ซีรีส์ชุดหัวใจปราณ

เล่ม 1 หัวใจปราณ

ภายในบ้านเงียบสงบ มีเพียงแสงไฟในห้องทำงานที่ยังสว่าง นงลักษณ์ยืนอยู่หน้าประตู มือกำแก้วกาแฟที่แอบผสมยาบางอย่างเอาไว้แน่น

“คืนนี้เป็นทีของฉันบ้างล่ะ” นงลักษณ์พึมพำกับตัวเองเบา ๆ

เธอผลักประตูเข้าไป พร้อมยิ้มหวานส่งให้เจ้านายหนุ่มในห้อง

“คุณปริญคะ กาแฟค่ะ”

ปริญเงยหน้าขึ้นจากเอกสาร สีหน้าอ่อนล้าเล็กน้อย จากการทำงานมาหลายชั่วโมง

เขารับแก้วไปอย่างไม่ทันระวัง จิบเพียงครึ่ง ก่อนวางลงแล้วขมวดคิ้วในทันที

“กาแฟวันนี้รสชาติแปลก ๆ”

นงลักษณ์ชะงัก แต่ปรับสีหน้าให้ปกติดังเดิม

“นงก็ชงปกตินะคะ” แต่ปริญเริ่มรู้สึกมึนงง เขายืนขึ้น พิงโต๊ะเพื่อทรงตัว

เขายังคงมีสติพอจะมองออกว่าเกิดอะไรขึ้น

“เธอคิดจะทำอะไร”

“นงรักคุณ รักมานานแล้ว ทำไมคุณไม่มองนงบ้างคะ” ปริญผลักเธอออก แม้ร่างกายจะอ่อนแรง แต่สายตาเด็ดขาด

“สิ่งที่เธอทำมันผิดมาก ฉันแต่งงานแล้ว ล้มเลิกความคิดเสียเถอะ” สิ้นเสียงนั้นปริญก็ควบคุมตัวเองไม่ได้อีก นงลักษณ์ยิ้มเยือกเย็น โผเข้ากอดเจ้านายหนุ่มเอาไว้เต็มอ้อมแขน วันนี้ที่รอคอยมาถึงแล้ว

เธอทิ้งตัวลงนอนแนบข้างเขา สติรางเลือนไม่ต่างจากเขา แต่รับรู้ว่ากำลังจะมีความสุขกับปริญ

เสียงเปิดประตูดังขึ้น สิริกานดาเดินเข้ามาในห้องทำงานของสามี เมื่อเห็นว่าเขาทำงานหลายชั่วโมงแล้ว

“นี่มันอะไรกัน” ภาพที่สามีมีความสัมพันธ์กับสาวใช้ในบ้านทำให้สิริกานดารับไม่ได้อย่างรุนแรง

“นงลักษณ์วางยาผม คุณกานดา คุณอย่าเข้าใจผิดนะ” สิริกานดาหันไปมองนงลักษณ์

“เรื่องจริงเหรอนง” แม้จะเคยเห็นสายตาของนงลักษณ์ที่มีแต่สามี แต่เธอก็ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะกล้าทำแบบนี้

“คุณปริญจะโยนความผิดมาให้นงเหรอคะ คุณเป็นคนบอกว่าต้องการนงเอง”

“เธอวางยาฉัน หรือต้องให้หมอมาตรวจเพื่อยืนยันความจริง” ปริญเสียงเข้ม ทำเอานงลักษณ์หน้าเสีย

“นงผิดไปแล้วค่ะ นงรักคุณนะคะ รักมานานแล้ว ทำไมคุณถึงไปแต่งงานกับคนอื่น”

“กานดา ผมรักคุณแค่คนเดียว แต่ผมโดนวางยา คุณต้องเชื่อผมนะ” ปริญหันไปยืนยันหนักแน่นกับภรรยาสาว เขาเพิ่งแต่งงานได้ไม่นาน จะเลิกรากันเพราะเรื่องเข้าใจผิดแบบนี้ไม่ได้

“นงลักษณ์เธอกล้าทำแบบนี้ได้ยังไง” สิริกานดาส่ายหน้าไปมาอย่างผิดหวัง

“นงรักคุณปริญมานานแล้ว เพราะคุณนั่นแหละ”

“คุณจะจัดการเรื่องนี้ยังไงคะ” สิริกานดาหันไปถามสามี เธอต้องการคำตอบตอนนี้เดี๋ยวนี้

ปริญตัดสินใจอย่างเด็ดขาด เขาไม่มีวันเสียภรรยาที่รักไปแน่ จึงหันไปหยิบซองเอกสารจากลิ้นชัก หยิบเงินจำนวนหนึ่งขึ้นมา

“นี่เป็นเงินชดเชยการทำงานสามเดือน เธอไปหางานใหม่เถอะนงลักษณ์”

“อย่าไล่นงไปเลยนะคะคุณปริญ จะให้นงอยู่ในฐานะอะไรก็ได้” เธอเข้าไปกอดแข้งกอดขา แต่ปริญไม่ยอมใจอ่อน

“ฉันไม่ได้คิดอะไรกับเธอ ไม่เคยรักเธอ นี่เป็นทางออกที่ดีที่สุด แต่ถ้าเธอไม่เลือกทางออกที่ฉันให้ งั้นคงต้องแจ้งตำรวจว่าเธอวางยาฉัน”

“ไม่ค่ะ อย่าแจ้งตำรวจเลยนะคะ” นงลักษณ์รีบระล่ำระลักบอก หล่อนกัดฟันแน่น ก้มหน้ารับเงิน ทั้งเสียใจ ทั้งโกรธแค้น ทั้งผิดหวังในโชคชะตาที่ไม่เข้าข้างตัวเอง ขนาดได้เสียกันแล้ว อีกฝ่ายก็ยังไม่สนใจไยดี

“ฉันรักภรรยาของฉันคนเดียว ถ้าเธอไม่ใช้วิธีสกปรก เรื่องแบบนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น” ปริญพูดเสียงเข้ม ก่อนจะกอดไหล่ของภรรยาเอาไว้ สัมผัสได้ว่าเธอกำลังสะท้าน คงจะตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น

“ค่ะ” นงลักษณ์เสียงสั่น เธอเก็บของออกจากบ้านอย่างไร้ศักดิ์ศรี ประตูบ้านปิดลง ทิ้งให้ความเงียบเข้าปกคลุม

ปริญหันไปกอดภรรยาเอาไว้แน่น

“ขอโทษนะ ผมพยายามหักห้ามตัวเองแล้ว”

“เพราะคุณโดนวางยา ไม่อย่างนั้นฉันคงไม่ให้อภัยคุณ”

“ขอบใจนะกานดา ต่อจากนี้ไปผมจะไม่ทำอะไรที่ผิดบาปต่อคุณอีก” ปริญหลับตาลงอย่างอ่อนล้า แต่หัวใจของเขารู้สึกเบาโล่งขึ้น เพราะอย่างน้อยภรรยายังเชื่อใจ

หลายเดือนผ่านไป...

นงลักษณ์ยืนหลบอยู่หลังพุ่มไม้ริมรั้วบ้าน ใบหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและโกรธแค้น เธอมองผ่านรั้วเหล็กเขม็ง เมื่อเห็นสิริกานดาเดินออกมาหน้าบ้าน มือหนึ่งลูบท้องที่เริ่มโตชัดเจน ส่วนปริญเดินอยู่ข้าง ๆ คอยประคองอยู่ไม่ห่าง

“อีกไม่นานเราก็จะได้เห็นหน้าลูกแล้วนะคะ”

ปริญยิ้มอ่อนโยนให้ภรรยาสาว

“ผมจะดูแลทั้งคุณและลูกให้ดีที่สุด ผมสัญญา” รอยยิ้มของทั้งคู่เหมือนมีดกรีดลงกลางใจของนงลักษณ์ เธอกัดฟันจนแน่น มือกำกระเป๋าจนมือสั่นระริก

“ทำไม…ทำไมต้องเป็นเธอ ฉันก็ท้องเหมือนกันทำไมลูกของฉันถึงไม่มีสิทธิ์เกิดมามีพ่อที่ร่ำรวยอย่างคุณปริญ” ดวงตาแข็งกระด้างขึ้นทันที

เธอจะไม่มีวันให้สิริกานดาสมหวังอย่างเด็ดขาด

นงลักษณ์หันหลังเดินจากไปอย่างรวดเร็ว กระทั่งถึงห้องเช่าเล็ก ๆ ชั้นสองของตึกเก่า ๆ ที่เธอพักอยู่ เธอปิดประตูดัง ปัง! ก่อนทรุดนั่งลงบนเตียงเก่า ๆ ภายในห้องเงียบงัน มีเพียงเสียงลมหายใจที่แผ่วสั่น

“ไล่ฉันออกจากบ้าน ไม่เป็นไร แล้วเราจะได้เห็นดีกัน” นงลักษณ์พึมพำ พลางลูบท้องตัวเองเบา ๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความแค้นปนความหลงผิด