่อง "

ประโยคหลังทำให้อัสมาลหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี แต่ก็ยอมปล่อยให้หญิงสาวเป็นอิสระ และไม่ลืมพูดทิ้งท้ายให้เธอได้อาย

"จะทำเหมือนที่ฉันทำไหมล่ะ จะได้ไม่ขาดทุน"

"บ้าน่ะสิ!

ณัชขามองค้อนคนตัวโตอย่างนึกขวางที่เขาขยันสรรหาคำพูดสองแง่สองง่ามมาให้เธอได้อายไม่เว้นวัน

"จะให้คามีนพาไปเที่ยวในเมือง"

คำพูดต่อมาทำให้ณัชชาต้องหันไปมองร่างสูงที่เดินกลับไปนั่งทำงานอย่างแปลกใจ และก็เป็นจังหวะเดียวกันกับที่คามีนเดินกลับเข้ามาในห้องพอดี

"อยากไปไหนก็บอกคามีน เขาจะดูแลเธออย่างดีที่สุด"

อัสมาลพูดต่อโดยไม่เงยหน้าขึ้นมามอง สายตาคมสนใจเอกสารตรงหน้า บอกให้รู้ว่าเขากำลังจะทำงานและไม่อยากให้ใครรบกวน

"ขอบคุณค่ะคุณชีค"

ณัชชาเอ่ยชอบคุณก่อนจะเดินออกจากห้องทำงานไปโดยมีคามีนเดินตามหญิงสาวไปติดๆ

โปรดติดตามตอนต่อไป....

Ranadda : เขียน