ตอนที่หก น่าเกลียดจริง (กรุบกริบ)

ตอนที่หก

น่าเกลียดจริง

ครั้นมือเล็กยกไหสุราขึ้นมาวางบนโต๊ะอย่างภาคภูมิใจ “ข้ายังมีสิ่งนี้ด้วย”

หลินฟู่จึงจับจ้องมือที่เทสุราออกจากไหขนาดใหญ่นั้นด้วยสายตาแปลกใจเล็กน้อย

เซียงชุนอ้ายยกชามสุราขึ้นดื่มจนหมดก่อนจะกินน้ำแกงเสียอีก จากนั้นจึงรินอีกชามแล้วส่งให้หลินฟู่

ชายหนุ่มพยายามเก็บซ่อนแววตาสงสัยเอาไว้แล้วลงมือกินน้ำแกงหน่อไม้ก่อนจนหมดจากนั้นจึงดื่มสุราต่อ

ผ่านไปไม่นาน ไหสุราที่ใหญ่โตก็ถูกสองหนุ่มสาวชวนกันดื่มจนหมดไปถึงสองไห

บัดนี้สภาพของชายหนุ่มจึงตาปรือ หน้าแดงก่ำ สติพร่าเลือนนั่งเอนเอียงจนแทบตกจากเก้าอี้ ก่อนจะค่อยๆ ฟุบหน้าลงบนโต๊ะ ราวกับเมาหลับไปแล้ว

เซียงชุนอ้ายมองหลินฟู่ที่เรียกเท่าไหร่ก็ไม่ฮือไม่อือ แล้วใช้เท้าเตะเขย่าอยู่สองสามที

แต่ชายหนุ่มเพียงส่งเสียงอืออาเล็กน้อยพร้อมท่าทางรำคาญใจและฟุบหลับอย่างต่อเนื่อง

หลับจริงหรือนี่ แค่สองไหเอง คออ่อนเสียจริง

สตรีซึ่งร่ำสุรามาตั้งแต่เพิ่งหัดพูดคิดในใจ ก่อนที่ความอยากรู้อยากเห็นจะทำให้ค่อยๆ ก้มหน้าเข้าไปใกล้เพื่อมองใบหน้าแปลกตาให้ชัดขึ้น

ด้วยเสื้อของบิดาตัวใหญ่กว่า ทั้งเขาคงรู้สึกร้อนจึงขยับสาบเสื้อให้เผยออ้าจนมองเห็นกล้ามท้องแน่นอยู่รำไร

เซียงชุนอ้ายไม่อาจปิดบังความหิวกระหายที่ผุดขึ้นในใจทั้งน้ำลายยังไหลออกมาอย่างไม่อาจห้าม

กล้ามท้องของเขา มองแล้วช่างแน่นดีเหลือเกิน แม้จะไม่ใหญ่โตเท่ากับท่านพ่อ แต่กลับสมส่วนชวนมองมากกว่า ทั้งผิวส่วนหน้าท้องยังมีสีขาวมิได้คล้ำแดด

อืม...เหตุใดยิ่งมอง ช่างน่ากินเช่นนี้

ความคิดในหัวของหญิงสาวลอยวนเวียนเปรียบเทียบภาพชายหนุ่มตัวจริงตรงหน้ากับภาพชายหนุ่มในตำราวสันต์ที่เปิดอ่านอยู่หลายครา

ครั้นลองเขย่าแล้วเขย่าอีก หลินฟู่ก็ยังไม่มีทีท่าจะฟื้นคืนสติ เซียงชุนอ้ายจึงลุกขึ้นเผยแววตาใสกระจ่างทั้งยังเผลอแลบลิ้นเลียริมฝีปาก ขณะเข้าใกล้ยิ่งขึ้นเพื่อยื่นมือเข้าไปล้วงลูบคลำกล้ามท้อง สัมผัสผิวเนื้ออย่างแท้จริง

แน่นจริงด้วย กดไม่ลงเลย

เมื่อลูบไปลูบมา ความเรียบลื่นนุ่มแน่นย่อมปลุกความอยากรู้อยากเห็นให้เพิ่มขึ้นจนทนไม่ไหว

มือเล็กจึงปลดเชือกผูกกางเกงพลางสอดล้วงมือเข้าไปด้านในเพื่อทดสอบว่าเจ้าแท่งเนื้อของชายหนุ่มจะมีรูปร่างอย่างเช่นในภาพวาดหรือไม่

แรกเริ่มที่ควานหาสัมผัสพบแท่งเนื้อเหี่ยวเล็กที่คล้ายหดตัวอยู่ในกำมือ

เซียงชุนอ้ายถึงกับผิดหวังและเพิ่มความสงสัยจนลงมือถลกกางเกงลงเพื่อมองจ้องแท่งเหี่ยวในมือให้ชัดถนัดตา

เหตุใดจึงเหี่ยวย่นน่าเกลียดจริง

ยิ่งจับยิ่งอ่อนแอ คอพับเชียว

แล้วยังเล็กแกร่นเพียงนี้ ไม่เห็นเหมือนในภาพที่อ่านเจอสักนิด

สีหน้าที่ทั้งเสียดายและผิดหวังกับอาการเป่าลมออกจากปากครั้งแล้วครั้งเล่า ทั้งหญิงสาวยังมีท่าทางอยากจะทิ้งแท่งเนื้อในมือให้รู้แล้วรู้รอด

นั่นทำให้หลินฟู่ที่แสร้งทำเป็นเมาหลับเกือบเผยพิรุธด้วยไม่อาจสะกดกลั้นความไม่ชอบใจ

นาง...ใจกล้าเกินไปแล้ว

จู่ๆ ก็ล้วงแท่งเนื้อคู่กายของเขาออกมาแล้วยังมีท่าทางไม่พอใจเช่นนั้น

โชคดีที่มือซุกซนของเซียงชุนอ้ายไม่ได้อยู่นิ่งเฉยแต่กลับสัมผัสลูบลากชักแท่งเนื้อนั้นให้ขยับไปมาเป็นระยะ นั่นย่อมทำให้แท่งเนื้อเหี่ยวย่นค่อยๆ ขยับขยาย พองตัวใหญ่ขึ้นจนหญิงสาวสัมผัสได้

เอ๊ะ! ใหญ่ขึ้นแล้วนี่ ไหนดูซิ อู้ว...เริ่มใหญ่จนเต็มกำมือแล้ว

อืม...เมื่อขยายใหญ่ขึ้นเช่นนี้ ช่างน่าเกรงขาม ดูสิขนาดใกล้เคียงกับในภาพวาดแล้ว

การเปลี่ยนแปลงเพียงครู่จากแท่งเหี่ยวย่นกลายเป็นแท่งแข็งแรงทำให้เซียงชุนอ้ายเบิกตากว้าง มือเล็กกำแท่งเนื้อในมือแน่นขึ้นแล้วยังขยับแกว่งไปมาด้วยความตื่นตาตื่นใจ

โอ้!...ยิ่งมายิ่งใหญ่โตจนกำแทบไม่มิดแล้ว ทั้งยังปูดกลมแล้วมีน้ำสีใสที่ส่วนปลายหัวอีก

ใหญ่มากเพียงนี้จะยัดเข้าไปในรูร่องของนางได้อย่างไรกัน

ด้วยความสงสัยเซียงชุนอ้ายจึงลุกขึ้นกางขาหันหน้าคร่อมไปยังร่างของหลินฟู่ มือเล็กทดลองนำแท่งเนื้อแข็งมาจดจ่อยังส่วนกลางกายที่ยังสวมกางเกงของตัวเองเพื่อวัดขนาด

นี่ไง เป็นไปไม่ได้ที่แท่งเนื้อใหญ่โตจะเข้าไปในช่องทางที่เล็กเพียงนั้นของสตรีได้

ในภาพวาดต้องหลอกตาแน่ๆ