อาจารย์กัลป์กับการแหกกฏ

ผมมีของขวัญให้พี่

ของขวัญอะไร?

ผมรู้ว่าพี่กับพี่จิ ตอนนี้ไม่ค่อยดีนัก ผมกลัวว่าพี่จะเครียด ผมเลยหาอะไรมาให้พี่คลายเครียด

บอกฉันมาก่อนว่าอะไร ฉันจะได้รับ ของขวัญของนายน่ะ

ของหวานๆ นุ่มๆ ที่จะทำให้พี่มีความสุขมากๆ ในค่ำคืนยังไงล่ะ พี่กัลป์

กัลป์ขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาเกือบจะพิมพ์ตอบไปกับญาติหนุ่มว่าไม่...เขาไม่นิยมคลายเครียดวิธีนี้ แต่ด้วยอะไรบางอย่าง ทำให้เขาพิมพ์ตอบกลับไปว่าตกลงและขอบคุณ

ของหวานๆ นุ่มๆ

ก็คือเนื้อหนังมังสาอันหอมกรุ่นของสาวสวยสักคนสินะ กัลป์วางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะทำงาน เขานวดขมับเล็กน้อย เหลือบมองนาฬิกาที่ข้อมือ คืนนี้ถ้าเขาไม่กลับบ้าน ภรรยาของเขาจะว่าอย่างไรนะ?

เธออาจจะซักถามเขาพอเป็นพิธี เพื่อให้ไม่น่าสงสัย แต่ที่เขาแน่ใจคือเธอจะดีใจที่เขาไม่กลับบ้าน

ถ้าเขาไม่กลับบ้านมันก็คือเวลาของเธอ...

อาจารย์หนุ่มใหญ่ถอดแว่นกรอบทองออก เขาเช็ดมันเบาๆ ด้วยผ้านุ่ม มักจะเป็นสิ่งที่เขาทำเผื่อผ่อนคลายสิ่งที่กำลังตึงเครียดในหัวใจ อาชวินทร์รู้ดีและรู้มากเกี่ยวกับเรื่องครอบครัวของเขา สถานะสมรสระหว่างเขาและ จิราวรรณกำลังสั่นคลอน

เขาเพียรพยายามที่จะยังรักษาครอบครัวไว้ การหย่าร้างถ้าจะเกิดขึ้น เขาอยากให้ธุรกิจของครอบครัวไม่ได้รับผลกระทบ

แม้จิราวรรณจะสวมเขาควายให้เขา เขาก็จะยังรั้งเวลาทำไม่รู้ไม่เห็น...เขาทำแบบนั้นได้มาเกือบครึ่งปีแล้ว

และจิราวรรณเองก็ยังเริงรื่นไม่รู้ว่าเขาได้ทราบความลับของหล่อนแล้ว และนอกจากเขาก็ยังมี อาชวินทร์อีกคน ที่ทราบว่ากัลป์และจิราวรรณตอนนี้เกิดอะไรขึ้น เขาสงสารพี่ชายมาก เขาเกลียดพี่สะใภ้ตัวแสบของเขามาก และเขาก็อยากให้กัลป์แก้แค้นบ้าง ด้วยการนอกกายหล่อนคืนบ้าง

คนซื่อสัตย์ คงมั่น กลับมาเจอเรื่องแบบนี้ เขาแค้นแทนเหลือเกิน

เขายุให้พี่ชายมีผู้หญิงอื่นบ้าง แต่ทุกหนกัลป์จะปฏิเสธมาอย่างนิ่มๆ กัลป์อายุสี่สิบสองปีแล้ว เขาพ้นวัยที่จะค้นหาและสนุกกับเรื่องเซ็กซ์ เขาเลือกจิราวรรณและแต่งงานกับเธอมาหกปี แต่กลับเจอเรื่องแบบนี้เข้า ภรรยาคนสวยของเขานอกใจได้เสียกับเลขาของตัวเอง หมอนั่นทั้งหนุ่มทั้งช่างออดอ้อน ตอนนี้ จิราวรรณกำลังรักหลงอย่างหนัก จนแทบจะลืมเขาที่เป็นผัว ลืมว่าตัวเองถือสถานะไหนไว้กับเขา

เขาพรูลมหายใจออกมา สีหน้านั้นเศร้าเพียงแวบ แรกที่รู้ว่าหล่อนทำเขาเหมือนจะตาย แต่ตอนนี้เขาชา...และกำลังคิดจะหาทางไปจากที่ตรงนี้ ตอนนี้มันยังไปไหนไม่ได้ บิดาของเขารักสะใภ้คนนี้มาก ธุรกิจทางครอบครัวของเขาและเธอผูกเข้าหากัน เขาไว้ใจเธอที่ทำงานได้ดี ส่วนเขามารับงานอาจารย์มหาวิทยาลัยเพราะใจรัก ชื่อของผู้ถือหุ้นใหญ่ของบริษัท ตอนนี้เป็นของจิราวรรณด้วยเหตุผลทางภาษี นี่แหละ...มันกลายเป็นเรื่องยากถ้าเขาจะหย่าขาดให้เธอโดยไม่เสียอะไรไป

กัลป์ไม่อยากเสียอะไรให้ผู้หญิงแบบนี้แม้สักกระผีก เขาอึดอัดหงุดหงิดมาก แต่กำลังหาทางอยู่ ระหว่างทางที่ยังยื้อกันนี่ เขาก็เก็บข้อมูลให้ได้มากที่สุด ว่าเธอนอกใจเขานอกกายเขา เขาอยากจะตกลงกับเธอด้วยดี มากกว่าฟ้องร้องกันใหญ่โต

เขาเช็ดแว่นจนสะอาดและสวมมันกลับเข้าไป เขามองเงาสะท้อนของตัวเอง ที่ปรากฏให้เห็นได้ในกระจกของห้องทำงาน บุรุษหนุ่มใหญ่ หน้าตาคมสัน ผิวสีแทน สวมเสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินเข้ม ติดกระดุมจนถึงเม็ดบน สวมกางเกงรีดเรียบสีเทา มองตอบเขากลับมา...เขานึกไพล่ไปถึงผู้ชายคนนั้นของภรรยาก่อนจะเบ้ริมฝีปาก เขาไม่คิดมาก่อนว่าจิราวรรณจะมีเทสต์แบบนั้น

อาจจะเพราะระยะหลังกระมัง ที่เขาคร่ำเคร่งกับงานจนไม่ค่อยจะมีเวลาให้หล่อน...แต่เขาก็จัดให้ทุกหน พยายามไม่ให้ละเลยความสนใจจากเธอ แต่อย่างว่าคนจะไป เขาดีเหมือนเดิม เธอก็เตลิดจนได้ เธออาจจะชอบเด็กหนุ่ม รสชาติถึงใจแบบนั้น มากกว่าเขาที่เป็นผัวของเธอก็เป็นได้

เอาเถอะ คืนนี้เขาจะรับของขวัญจากญาติหนุ่ม

จะเสพสมเสพสุขให้ลืมเรื่องแย่ๆ นี่

ไม่แน่ถ้าเจ้าหล่อนทำให้เขาพอใจ เขาอาจจะสานต่อผูกปิ่นโต...เลี้ยงดูหล่อนไว้ ในฐานะเด็กของเขา

เขาคิดแบบนี้ไปได้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ?

ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆ กับตนเอง นัยน์ตาเป็นประกายวาววับ ความรักของเขามันตายไปแล้วตั้งแต่ที่จิราวรรณนอกใจเขานั่นล่ะ

ต่อไปนี้เขาจะเลิกซื่อสัตย์ ซื่อตรง

เขาคิดถึงเรื่องคืนนี้อย่างตื่นเต้น...

เขาแหกกฎตัวเอง แหกความรู้สึกเคารพตัวเองไปแล้วโดนสิ้นเชิง เพราะโดนกระทำก่อนจากคนที่เคยรัก