4

บ้านทรงไทยหลังใหญ่ตั้งอยู่กลางสวนหลังจากที่ทุกคนกล่าวคำทักทายไตร่ถามถึงสารทุกข์สุขดิบกันเสร็จแล้ว"เป็นยังไงบ้างจ๊ะหนูเทียนอยู่ที่นั่นสบายดีไหมคุณหญิงวนิดาถามว่าที่ลูกสะใภ้"สบายดีค่ะคุณป้า"ป้าได้ยินว่าหนูทำงานอยู่ที่หลังจากที่เรียนจบเลยเหรอจ๊ะ"ค่ะคุณป้า"แล้วทำงานเกี่ยวกับอะไรจ๊ะ"ด้านการออกแบบค่ะคุณป้า"งั้นก็ดีเลยสิหลังจากแต่งงานกับตาเพชรแล้วก็เข้าไปทำอยู่ที่บริษัทกับตาเพชรเลยป้าจะให้ตาเพชรหาตำแหน่งให้"ไม่ต้องยุ่งยากหรอกค่ะคุณป้า"นี่ไอ้หมอนั่นทำไมมันยังไม่มาอีกคุณปู่อนุวัฒน์พูดขึ้นด้วยความหงุดหงิด

แย่จริงๆเลยเด็กคนนี้ให้ผู้ใหญ่รอ ไปโทรตามมันซิพ่อวัชระ"ครับคุณพ่อ"ฮัลโหล!

(ไอ้เพชรตอนนี้แกอยู่ใหน)

(ผมทานข้าวอยู่กับริชซี่ครับคุณพ่อ)

(แกว่าไงนะ)

(ฉันไม่สนว่าแกกำลังทำอะไรอยู่กับใครตอนนี้แกรีบมาที่ด่วนก่อนที่คุณปู่จะโมโหไปมากกว่านี้เข้าใจไหม)

(แต่คุณพ่อครับ)

(เมื่อคืนฉันโทรบอกแกแล้วใช่ไหม)

(รีบมานี่คือคำสั่ง)

คุณโกศลกดวางโทรศัพท์ด้วยความหงุดหงิด

แล้วเดินเข้ามา"ว่าไงมันอยู่ใหน"กำลังมาครับคุณพ่อ"อืม"ดี

ริชซี่ครับผมมีธุระด่วนต้องไปก่อนนะครับ

คุณทานคนเดียวได้นะเดี๋ยวเย็นนี้ผมไปหานะครับ"ได้ค่ะเพชรริชซี่ทานคนเดียวได้ค่ะ

เพชรไปทำธุระเถอะค่ะ ขอบคุณมากครับแล้วเจอกันเย็นนี้นะครับ

เอี๊อดเสียงรถเบรคอย่างแรงด้วยความหงุดหงิด ชายหนุมรีบเดินลงจากรถแล้วเดินขึ้นไปบนบ้านเรือนไทยหลังใหญ่ของคุณยายวิมาลา สวัสดีครับคุณน้า คุณยาย พี่ทิวพัชรพลทำความเคารพผู้ใหญ่ทั้งสามคน

แล้วเหลือบตาไปมองหญิงสาวอีกคนที่นั่งก้มหน้าอยู่ โดยไม่คิดจะเงยหน้าขึ้นมามองและทักทายแขกเลยสักนิด"หึ"พัชรพลส่งเสียงในลำคอ แล้วนั่งลงยังอีกฝั่งตรงข้ามเธอ

มาพร้อมแล้วสินะ งั้นเราก็มาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่านะคุณปู่อนุวัฒน์พูดขึ้น

คืออย่างนี้นะตามที่ฉันกับคุณคธาได้เคยตกลงกันไว้และได้หมั้นหมายหนูเทียนให้กับตาเพชร ฉันเห็นว่าตอนนี้มันก็สมควรแก่เวลาแล้วที่เด็กทั้งสองจะต้องแต่งงานกันให้เป็นเรื่องเป็นราวเสียที

คุณจะว่ายังไงคุณวิมาลา"เอ่อ"สำหรับฉันก็ไม่มีปัญหาหรอกนะคุณอนุวัฒน์ต้องถามพ่อแม่และเจ้าตัวเขาดูเอาเองเถอะ สำหรับฉันยังไงก็ได้ทั้งนั้น"แล้วพ่อโกศลกับแม่จิตราล่ะจะว่ายังไงเห็นด้วยไหม"เอ่อ"ต้องแล้วแต่เจ้าตัวเขาล่ะค่ะคุณปู่ว่าเขาจะยอมไหม"

ว่าไงจ๊ะหนูเทียนป้าหวังว่าเราจะได้เป็นทองแผ่นเดียวกันนะจ๊ะ"เอ่อ"คือว่าเทียนว่า"พวกเราอยากได้หนูมาเป็นสะใภ้จริงๆนะหนูเทียน

อย่าปฏิเสธเลยนะ ยังไงเราก็ได้สัญญากันไว้แล้วนะหนูเทียนนะ"เอ่อ"เทียนแล้วแต่คุณพ่อคุณแม่ค่ะ"งั้นก็เอาตามที่ตกลงกันไว้ก็แล้วกันคุณอนุวัฒน์"คุณวิมาลาพูดขึ้นงั้นก็ดีเลยทางเราได้ไปหาเลิกหายามไว้แล้วอีกสองอาทิตย์เราจะจัดงานแต่งให้กับเด็กๆ

เทียนว่ามันไม่เร็วไปหรือค่ะ ไม่หรอกหนูเทียนนี่เป็นเลิกดีที่สุดของปีนี้เลยนะ

จะไม่มีใครถามความคิดเห็นผมหน่อยเหรอครับว่าผมอยากแต่งไหม"ถ้าใครอยากแต่งก็แต่งเองเลยสิครับ"ผมไม่แต่ง"และอีกอย่างผมก็มีคนรักแล้วด้วย"คนที่ผมจะแต่งด้วยมีเพียงริชซี่เท่านั้น"คนอื่นไม่มีสิทธิ์"

ตาเพชรแกพูดอะไรคุณปู่อนุวัฒน์ตะคอกเสียงดัง แกกับฉันมีเรื่องต้องคุยกันตามฉันออกมานี่!แกคิดเหรอว่าแม่นั่นมันรักแกจริง

เท่าที่ฉันรู้ผู้หญิงที่วิ่งเข้าหาแกทุกคนก็หวังที่อยากจะได้เงินของแกทั้งนั้น นับประสาอะไรกับแม่นั่นลองถ้าแกไม่มีเงินไม่ได้เป็นประธานบริษัทดูสิว่าหล่อนยังจะเอาแกอยู่ไหม"แต่ผมรักริชซี่นะครับคุณปู่ แกแน่ใจเหรอว่านั่นคือความรักไม่ใช่ความใคร่

แกต้องแต่งงานกับหนูเทียนเท่านั้น ผมไม่มีทางแต่งกับผู้หญิงแพศยาคนนั้นแน่นอนครับ

ได้ถ้าแกไม่แต่งกับหนูเทียนฉันจะยกสมบัติ

ทั้งหมดที่ควรจะเป็นของแกให้กับหนูเทียนทั้งหมด"คุณปู่ทำอย่างนี้ไม่ได้นะครับ ทำไมฉันจะทำไม่ได้ในเมื่อทุกอย่างมันเป็นของฉัน

แกลองคิดดูดีๆแล้วกันว่าควรจะทำยังไง

คุณปู่พูดจบแล้วก็เดินจากไป

เทียนรดาหลังจากที่เข้าห้องน้ำอยู่ได้ยินที่สองปู่หลานคุยกันเธอจึงหยุดฟัง ไม่กล้าเดินออกไปเพราะกลัวว่าทั้งสองจะเห็นเธอ แต่หลังจากที่คุณปู่ไปแล้วเธอกำลังจะเดินจากไปก็พลันได้ยินเสียงชายหนุ่ม ยืนพูดอยู่คนเดียวด้วยความหงุดหงิด"เทียนรดาเธอมันนางยักษ์ใจร้ายเธอมันแพศยามารยาฉันเกลียดเธอที่สุดเลยรู้ไหมเทียนรดา เธอมันน่ารังเกียจน่าขยะแขยงสุดสุด ฉันเกลียดเธอๆๆๆ รู้ไว้ด้วยเทียนรดา

ฉันไม่คิดเลยว่เธอจะทำให้คุณปู่บังคับฉันแต่งงานกับเธอ ได้!ถ้าเธออยากแต่งนักฉันก็จะแต่ง ฉันจะทำให้เธอเจ็บปวดและอยู่อย่างตายทั้งเป็นที่คิดจะแต่งงานกับฉันคอยดู!ชายหนุ่มพูดแล้วก็เดินเลับขึ้นบ้านไป

เทียนณดาได้ยินถึงกับน้ำตาคลอยืนร้องไห้พิงผนังห้องน้ำสะอึกสะอื้น