CEO บังคับรัก - 2

“เจ้านายของนายกับไลลารู้จักกันเหรอหวัน?” สิงห์ถามผู้ช่วยคนสนิทของเพื่อน

“พักหนึ่งครับ”

“ยังไง? ทำไมฉันไม่รู้เรื่องนี้”

“ก็ช่วงนั้นคุณสิงห์อยู่เยอรมันครับเลยไม่รู้”

“อือ...แล้วพักหนึ่งแบบไหนล่ะ ทำไมไอ้แดนมันถึงมองจ้องจะเขมือบผู้ช่วยฉันขนาดนั้นหวัน”

“จริงจังจนจะแต่งงานเลยครับ แต่ท่านประธานก็ทำพลาดจนคุณไลลาทิ้งไปครับ”

“มันคงไม่โง่พลาดไป ‘เอา’ กับผู้หญิงอื่นแล้วโดนจับได้หรอกนะ” ตอนนี้พอเข้าใจแล้วว่าทำไมก่อนหน้านี้ไลลาถึงดูประหม่าระหว่างรอการมาของแดน

อือ!

หวันพยักหน้าตอบ

“เวร! สมควรละ จริงจังแล้วไป ‘เอา’ กับคนอื่นเนี่ยนะ แล้วทำไมไม่...” สิงห์ยังพูดไม่จบ หวันก็พูดแทรกขึ้น

“เพราะว่าต้องรอ ‘แต่งงาน’ ไงครับ ท่านประธานเลยทนความหิวตัวเองไม่ไหวไปใช้บริการนางแบบคู่ขาเก่า”

“ไม่รู้จักพอแล้วยังคิดจะแต่งงาน สมควรแล้ว ส่วนเรื่องสัญญาวันนี้คงไม่ได้คุยแล้วดูท่า งั้นฉันกลับก่อนแล้วกัน”

“ครับ ผมก็คงจะได้เลิกงานเหมือนกันคุณสิงห์”

“อืม! เรากลับกันเถอะ หรือจะนั่งทานอาหารพวกนี้ก่อนค่อยกลับได้นะ ฉันจ่ายแล้ว”

“ครับ คุณสิงห์ งั้นผมขอทานก่อนค่อยกลับครับ”

แล้วซีอีโอหนุ่มก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเดินออกจากห้องปล่อยผู้ช่วยส่วนตัวของเพื่อนทานมื้อเที่ยงเพียงลำพังในห้องทานอาหาร

แดนมายืนดักรอคนตัวเล็กที่หนีมาเข้าห้องน้ำนานเกือบสิบนาที แต่สาวเจ้าที่หายเข้าไปในห้องน้ำไม่ยอมออกมาสักที และเมื่อมั่นใจว่าในห้องน้ำไม่มีใครอื่นแล้วนอกจากไลลาที่อยู่ในห้องน้ำ แดนจึงเดินไปหยิบป้ายเตือนทำความสะอาดสีเหลืองมาตั้งหน้าประตูห้องน้ำแล้วตนเองก็เข้าไปในห้องน้ำหญิง

“ฉันรู้นะว่าเธออยู่ในนี้ไลลา” แดนเอ่ยพร้อมผลักเปิดประตูห้องน้ำเรื่อยๆ ทั้งสี่ห้องจนมาถึงห้องที่ห้า ประตูผลักไม่ออก

“จะออกมาเองหรือให้ฉันพังประตูเข้าไปลากเธอออกมาไลลา” สิ้นคำขู่ ประตูห้องก็ขยับแง้มเปิดออก

“ออกมา!” ซีอีโอหนุ่มสั่งสาวเจ้าที่ทำเพียงแง้มเปิดประตูเล็กน้อย ไม่ยอมออกมา

แอค!

แล้วไลลาก็ยอมออกมาจากห้องน้ำ

ว้าย!

มือใหญ่จับกระชากแขนของเธอเหวี่ยงไปกับผนังแล้วก็ยืนกักตัวเธอไว้กับผนังห้องน้ำ

“ไม่คิดจะทักทายกันหน่อยเหรอไลลา?”

“ปล่อยดิฉันเดี๋ยวนี้ประธานแดน” คำพูดจาห่างเหินยิ่งทำให้คนฟังเดือดดาลขุ่นเคืองในใจ มือใหญ่กำข้อมือเล็กแน่นตรึงไว้กับผนังห้องน้ำแล้วก้มหน้าเข้าใกล้

“เดี๋ยวนี้ไม่รู้จักกันแล้วเหรอไลลา”

“ปล่อยดิฉันเดี๋ยวนี้ประธานแดน”

“ทำไมฉันต้องทำตามที่เธอสั่งด้วยไลลา”

“ดิฉันไม่ได้สั่ง แค่ขอร้องค่ะ ได้โปรดปล่อยด้วยค่ะ ดิฉันเจ็บ!”

“ตอนนี้ประธานของเธอยกเธอให้ฉันแล้ว รู้ไหมไลลา”

“หมายความว่ายังไงคะ?” เธอขมวดคิ้วงุนงงไม่เข้าใจในคำพูดของซีอีโอตรงหน้าตน

“ก็ตอนนี้ไอ้สิงห์มันคงกลับไปแล้ว ส่วนเธอก็ถูกทิ้งให้ฉันพากลับไงล่ะ” แดนเห็นสีหน้างุนงงของสาวเจ้าก็รีบพูดเฉลยให้คนตัวเล็กรู้ว่าตนกับสิงห์นั้นสนิทกันแค่ไหน สนิทถึงขั้นเปลือยตัวนอนในหอพักโรงเรียนประจำด้วยกันมาแล้ว

“รู้ไหมว่าท่านประธานของเธอน่ะเป็นเพื่อนสนิทฉัน ไลลา และตอนนี้มันทิ้งเธอให้ฉันดูแลแล้ว”

“ถึงจะเป็นเพื่อนกัน แต่ท่านประธานไม่มีทางทิ้งฉันแน่นอน”

“เอาอะไรมามั่นใจมิทราบ เธอกับฉัน มันต้องฟังคำเพื่อนอย่างฉันอยู่แล้ว ว่าไหม”

“ไม่จริง ปล่อยดิฉันเดี๋ยวนี้ประธานแดน ฉันจะโทรหาท่านประธานสิงห์” เธอบอกเขาพร้อมบิดข้อมือให้เขาปล่อย แต่เขาก็จับกำแน่นจนเธอเจ็บ

“ฉันไม่มีความจำเป็นต้องโกหกเธอ เจรจาวันนี้ล่ม เพราะเธอ การเจรจาถึงล่ม”

“ล่มเพราะดิฉันเนี่ยนะ ปล่อยดิฉันเดี๋ยวนี้ประธานแดน เดี๋ยวมีคนมาเห็น”

“เขามีตาก็ต้องเห็นอยู่แล้ว ไปกับฉัน เรามีเรื่องต้องคุยกัน”