บทที่ 2 คำสัญญา

บทที่ 2 คำสัญญา

ตอนนี้จ้าวเว่ยเว่ยทราบแล้วว่าพรที่เธอขอนั้นเป็นจริง ถ้าเช่นนั้นนี่คือความจริงอย่างนั้นหรือ? เธอทะลุมิติมาที่ยุคราชวงศ์ต้าหมิงจริงๆ น่ะหรือ??

“เอ่อ... แล้วร่างของฉันที่อยู่ที่ยุคปัจจุบันล่ะ ถ้าฉันมาอยู่ที่นี่แล้วร่างของฉันจะเป็นอย่างไร?”

แน่นอนว่าเธอต้องห่วงร่างของตัวเอง เพราะอยู่ๆ ก็ถูกย้ายวิญญาณมาที่นี่ แล้วร่างนั้นจะมีวิญญาณอยู่ได้อย่างไร ไม่ใช่ว่าเธอตายไปแล้วหรอกหรือ!

“ร่างนั้นเพียงหลับใหลอยู่เท่านั้นเอง นายหญิงยังมีเวลาอยู่” กระจกโบราณตอบกลับมา

“ ‘ยังมีเวลาอยู่’ หมายความว่าอย่างไรที่ว่ายังมีเวลาอยู่?” ตอนนี้บอกเลยว่าเธอลืมเรื่องการขอพรไปเสียสนิท เพราะจ้าวเว่ยเว่ยเป็นกังวลเกี่ยวกับร่างของตัวเองที่อยู่ในยุคปัจจุบัน

“นายหญิงทำใจเถิด การที่ท่านและข้าได้พบเจอกันนั้นมันอาจจะไม่ใช่เรื่องบังเอิญ และข้าก็ไม่ใช่คนที่กำหนดให้นายหญิงต้องมาที่ยุคนี้ ข้าเพียงต้องตามนายหญิงมาเท่านั้น” กระจกโบราณบอกออกมา

จ้าวเว่ยเว่ยนิ่งคิดอยู่สักพักหนึ่งแล้วถอนหายใจ นั่นสินะ! ทำไมตอนที่อยู่ที่โรงพยาบาลเธอถึงได้ร้อนรนอยากจะมาที่ร้านขายของเก่าแห่งนี้มาก และที่สำคัญย่านที่โรงพยาบาลของเธอตั้งอยู่นั้นเป็นย่านใจกลางเมืองซึ่งมีตึกรามที่ทันสมัยขึ้นมากมาย เพราะเป็นพื้นที่ที่แพงที่สุดในเมืองก็ว่าได้... ทำไมร้านขายของเก่าร้านนั้นถึงสามารถไปเปิดข้างๆ โรงพยาบาลของเธอได้ล่ะ มันน่าสงสัยจริงๆ

“พรข้อที่สองที่นายหญิงต้องการขอคืออะไร?” เจ้ากระจกถามขึ้นมาอีกครั้ง เหมือนกับว่ามันยังไม่เสร็จสิ้นภารกิจที่จำเป็นต้องทำให้เสร็จ

“ถ้าฉันต้องการขอเป็นพวกข้าวของเงินทอง เจ้าสามารถให้ได้หรือไม่?” จ้าวเว่ยเว่ยลองเชิงดูก่อน เพราะถ้าจำเป็นต้องมาอยู่ในยุคนี้ สิ่งที่ต้องการแน่นอนว่าต้องเป็นเงินทอง เพราะเท่าที่เธอมองดูสภาพห้องที่อยู่ตอนนี้มันช่างอนาถาเหลือเกิน ผ้าห่มเก่าบางและบางแห่งมีรอยขาด ไหนจะเสื้อผ้าที่เธอสวมนี่ไม่ต่างจากผ้าขี้ริ้วก็ว่าได้ ถ้าแบบนี้ไม่เรียกว่ายากจนจะเรียกว่าอะไรได้ล่ะ ดังนั้นเธอคิดว่าเธอต้องการเงิน เงิน และเงิน!

“ข้าไม่อาจให้เงินทองกับนายหญิงได้ มันผิดกฎของสวรรค์มากเกินไป นายหญิงโปรดขอสิ่งใหม่เถิด”

ชัดเจน! ไม่ต้องคิดต่อเลยทีเดียว ให้เงินไม่ได้ก็ต้องหาเอง ได้! งั้นเอาแบบนี้ก็แล้วกัน ในเมื่อเธอเป็นหมอ เธอก็ควรเอาวิชาความรู้ของตัวเองมาใช้ที่นี่

"ฉันขอพรข้อสอง เป็นอุปกรณ์การแพทย์สมัยใหม่ที่ฉันเคยใช้ทั้งหมด ตั้งแต่ตอนที่เริ่มเป็นหมอรวมทั้งยาชนิดต่างๆ ที่ฉันเคยใช้ และขอชุดยาสมุนไพรทุกชนิดไม่ว่าจะเป็นสมุนไพรที่หายากแค่ไหนก็จงรวมมาให้ฉัน และฉันต้องการตำรับตำรายาต่างๆ ด้วย เพราะหากว่าฉันมีโอกาส ฉันก็ต้องการที่จะรักษาผู้คนในยุคนี้เช่นกัน"

กระจกโบราณเงียบไปพักหนึ่งเหมือนกำลังประมวลผลคำขอ เพราะจะว่าไปมันก็เยอะมากเหมือนกัน จ้าวเว่ยเว่ยนั่งนิ่งและลุ้นอยู่ในใจว่าคำขอของเธอจะเป็นผลหรือไม่

เพียงไม่นานกระจกโบราณก็เรืองแสงอีกครั้ง ทันใดนั้นเอง ส่วนล่างของมันก็แตกออกมาเป็นชิ้นเล็กรูปร่างคล้ายจี้ห้อยคอ มันลอยมาวางที่มือเล็กแห้งเหี่ยวของเธอ และเมื่อมองดูที่กระจกอีกครั้ง จ้าวเว่ยเว่ยก็เห็นว่าอีกฝั่งของกระจกเกิดรอยร้าวและแตกออกเป็นรูปจี้คล้ายกับที่อยู่ในมือของเธอ แล้วมันก็หายไปในอากาศทันที

“เพราะคำขอของนายหญิงนั้นเหนือกว่าอำนาจที่ข้าจะทำได้ ดังนั้นข้าจึงต้องทำการแลกเปลี่ยนโดยให้ชิ้นส่วนของข้าไป จี้กระจกในมือของนายหญิงนั้นมีสิ่งที่ท่านต้องการอยู่ในนั้นแล้ว”

เธอหยิบจี้กระจกขึ้นมาดู มันเป็นจี้กระจกสีเข้ม มีลวดลายสวยงามเหมือนกับขอบของกระจกบานใหญ่ เธอรู้สึกถึงพลังบางอย่างแผ่กระจายออกมาจากจี้

"ฉันจะใช้พลังของจี้นี้ทำอะไรได้บ้าง?" เธอถาม

"จี้กระจกนี้มีพลังพิเศษ มันสามารถพานายหญิงไปยังสถานที่ใดก็ได้ในยุคสมัยนี้ สามารถช่วยนายหญิงค้นหาสิ่งที่ท่านต้องการ และยังสามารถเก็บสิ่งของต่างๆ ที่นายหญิงต้องการเอาไว้ด้านในได้" กระจกวิเศษตอบ

“หา!!! จริงหรือ งั้นมันก็เหมือนกับแหวนมิติน่ะสิ!” จ้าวเว่ยเว่ยตื่นเต้นมากขึ้น เพราะคุณสมบัติที่เจ้ากระจกพูดมานั้น มันเหมือนคุณสมบัติของแหวนมิติที่เธออ่านเจอในนิยายย้อนอดีตทุกเล่มที่นางเอกต้องมีเลย

“จะว่าเช่นนั้นก็ได้ และที่ดีกว่านั้นคือ... มันสามารถเพิ่มปริมาณของที่นายหญิงต้องการได้ เพียงแค่ใช้มันส่องไปที่ของสิ่งนั้นและบอกจำนวน ดังนั้นนายหญิงไม่จำเป็นต้องใส่อะไรเข้าไปเยอะ” กระจกโบราณบอกคุณสมบัติที่วิเศษสมกับเป็นชิ้นส่วนของกระจกวิเศษจริงๆ

“ขอบคุณเจ้ามาก แล้วเจ้ามีรอยแตกเช่นนี้ไม่เป็นอะไรหรือ?” จ้าวเว่ยเว่ยเห็นรอยร้าวด้านล่างที่เจ้ากระจกโบราณเสียสละเพื่อทำให้พรของเธอเป็นจริง

“เมื่อกระจกมีรอยร้าวพลังของข้าก็จะลดลง แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีทางแก้ไข ถ้าสิ่งที่นายหญิงกระทำลงไปในยุคนี้เป็นประโยชน์และช่วยเหลือผู้คนได้ รอยร้าวที่ด้านล่างของข้าก็จะค่อยๆ ประสานกัน เมื่อมันประสานกันทั้งแผ่น พลังของข้าก็จะกลับมาเช่นเดิม” กระจกโบราณเอ่ยขึ้นมา

“นายหญิงขอพรข้อที่สามเถิด”

จ้าวเว่ยเว่ยมองไปที่ปลายด้านล่าง เธอรู้สึกผิดเล็กน้อยที่ทำให้เจ้ากระจกมีรอยแตกร้าวเช่นนี้ แต่จะทำอย่างไรได้ล่ะ

“พรข้อที่สามอาจจะต้องทำให้เจ้าเสียสละกระจกอีกชิ้นก็เป็นได้นะ คือว่าถ้าฉันต้องการที่จะกลับไปที่ยุคปัจจุบันเป็นครั้งสุดท้ายได้หรือไม่? ฉันมีหลายอย่างที่ยังไม่ได้จัดการ ถ้าเจ้าสามารถทำได้ ฉันสัญญาว่าเมื่อกลับมาอยู่ที่นี่ ฉันจะพยายามสุดความสามารถที่จะทำให้เจ้ากลับมาเป็นกระจกที่สมบูรณ์และไม่แตกร้าวอีกต่อไป”

จ้าวเว่ยเว่ยลองเสี่ยงขอพรที่ยากอีกครั้ง เธอรู้ว่าถ้าเจ้ากระจกตกลง มันคงต้องเสียสละบางส่วนไปอีกแน่นอน กระจกวิเศษเงียบไปครู่หนึ่ง จ้าวเว่ยเว่ยรู้สึกตึงเครียด เธอกลัวว่าคำขอจะมากเกินไป แต่แล้วเธอก็ได้ยินเสียงกระจกแตกออกเป็นเสี่ยงๆ อีกครั้ง ครั้งนี้มันแตกร้าวไปถึงครึ่งบานเลยทีเดียว

"นายหญิง ข้าได้ทำตามคำขอของท่านแล้ว แต่จงจำไว้ นี่คือครั้งสุดท้าย ตอนนี้ข้าไม่มีพลังเหลืออีกแล้ว เมื่อท่านกลับไปยังโลกปัจจุบัน ข้าจะกลายเป็นเพียงกระจกธรรมดา ไม่มีพลังวิเศษใดๆ อีกต่อไป"

จ้าวเว่ยเว่ยรู้สึกเสียใจวูบหนึ่ง เธอรู้ว่าเธอกำลังทำลายพลังวิเศษของเจ้ากระจกโบราณ แต่เธอก็ไม่มีทางเลือกอื่น เธอจำเป็นต้องกลับไปจัดการเรื่องราวในโลกปัจจุบันให้เสร็จสิ้น

"ฉันสัญญา ฉันจะดูแลเจ้าอย่างดี จะหาทางทำให้เจ้ากลับมาเป็นกระจกที่สมบูรณ์อีกครั้ง ขอบคุณมากนะ" เธอเอ่ยขึ้นมาจากใจจริง

"นายหญิงจงจำไว้ การใช้พลังของข้ามีข้อจำกัด ด้วยพลังของข้าสามารถทำให้ท่านทะลุมิติกลับมายังโลกปัจจุบันได้เพียง 5 วันเท่านั้น และท่านสามารถนำสิ่งของจากโลกปัจจุบันมายังยุคนี้ได้ แต่จงใช้พลังนี้อย่างชาญฉลาด มิฉะนั้นท่านอาจต้องเผชิญกับผลลัพธ์ที่มิคาดคิด"

กระจกวิเศษเปล่งแสงสว่างจ้าอีกครั้ง จ้าวเว่ยเว่ยรู้สึกเหมือนถูกดูดกลืนเข้าไปในแสงสว่างนั้น เมื่อเธอหลับตาลงและลืมตาขึ้นอีกครั้ง เธอก็พบว่าตัวเองกลับมาอยู่ในห้องของเธอเช่นเดิม ทุกอย่างเหมือนเดิม เหมือนว่าเธอไม่เคยจากไปไหนเลย หรือว่าเธอฝันไป? จ้าวเว่ยเว่ยคิดพลางตัวสั่น แต่เมื่อมองไปที่กระจกวิเศษ ก็เห็นมันแตกเหลือเพียงครึ่งบาน ถ้าเช่นนั้นนี่ก็เป็นความจริงน่ะสิ!

เธอรู้สึกเศร้าใจ แต่ก็รู้ว่าเธอทำสิ่งที่ถูกต้อง เธอจำเป็นต้องกลับมาจัดการเรื่องราวในโลกปัจจุบัน

เธอรีบเก็บกระจกวิเศษที่แตกเป็นชิ้นๆ ใส่กล่องไม้ เธอต้องหาวิธีทำให้กระจกกลับมาเป็นปกติให้ได้ เธอจะไม่ยอมแพ้และจะทำตามคำสัญญาที่ให้ไว้กับกระจกวิเศษ เมื่อคิดได้เช่นนั้น จ้าวเว่ยเว่ยก็เริ่มวางแผนทันทีว่าต้องการจะนำอะไรกลับไปที่ยุคโบราณกับเธอด้วย

***เป็นการขอพรที่ค่อนข้างตึงเครียดพอสมควรนะคะ ทำไมไม่ง่ายเหมือนคนอื่นเขานะ กระจกแตกไปครึ่งบาน ตอนนี้ไม่มีพลังแล้ว แต่ว่าในมือน้องเว่ยยังมีจี้กระจกที่สามารถเก็บของได้อยู่นะ ดังนั้น....จัดการเลย***

ถึงรีดที่รัก

ถ้าถูกใจอย่าลืมกดหัวใจ คอมเมนต์ และที่สำคัญกดติดตามด้วยนะคะ

ขอบคุณมากค่ะ