บทที่ 7

“โอ๊ย! เหนื่อยแล้ว”

หล่อนบ่น เมื่อถูกเขาจับยัดเข้ามาในรถยนต์ มะลิถึงกับหอบแฮ่กเพราะอาละวาดกับเขาไปมาก พลังงานใช้ไปจนหมด ขณะที่คนที่ถูกหล่อนอาละวาดใส่ทั้งหยิก ทั้งทึ้ง ทั้งกัด ตอนนี้มีสภาพไม่ต่างจากไปฟัดกับหมามา หัวหูยุ่งเหยิงไปหมด หน้าเต็มไปด้วยรอยข่วน แก้มของเขามีรอยฟันประทับ...ยัยตัวแสบนี่ร้ายมาก ขนาดว่าเมายังออกฤทธิ์ได้ขนาดนี้

“พี่ต่างหากคนเหนื่อย”

เขาบ่นอุบ หน้ามุ่ยเมื่อขึ้นประจำตำแหน่งคนขับ แล้วหันมามองเธอตาเขียว มะลิหรี่ตามองสภาพของเขา ที่พอเห็นได้สลัวจากไฟของหน้าร้านที่สาดเข้ามา มองเขม้นดี ๆ กับหัวหูฟูยุ่งของเขา และร่องรอยตามหน้าเขา มองไปมองมา คนเมาก็หัวเราะขึ้นมาเสียงดังลั่น เล่นเอาพลขับหันไปมองก่อนจะทำหน้านิ่ว แล้วก็อดยิ้มตามหล่อนไม่ได้ เขาไม่เคยได้ยินเธอหัวเราะ เสียงหัวเราะของเธอฟังแล้วมันทำให้หัวใจเขาอิ่มเอิบสดชื่นไปด้วย เป็นเอามากนะกู...พ่อสมชายผู้แอบรักน้องโดยไม่รู้ตัวรำพึงในใจ

“พี่เบิ้มหน้าตาโคตรฮา ดูสภาพสิ ไปฟัดกะหมามาเหรอ”

“ฟัดกับมะลิไง”

ตอบเสียงขรึม ๆ หล่อนทำตาปริบ ๆ แล้วอ้าปากค้าง เมื่อเขาย้อนเอาแบบนั้น แล้วหล่อนก็หัวเราะออกมาอีกหน

“เอ่อ...ฮ่า ๆ ไม่ใช่กับหมา กับมะลิเองนี่หว่า อิอิ พี่เบิ้มอะตลกว่ะ ฮ่า ๆ ๆ ๆ”

“โอ๊ย เมาเยอะนะเราน่ะ”

“ไม่ได้เมา แค่ไม่เหมือนเดิม”

หล่อนว่า แล้วทำปากยื่นใส่เขา จำนนต่อเขาเอา ดื้อ ๆ เพราะเหนื่อยปนเมานี่ละ

“ไปส่งมะลิด้วยเลยปะ”

“เอ้า ยอมแล้วเหรอ”

เขาหันมามองหล่อนก่อนจะทำหน้าเหวอ ทางนั้นพยักหน้าพร้อมกับปิดปากหาว

“เอ่อ...”

“เอ๊า อะไรวะ แล้วที่ตีกับพี่แทบตายตะกี้ มันคืออะไรอะ”

ทำเสียงสูงใส่น้อง คนอ่อนวัยกว่าหัวเราะคิก แล้วโบกมือใส่เขา

“พี่เบิ้มอยากบังคับทำไมล่ะวะ คนจะกลับเอง ก็วุ่นวาย มะลิก็ต้องสู้หรือเปล่าล่ะ ดีนะที่เมา ถ้าไม่เมาพี่โดนจระเข้ฟาดหางไปล่ะ”

“ลองฟาดมาสิพี่จะจับขาไว้ทั้งสองข้างเลย แล้ว...”

จินตนาการบรรเจิด เตลิดอยู่คนเดียว ปากไวจะพูดว่าจะจับขาน้องพาดบ่าทั้งสองข้าง แล้วดึงเข้ามาหาปากจับชิมเสียให้ขาอ่อน....ก็ชะงักปากไว้ เขาเพียงแค่หรี่ตา แล้วมองเธอ ที่ดูเหมือนจะเอนกับเบาะเขาแล้วหลับตาพริ้มไปแล้ว

“เอ...มันเอาอะไรใส่ให้มะลิกินวะ”

เขามองหล่อนอีกพัก เห็นหล่อนหายใจสม่ำเสมอไปแล้ว ก็ถอนใจ อาจจะไม่มีอะไรอย่างที่ระแวงไปเองก็ได้ เขาจึงค่อยเคลื่อนรถออกจากร้านเหล้า ตรงไปยังบ้านของมะลิ ที่อยู่ตรงซอยหลังตลาด ไม่ไกลจากร้านเหล้านัก ราวสิบห้านาทีก็ถึง

เมื่อถึงบ้านหล่อน หล่อนก็ยังไม่ตื่น เขาจึงเอื้อมมือตบแก้มสาวเบา ๆ แล้วเอ่ยเสียงทุ้ม หล่อนเพียงส่งเสียงอืออาไม่ยอมลืมตาโดยง่าย ก้มหน้าใกล้น้องอย่างลืมตัว หมายจะหอมขโมยหอมแม่เสือสาวสักนิด แค่จรดจมูกสูดกลิ่นให้ชื่นใจ

คนแอบรัก...กำลังจะใกล้ที่หมายตาจองใจ พลันก็ต้องสะดุ้งโหยง เมื่ออีกฝ่ายจู่ ๆ ก็ลืมตา มองเขาด้วยนัยน์ตาเยิ้มหยาด ชนิดที่ว่าคนมองสบด้วยหัวใจเต้นราวกลองเพล

“พี่เบิ้ม”

เสียงของหล่อนหวานอ้อนโดยไม่รู้ตัว หน้าของหล่อนแดงก่ำ หัวใจของหล่อนกำลังเต้นเร็วจนเกรงว่าจะผิดจังหวะ ผิวกายร้อนวูบวาบ โดยเฉพาะตรงนั้น...มันทั้งร้อนทั้งเปียก...

“ขา...”

ขานรับแบบนั้น ถ้าเป็นยามปรกติ มะลิคงจะตบหน้าเอา แต่มะลิยามนี้ไม่ใช่มะลิคนเดิม หล่อนมองเขาตาเยิ้ม แล้วกัดริมฝีปาก เธออึดอัดแปลก ๆ ยอดทรวงร้อนชูชันไหวระริก จนต้องยกแขนกอดไว้ เมื่อปลายยอดถูไถกับแขนตน เลือดเนื้อก็ยิ่งร้อนทุรน

“มะลิ มะลิเป็นอะไรไม่รู้”

“หืม?”

เขาขมวดคิ้ว มองหน้าแดง ๆ มองตาหวานฉ่ำนั่น ก็พอจะเดาได้เลา ๆ ว่ามะลิโดนอะไรเข้าไป

“บอกพี่สิ มันเป็นยังไง”

“มะลิ คือ อื้อ”

หล่อนสั่นหน้า สับสนกับอาการที่เป็น ร่างของหล่อนร้อนไปหมด ขนลุกเกรียวไปหมด เขามองหล่อนก่อนจะเม้มปากแน่น แล้วก็ตัดสินใจดึงคนข้าง ๆ มาในอ้อมแขน กระชับก่อนแน่น ก่อนจะฉกริมฝีปากกดบดเคล้าไปบนปากอิ่มที่แดงเรื่อและเผยอค้าง

เขาจูบหล่อนราวกับจะสูบลมหายใจ บดเคล้าดึงดูดเอาแต่ใจ เหมือนคนกระหายมาพบตาน้ำกลางทะเลทราย

คนเพิ่งเคยโดนจูบเป็นครั้งแรก หัวหมุนไปกับจูบเหมือนจะสูบไปจนถึงวิญญาณนั่น เนื้อตัวของหล่อนระริกหาเขา อ้อมกอดของเขามันอุ่นจัดพอๆ กับเนื้อตัวหล่อน ทว่าเมื่อแนบสนิทกัน มันทำให้มะลิรู้สึกเหมือนถูกจุดให้ลุกร้อนแรงด้วยเปลวสวาท

“พี่เบิ้ม” เสียงหวานแทบเป็นครางเมื่อเขาถอนจูบ

“ขอพี่เข้าไปในบ้านมะลิได้ไหม”

เสียงทุ้มอนุญาตเสียงสั่นพร่า เขากำลังกลายเป็นคนฉวยโอกาสอย่างวายร้าย แต่กับเธอ...เพื่อให้ได้เธอ ไอ้เบิ้มยอมโดนตราหน้าว่าเลวระยำ

“คือ...มะลิ”

เขาเริ่มเลื่อนมือมาที่อกอวบแล้วค่อยๆ ปัดไล้ตรงจุดที่ทำให้หล่อนสยิวซ่าน

“นะ พี่จะเข้าไปส่ง นะจ๊ะ”

มะลิขนลุกเกรียวเมื่อเขาปัดไล้ยอดทรวงที่แข็งเป็นไตของเธอ ส่วนนั้นร้อนผ่าวทุรน มันแฉะจนเธอรู้สึก ไม่รู้ว่าทำไมถึงยอมให้เขาจูบ เขากอด และจับขนาดนี้ สมองและสติของเธอเตลิดไปหมดแล้วกับสัมผัสเหล่านั้นของสมชาย

เมื่อสาวไม่ตอบแถมยังหลับตาพริ้ม ดูจะเพลินกับการที่เขาทำ หนุ่มนักรักก็อดรนทนไม่ไหว เปิดเสื้อน้องขึ้นแล้วก้มลงฟัดเต้าคู่หอม แลบลิ้นเลียระรัวกับหัวนมที่แข็งชันดันบราออกมาจนเห็นชัด เสียงหวานครางกระเส่า ทำให้เขาได้ใจ อ้าอมปลายยอดทั้งที่ยังไม่ถอดบรา แม้จะสัมผัสนอกผ้าแต่ก็สร้างความเสียวซ่านให้กับสาวอ่อนประสบการณ์เสียว ที่โดนยาปลุกอารมณ์ ให้ยิ่งรู้สึกร้อนมากยิ่งขึ้น มะลิกำลังหัวหมุน และสติเตลิดปลิวหายไปจนหมดแล้วตอนนี้

เขาฟัดมันจนหนำใจ ฟังเสียงครางหวานๆ นั่นแล้วค่อยเงยหน้าขึ้นมา มองสบตากับสาวสวย พลางเอ่ยอ้อนเสียงพร่า

“พี่ไปส่งข้างในนะ”

“อื้อ”

คำนั้นเหมือนคำเปิดอนุญาตไฟเขียว คืนนี้ละไอ้เบิ้มจะได้ปีนถึงยอดเอเวอร์เรส!