4 มิตรภาพกับชายแปลกหน้า

เมื่อถึงวันเดินทางณัฐฐาก็ลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่เข้ามาที่บ้านของคุณยายพิกุลจากนั้นเฌอลินน์ก็เรียกรถมารับเธอทั้งสองคนไปที่สนามบิน

“ฉันตื่นเต้นมากเลยเฌอ ยิ่งได้เห็นรีวิวที่พักก็อยากจะไปถึงเร็วๆ” ณัฐฐาที่นั่งคู่กับเฌอลินน์อยู่ที่เบาะหลังพูดอย่างตื่นเต้นเพราะครั้งนี้เธอทั้งสองคนวางแผนเอาไว้แล้วว่าจะไปทำกิจกรรมและพักผ่อนกันอย่างเต็มที่

“ฉันก็เหมือนกัน เมื่อวานฉันคุยกับอาจอมแล้วเขาบอกว่าตอนนี้น้ำทะเลกำลังสวยเลย”

“แล้วอาจอมเขาจะไปกับเราด้วยไหม”

“ไม่หรอก แต่เขาสั่งพนักงานไว้แล้ว”

เมื่อนั่งรถมาได้ประมาณยี่สิบนาทีโทรศัพท์ของณัฐฐาก็ดังขึ้น เธอหยิบขึ้นมากดรับสีหน้าเต็มไปด้วยความเครียดก่อนจะวางสายแล้วหันมาบอกเฌอลินน์ที่กำลังมองออกไปนอกรถ

“ขอโทษนะเฌอ”

“แกเป็นอะไรนิวทำไมต้องขอโทษ”

“ฉันไปกับแกไม่ได้แล้วล่ะ พี่พรรธน์ไส้ติ่งอักเสบกำลังจะเข้าห้องผ่าตัด”

“จริงเหรอ งั้นแกรีบไปโรงพยาบาลเลย”

“แล้วแกล่ะ กลับบ้านก่อนไหม”

“ไม่ล่ะ ฉันไม่อยากพลาด”

“แกจะไปคนเดียวได้ยังไงมันอันตรายนะ”

“อันตรายที่ไหนล่ะ นั่นโรงแรมของอาจอมนะ ฉันว่าตอนนี้แกควรห่วงแฟนแกก่อนดีไหม ตอนนี้พี่เขาอยู่โรงพยาบาลไหนล่ะ”

“โรงพยาบาล xxx น่ะ”

“ลุงคะถ้าเราจะไปโรงพยาบาลนั้นก่อนแล้วจะไปสนามบินทันไหม”

“ทันครับเป็นทางผ่านพอดี จะให้ลุงไปส่งที่นั่นก่อนไหมครับ” ลุงคนขับหันมาบอกเพราะอีกไม่กี่กิโลเมตรข้างหน้าก็จะถึงโรงพยาบาลนั้นแล้ว

“ค่ะลุง ไปที่โรงพยาบาลก่อนแล้วค่อยไปสนามบินค่ะ” เฌอลินน์บอกกับลุงคนขับเพราะเห็นสีหน้าของเพื่อนที่เต็มไปด้วยความ

“ขอบใจมากนะเฌอ”

“ฉันเข้าใจ แต่แกอย่าให้ยายรู้นะว่าไม่ได้ไปกับฉัน”

“อือ ฉันไม่บอกหรอกเพราะฉันก็ไม่อยากให้แม่รู้ว่าเหมือนกันว่าฉันมาอยู่กับแฟน”

สองสาวพากันหัวเราะเพราะถ้าผู้ใหญ่รู้เรื่องนี้คงได้โดนดุกันทั้งคู่แน่ๆ

เมื่อคบขับส่งณัฐฐาที่โรงพยาบาลแล้วก็รีบมาส่งเฌอลินน์ที่สนามบินดอนเมือง

เฌอลินน์เดินทางถึงสนามบินสมุยจากนั้นก็นั่งเรือไปยังเกาะเต่าและถึงที่พักในช่วงบ่าย ภาพท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยก้อนเมฆสีขาวกับน้ำทะเลสีฟ้าทำให้หญิงสาวรู้สึกสดชื่น

เธอเช็กอินที่โรงแรม JT Ocean View ที่จอมทัพเป็นเจ้าของ เธอเข้าพักที่พูลวิลล่าที่ตั้งอยู่บนเชิงเขา เมื่อเปิดประตูที่ระเบียงออกจะเห็นวิวทะเลอย่างชัดเจน

เย็นวันแรกเฌอลินน์โทรศัพท์กลับไปหายายพิกุลเพื่อรายงานตัวตามสัญญา

“ยายขา เฌอถึงแล้วนะ ห้องพักสวยมากๆ น้ำทะเลใสสุดๆ เลยค่ะ” เสียงหวานเจื้อยแจ้วผ่านสายโทรศัพท์

“ถึงปลอดภัยก็ดีแล้วลูก อย่าไปเที่ยวเตร่ที่ไหนไกลจากห้องพักนะ” ยายพิกุลกำชับด้วยความเป็นห่วง

“รับทราบค่ะยาย เฌอจะส่งรูปไปให้ดูนะคะ ยายให้พี่ลัดดาเปิดให้ดูนะคะ”

“จ้ะ เที่ยวให้สนุกและดูแลตัวเองด้วยนะลูก”

“ค่ะยาย”

เมื่อวางสายจากคุณยายแล้วหญิงสาวก็เปลี่ยนมาสวมชุดว่ายน้ำแล้วสวมเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นทับ แล้วหยิบขาตั้งกล้องใส่กระเป๋าผ้าเดินออกจากห้องพัก

เฌอลินน์เดินไปตามชายหาดเลือกมุมสวยๆ แล้วตั้งกล้องมือถือถ่ายรูปตัวเอง จากนั้นก็ใช้มือถือแต่งรูปให้เป็นรูปเธอคู่กับณัฐฐาส่งให้คุณยายเพื่อยืนยันว่าเธอมาเที่ยวกับเพื่อนและไม่ลืมที่จะส่งให้กับณัฐฐาด้วย

หลังจากส่งรูปไปให้เพื่อนได้ไม่นานณัฐฐาก็โทรกลับมา

“ขอบใจนะที่ส่งรูปมาให้ แกเป็นไงบ้างเดินทางเหนื่อยไหมมีปัญหาอะไรหรือเปล่า”

“ไม่เหนื่อยเลย ที่นี่สวยมาก แล้วแฟนแกเป็นยังไงบ้างล่ะ”

“ตอนนี้ปลอดภัยแล้วล่ะ ขอโทษนะเฌอที่ทิ้งให้แกต้องไปเที่ยวคนเดียว เอาไว้ครั้งหน้าเราวางแผนกันอีกทีนะ”

“อือ แกอย่าคิดมากเลยนิว ฉันเที่ยวคนเดียวออกบ่อย”

“แล้วคืนนี้แกจะทำตามแผนเดิมไหม”

“แน่นอนสิ คืนนี้ที่ชายหาดจะมีโชว์ควงกระบองไฟด้วยฉันว่าจะไปดูแล้วก็หาอะไรดื่มนิดหน่อย”

“แค่นิดหน่อยนะ อย่าดื่มจนเมาล่ะมันอันตราย”

“ฉันไม่เมาหรอกน่า ฉันวางก่อนนะว่าจะไปหาอะไรกินแล้วนอนพักก่อนจะออกมาปาร์ตี้”

“ดูแลตัวเองด้วยนะเฌอ”

“จ้า บ๊ายบาย”

เฌอลินน์วางสายจากเพื่อนก็ไปทานอาหารค่ำของทางโรงแรมก่อนจะกลับไปนอนพักแล้วตื่นมาอีกครั้งในเวลาสองทุ่ม หญิงสาวเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นเสื้อสายเดี่ยวเข้ารูปสีดำกับกางเกงผ้าสีขาวขาสั้นโชว์เรียวขา แต่งหน้าโทนสโมกกี้อายส์เพิ่มความเซ็กซี่น่ามอง เธอยิ้มให้ตัวเองอย่างมั่นใจ คืนนี้คงเป็นอีกคืนที่สนุกมากสำหรับเฌอลินน์

หญิงสาวเดินออกจากรีสอร์ตไปยังบาร์ชื่อดังริมชายหาด บรรยากาศเต็มไปด้วยนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ เสียงเพลงแดนซ์แว่วมาแต่ไกล เฌอลินน์สั่งเครื่องดื่มหนึ่งขวดก่อนจะไปนั่งดูโชว์ควงกระบองไฟ

ในขณะที่เฌอลินน์กำลังเพลิดเพลินกับโชว์อยู่นั้นชายหนุ่มชาวต่างชาติรูปร่างสูงใหญ่ ผมสีบลอนด์ ใบหน้าหล่อสไตล์ตะวันตก ก็เดินถือแก้วเครื่องดื่มตรงเข้ามาทักทายเธอด้วยรอยยิ้มมีเสน่ห์

“สวัสดีครับ ขอฉันนั่งด้วยคนได้ไหม” เขาทักทายด้วยภาษาอังกฤษเพราะเดาได้จากใบหน้าออกไปแนวตะวันตกของหญิงสาว

เฌอลินน์หันไปมอง ด้วยความที่เป็นเด็กนักเรียนนอกที่เติบโตในสังคมอังกฤษ และอัธยาศัยดี เธอจึงส่งยิ้มตอบกลับไปอย่างเป็นกันเอง

“ได้สิ”

“ผมชื่อไมเคิล แล้วคุณชื่ออะไร” ชายหนุ่มแนะนำตัว เขาคือหนุ่มนักท่องเที่ยวที่มักจะเดินทางมาพักผ่อนที่ไทยบ่อยๆ

“ฉันชื่อเฌอ” เฌอลินน์ตอบกลับ

ไมเคิลบอกว่าเขามาจากประเทศอังกฤษแต่ไม่ได้อยู่ในลอนดอน ทั้งสองจึงคุยกันอย่างสนุกสนาน ทั้งเรื่องสถานที่ท่องเที่ยว เพลง และเครื่องดื่ม เขาสั่งค็อกเทลมาเลี้ยงเธอหลายแก้ว เฌอลินน์ดื่มอย่างเต็มที่ เวลาผ่านไปสักพักฤทธิ์แอลกอฮอล์ก็ทำให้เธอเริ่มจะทรงตัวไม่ค่อยอยู่ รู้สึกสมองมึนงงจนต้องยกมือขึ้นนวดขมับ ไมเคิลสังเกตเห็นอาการจึงรีบเข้ามาประคอง

“คุณโอเคไหม ดูเหมือนคุณจะเมาแล้วนะ”

“ฉันว่าฉันดื่มมากไปหน่อยแล้วล่ะ คงต้องกลับห้องพักแล้ว” เฌอลินน์พูดเสียงอ้อแอ้

“เดี๋ยวผมเดินไปส่ง คุณพักที่ไหนล่ะ” ไมเคิลอาสา

“JT Ocean View”

แล้วไมเคิลก็ประคองเฌอลินน์ออกจากบาร์ มุ่งหน้ากลับสู่บริเวณโรงแรมที่ทางด้านหลังเป็นพูลวิลล่า

“ขอบคุณนะไมเคิล”

“พักผ่อนเยอะๆ ฝันดีนะ หวังว่าเราคงได้เจอกันอีก” ไมเคิลส่งยิ้มให้ และรอจนเธอการ์ดเปิดประตูเข้าไปด้านใน เขาก็เดินกลับออกไป

เฌอลินน์ลากสังขารที่หนักอึ้งเดินเข้ามาในพูลวิลล่าแล้วทิ้งตัวลงนอนบนเตียงก่อนหลับสนิทด้วยความเมา