บทที่ 3

เพราะเป็นห่วง พลอยขวัญจึงไม่อาจทนรอฟังข่าวจากเพื่อนรักอยู่ในห้องพักได้ เธอตัดสินใจนั่งแท็กซี่ตามมาโดยไม่ให้คนทั้งสองรู้ตัว

“ขอโทษทีคะพี่ปราบที่ฟ้ามาช้า” รเมศได้แต่ยิ้มรับ ไม่ได้ถือสาเลยที่คนรักจะปล่อยให้เขานั่งรอเป็นชั่วโมงๆ ยอมรับว่าพักนี้การได้เจอตัวฟ้าลดาเป็นเรื่องยากมาก เมื่อสอบถามอีกฝ่ายก็มักจะบอกปัดว่ายุ่งวุ่นวายกับการทำเรื่องเรียนจบ เขาเชื่อทุกอย่างและเฝ้ารอจนเธอทำทุกอย่างเรียบร้อยถึงตัดสินใจแล้วว่า จะขอผู้หญิงคนนี้แต่งงานแล้วสร้างครอบครัวไปด้วยกัน

“ไม่เป็นไรครับ ให้พี่รอฟ้าทั้งชีวิตของพี่ยังได้เลย” คำพูดนั้นกัดกินใจคนฟังจนหน้าชา ยอมรับว่ารเมศคือผู้ชายที่ดีพร้อม แต่หากเทียบกับความรักความเอาใจใส่แล้ว เธอกลับพบว่าภพธรทำให้เธอรู้สึกดีมากกว่า และดูเหมือนอีกฝ่ายจะมีอนาคตที่สดใสกว่ารเมศมากทีเดียว

“พี่ปราบ...อย่ารอฟ้าอีกเลยนะคะ” เมื่อตัดสินใจแน่แล้วหญิงสาวจึงตัดสินใจพูดสิ่งที่ต้องการออกไปซึ่งคำพูดนั้นมันทำให้รอยยิ้มรเมศชะงักงัน

“ฟ้า…ฟ้าพูดแบบนี้หมายความว่ายังไงครับ พี่ไม่เข้าใจ”

“เราสองคนเลิกกันเถอะค่ะพี่ปราบ” เหมือนถูกฟ้าผ่าลงเข้าที่กลางใจเมื่อได้ยินคำบอกเลิกกับคนรักที่เขารักมากกว่าใครๆ และกำลังจะขอเธอแต่งงาน แต่แล้วนี่มันเรื่องบ้าบออะไรกัน ทำไมจู่ๆ เธอถึงมาบอกเลิกเขา!!

“ฟะ…ฟ้าพูดเล่นใช่ไหม!”

“ฟ้าพูดความจริงค่ะ ฟ้าขอโทษนะคะพี่ปราบ แต่ว่าฟ้ามีคนรักใหม่แล้ว และเราสองคนก็กำลังทำเรื่องไปเรียนต่อต่างประเทศด้วยกัน เราเลิกกันเถอะนะคะ” น้ำเสียงของอีกคนไม่ได้มีท่าทีที่จะพูดเล่นเหมือนแม้แต่น้อย และไหนจะเรื่องคนรักใหม่นั่นอีก นี่มันหมายความว่ายังไง ยังมีอะไรอีกบ้างที่เขายังไม่รู้!

“ตั้งแต่เมื่อไหร่!” คนถูกตวาดสะดุ้งเล็กน้อย แต่ไม่นานก็เชิดหน้าโต้กลับไป ในเมื่อเขาอยากรู้นักเธอก็จะบอกให้ เขาจะได้เลิกตอแยกันเสียที!

“สักพักแล้วค่ะ ฟ้าขอโทษที่ทำให้พี่ปราบเสียใจ แต่ฟ้ารักเขาค่ะ ถ้าฟ้าจะต้องเลือกใครสักคนมาเป็นคู่ชีวิต ก็ต้องเป็นแค่เขาคนนั้นคนเดียวเท่านั้น พี่ปราบอย่าโกรธฟ้าเลยนะคะ ฟ้าขอโทษ ฟ้ายอมรับผิดเองทั้งหมด” รเมศไม่มีคำใดจะมอบให้คนรักที่กำลังจะกลายเป็นอดีตในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า ทุกๆ อย่างมันมืดบอดไปหมดยามที่ต้องมานั่งรับรู้ความจริงที่เขาไม่เคยเคลือบแคลงสงสัยในตัวของผู้หญิงคนนี้เลยสักครั้ง แต่เธอกลับทำร้ายความรักของเขาด้วยการคบซ้อนก่อนจะเลือกคนใหม่แทนที่จะเป็นเขา เขาทำผิดอะไร ตลอดเวลาที่คบกันเขามีแค่เพียงเธอ เธอเท่านั้นที่เขารักและอยากจะใช้ชีวิตที่เหลือด้วย แล้วนี่น่ะหรือคือสิ่งที่เขาควรได้รับ!

“พลอยขวัญก็รู้เรื่องนี้ด้วยใช่ไหม!” เมื่อคิดถึงใครบางคนขึ้นมาได้จึงเอ่ยถามเสียงแข็ง ใครบางคนที่เขาเชื่อว่าเธอจะต้องรู้ และรู้มาตั้งแต่ต้นแน่ แต่กลับไม่ยอมบอกเขาสักคำ

“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับพลอยค่ะ ฟ้าเองที่เป็นคนขอร้องให้พลอยช่วยปิดเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ ถ้าพี่ปราบจะโกรธหรือเกลียดใครสักคน... ก็ขอให้เป็นฟ้าแค่คนเดียวเถอะนะคะ” คำตอบนั้นชัดเจนจนไม่ต้องถามอะไรต่อ ผู้หญิงคนนั้นรู้เรื่องทั้งหมด แต่ก็ยังโกหกหน้าตายกันทุกครั้งที่เจอกัน ทั้งๆ ที่ถ้าเธอคิดจะบอกความจริงให้เขาได้รู้ เธอก็สามารถทำมันได้ง่ายๆ แต่เธอก็เลือกที่จะไม่ทำ!