บทที่ 2 บ่าวเหิมเกริม

“ไม่มีอะไรหรอก ต่อไปนี้ข้าจะไม่ปล่อยให้ใครมารังแกได้อีก คิดอยากจะให้ข้าตายแล้วแต่งงานใหม่เหรอ รอไปเถอะ” เฟยเจินไม่สงสัยเลยว่าทำไมเขาถึงอยากให้เฟยเจินคนเก่าตาย ก็เพราะว่าเขามีนางในดวงใจอยู่แล้วนั่นเอง แต่จะได้แต่งนางในดวงใจเข้ามาในจวนหรือไม่นั้นก็คงจะต้องถามนางก่อนว่าจะยอมให้แต่งเข้ามาหรือไม่

"ข้ารู้สึกหิวแล้ว" เฟยเจินเอ่ยบอกบ่าวรับใช้ เรื่องอื่นเอาไว้คิดทีหลัง ตอนนี้นางจะต้องกินข้าวดื่มยาตามที่ท่านหมอสั่งจะได้แข็งแรงขึ้นกว่าเดิม

"ถ้าอย่างนั้นบ่าวไปยกสำรับมาให้นะเพคะ" ซิงอีเอ่ยบอกจบก็รีบเปิดประตูออกไปเป็นเวลาที่ซีซวนกลับจากไปส่งท่านหมอพอดี

"เจ้าอยู่ดูแลพระชายาเผื่อพระชายาจะเรียกใช้อะไร" ซิงอีเอ่ยบอกจบก็เดินออกไปทันที

ซิงอีเดินเข้าไปในครัวก็เจอกับป้าหลี่แม่ครัวที่กำลังทำอาหารส่งกลิ่นหอมไปทั่วครัว

"ป้าหลี่ ข้ามารับสำรับของพระชายา" ซิงอีเอ่ยบอกพร้อมกับมองอาหารบนโต๊ะที่มีแต่ของน่ากิน

"รอเดี๋ยว ยังไม่เสร็จ" ป้าหลี่บอกเสียงห้วนอย่างไม่ใส่ใจก่อนจะหันไปผัดอาหารในกระทะต่อ

ซิงอียืนรออยู่นานก็ไม่เห็นคนในครัวจะจัดสำรับให้เสียที ก็อดที่จะรู้สึกโมโหไม่ได้

"พระชายารอนานแล้วนะป้าหลี่"

"เสร็จแล้วๆ" ป้าหลี่ตอบพร้อมกับยกตะกร้าใส่อาหารมาให้ซิงอี

"แล้วอาหารบนโต๊ะนี้ไม่ใช่ของพระชายาหรือไง" ซิงอีเอ่ยถามเมื่อยังเห็นอาหารน่ากินวางอยู่ที่โต๊ะเหมือนเดิม

"อันนี้เป็นของพระชายารอง" ซิงอีเปิดฝาตะกร้าอาหารของพระชายาออกมาดูก็เห็นมีแค่ข้าวต้มกับผักกาดดองก็รู้สึกโมโหขึ้นมาทันที ทำไมอาหารของพระชายาถึงได้แตกต่างจากอาหารของพระชายารองขนาดนี้ บ่าวในจวนยังกินดีกว่านี้เลย

"ป้าหลี่ทำแบบนี้ไม่กลัวโดนขายออกจากจวนหรือไง"

"ข้าไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย ทำไมข้าต้องกลัว"

"เห็นได้ชัดว่าป้าหลี่จัดสำรับให้พระชายาอย่างไม่ตั้งใจ"

"เรื่องนี้จะโทษข้าก็ไม่ได้หรอกนะ ในเมื่อพระชายารองเป็นคนสั่งให้ทุกคนในจวนใช้จ่ายอย่างประหยัด"

"ให้ทุกคนประหยัดแต่ตัวเองดันฟุ่มเฟือยเสียเองเนี่ยนะ"

"ก็ท่านอ๋องอยู่กินข้าวทีเรือนของพระชายารอง จะให้ข้าต้มแค่ข้าวต้มส่งไปให้หรือไง"

"แต่สำรับของพระชายาก็ไม่ควรมีกับข้าวแค่นี้"

"ถ้าอยากจะพูดว่าอะไรก็ไปพูดกับพระชายารองสิ ข้าแค่ทำตามหน้าที่ก็เท่านั้น" ป้าหลี่พูดจบก็ไม่สนใจซิงอีอีก หญิงสาวจึงทำได้แค่เดินกลับไปที่เรือนด้วยความโมโห

"ทำไมถึงไปนาน มีเรื่องอะไรหรือเปล่า" เฟยเจินเอ่ยถามเมื่อเห็นหน้าตาไม่สบอารมณ์ของบ่าวรับใช้

"ก็บ่าวในครัวน่ะสิเพคะ จัดสำรับให้พระชายาได้แย่มาก"

"บ่าวอย่างป้าหลี่จะไปกล้าได้อย่างไงถ้าไม่มีคนให้ท้าย" เฟยเจินพูดจบก็ตักข้าวต้มเข้าปาก กินได้ไม่กี่คำเฟยเจินก็เตรียมตัวไปอาบน้ำ

หลังจากอาบน้ำเสร็จหญิงสาวก็เตรียมตัวจะเข้านอน

"พระชายา ยาเพคะ" ซีซวนเอ่ยบอกพร้อมกับยกยาไปให้ เฟยเจินรับถ้วยยามาดื่มรวดเดียวหมดถ้วยก่อนที่ซิงอีจะยื่นบ๊วยแก้ขมไปให้เจ้านาย

"ข้าจะนอนแล้ว พวกเจ้าก็ไปพักผ่อนกันเถอะ"

"เพคะ" บ่าวรับใช้ทั้งสองคนรับคำก่อนจะเดินออกไป ค่อยๆ ปิดประตูเพื่อไม่ให้เกิดเสียงดังรบกวนเจ้านาย