ตอนที่ 15 เรือนตะวันออก

“ที่นี่… ไม่ต่างอะไรกับห้องตำราเลย นี่ท่านอ๋องคงจะมิได้คิดว่าท่าน จะต้องอ่านตำราเหล่านี้ทั้งวันหรอกกระมังเจ้าคะ”

เรือนตะวันออกเต็มไปด้วยชั้นตำราแพทย์แขนงต่าง ๆ สำหรับเจินลี่แล้ว นางไม่ได้รู้สึกพอใจสักเท่าไหร่ ราวกับท่านอ๋องกำลังจะบอกว่า เขายังไม่เชื่อใจฝานปิงเยว่มากพอ ในเรื่องการรักษาให้กับอวี้ชิงเซียน แต่สำหรับปิงเยว่แล้ว ตำราเหล่านี้ถือเป็นของชั้นเลิศ ที่นางเคยนึกอยากได้ แต่ไม่เคยมี

“ยอดไปเลย!”

“คุณหนูนี่ท่านชอบของเหล่านี้จริง ๆ หรือแค่พูดเพราะอยากจะประชดเจ้าคะ”

“ข้าชอบมากจริง ๆ เจ้าดูนี่สิ ตำราสมุนไพรหายาก แล้วนี่ก็ตำรับการปรุงยาจากโสมเจ็ดชนิด การแยกเห็ดพิษ และยังมีตำราการแพทย์ชั้นสูงอีกหลากหลาย เจ้าดูสิ”

“บ่าวขอเอาของไปเก็บในห้องนอนก่อนนะเจ้าคะ”

“อ้าว… เช่นนั้นก็ไปเถอะ ข้าขอดูในนี้อีกสักหน่อย”

“เจ้าค่ะ ๆ เชิญคุณหนูตามสบายเลย เอ่อ… พวกเจ้าก็ดูแลอยู่ข้างนอกก็แล้วกัน หากว่ามีอะไรข้าจะเรียกเอง”

“เจ้าค่ะพี่เจินลี่”

เจินลี่สั่งการสาวใช้ที่เหลือ และเดินเข้าไปในห้องนอนของปิงเยว่ ปล่อยให้ผู้เป็นนาย อยู่กับกองตำราต่อไป

“ยอดไปเลยนี่มันเป็นตำราหายาก ที่ข้าเคยเรียนกับอาจารย์ตั้งแต่ตอนหกขวบ มีวิธีการใช้หยกมาทำยาด้วย แล้วก็…”

“กรี๊ด!!”

“เจินลี่!”

เมื่อได้ยินเสียงเจินลี่กรีดร้องขึ้น ปิงเยว่ทิ้งตำราไว้บนโต๊ะ และรีบเดินเข้าไปในห้องนอนใหม่ ซึ่งท่านอ๋องสั่งให้คนจัดเอาไว้ เมื่อเข้าไปแล้วก็มองหาเจินลี่ทันที

“เจินลี่! เจ้าอยู่ที่ไหน”

“คุณหนูเจ้าคะ อะ อ่างน้ำ… ห้องอาบน้ำที่ท่านอ๋องเตรียมให้ท่าน กว้างใหญ่และหรูหรามากเจ้าค่ะ”

“หา? เจ้าไม่ได้ถูกตัวอะไรกัดหรอกหรือ ข้าได้ยินเจ้าร้องเสียงดัง”

“ไม่เจ้าค่ะ คุณหนูท่านมาดูสิเจ้าคะ ห้องอาบน้ำ อ่างอาบน้ำที่นี่ใหญ่มาก ไหนจะยังมีห้องแต่งตัวที่แยกออกมานี่อีก แล้วยังมีฉากกั้น ยอดไปเลย!”

เมื่อเจินลี่ตื่นเต้นกับห้องใหม่ ปิงเยว่ก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมองรอบ ๆ ห้องใหม่นี้ หรูหรากว่าที่เดิมที่นางเคยพักอยู่จริง ๆ ทั้งเครื่องเรือนไม้หรูหรา ฉากกั้นหวายราคาสูง และอ่างอาบน้ำที่ใหญ่กว่าของเดิม ไหนจะผ้าม่านและโคมประดับ ทุกอย่างล้วนถูกจัดวางอย่างลงตัว

“ยอดไปเลย งดงามมากจริง ๆ”

“คุณหนูเจ้าคะ”

เฮือก!

“เกรงว่าข้าคงตกใจตายเพราะเจินลี่เข้าสักวัน มีอะไรหรือเจินลี่ หากว่าเจ้าร้องอีกครั้ง ข้าคงจะ…. เป็นลม เดี๋ยวนี้เลย"

“ท่านดูสิเจ้าคะ มีแต่ชุดสวย ๆ ทั้งนั้นเลย”

เจินลี่เปิดตู้ และช่องแขวนชุดสำหรับปิงเยว่ ในนั้นมีชุดสำหรับสตรีที่สั่งตัดใหม่ มากพอที่จะสวมใส่ได้ทุกยี่สิบสี่ฤดู พร้อมกันนั้นตู้ข้าง ๆ ยังมีเครื่องประดับอีกสองหีบ ที่วางอยู่เตรียมพร้อมใช้งาน ปิงเยว่ไม่คิดเลยว่า ท่านอ๋องจะจัดเตรียมทั้งหมดนี้เพื่อนาง

"นี่มันคืออะไรกันนี่ เขาจะเปิดร้านตัดชุดให้ข้าหรือ เจ้าดูสินี่มันอัญมณีล้ำค่า สวย ๆ ทั้งนั้นเลย ให้ตายเถิด ไข่มุกราตรีเปล่งแสงนี่ แพงกว่ายาพิษ ที่อาจารย์ทำขายอีกกระมัง”

“คุณหนูดูสิเจ้าคะ ที่โต๊ะยังมีเครื่องประทินโฉม ซึ่งกำลังเป็นที่นิยมในเมืองหลวง ท่านอ๋องจัดเตรียมทั้งหมดนี้เพื่อท่าน นี่มันหมายความว่าอย่างไรกันแน่นะ หรือว่า….”

ตุบ!

“ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ เจ้าเก็บของให้ดี ท่านอ๋องกลับมาข้าจะถามเขาเองว่า นี่มันหมายความว่าอย่างไร”

ปิงเยว่รีบปิดหีบเครื่องประดับขนาดใหญ่ลงไปทันที เมื่อสาวใช้พูดเรื่องไม่เป็นเรื่องขึ้นมา

“เจ้าค่ะ ๆ อากาศในห้องนี้น่าจะร้อนนะเจ้าคะ คุณหนูของข้าถึงหน้าแดงเช่นนี้”