บทที่ 3 หลงรัก... ตามเฝ้า

บทที่ 3

หลงรัก... ตามเฝ้า

บางทีสาว ๆ ในวงการนางแบบที่พวกเขาหิ้วไปนอนด้วยก็บ่นกันระงมเรื่องพิริตาให้ฟังถึงความเหวี่ยงเอาแต่ใจของเธอ พวกหล่อนไม่เคยเห็นพิริตาเป็นเจ้าหญิงหรือนางฟ้า เพราะตัวจริงของพิริตาคือยัยแม่มดดี ๆ นี่เอง อย่าได้หลวมตัวไปยุ่งด้วยเด็ดขาด และสาเหตุที่พวกจตุรเทพไม่ยุ่งกับพิริตาก็เพราะพวกเขานั้นรักอิสระ ไม่ชอบให้ใครมาออกคำสั่งอยู่ใต้อำนาจของผู้หญิง จึงทำให้พวกเขาไม่ค่อยอยากจะยุ่งกับเธอมากนัก

พิริตามักจะเด่นเสมอเวลาออกงานต่าง ๆ เพราะเธอคือลูกสาวรัฐมนตรีของกระทรวงใหญ่ ทุกคนต่างรุมล้อมป้อยอเธอ และที่สำคัญพวกเขาไม่จำเป็นต้องง้อผู้หญิงร้ายกาจแค่เพียงคนเดียว ถึงเธอจะสวยและเซ็กซี่แค่ไหนก็ตาม

เมื่อเกือบเดือนก่อนมีแมวน้อยวิ่งตัดหน้ารถคันของรัชชานนท์ เขาเบรกไม่ทันเลยชนมันเข้าอย่างจัง แมวน้อยนอนเลือดไหลอาบอยู่ข้างถนน รัชชานนท์ไม่สามารถที่จะจอดรถกะทันหันได้ เนื่องจากมีรถขับตามมาจากทางด้านหลังคันของเขาที่ขับจี้มาติด ๆ กัน รัชชานนท์เลยต้องไปวนรถกลับมาใหม่เพื่อมาดูแมวน้อยที่เขาขับรถชนมันด้วยความรู้สึกผิดที่ทำให้มันเจ็บตัว

เมื่อขับรถไปอ้อมวนกลับมา ณ จุดเดิมที่เขาชนแมวน้อย รัชชานนท์ชะงักฝีเท้าที่กำลังก้าวเพราะสะดุดตากับสิ่งที่เขาเห็นอยู่เบื้องหน้า เห็นแค่ด้านหลังของเธอก็ทำเอาเขาใจสั่นแบบแปลก ๆ และแอบลุ้นอยู่ในใจว่าเธอจะสวยแค่ไหน จะสวยหมดจดไปหมดทั้งเนื้อทั้งตัวเหมือนที่เขาแอบจินตนาการไปก่อนแล้วล่วงหน้าหรือเปล่า

นี่ขนาดเขาเห็นแค่ด้านหลังของเธอเองนะยังรู้สึกได้มากขนาดนี้ รัชชานนท์ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมตัวเขาเองนั้นถึงต้องรู้สึกตื่นเต้นจนมือไม้เย็นเฉียบไปหมดแบบนี้

รัชชานนท์ไล่สายตามองจนทั่วร่างกายด้านแผ่นหลังของหญิงสาวที่เขาแอบชื่นชมอยู่ในใจ เธอแต่งตัวดี ทั้งเสื้อผ้า รองเท้า นาฬิกา แอคเซสเซอรี่เป็นแบรนด์เนมดังยี่ห้อเดียวกันครบชุดทั้งเซส

‘ชิป! นี่ร่างกายของเขามันเป็นอะไรไป ทำไมตัวของเขานั้นถึงควบคุมตัวเองไม่ได้เลย ทั้งที่สมองมันสั่งให้ตัวเขาเลิกสนใจ เลิกจ้องมอง เลิกสำรวจเธอซะที ก็แค่ผู้หญิงที่ชอบแต่งตัวเฟลิร์ตให้ท่าผู้ชายไปทั่ว น่าเบื่อเหมือนกันหมดทั้งโลก’

แต่ทว่าร่างกายของรัชชานนท์นั้นมันกลับไม่ยอมเชื่อฟัง และทำตามสมองที่สั่งการว่าให้เลิกจ้องเลิกมองเลิกสำรวจผู้หญิงที่ยืนอยู่เบื้องหน้าของเขาคนนี้เสียที

รัชชานนท์จ้องมองบั้นท้ายกลมกลึงที่รับกันอย่างสมส่วนกับสะโพกผายจัดของพิริตาแบบตาไม่กะพริบ และหยุดสาวเท้าเพื่อรวบรวมสติสัมปชัญญะของตัวเองที่กำลังมึนงงสับสนไม่เข้าใจตัวเอง และพยายามที่จะนับหนึ่งแต่ก็นับไปได้ไม่ถึงไหนไม่ยอมถึงสามซะที

เพราะใจของเขามันจดจ่อไม่หยุดอยู่นิ่ง มันคอยแต่จะเผลอไผลจินตนาการไปถึงใต้ร่มผ้าของพิริตาตลอดเวลาที่เขาเห็นเธอ และยิ่งชุดเดรสเกาะอกสีแดงเพลิงที่เธอสวมใส่รัดรึงแนบเนื้อร่างกายของพิริตาไปทั้งเนื้อทั้งตัวของเธอแบบนี้นั้น มันยิ่งทำให้เขาหยุดจินตนาการเลยเถิดถึงเธอเวลาร้อนรักอยู่บนเตียงไม่ได้เลยว่าพิริตานั้นจะร้อนแรงได้แค่ไหนกันเชียว

ทั้งที่รัชชานนท์พยายามห้ามใจตัวเองไม่ให้มองเธอแล้วนะ แต่มันก็ไม่สำเร็จ รัชชานนท์ได้แต่แอบกลืนน้ำลายตัวเองอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว เอวเธอเล็กนิดเดียว สายตาคมของรัชชานนท์ที่ไม่ได้ต่างจากเครื่องสแกนเลยนั้นถูกใช้ให้มองต่ำไล่ลงมาเรื่อย ๆ และหยุดอยู่ที่เรียวขางามตรงทั้งคู่ของพิริตามองอย่างหลงใหล ให้เขามองเธอแบบนี้ทั้งวันเขาก็ไม่มีวันเบื่อ

รัชชานนท์เผลอกลั้นลมหายใจอย่างอัตโนมัติตามกลไกของธรรมชาติ ที่เวลาลุ้นหรือว่าตกใจอะไรก็แล้วแต่จะต้องเผลอกลั้นลมหายใจของตัวเองนั้นเอาไว้อย่างควบคุมมันไม่ได้เมื่อพิริตาก้มโค้งลง เลยทำให้ชุดเดรสเกาะอกรัดรูปสีแดงเพลิงที่เธอสวมใส่อยู่นั้นถลกขึ้นมาจนเห็นแก้มก้นขาว ๆ หนั่นแน่นที่กำลังเบียดอัดกันจนชิดอวบ ภายใต้กางเกงในตัวน้อยที่แสนจะบางจนไม่ได้ช่วยปกปิดก้นอวบงอนของเธอที่แย่งกันออกมารับลมจนน่าใจหาย อย่างล่อตาล่อใจคนมองอย่างเขาที่ไม่อาจละสายตาไปไหนจากเธอได้