1

เล่ม 1 สามีกรุณาเซ็นใบหย่า

แสงสีขาวนวลสาดลงมาจากหลอดไฟบนเพดาน ทำให้ณิชารีย์สะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมอาการมึนงง หัวใจเต้นแรงผิดจังหวะ ร่างกายเบาหวิวไร้เรี่ยวแรง เธอขยับตัวเล็กน้อยก็รู้สึกถึงความเย็นของเตียงคนไข้และกลิ่นยาฆ่าเชื้อที่คุ้นเคย

ที่ข้างเตียง ขิมขวัญนั่งอยู่ไม่ห่าง ดวงตากลมใสเต็มไปด้วยความเป็นห่วงใยทันทีที่เห็นเปลือกตาของเพื่อนสนิทกระพริบขึ้น

“ณิเป็นยังไงบ้าง” น้ำเสียงนั้นอ่อนโยน แต่แฝงความกังวลเอาไว้อย่างเต็มเปี่ยม

ณิชารีย์พยายามฝืนยิ้ม ทั้งที่หัวใจหนักอึ้ง

“ไม่เป็นไรหรอก ฉันโอเคดี” คำตอบนั้นไม่ได้ทำให้ขิมขวัญโล่งใจเลยสักนิด ตรงกันข้าม สีหน้าที่เศร้าสร้อย แววตาที่มืดมนของเพื่อน กลับทำให้เธอรู้สึกหวั่นใจยิ่งกว่าเดิม

ณิชารีย์หลบสายตา มือบางกำผ้าห่มสีขาวแน่น ก่อนจะเอ่ยเสียงแผ่ว

“ฉันจะหย่า” เพียงคำสั้น ๆ ทำเอาขิมขวัญเบิกตากว้าง หัวใจแทบหยุดเต้น

“ตัดสินใจดีแล้วใช่ไหม” ขิมขวัญเอ่ยถามเพื่อนรัก เพราะรับรู้เรื่องราวมาโดยตลอด

หญิงสาวได้แต่เม้มริมฝีปากแน่น ความเจ็บปวดเอ่อล้นอยู่ในดวงตา และนั่นคือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมด

“คิดดีแล้ว” ภาพที่สามีกระโดดลงไปในน้ำเพื่อช่วยแฟนเก่ายังตราตรึงอยู่ในความรู้สึก เขาปล่อยให้เธอจมลงไปใต้น้ำ แค่นี้ก็รู้แล้วว่าใครสำคัญสำหรับเขา

“ไอ้ผัวเลว อยากหย่าก็หย่าเลย ฉันอยู่ข้างเธอเสมอ ไม่ต้องร้องไห้นะเพื่อนรัก” ขิมขวัญกอดปลอบเพื่อนรัก เพราะเป็นเพื่อนที่รู้จักกันมาตั้งแต่อนุบาลเรียกว่าเพื่อนฟันน้ำนมก็ย่อมได้

“ฉันเพิ่งรู้ว่าที่เขาแต่งงานกับฉันเพราะต้องการบริษัทและสืบทอดธุรกิจของครอบครัว”

“เลวมาก”

“ฉันมันโง่เองที่ไม่เคยรู้อะไรเลย”

ตอนนั้นเธอเพิ่งเรียนจบ ไม่เคยมีแฟน ใช้ชีวิตคุณหนูที่อยู่แต่ในโลกที่สวยงาม บิดามารดาและทุกคนต่างเอาอกเอาใจ มีเพื่อนที่ดีอย่างขิมขวัญ พอครอบครัวให้ดูตัวกับอัศวิน เธอก็ตกหลุมรักเขาในทันที

ก่อนแต่งงานพวกเราคบกันแค่เดือนเดียว เขาเปย์ทุกอย่าง พาไปกินข้าว ส่งดอกไม้ทุกวัน ก่อนจะคุกเข่าขอแต่งงาน จัดเซอร์ไพร้ส์ให้เธออย่างยิ่งใหญ่ ทำเอาสาว ๆ ทุกคนต่างอิจฉา ทำให้เธอรู้สึกเหมือนอยู่ในความฝันแสนสุข แต่ที่ไหนได้นั่นเพราะเขาทำไปเพื่อให้เธอตอบตกลงแต่งงาน เธอก็หลงโง่งมว่าเขาจะรักจริงหวังแต่ง จะอยู่ด้วยกันไปจนแก่เฒ่าเหมือนบิดามารดาที่ไม่เคยทะเลาะเบาะแว้งกันเลย และครองรักกันมาหลายปีอย่างมีความสุข

“แกไม่ได้โง่ แต่แกรู้ไม่เท่าทันคนเจ้าเล่ห์อย่างนายอัศวินนั่น”

“เขามีแฟนอยู่ก่อนแล้ว เลิกกันเพราะที่บ้านไม่สนับสนุนและขัดขวางอย่างเต็มที่ เพราะไม่ชอบชนากานต์ พอชนากานต์ไปเมืองนอกเขาก็เสียใจอยู่พักใหญ่ ที่บ้านเลยยื่นข้อเสนอว่าจะให้สืบทอดธุรกิจทั้งหมดแต่ต้องแต่งงานตามคำสั่ง เขาก็เลยมาดูตัวกับฉัน และที่เขาทำไปทั้งหมด ทั้งดูแลเอาใจใส่ ส่งดอกไม้ให้ทุกวัน รับไปกินข้าวทุกวันคือเพราะอยากให้ฉันตอบตกลงแต่งงานก็เท่านั้นเอง”

“เลวมาก ฉันอยากจะไปต่อยหน้าไอ้หมอนั่นให้หนักเลย”

“หลังแต่งงานเขาก็เปลี่ยนไป เย็นชาไม่ค่อยกลับบ้าน นอนอยู่แต่เพ้นเฮ้าส์ ฉันต้องเฝ้าเรือนหออยู่คนเดียว ตอนแรกคิดว่างานยุ่ง ติดธุระ ติดลูกค้า ติดประชุม เพราะคุณคินบอกมาแบบนั้น” คุณคินหรือภาคินคือคนสนิทของอัศวินสามีของเธอ

“ข้ออ้างน่ะสิ”

“ฉันก็ยังคิดในทางที่ดีเพราะว่าคุณคินคอยมาดูแลทุกอย่าง ทั้งเสื้อผ้า เครื่องประดับ อาหารการกิน แม้แต่ต้นไม้ที่ฉันชอบ คิดว่าเขายังใส่ใจ แต่ที่ไหนได้ เขาได้ในสิ่งที่ต้องการแล้ว จึงไม่อยากสนใจเมียอย่างฉันอีก เลยให้ลูกน้องมาแสดงละครว่ายังห่วงใย”

“หย่าก็หย่า ฉันรักแก พ่อกับแม่ก็รักแก กลับไปอยู่บ้านของเรากันเถอะ”

“ฉันหย่าแน่”

“แกเล่ามาหน่อยว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันไปงานเลี้ยงสายเพราะรถเสีย ไปถึงแกก็จมน้ำไปแล้ว”

“ชนากานต์มาหาเรื่องเหมือนทุกครั้ง แล้วเขาก็ร้องโวยวายว่าฉันผลักเขาตกน้ำ”

“เลวมาก”

“ที่แย่กว่านั้นคือพี่วินกระโดดลงไปในน้ำ เพื่อไปช่วยเขา แต่ไม่ช่วยฉัน ปล่อยให้ฉันจมน้ำ”

“แต่แกว่ายน้ำเป็นไม่ใช่เหรอ”

“ฉันเป็นตะคริว”

“ยิ่งฟังยิ่งเดือด ฉันอยากจะกระชากมันมากระทืบนัก” ขิมขวัญโมโหจนควันออกหู

“ความจริงฉันก็ไม่รู้หรอกนะ ถ้าชนากานต์ไม่ส่งคลิปส่งรูปมาให้ดูว่าตั้งแต่เธอกลับมา พี่วินไปอยู่กับเธอตลอด อะไรนิดอะไรหน่อยก็ไปหาเธอ ความจริงก็ต้องขอบใจเธอนะ ที่ทำให้ฉันตาสว่าง ไม่ได้อยู่ในทุ่งลาเวนเดอร์คิดว่าสามีไปทำงาน แล้วส่งคนมาคอยดูแลคิ ดว่าเขายังใส่ใจรักใคร่”

“นังสตอนั่นก็น่าตบให้คว่ำ ปกติแกไม่ใช่คนยอมคนนี่นา เพราะความรักมันเข้าตาใช่ไหม แกเลยยอมแบบนี้”

“ฉันยอมรับว่าฉันรักพี่วินมาก เขาเป็นรักแรกพบ ก่อนแต่งงานเขาก็ดีทุกอย่าง”

“ดีเพราะมีจุดประสงค์น่ะสิ ชิ! ไอ้คนหน้าไหว้หลังหลอก”

“ก็พวกเขารักกัน ฉันมันคนนอกหัวใจของเขา”

“รักกันแล้วทำไมไม่แต่งงานกันล่ะ แต่มาแต่งกับแก ตอนนี้แกเป็นเมียของเขา มีสิทธิ์ชอบธรรมทุกอย่าง ถึงจะเคยรักกันแต่ก็คือแฟนเก่านะ

แก เขาต้องรู้จักสถานะของตัวเองสิ แฟนเก่าก็คือแฟนเก่า ภรรยาก็คือภรรยา ต้องแยกแยะให้ออก เป็นถึงผู้บริหารเรื่องแค่นี้ไม่รู้หรือไง”