Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
บท
ตั้งค่า
2 สัญญาจะไม่ดื้อ
“ที่อังกฤษมีชะอมขายไหมคะหนูเฌอ” ลัดดาถามขณะช่วยคุณยายเด็ดชะอมใส่จาน
“มีค่ะพี่ลัดดา เฌอเคยเห็นในร้านเอเชียค่ะ ถ้าขนาดเท่าที่พี่ลัดดาถือราคาร้อยกว่าบาทเลยนะคะ”
“แพงมากเลยค่ะ นี่พี่ลัดดาเก็บมาจากในสวนนะคะ แต่ถ้าขายที่ตลาดก็กำละสิบบาทเองค่ะ”
“ถูกมากเลยนะคะ”
“ยายถึงบอกแม่หนูว่าไม่ต้องโอนเงินมาให้ยายหรอก ยายอยู่นี่แทบไม่ได้ใช้จ่ายอะไรเลย ผักก็เก็บในสวน พวกของสดๆ จอมเขาก็ซื้อมาให้ทุกอาทิตย์เลย”
“อาจอมเขามากินข้าวกับคุณยายตลอดเลยเหรอคะ”
“ก็มาเกือบทุกวันศุกร์ เขาทำงานในเมืองพอวันหยุดก็อยากจะมาพักผ่อน” ยายพิกุลอธิบายไปด้วยขณะมือก็ง่วนอยู่กับการทำน้ำจิ้มซีฟู๊ดและน้ำพริกกะปิ
“แล้วอาจอมเขาไม่มีครอบครัวเหรอยาย”
“เขายังไม่มีครอบครัวหรอก ลัดดาล่ะเคยเห็นเขาพาแฟนมาที่บ้านไหม” ยายพิกุลหันมาถาม
“ไม่เคยค่ะคุณยาย ลัดดาว่าเขาน่าจะโสดหรือแฟนเขาอาจไม่ชอบมาอยู่นอกเมืองก็ได้นะคะ ผู้หญิงยุคใหม่ชอบแสงสีใช่ไหมคะหนูเฌอ”
“ก็ประมาณนั้นค่ะ เฌอเองก็ชอบ”
“แล้วมาอยู่บ้านสวนแบบนี้จะไม่เหงาเหรอคะ”
“ไม่หรอกค่ะพี่ลัดดาที่นี่มีคุณยายอยู่ด้วยเฌอจะเหงาได้ยังไงล่ะคะ” หญิงสาวตอบอย่างเอาใจ
คุณยายพิกุลหันมายิ้มให้กับหลานสาว แต่เธอเดาว่าผ่านไปไม่กี่วันเฌอลินน์ก็น่าจะบ่นว่าเหงาและขอออกไปเที่ยวอย่างแน่นอน
“อาหารเสร็จแล้วหนูเฌอไปเรียกอาจอมหน่อยนะลูก ยายกับลัดดาจะได้ตั้งโต๊ะ”
“ได้ค่ะยาย”
เฌอลินน์เดินออกมาที่หน้าบ้านของคุณยายจากนั้นก็ไปกดออดที่บ้านของจอมทัพ
“หนูเฌอเหรอ จะเข้ามาข้างในบ้านอาก่อนไหม” จอมทัพตอบกลับเพราะระบบประตูอัตโนมัติเห็นหน้าคนที่มากดออด
“ไม่เป็นไรค่ะอาจอม ยายให้เฌอมาตามไปกินข้าวค่ะ”
“ครับ เดี๋ยวอาตามไปนะ”
หลังจากรับประทานอาหารค่ำร่วมกันอย่างอบอุ่น เสียงหัวเราะของเฌอลินน์ดังแทรกผ่านความเงียบของบ้านสวน จอมทัพนั่งมองเด็กสาวที่กำลังเล่าเรื่องชีวิตการเรียนที่ลอนดอนให้ยายพิกุลฟัง เธอเป็นคนร่าเริง มั่นใจในตัวเอง และมีความคิดที่เป็นตัวของตัวเองสูงมาก ตามแบบฉบับเด็กที่เติบโตในสังคมตะวันตก
“แล้วนี่ปิดเทอมสามเดือน มีแพลนจะไปเที่ยวไหนบ้างหรือเปล่าหนูเฌอ” จอมทัพชวนคุยเพราะดูแล้วเฌอลินน์น่าจะเบื่อแน่ๆ ถ้าต้องอยู่ที่บ้านสวนตลอด
“มีเยอะมากเลยค่ะ อาจอม เฌอนัดกับเพื่อนที่ไทยไว้ว่าจะไปเที่ยวทะเล อยากไปเกาะ สวยๆ น้ำใสๆ ยายไปด้วยกับเฌอด้วยนะคะ”
“โอ๊ย ไม่เอาหรอกลูก ยายแก่แล้ว เข่าก็ไม่ดี ไปก็เป็นภาระหนูเปล่าๆ หนูเฌอไปเที่ยวกับเพื่อนเถอะลูก”
“แต่หนูยังไม่รู้ว่าจะไปที่ไหนเลยค่ะ”
“แล้วดูที่ไหนไว้บ้างล่ะครับ”
“เฌออยากไปสมุย หรือไม่ก็เสม็ดค่ะ อยากไปดำน้ำด้วยค่ะ อาจอมว่าที่ไหนดีคะ”
“อาเสนออีกที่หนึ่งได้ไหม”
“ที่ไหนคะ” เฌอลินน์ถามอย่างสนใจ
“ลองดูเกาะเต่าไหมล่ะ บินไปลงสมุยแล้วนั่งเรือไปที่เกาะเต่า ที่นั่นเหมาะสำหรับดำน้ำมากๆ ถ้าหนูเฌอจะไปก็บอกนะอาจะจัดการเรื่องที่พักให้เอง”
“น่าสนใจมากๆ เลยค่ะ อาจอมมีโรงแรมที่นั่นเหรอคะ” เฌอลินน์รู้มาจากคุณยายว่าตอนนี้ชายหนุ่มเป็นนักธุรกิจที่มีโรงแรมและรีสอร์ตอยู่ตามสถานที่ท่องเที่ยวอยู่หลายแห่ง
“ครับ มีทั้งโรงแรมแล้วก็บ้านพักเป็นหลัง” เขาหยิบนามบัตรสีดำขอบทองส่งให้เฌอลินน์
“อะไรคะ”
“นี่นามบัตรอา ถ้าหนูเฌออยากไปเที่ยวเกาะเต่า ก็เอาไปยื่นให้พนักงานที่โรงแรมอาได้เลย อาจะให้เขาดูแลเรื่องห้องพักให้” เอาเสนออย่างใจดี
“ขอบคุณนะคะอาจอม แล้วเฌอพาเพื่อนไปด้วยได้ไหมคะ” เฌอลินน์รีบยื่นมือไปรับนามบัตรมาถือไว้ ยิ้มหวานจนตาหยี
“ได้ครับ”
“หนูเฌอ ยายว่าหนูจะรบกวนอาเขามากเกินไปแล้วนะ ถ้าอยากจะไปเที่ยวยายจ่ายค่าที่พักและค่าเดินทางให้เองนะลูก” ยายพิกุลรีบเอ่ยปากเตือนหลานสาว
“ไม่รบกวนเลยครับคุณยาย คุณยายทำอาหารให้ผมทานทุกอาทิตย์ ผมก็เกรงใจคุณยายเหมือนกัน ถือว่าให้หนูเฌอไปพักผ่อนครับ อยู่ในบริเวณโรงแรมของผม อย่างน้อยก็ปลอดภัย มีคนคอยดูแล แต่ต้องสัญญาว่าอย่าไปเล่นซนจนได้เรื่อง” จอมทัพหันไปมองเฌอลินน์
“เฌอไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะ เฌออายุยี่สิบแล้ว ดูแลตัวเองได้สบายมากค่ะ” เฌอลินน์ทำปากยื่นอย่างขัดใจเมื่อโดนมองว่าเหมือนเด็ก
“อายุยี่สิบก็ยังเป็นเด็กในสายตาผู้ใหญ่อยู่ดีนั่นแหละลูก อาเขาเตือนหนูก็ฟังไว้ ถ้าดื้อมากๆ ยายจะบอกแม่นะ” ยายพิกุลทำเป็นขู่ทั้งที่ตัวเองตามใจหลานสาวมากกว่าใคร
“เฌอไม่ดื้อหรอกค่ะยาย เฌออยากอยู่กับยายนานๆ เฌอสัญญาเลยว่าจะทำตัวดีๆ ไม่ให้ยายต้องปวดหัวค่ะ” เฌอลินน์รีบสัญญาเพราะกลัวคุณยายจะโทรไปฟ้องมารดา
“ไม่ดื้อก็ไม่ดื้อจ้ะ แล้วมาถึงที่นี่โทรบอกแม่หรือยังล่ะลูก”
“โทรบอกแล้วค่ะยาย แม่มีของฝากมาให้ยายกับพี่ลัดดาด้วยนะคะ พรุ่งนี้เฌอจะเอาให้ตอนนี้น่าจะใกล้เวลานอนของยายแล้ว”
“เราคุยกันเพลิน ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ ยายจะได้พักผ่อน”
“ได้จ้ะ แล้วพรุ่งนี้ก็อย่าลืมมากินข้าวเช้ากับยายด้วยนะ ยายว่าจะทำข้าวต้มทรงเครื่องหนูเฌอน่าจะไม่ได้กินนานแล้ว”
“เมนูนี้หากินยากมากเลยค่ะ ที่ร้านอาหารไทยทำไม่เหมือนของยายเลยค่ะ เฌอว่ากลับมาครั้งนี้เฌอต้องหัดทำกับข้าวไว้บ้างแล้วล่ะคะ กลับไปจะได้ทำอาหารเป็น ยายสอนเฌอด้วยนะคะ”
“ถ้าหนูอยากทำยายจะสอนทำของโปรดให้หนูเองนะ”
“ขอบคุณค่ะยาย หนูรักยายที่สุดเลยค่ะ” หญิงสาวกอดคุณยายแน่น
จอมทัพมองยายกับหลานที่แสดงความรักต่อกันแล้วยิ้มก่อนจะขอตัวกลับมาที่บ้านของตนเอง
เมื่อจอมทัพกลับไปแล้วลัดดาก็พายายพิกุลเข้านอน ส่วนเฌอลินน์นั้นยังนอนไม่หลับเพราะตอนนี้เวลาที่อังกฤษก็เพิ่งจะบ่ายสองโมง
หญิงสาวหยิบมือถือขึ้นมาจากนั้นก็วิดีโอคอลไปคุยกับโซเฟียเพื่อนสนิทอยู่นานก่อนจะวางสายเพราะกลัวว่าถ้ายังไม่รีบเข้านอนพรุ่งนี้จะตื่นมาทำอาหารพร้อมกับคุณยายไม่ทัน
ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
