จับเพื่อนเลื่อนสถานะ

“เฮ้ยไอ้ณัฐ มึงทำกูตกใจมากเลยนะเว้ยที่วันนี้มึงหนีลูกกับเมียมางานวันเกิดของพรีมได้”

กิต หรือ กิตตินันท์ นันทภิภัทร์ อายุ31ปี เขาคือท่านประธานหนุ่มรูปหล่อของบริษัทผลิตเวชภัณฑ์ชื่อดังและคุณภาพของผลิตภัณฑ์ยังได้รับการยอมรับทั้งในและต่างประเทศอีกด้วย สถานะโสดเพราะ ‘ไม่รีบ’

กิตรีบเอ่ยแซวเพื่อนรักเมื่อเห็นณัฐเดชกำลังเดินตรงเข้ามาหาเขา และดูจากท่าทางที่เก็บโทรศัพท์มือถือเข้ากระเป๋ากางเกงแล้วแปลความหมายได้อย่างเดียวเลยว่า

‘มันโทรรายงานเมีย’

“มึงกลายเป็นคนกลัวเมียตั้งแต่เมื่อไหร่วะเนี่ย” ยังคงแซวต่อไปพร้อมส่งขวดเบียร์ที่เปิดฝาพร้อมดื่มให้เพื่อนรักด้วย ณัฐเดชรับขวดเบียร์มาแล้วยกขึ้นดื่มหนึ่งอึกให้พอเป็นพิธีเพราะวันนี้เขาบอกทิชารีย์ไว้ว่าจะไม่ดื่มเกินหนึ่งขวดไม่อยากให้เมียเป็นห่วง

“เขาไม่ได้เรียกว่ากลัวโว้ย แต่เรียกว่ารักมาก รักจนไม่อยากทำให้เมียไม่สบายใจ เดี๋ยวมึงมีเมียเป็นของตัวเองเมื่อไหร่มึงก็รู้เองนั่นแหละไอ้กิตเพื่อนรัก”

“เหรอ เหอะ แต่กูยังรักชีวิตแบบนี้อยู่ว่ะ เนื้อคู่ชาตินี้ของกูยังไม่เกิดและดีแล้วให้กูอยู่คนเดียวโสด ๆ แบบนี้ดีกว่าเยอะ”

“ตอนนี้มึงก็พูดแบบนี้ได้ เดี๋ยวมึงเจอผู้หญิงคนนั้นเมื่อไหร่มึงจะรู้ได้ด้วยตัวเอง บางทีนะคนที่ใช่อาจจะเข้ามาในเวลาที่มึงคาดไม่ถึงหรืออาจจะเป็นคนที่มึงคิดไม่ถึงก็ได้”

ของแบบนี้มันอธิบายเป็นคำพูดไม่ได้หรอกเว้ยเพื่อน มันต้องเจอกับตัวแล้วจะรู้สึก เอ้ย! แล้วจะเข้าใจว่ายอมทำทุกอย่างเพื่อคนที่เรารักมันเป็นยังไง ตอนนี้พูดไปก็เท่านั้นแหละคนที่ยังรักสนุกอย่างกิตตินันท์ไม่มีทางเข้าใจหรอก

“แล้วนี้น้องพรีมอยู่ไหนวะ”

ณัฐเดชมองหาเจ้าของวันเกิดซึ่งเป็นรุ่นน้องในชมรมค่ายอาสา สมัยตอนที่พวกเขาเรียนมหาวิทยาลัยและก็ถือว่าเป็นเพื่อนสนิทอีกคนด้วย อันที่จริงพรประวีย์ก็สนิทกับกิตตินันท์มากกว่า สองคนนี้ชอบแอบหนีณัฐเดชไปเที่ยวกันสองคน

สนิทกันมากจนตอนนั้นคนในมหา’ลัยต่างพากันเข้าใจผิดไปว่า ทั้งสองคนเป็นแฟนกันแต่ความจริงคือไม่ใช่และห่างไกลจากการจะมาเป็นแฟนกันมาก สองคนนั้นก็แค่สนิทกันเฉย ๆ

“พูดถึงก็มาพอดีเลย”

กิตตินันท์หันไปมองหญิงสาวที่มีส่วนสูงประมาณ158เซนติเมตร ร่างผอมเพรียว ตัวเล็กน่ารักและมีใบหน้าสะสวยพร้อมรอยยิ้มสดใสและเธอกำลังเดินเข้ามาหาพวกเขา

“สวัสดีค่ะพี่ณัฐ ไม่ได้เจอกันตั้งนานยังหล่อเหมือนเดิมเลยนะคะ”

พรีม หรือ พรประวีย์ จินณะสุทรา อายุ29ปี ปัจจุบันเป็นพนักงานฝ่ายดูแลลูกค้าของบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง เธอทั้งสวยและทำงานเก่งจนได้รับรางวัลพนักงานดีเด่นติดต่อกันหลายปี สาวมั่น เก่งกาจ ฉลาดและยังโสด ยังไม่มีหนุ่มคนไหนได้หัวใจเธอไปครอบครองเพราะ ‘ยังไม่เจอที่ถูกใจ’

“พรีมนึกว่าพี่ณัฐจะพาลูกกับภรรยาคนสวยมาด้วยซะอีก” เจ้าของวันเกิดเอ่ยทักทายหนุ่มรุ่นพี่สนิทกันแต่ไม่ได้เจอกันมาเป็นเวลานานมาก ๆ

ครั้งล่าสุดที่ได้เจอกันก็น่าจะตอนงานวันเกิดครบรอบอายุสองขวบลูกสาวคนโตของณัฐเดช ตอนนั้นเธอก็นำของขวัญไปให้หลานสาวพร้อมกับกิตตินันท์นี่แหละ และวันนั้นก็กลายเป็นวันที่เปลี่ยนแปลงชีวิตประจำวันของเธอไปตลอดกาล...

‘แต่มันก็ไม่แย่’

แอบมองไปที่กิตตินันท์เล็กน้อยก่อนจะยกแก้วเครื่องดื่มที่ถือติดมือมาชนกับขวดเบียร์ของณัฐเดช

“พี่ก็อยากพามาด้วย แต่มันดึกแล้วจะเลยเวลานอนของณิชา อีกอย่างเมียพี่ท้องโตมากพี่ไม่อยากพาเขามานั่งรอ เดี๋ยวเมียเหนื่อย”

“โห...ไอ้ติดเมีย”

กิตตินันท์สนุกมากกับการแซวเพื่อนรักและเขาก็รู้สึกดีใจมาก ๆ ที่ได้เห็นณัฐเดชมีความสุข มีชีวิตครอบครัวที่อบอุ่น มีลูกสาวที่น่ารักและกำลังจะมีลูกเพิ่มอีกคนด้วย ยังแอบคิดถึงวันวานที่มันพูดนักพูดหนาว่าเกลียดทิชารีย์ ไม่มีวันรักผู้หญิงคนนั้นได้ พยายามทำร้ายจิตใจของเธอสารพัดแล้วเป็นยังไงละ

สิ่งที่เขาคาดไว้ผิดที่ไหนเพราะสุดท้ายให้เพื่อนตัวดีก็หลงรักเขาหัวปักหัวปำ ยอมอดทนเพื่อพิสูจน์ความรักความจริงใจที่มีต่อทิชารีย์จนลูกโตมาสามขวบแล้วเมียถึงได้ยอมใจอ่อนจดทะเบียนสมรสใหม่อีกครั้ง

“พี่ณัฐเป็นสามีที่น่ารักมาก ๆ เลยนะคะเนี่ย เป็นสุดยอดคุณพ่อที่รักลูกมากด้วย พรีมละอยากหาสามีที่คลั่งรักและเป็นพ่อที่ดีของลูกแบบนี้บ้างจัง”

“ไม่ต้องอยากมีหรอกพรีม”

น้ำเสียงที่เข้มขึ้นของกิตตินันท์ทำเอาหัวคิ้วของณัฐเดชขมวดเข้าหากันด้วยความสงสัย ทำไมมันต้องทำเสียงเข้มกับน้องเขาแบบนั้นด้วยวะ

‘มันเมาหรือไง? อาการเหมือนคนหวงของ’

“ทำไมล่ะ พรีมก็อยากมีสามีเหมือนคนอื่นเขาเหมือนกันนะ ใครจะไปอยากครองตัวเป็น โสด เหมือนพี่กิตละคะ”

แอบกระแทกเสียงตรงคำว่าโสดเล็กน้อย เหอะ เธอไมได้อยากขึ้นคานสักหน่อยและเขาก็จะมาห้ามเธอไม่ได้ด้วย

“...”

กิตตินันท์ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก เขาหันไปชนขวดเบียร์กับณัฐเดชต่อ มือหนึ่งยกขวดเบียร์ขึ้นดื่มแต่อีกมือกำลังหยิบโทรศัพท์ขึ้นแล้วพิมพ์ข้อความอะไรบางอย่างส่งไปหาคนที่เขาต้องการให้เห็นข้อความนี้

“สรุปวันนี้เรามาดื่มฉลองวันเกิดพรีมกันแค่สามคนเหรอ พี่นึกว่าจะมีคนมาเยอะกว่านี้”

“พรีมไม่ได้อยากชวนคนเยอะค่ะ แล้วที่ร้านนี้ก็เป็นบาร์เล็ก ๆ เรามาดื่มกันแค่สามคนก็พอแล้ว อายุขนาดนี้ล่ะพรีมไม่ได้อยากจัดเป็นปาร์ตี้อะไรมากมาย อยากแค่นัดเจอกับเพื่อนที่สนิทมากกว่าและที่สนิทก็มีแค่พี่ณัฐกับพี่กิตสองคนนี้แหละ”

กำลังคุยกับณัฐเดชจู่ ๆ เสียงข้อความของเธอก็ดังขึ้นทำให้พรประวีย์ต้องหยุดบทสนทนาไว้ก่อน หยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาเปิดข้อความอ่าน

‘ว่าแล้ว’ ก็คิดไว้อยู่แล้วว่าคนที่ส่งข้อความมาหาเธอคงเป็นเขา ก็เห็นกดข้อความมือหงิก ๆ อยู่

งูใหญ่ : คืนนี้พี่ไปนอนห้องพรีมนะ นี่ไม่ใช่คำขอ!

แมวน้อย : วันนี้เป็นวันคี่ค่ะ พี่กิตมานอนกับพรีมไม่ได้

งูใหญ่ : วันนี้จะนอนนิ่ง ๆ ไม่จับเย็-หรอกน่า โอเค?

แมวน้อย : วันนี้วันเกิดพรีมนะคะ พี่กิตห้ามขัดใจ จุ๊บ ๆ

งูใหญ่ : ก็เป็นวันเกิดพรีมไง พี่จะให้พรีมเป่าเทียนของพี่และเราก็นอนด้วยชุดวันเกิดกัน แต่ไม่เย็- เว้นแต่ว่าพรีมจะเป่าเทียนแล้วอดใจไม่ไหว พี่จะยอมให้พรีมนั่งเทียนทั้งคืนก็ได้อะ

‘นั่งเทียนเหรอ คนบ้า ลามก คนหื่นที่สุด’

วันนี้วันเกิดเธอนะแต่ทำไมดูเหมือนคนที่จะได้แกะห่อของขวัญคือเขายังไงก็ไม่รู้ แบบนี้เอาเปรียบกันชัด ๆ ชิ๊ คืนนั้นเธอไม่น่าพลาดไปหลับนอนกับเขาเลย ความเมาเป็นเหตุแท้ ๆ แต่เขาก็ดันแซ่บอีก ทั้งหล่อและขี้หื่นแล้วเธอดันติดใจเขานะสิ ในเมื่อเธอดันเสียซิงให้เขาไปแล้วและติดใจบทรักของเขามากด้วย จะให้หยุดความสัมพันธ์แบบเป็นคู่นอนที่คอยปรนเปรอความสุขให้กันและกันทุกวันคู่ก็ยังไม่ได้ เพราะใจมันยังเรียกร้อง

เขาแซ่บนะและอึดมากด้วย วันคู่ทีไรเธอขาสั่นทุกที...

งูใหญ่คือชื่อแทนของกิตตินันท์ที่เขายึดโทรศัพท์ของเธอไปตั้งชื่อให้ตัวเองซะงั้น จ้า ใหญ่มาก ก็ใหญ่จริง หมายถึงรอยสักรูปงูที่ไหล่ข้างซ้ายของเขานะ ส่วนแมวน้อยเขาตั้งแทนชื่อของเธอเพราะเขาบอกว่าเวลาเธอทนไม่ไหวตอนอยากได้เขา เธอชอบทำตัวอ้อนเหมือนแมวแต่ก็จะชอบงับเวลาที่ถูกเขาขัดใจ

คืนนี้เธอจะงับเขาให้จมเขี้ยวเลยคอยดู!!

ณัฐเดชที่นั่งยกขวดเบียร์ดื่มเห็นเพื่อนรักเงียบไปไม่ชวนคุยส่วนน้องสาวอีกคนก็เช่นกัน แล้วก็พากันจับโทรศัพท์ตั้งหน้าตั้งตาพิมพ์กันมากก็เลยอยากแซวสักหน่อย

“โทษนะ พวกมึงพิมพ์ข้อความคุยกันอยู่เหรอ กูเห็นดูตั้งใจพิมพ์กันมาก”

“เปล่า/เปล๊า”

ตอบพร้อมกันไปอีกและโชคดีที่ณัฐเดชไม่ได้คิดสงสัยอะไรต่อ เพราะเรื่องที่สองคนตกลงจะเป็นคู่นอนกันกิตตินันท์และพรประวีย์ไม่ได้บอกให้ใครรู้

มันเป็นความลับ...