CEO บังคับรัก - 4

“งั้นก็ปล่อยดิฉันไปอีกสิคะวันนี้ ระหว่างเราติดต่อกันแค่เรื่องงานเถอะค่ะ” เพราะยังไงก็ต้องเจอกันอีก เมื่อเธอต้องไปติดต่อธุรกิจพร้อมกับซีอีโอของตน

“มีแฟนรึยัง?”

เขาไม่ตอบ แต่ถามในสิ่งที่อยากรู้แทน เพราะตาเหลือบไปเห็นแหวนทองวงเล็กบนนิ้วมือข้างซ้ายของไลลา

“ค่ะ และจะแต่งงานอีกสองเดือนข้างหน้านี้ด้วยค่ะ” เธอพูดพร้อมกับมองตามสายตาของซีอีโอหนุ่มที่จ้องมองมายังมือตนเอง ไลลายิ้มมุมปากเล็กน้อย ก่อนจะยกมือซ้ายขึ้นอวดแหวนทองวงเล็กบนนิ้วมือเรียวสวยตนเอง

“ฉันไม่สนหรอกนะว่าเธอจะนอนกับว่าที่เจ้าบ่าวรึยัง เพราะยังไงวันนี้เธอก็ต้อง ‘ขึ้นเตียง’ กับฉัน ไลลา”

เขาพูดพร้อมกับจับกระชากมือซ้ายของเธอแล้วดึงแหวนออกจากนิ้วนางของเธอออกมาโยนทิ้งไปเบาะด้านหลังรถ

“คุณทำบ้าอะไรของคุณประธานแดน” เธอร้องตกใจเมื่อเขากระชากมือไปดึงถอดแหวนหมั้นของเธอโยนทิ้งหลังเบาะรถ

“มันมีปัญญาซื้อให้เธอแค่นี้เหรอไลลา อยากได้แหวนเดี๋ยวฉันซื้อให้”

“ดิฉันไม่ต้องการค่ะ” เธอพูดพร้อมกับขยับตัวจะข้ามไปเบาะหลังเพื่อจะไปหาแหวนทองวงเล็กของตนเองที่ถูกโยนทิ้งไปก่อนหน้านี้ แต่ยังไม่ทันขยับ มือใหญ่ก็คว้าจับเอวเล็กเธอรั้งไว้ด้วยมือเดียว

“ถ้ากล้าไปเก็บมันมา ฉันจะ ‘เอา’ เธอในรถ”

“เลว!” นี่คือคำที่เหมาะกับเขาแล้ว

“ด่าได้ดี!” ไม่อยากจะเชื่อว่าคำพูดแบบนี้จะหลุดจากปากของไลลา เมื่อสี่ปีก่อน ตอนเธอเห็นเขาขึ้นขี่ขย่มนางแบบสาว เธอยังไม่พูดคำว่า ‘เลว’ ออกมาจากปาก มีเพียงคำว่า ‘พอแล้ว’ กาลเวลาทำให้สาวน้อยนักศึกษาฝึกงานของเขาโตแล้วจริงๆ

ไลลาเม้มปากแน่นไม่ตอบโต้ เธอถูกเขากอดเอวเล็กรั้งกระชากให้กลับมานั่งที่เดิม

“จะขึ้นห้องหรือในรถ เลือกเอานะ”

“ดิฉันไม่เลือกอะไรทั้งนั้น ดิฉันจะกลับ”

อืม!

ซีอีโอหนุ่มพยักหน้ารับรู้ แต่ไม่ได้จะทำตาม เขาเปิดประตูรถแล้วเดินอ้อมไปฝั่งประตูไลลาเปิดประตูแล้วก้มตัวไปอุ้มร่างเล็กขึ้นพาดบ่ากว้างตัวเอง

“ปล่อยดิฉันเดี๋ยวนี้คุณแดน!”

“ก็บอกแล้วไงให้เลือก เมื่อไม่เลือกก็จะเลือกให้ ขึ้นห้อง คุยกันบนเตียงสะดวกกว่าคุยในรถ ปึก!” แล้วเขาก็ปิดประตูรถแล้วเดินกอดอุ้มคนตัวเล็กที่ดิ้นบนบ่ากว้างตัวเองพาเข้าไปในตัวตึกเพื่อขึ้นลิฟต์ไปชั้นสิบแปด ห้องตนเอง

“ปล่อยเดี๋ยวนี้นะคุณแดน ปล่อยดิฉันเดี๋ยวนี้!” ไลลาทั้งดิ้นและทุบตีแผ่นหลังกว้าง แต่ก็ไร้ประโยชน์เมื่อเขายังคงกอดอุ้มเธอยืนนิ่งในลิฟต์โดยสารไม่ยอมปล่อยเธอลงจากบ่าหนา

“ถ้าไม่หยุดดิ้นและทุบตีไม่หยุด ฉันจะจูบโชว์กล้องวงจรปิดในลิฟต์ เผียะ!” เขาไม่ได้ขู่ แต่จะทำจริงๆ พร้อมกับตบก้นกลมกลึงไปหนึ่งทีเพื่อย้ำคำพูดตนเองว่าตนเองทำจริงแน่ ถ้าเธอยังดิ้นและไม่หยุดทุบตีหลังเขาแบบนี้

“ต่ำทราม!”

“สี่ปีที่ไม่เจอกัน ไปฝึกด่ามารึไงฮึ เดี๋ยวก็เลว เดี๋ยวก็ต่ำทราม ต่อไปคงชั่วช้าสินะ”

ติ้ง!

เมื่อลิฟต์มาถึงชั้นสิบแปด เท้าใหญ่ก็ก้าวออกจากลิฟต์พาไลลาเดินไปยังห้องตนเองแล้วกดรหัสปลดล็อกประตูอุ้มหญิงสาวเข้าห้องตัวเอง

ปึก!

ทันทีที่ประตูห้องปิดสนิท ปากน้อยก็ขยับพูดอีกครั้ง

“ปล่อยดิฉันลงได้หรือยังประธานแดน”

“ถึงเตียงหรือยังล่ะ?” เขาถามกลับพร้อมพาเดินตรงไปยังห้องนอนที่อยู่ด้านในสุดของห้องพัก

ตุ้บ!

พอถูกโยนลงเตียง ไลลาก็รีบตะเกียกตะกายคลานหนีจากเตียงอย่างรวดเร็ว แต่ทว่าช้ากว่าบุรุษอยู่ดี เขาเคลื่อนไหวเร็วกว่า คว้าจับเอวเล็กคอดเธอด้วยมือเดียวแล้วดึงรั้งกักไว้กับที่แล้วทิ้งตัวโถมลงมาคร่อมทับกักร่างเล็กสาวเจ้าไว้ใต้ร่างใหญ่หนักอึ้งด้วยน้ำหนักทั้งหมดของตน

“อย่านะ” เธอส่ายหน้าหนีเมื่อใบหน้าหล่อก้มลงมาหาแล้วซุกซบไซ้ซอกคอระหงของเธอ