บทที่ 1

“นังกะหรี่ นอกใจฉันอย่างนั้นเหรอ”

วันนี้เป็นวันครบรอบแต่งงานห้าปีของฉันกับสามี เพื่อวันนี้ฉันลางานช่วงบ่าย วางแผนไปช็อปปิ้งกับสามี

คิดไม่ถึงว่าเพิ่งเดินออกมาจากบริษัท ก็ถูกชายแปลกหน้าคนหนึ่งเตะอย่างแรง

เพราะใส่รองเท้าส้นสูง ศูนย์กลางแรงถ่วงของฉันไม่มั่นคงอยู่แล้ว ภายใต้แรงเตะที่รุนแรงแบบนี้ ฉันคุกเข่าล้มลงกับพื้น นอนลงบนพื้นอย่างไม่เป็นท่า

ส่วนชายคนนั้นกลับถือโทรศัพท์ชี้หน้าฉันด้วยสีหน้าที่ตื่นเต้น ตื่นเต้นจนหน้าแดง

“ทุกคนดูให้ดี ผู้หญิงคนนี้!”

“เธอแต่งงานกับผมมาสิบปี ไม่เพียงแต่มีลูกชายให้ผมไม่ได้ แล้วยังนอกใจผมไปมีคนอื่น”

“ทุกคนคิดว่า ผู้หญิงแบบนี้ควรถูกตีไหม”

คิดไม่ถึงว่าเขากำลังไลฟ์สด

เผชิญหน้ากับท่าทางแข็งแกร่งของเขา ฉันรู้ว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาพูดเหตุผล แต่ควรออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด

ฉันพยายามลุกขึ้นจากพื้น

แต่วันนี้ฉันใส่กระโปรงสั้น หัวเข่าไม่มีอะไรป้องกัน

แรงกระแทกที่รุนแรงทำให้เศษหินบนพื้นฝังเข้าไปในเนื้อ ไม่เพียงแต่เลือดไหลไม่หยุด แค่ขยับเบาๆก็เจ็บจนชา

ความเจ็บปวดที่รุนแรงทําให้ฉันแข็งทื่ออยู่ที่เดิม แผนการหลบหนีจึงยากที่จะประสบความสําเร็จ

“ยังอยากหนี?”

ชายที่ร้องเอะอะโวยวายเห็นฉันขยับตัว เดินตรงมาข้างหน้า ดึงผมของฉันอย่างแรง ปล่อยให้ฉันดิ้นรนอย่างไม่หยุดยั้ง

ฉันเห็นหน้าจอไลฟ์สดของเขามีของขวัญต่างๆบินว่อน แล้วยังมีชาวเน็ตจํานวนมากคอมเมนต์

“ตีนังกะหรี่ให้ตายเลย ฉันรังเกียจเมียน้อยที่สุด”

“ฉันส่งจรวดให้คุณ โยนนังนี่ลงบ่อน้ำด้านหลังซะ!”

“อย่าลีลา ผู้หญิงคนนี้ไม่น่าเห็นใจ!”

มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า สีหน้าของเขาเริ่มตื่นเต้น เขาชูโทรศัพท์ในมือ หันกล้องมาที่หน้าของฉัน และตะโกนเสียงดัง

“ยินดีต้อนรับทุกคนเข้ามาในไลฟ์สดของผม ถ้าอยากเห็นผมตีกะหรี่คนนี้ก็ส่งของขวัญให้ผม”

“พี่ ถ้าพี่ส่งซุปเปอร์คาร์ให้ผมจริงๆ อย่าว่าแต่โยนลงบ่อน้ำ จับใส่เล้าหมูประจานก็ได้”

“ทุกคนพูดถูก ผู้หญิงแบบนี้ไม่น่าเห็นใจ”

เสียงของเขาดังมาก ไม่เพียงแต่จํานวนคนในไลฟ์สดเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ในชีวิตจริงก็ดึงดูด “ผู้ชม” จำนวนมาก

เสียงด่าทอบนอินเทอร์เน็ตและเสียงด่าทอในชีวิตจริงผสมผสานกันโจมตีฉัน ทําให้ฉันเวียนหัวตาลาย หายใจไม่ออก

“ขอบคุณจรวดสามลูกของพี่ ผมจะโยนผู้หญิงคนนี้ลงบ่อน้ำเดี๋ยวนี้”

เสียงตื่นเต้นของเขาทําให้ฉันได้สติกลับมาทันที ฉันมองดูบ่อน้ำแห้งที่เข้าใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ ดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง

“หยุดนะ หยุดนะ!”

“คนในไลฟ์สดให้ของขวัญนายเท่าไหร่ ฉันจะให้มากกว่าสองเท่า... ไม่ สามเท่า!”

ในที่สุดการกระทําของเขาก็หยุดลงชั่วคราว ค่อยๆวางฉันลงบนพื้น

ดวงตาของฉันสว่างขึ้นมาทันที

ท่าทางอ่อนโยนลงก็เท่ากับยังมีความหวัง