บทที่2 ครั้งแรก NC18+

มือบางที่กำลังจับชายเสื้อยืดสั่นเทาจนแทบไม่มีแรงยกขึ้น ลมหายใจของอลิซติดขัดและขาดช่วง ใบหน้าหวานง้ำลงต่ำไม่กล้าสบสายตาดุร้ายคู่นั้น น้ำตาเม็ดโตไหลรินผ่านแก้มหยดลงพื้นทีละหยด

“ฉันบอกให้เร็วหน่อยอลิซ ความอดทนของฉันมีจำกัด” เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจกระซิบชิดใบหูเล็ก กลิ่นไวน์อ่อนๆผสมกลิ่นซิการ์ลอยเข้ามาเตะจมูก อิทธิพลของชายวัยสี่สิบเจ็ดปีตรงหน้ากดทับจนอากาศรอบตัวคล้ายจะกลายเป็นน้ำแข็ง เขาส่งแรงบีบกระชับที่เอวบางหนักแน่นขึ้น เพื่อเตือนให้เด็กสาวรู้ว่าเวลานี้เธออยู่ในฐานะอะไร

อลิซกัดริมฝีปากล่างจนรับรู้ถึงรสสนิมในปาก เธอค่อยๆเลิกชายเสื้อยืดขึ้นผ่านหน้าท้องแบนราบ ผิวขาวอมชมพูเนียนละเอียดปะทะกับสายลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศจนขนอ่อนลุกซู่ เธอข่มตาลงแน่น ยอมถอดเสื้อยืดออกจากเรือนร่าง ทิ้งลงบนพื้นหินอ่อนสีดำสนิท เหลือเพียงบราซาตินสีอ่อนที่ปกปิดทรวงอกคู่สวยเอาไว้

ริชาร์ดทอดสายตามองเรือนร่างอรชรตรงหน้าอย่างเงียบเชียบ แววตาคู่คมสีเทาเข้มฉายประกายลึกล้ำยากแท้แก่การคาดเดา เขายื่นมือหนาออกไปแตะลงบนท่อนแขนเรียวที่กำลังสั่นงกๆ สัมผัสจากฝ่ามือที่ร้อนระอุและหยาบกร้านทำให้หญิงสาวสะดุ้งสุดตัว

“ลืมตาขึ้นมามองฉันสิอลิซ” เขาออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เด็ดขาด

หญิงสาวค่อยๆ ลืมตาขึ้นอย่างหวาดหวั่น ดวงตากลมโตที่คลอไปด้วยน้ำตาช้อนมองใบหน้าคมเข้มของมัจจุราชในคราบนักธุรกิจ ชายรุ่นพ่อที่ครั้งหนึ่งเธอเคยเรียกว่าอา บัดนี้กลับมองเธอด้วยสายตาของชายหนุ่มที่กำลังจ้องมองเรือนร่างของหญิงสาวอย่างเปิดเผยและเต็มไปด้วยความปรารถนาอันป่าเถื่อน

“สวย... สวยงามกว่าที่ฉันคิดไว้เสียอีก” ริชาร์ดใช้นิ้วโป้งไล้ริมฝีปากที่สั่นระริกของเธอเบาๆ ก่อนจะออกแรงบีบคางมนบังคับให้เธอเปิดปากออกเล็กน้อย “จดจำสัมผัสนี้ไว้ให้ดี เพราะต่อจากนี้ไป ทุกตารางนิ้วบนร่างกายของเธอ เป็นของฉันแต่เพียงผู้เดียว”

พูดจบ ร่างสูงใหญ่ก็โน้มตัวลงมาประกบจูบหนักลงบนริมฝีปากบาง อลิซเบิกกว้างด้วยความตกใจ อารมณ์วาบหวามที่ระคนไปด้วยความหวาดกลัวจู่โจมเข้ามาจนสมองของเธอพร่ามัว จูบของริชาร์ดไม่ได้นุ่มนวลหรืออ่อนโยนเลยสักนิด แต่มันเต็มไปด้วยความเร่าร้อนและดุดัน ลิ้นหนาร้อนแทรกซึมกวาดต้อนตักตวงรสหวานละมุนภายในเรียวปากเล็กอย่างถือสิทธิ์ บังคับให้เธอต้องรับสัมผัสอันหนักหน่วงนี้อย่างเลี่ยงไม่ได้

เสียงสะอื้นอุดอู้ดังอยู่ในลำคอของอลิซ มือสองข้างยกขึ้นดันแผงอกกว้างของเขาไว้ตามสัญชาตญาณ แต่มัดกล้ามเนื้อที่แน่นหนาภายใต้เสื้อเชิ้ตสีดำของเขากลับไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย ยิ่งเธอขัดขืน ริชาร์ดยิ่งบีบเอวบางของเธอแน่นขึ้น ร่างกายของทั้งคู่แนบชิดจนเธอรู้สึกได้ถึงความร้อนผ่าวและอัตราการเต้นของหัวใจที่หนักแน่นของเขา

เนิ่นนานจนอลิซเริ่มแทบจะขาดอากาศหายใจ ริชาร์ดจึงยอมถอนจูบออกช้าๆ สายตาของเขามองริมฝีปากที่บวมเจ่อของเด็กสาวด้วยความพึงพอใจอย่างที่สุด เขายิ้มมุมปาก ย่อตัวลงเล็กน้อยก่อนจะรวบร่างบางของเธอขึ้นอุ้มในท่าเจ้าสาวอย่างง่ายดาย

“อุ๊ย! คุณริชาร์ด...” อลิซร้องออกมาด้วยความตกใจ สองมือรีบคว้าคอเสื้อของเขาไว้เพราะกลัวจะตก “เรียกชื่อฉันแบบนั้นแหละ เด็กดี” เขากระซิบข้างหูเธอ ก่อนจะออกก้าวเดินพาเธอตรงไปที่บานประตูกลซึ่งซ่อนอยู่หลังชั้นหนังสือไม้กฤษณาขนาดใหญ่

เมื่อประตูนั้นเปิดออก สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาของอลิซคือห้องนอนขนาดใหญ่ที่ตกแต่งด้วยโทนสีเทาดำสไตล์มาเฟีย เตียงนอนขนาดใหญ่ตั้งอยู่ตรงกลางห้อง พร้อมกับสิ่งอำนวยความสะดวกที่หรูหรา บรรยากาศภายในห้องนี้ยิ่งเพิ่มความรู้สึกอึดอัดให้กับเธอมากขึ้นเป็นเท่าตัว

ริชาร์ดวางร่างบางลงบนเตียงกว้างอย่างนุ่มนวล แต่ก่อนที่อลิซจะทันได้ถอยหนี ร่างสูงกำยำก็ทาบทับลงมาคร่อมร่างของเธอไว้ทันที สองมือหนารวบข้อมือทั้งสองข้างของเธอชูขึ้นเหนือศีรษะ กดลงกับฟูกหนาจนเธอไม่สามารถขยับตัวไปไหนได้

“คุณ... คุณจะทำอะไรคะ” อลิซถามเสียงแผ่วเบา หัวใจเต้นตึกตักด้วยความกลัวที่แทรกซึมเข้าสู่กระดูกดำ

“ถามคำถามที่ไม่น่าถามออกมาได้นะอลิซ” ริชาร์ดก้มลงซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่น ปลายลิ้นร้อนลากผ่านผิวเนียนนุ่มจนหญิงสาวเกร็งไปทั้งตัว “ฉันจ่ายเงินมหาศาลเพื่อซื้อตัวเธอมา และตอนนี้ฉันก็กำลังจะเช็กสินค้าให้ถี่ถ้วนไงล่ะ”

“แต่ว่าคุณพ่อ...”

“เรื่องค่ารักษาพยาบาลของรอยด์ มือขวาของฉันกำลังจัดการเปลี่ยนตัวทีมแพทย์และโอนเงินเข้าบัญชีโรงพยาบาลอยู่” ริชาร์ดเงยหน้าขึ้น สบตากับเธอด้วยความจริงจัง “ฉันรักษาคำพูดเสมออลิซ ฉันให้ชีวิตพ่อของเธอแล้ว และตอนนี้ก็ถึงเวลาที่เธอต้องจ่ายราคาของมัน”

ริชาร์ดค่อยๆปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีดำทีละเม็ด เผยแผงอกกว้างที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นจากกระสุนและมีด กล้ามเนื้อแน่นหนาขยับตามลมหายใจช้าๆของเขา อลิซนอนนิ่งอยู่ใต้ร่างสูงใหญ่ ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวและอับอาย

มือหนาของเขายื่นลงมาปลดตะขอบราซาตินออกอย่างเชี่ยวชาญ ยามที่เนื้อนุ่มขาวอมชมพูโผล่พ้นผ้า ริชาร์ดสูดลมหายใจเข้าลึก ตาคมสีเข้มจ้องมองทรวงอกคู่สวยที่กำลังสั่นเทาตามลมหายใจของเธอ จุกสีชมพูอ่อนตั้งชันเพราะความเย็นและความกลัว

“สวย... สวยจนฉันอยากกัดให้เป็นรอย” เขาพูดเสียงทุ้มต่ำก่อนก้มลง ปากร้อนปิดทับยอดประทุมถันฝ่ายซ้ายทันที ลิ้นหนาเลียวนวนแล้วดูดเข้าปากแรงๆ อลิซสะท้านสุดตัว ร้องครางแผ่วๆออกมาโดยไม่ทันตั้งตัว ความเจ็บแทรกความเสียวแล่นตรงจากอกลงไปถึงท้องน้อย ริชาร์ดไม่ยอมปล่อย เขาดูดจนหัวนมบวมแดง แล้วกัดเบาๆ ด้วยฟันขาว มืออีกข้างบีบคลึงทรวงอกอีกข้างอย่างหยาบและโลภ นิ้วโป้งกดวนที่จุกสีหวานจนเธอสะดุ้งเกร็ง

“อ๊ะ... คุณริชาร์ด เบาหน่อยได้มั้ยคะอลิซเจ็บ” อลิซพยายามบิดตัวหนี แต่ข้อมือยังถูกกดแน่น “ไม่เบา” เขายกปากขึ้นมาเพียงครู่ น้ำลายมันวาวเปื้อนจุกที่บวมช้ำ “ฉันจ่ายเงินไปตั้งเยอะ ฉันจะทำอะไรก็ได้”

มือหนาเลื่อนลงไปที่กางเกงของเธอ ดึงกางเกงและกางเกงชั้นในลงพร้อมกันในคราวเดียว ผิวขาวเนียนตั้งแต่เอวลงไปถึงต้นขาเผยออกหมด อลิซรีบหุบขาเข้าหากันด้วยความอาย แต่ริชาร์ดใช้เข่าแทรกกลางขาเธออย่างไม่ลังเล แล้วดันแยกออกกว้าง

“อย่าหุบ เปิดให้ฉันดู” เขาออกคำสั่ง แล้วก้มลงมองตรงกลางร่างของเธออย่างเปิดเผย นิ้วหนาแตะเบาๆ ที่กลีบเนื้อด้านนอกที่ยังปิดสนิท ผิวเนียนละเอียด ชุ่มเล็กน้อยจากความกลัว “ยังไม่เคยให้ใครเลยใช่ไหม”

อลิซหันหน้าหนี ไม่ตอบ แต่ใบหน้าที่แดงก่ำและน้ำตาที่ไหลอาบแก้มคือคำตอบทั้งหมด ริชาร์ดถอดกางเกงตัวเองออกอย่างรวดเร็ว แก่นกายแข็งตัวเต็มที่ เส้นเลือดปูดโปนตามลำเนื้อ หัวแดงเข้มมันวาวด้วยน้ำหล่อลื่น เขายกมือขึ้นจับอวัยวะตัวเอง แล้วถูหัวไปตามร่องระหว่างขาของเธอช้าๆ ปลายหัวกดวนที่จุดอ่อนไหวจนอลิซสะท้านเกร็ง

“เจ็บหน่อยนะ แต่เธอต้องทน” เขากระซิบข้างหู แล้วดันเข้าไปช้าๆ “อื้ออออ! คุณริชาร์ด... เจ็บ!” อลิซกรีดร้อง เล็บจิกลงบนแผ่นหลังกว้างของเขาจนเป็นรอยแดง ความเจ็บแสบพุ่งขึ้นมาจนตาพร่า ร่างกายเกร็ง น้ำตาไหลอาบแก้ม

ริชาร์ดชะงักเพียงชั่วขณะ มองใบหน้าเหยเกของเด็กสาวใต้ร่างแล้วค่อยๆโน้มลงจูบซับน้ำตาอย่างนุ่มนวลผิดคาด ลิ้นร้อนเลียคราบน้ำตาที่แก้ม ขณะที่สะโพกยังดันลึกเข้าไปทีละน้อย จนแก่นกายถูกกลืนเข้าไปจนสุดโคน

“Shit! แน่นชิบ...” เขาพึมพำเสียงแหบ เหงื่อเม็ดใหญ่ผุดบนหน้าผาก “ข้างในเธอรัดฉันแน่นจนแทบขาดคารู” เขาหยุดนิ่งครู่ใหญ่ ให้ร่างกายของอลิซปรับตัว มือหนาลูบต้นขาที่สั่นเทา แล้วค่อยๆถอนตัวออกเกือบสุดก่อนกระแทกกลับเข้าไปเต็มแรง

“อ๊าาา!” อลิซร้องลั่น หลังโก่งพ้นฟูก ความเจ็บและจุกแน่นปะปนกันจนสมองขาวโพลน ริชาร์ดเริ่มขยับเอวช้าๆในตอนแรก แล้วค่อยๆเร่งจังหวะ เสียงเนื้อกระทบกันดังพลั่บๆในห้องเงียบ เตียงโยกตามแรงกระแทก เขาจับข้อมือทั้งสองข้างของเธอไว้เหนือศีรษะด้วยมือเดียว อีกมือยกสะโพกของเธอขึ้นให้รับแก่นกายได้ลึกขึ้น

“ดูสิ เธอรับฉันได้จนสุดแล้ว” เขาพูดเสียงทุ้มขณะก้มลงดูจุดที่ทั้งคู่เชื่อมต่อกัน น้ำหล่อลื่นและเลือดพรหมจารีปนเปื้อนแก่นกายหนาของเขา “สวยมาก... ฉันชอบรูเธอที่สุด แน่นมาก อ่าา~”

อลิซสะอื้น ไม่มีเรี่ยวแรงจะตอบ ร่างกายถูกกระแทกซ้ำแล้วซ้ำเล่า ความเจ็บค่อยๆกลายเป็นความเสียวแปลกๆ ที่ลามจากท้องน้อยขึ้นไปถึงอก ทุกครั้งที่หัวบานครูดผ่านจุดอ่อนไหวด้านใน เธอต้องกัดริมฝีปากจนเลือดซึมเพื่อกลั้นเสียงคราง

ริชาร์ดสังเกตเห็น เขาจึงเปลี่ยนจังหวะเป็นกระแทกสั้นๆ เร็วและแรง มือที่ว่างเลื่อนลงไปคลึงจุดเสียวด้านนอกของเธออย่างเชี่ยวชาญ นิ้วโป้งวนวนกดเบาๆ ขณะที่เอวหนายังกระแทกไม่หยุด

“อ๊ะ! อ๊ะ! ไม่ไหว... อิ๊ส์ๆๆ ซี้ดด ไม่ไหว” อลิซเริ่มครางเสียงหลง จังหวะสะโพกของตัวเองขยับตามโดยไม่รู้ตัว “ไหวสิ... ฉันจะทำให้ครั้งแรกของเธอต้องจำแบบไม่ลืม” ริชาร์ดเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นแรงขึ้น เหงื่อไหลย้อยตามแผ่นหลัง กล้ามเนื้อท้องเกร็งแน่นทุกครั้งที่กระแทกสุดโคน “อ่าา~ อลิซ... รูเธอรัดฉันแน่นจนแทบขยับไม่ได้เลย”

ความเสียวพุ่งสูงจนอลิซเบิกตากว้าง ร่างกายสั่นกระตุกเกร็ง ช่องคลอดบีบรัดแก่นกายหนาอย่างควบคุมไม่ได้ เธอร้องเสียงหลงขณะถึงจุดสุดยอดครั้งแรกในชีวิต น้ำหล่อลื่นพุ่งซึมเปียกโคนของเขา

ริชาร์ดยังไม่หยุด เขากระแทกต่อเนื่องอีกหลายครั้งจนตัวเองใกล้เสร็จ แล้วดึงออกเกือบสุดก่อนจะกระแทกเข้าไปสุดโคนอีกครั้ง พร้อมกับปล่อยน้ำรักร้อนระอุเข้าไป เสียงครางทุ้มต่ำดังก้องในลำคอ ร่างกายสั่นเทาเหนือร่างบาง

เขาไม่ถอนออกทันที มือหนาลูบไล้เอวบางที่ยังสั่นอยู่ แล้วก้มลงจูบริมฝีปากที่บวมช้ำอย่างช้าๆ “จำไว้ ทุกครั้งต่อจากนี้ ฉันจะทำให้เธอเสร็จแบบนี้” เขาพูดเสียงแหบข้างหู “และฉันจะไม่ถอนออกจนกว่าจะแน่ใจว่าข้างในเธอเต็มไปด้วยน้ำของฉัน”

อลิซหลับตาแน่น น้ำตายังไหลไม่หยุด แต่ร่างกายกลับอ่อนแรงและชุ่มไปด้วยเหงื่อ ริชาร์ดค่อยๆถอนแก่นกายที่ยังแข็งครึ่งหนึ่งออก น้ำสีขาวขุ่นไหลย้อยตามร่องขาของเธอลงไปเปื้อนผ้าปูที่นอน

เขานอนลงข้างๆแล้วรวบร่างบางเข้ามากอดไว้ชิดอก แขนแกร่งโอบรัดเอวอย่างแนบแน่น แสดงความเป็นเจ้าของแม้ในยามที่ทั้งคู่ยังหายใจไม่สม่ำเสมอ บทรักยังเริ่มต่อไปไม่มีทีท่าว่าจะหยุดง่ายๆ