ตอนที่ 1 โลกที่ทุกอย่างถูกคำนวณ

เสียงของดวงดาว

...โลกในวันที่ทุกอย่างถูกคำนวณแล้ว

เงียบกว่าที่มนุษย์เคยจินตนาการไว้มาก…

มันไม่ใช่ความเงียบแบบไร้เสียง หากแต่เป็นความเงียบที่เต็มไปด้วยการรับรู้ ว่าทุกการขยับ ทุกลมหายใจ และทุกการลังเล ถูกบันทึกไว้ล่วงหน้าในที่ใดที่หนึ่ง ดุจเงาที่ทับซ้อนอยู่กับชีวิตจริงตลอดเวลา

ลูมินนั่งอยู่หน้าจอโปร่งใสที่ลอยตัวอยู่กลางห้องปฏิบัติการ แสงสีฟ้าขาวจากอินเทอร์เฟซของ Stellar Archive สะท้อนลงบนใบหน้าเธออย่างแผ่วเบา ราวกับแสงดาวที่ลอดผ่านชั้นบรรยากาศในคืนไร้เมฆ

ตัวอักษรจำนวนมหาศาลเคลื่อนตัวอย่างช้า ๆ ต่อหน้าดวงตาเธอ มันไม่ใช่ภาษาใดภาษาหนึ่งที่มนุษย์ใช้สื่อสารกัน หากเป็นรูปแบบของคลื่น ความถี่ และความน่าจะเป็น ที่เรียงร้อยกันเป็นโครงสร้างซับซ้อนเกินกว่าคนทั่วไปจะเข้าใจ

นี่คือ “ภาษาดวงดาว”

และลูมินคือหนึ่งในไม่กี่คนบนโลกที่สามารถอ่านมันได้

เธอเอียงศีรษะเล็กน้อย นิ้วเรียวยกขึ้นแตะอากาศเบื้องหน้า ชี้ไปยังจุดหนึ่งในกระแสข้อมูล เส้นกราฟพุ่งสูงขึ้นอย่างผิดปกติ ก่อนจะค่อย ๆ ราบเรียบลงเหมือนคลื่นทะเลที่สงบหลังพายุ

“การเบี่ยงเบนระดับต่ำ” เธอพึมพำกับตัวเอง เสียงเบาแทบไม่ได้ยิน “การตัดสินใจเล็กน้อย… แต่ส่งผลยาวนานกว่าที่ระบบคาดไว้”

เธอขยับมืออีกครั้ง แปลงสัญญาณเหล่านั้นให้กลายเป็นภาษามนุษย์ ตัวอักษรเรียบง่ายปรากฏขึ้นแทนที่รูปคลื่น

— บุคคลรหัส A-7712 ตัดสินใจเปลี่ยนเส้นทางการเดินทางจากเส้นทางที่แนะนำ ส่งผลให้เกิดความล่าช้า 3 นาที 42 วินาที ไม่มีผลกระทบเชิงลบในระยะยาว —

ลูมินอ่านมันอย่างไร้อารมณ์ เธอทำงานแบบนี้มาเกือบห้าปี และในเวลานั้น เธอได้อ่านเส้นทางชีวิตของมนุษย์มากพอจะรู้ว่า ข้อความที่ดูเรียบง่ายเหล่านี้ ซ่อนน้ำหนักบางอย่างไว้เสมอ

บางครั้ง “ไม่มีผลกระทบ” ก็หมายถึง ระบบยังไม่สนใจจะลงโทษ

Stellar Archive ไม่ใช่ระบบบังคับ มันไม่เคยสั่งให้ใครต้องทำอะไรอย่างเด็ดขาด รัฐบาลมักย้ำเรื่องนี้เสมอในการแถลงข่าว ว่ามนุษย์ยังคงมีเสรีภาพในการเลือกชีวิตของตนเอง

เพียงแต่… ทุกการเลือกที่ไม่ตรงกับเส้นทางที่ระบบคำนวณไว้ จะต้องจ่าย “ค่าเบี่ยงเบน”

Deviation Cost

คำที่ฟังดูเป็นกลางทางวิชาการ แต่ในความเป็นจริง มันอาจหมายถึงอุบัติเหตุเล็กน้อย โรคที่ไม่ควรเกิด ความสูญเสียที่ไม่มีคำอธิบาย หรือในกรณีที่รุนแรงที่สุด—การที่ใครบางคนค่อย ๆ หายไปจากโลก โดยไม่มีใครสังเกตเห็น

ลูมินเคยเห็นทั้งหมดนั้นมาแล้ว ผ่านข้อมูล ผ่านสถิติ ผ่านไฟล์ที่ถูกปิดผนึก และผ่านตัวเลขที่ไม่เคยแสดงบนจอข่าว

เธอจึงเชื่อว่า ความรักเองก็ไม่ต่างกัน

ความรักก็เป็นเพียงรูปแบบหนึ่งของการตัดสินใจ

และการตัดสินใจทุกอย่าง ล้วนถูกคำนวณได้

ห้องปฏิบัติการของฝ่ายแปลภาษาเงียบสงบ เสียงเดียวที่ได้ยินคือเสียงหึ่งเบา ๆ ของระบบหล่อเลี้ยงพลังงาน อาคารนี้ตั้งอยู่ลึกลงไปใต้พื้นดินหลายร้อยเมตร แยกขาดจากโลกภายนอกโดยสิ้นเชิง เพื่อให้ Stellar Archive ทำงานได้โดยปราศจากสัญญาณรบกวนใด ๆ

ลูมินชอบที่นี่

ไม่ใช่เพราะมันปลอดภัยหรือสำคัญ หากแต่เพราะมันไม่ต้องการอารมณ์ของมนุษย์

ดวงดาวไม่สนใจว่าใครจะสุขหรือเจ็บ

มันเพียงบอกว่าอะไร “มีแนวโน้มจะเกิดขึ้น”

และหน้าที่ของเธอ คือแปลความจริงนั้นออกมา โดยไม่ใส่หัวใจของตัวเองลงไป

เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นอย่างแผ่วเบา เปลี่ยนจังหวะความคิดของลูมิน เธอหันไปมองสัญลักษณ์สีขาวที่กะพริบอยู่มุมจอ

Incoming File — Priority: Undefined

เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย ไฟล์จาก Stellar Archive ทุกไฟล์จะถูกจัดลำดับความสำคัญอย่างชัดเจน ไม่มีคำว่า “ไม่ระบุ” ในระบบนี้… อย่างน้อยก็ไม่ควรมี

ลูมินลังเลเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะยกมือเปิดไฟล์นั้น

กระแสข้อมูลที่ปรากฏขึ้น ไม่ได้ไหลอย่างราบรื่นเหมือนทุกครั้ง มันกระตุก ขาดหาย และมีช่วงว่างที่ไม่ควรมีอยู่ คล้ายดวงดาวที่กะพริบผิดจังหวะในท้องฟ้าที่ควรจะนิ่งสงบ

เธอสูดลมหายใจเข้าลึกโดยไม่รู้ตัว

นี่ไม่ใช่สัญญาณของการเบี่ยงเบนธรรมดา

ลูมินพยายามแปลงสัญญาณเหล่านั้นตามขั้นตอนที่เธอคุ้นเคย แต่ระบบกลับตอบสนองอย่างเชื่องช้า ราวกับลังเลจะเปิดเผยข้อมูลบางอย่างให้เธอเห็น

ตัวอักษรแรกปรากฏขึ้นอย่างยากลำบาก

— Subject ID: AE-0000 —

ลูมินชะงัก

รหัสขึ้นต้นด้วย AE ไม่ใช่รูปแบบที่ใช้กับประชากรทั่วไป และเลขศูนย์ต่อท้ายทั้งหมด… มันเหมือนรหัสชั่วคราวที่ยังไม่ถูกกำหนดตัวตน

เธอเลื่อนสายตาลงไปอ่านบรรทัดถัดไป

— Name: Not Found —

— Birth Record: Not Found —

— Life Path: Not Available —

— Death Probability: Undefined —

หัวใจของลูมินเต้นแรงขึ้นเล็กน้อย แม้ใบหน้าจะยังคงนิ่งสนิท

เป็นไปไม่ได้

Stellar Archive ถูกออกแบบมาเพื่อบันทึกเส้นทางชีวิตของมนุษย์ทุกคนตั้งแต่วินาทีแรกที่ถือกำเนิด ไม่เคยมีไฟล์ใดที่ “ว่างเปล่า” แบบนี้มาก่อน

หรือถ้ามี… มันควรถูกลบไปแล้ว

เธอเลื่อนลงไปยังบรรทัดสุดท้าย และพบเพียงประโยคเดียวที่ไม่ควรมีอยู่ในระบบซึ่งเชื่อในตรรกะและความแน่นอน

— Status: Exists —

ลูมินนั่งนิ่งอยู่ตรงนั้นเป็นเวลานาน

นานพอจะรู้ว่า สิ่งที่เธอกำลังมองอยู่ ไม่ใช่แค่ข้อผิดพลาดทางเทคนิค

แต่มันคือบางสิ่งที่ระบบไม่สามารถอธิบายได้

และในโลกที่ทุกอย่างถูกคำนวณแล้ว

สิ่งที่อธิบายไม่ได้

คือสิ่งที่อันตรายที่สุด

เธอไม่รู้ในตอนนั้นว่า

ไฟล์ที่ไม่มีอดีต ไม่มีอนาคต และไม่มีชื่อ

กำลังจะเปลี่ยนวิธีที่เธอมอง “การมีชีวิตอยู่” ไปตลอดกาล

และเธอไม่รู้เช่นกันว่า

ดวงดาวที่เธอกำลังอ่านอยู่ในขณะนี้

ไม่ได้กำลังบอกอนาคตของใครบางคน

แต่มันกำลังตั้งคำถามกับโลกทั้งใบ