ตอนที่1 ย้อนเวลา

‘เสิ่นม่านม่าน’ กำลังนั่งเหม่ออยู่บนเตียงนอนขนาดใหญ่ ภาพตรงหน้านี้ทำให้เธอไม่อยากจะเชื่อสายตา ว่าตัวเองจะได้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง!

หลังจากมองปฏิทินที่แขวนอยู่บนผนัง เธอก็พบว่าตนเองย้อนเวลาเข้ามาก่อนที่จะแต่งงานกับ ‘ฉีม่อ’ ผู้ชายที่เดิมทีเขาคือคุณชายตกอับจากตระกูลผู้ดีเก่า และในอนาคตก็จะกลายเป็นเจ้าหน้าที่คนสำคัญของฝ่ายรัฐบาล

ส่วนเธอคือลูกสาวตระกูลพ่อค้าร่ำรวย เป็นสาวงามในสังคมชั้นสูงของเมืองต้านโจว หากชีวิตดำเนินไปตามปกติ เธอคงได้แต่งงานกับชายหนุ่มที่มีชาติตระกูลเหมาะสม มีลูกสักคนสองคนและใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย

แต่…น่าเสียดายที่เธอตกหลุมรักฉีม่อ และตกลงแต่งงานกับเขา ทั้งยังช่วยสนับสนุนด้านการเงิน เพื่อปูทางให้เขาประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน

ทว่า…ผู้ชายบางคน เมื่อประสบความสำเร็จ กลับกลายเป็นว่าผู้หญิงที่อยู่ข้างกายเขาในตอนลำบากมักจะถูกทอดทิ้ง เพราะเธอคือเครื่องเตือนใจที่ทำให้เขานึกถึงอดีตอันน่าอับอาย

และฉีม่อก็คือผู้ชายประเภทนั้น

วันที่ฉีม่อได้ดีมีอำนาจ ก็ใช้ข้ออ้างว่าเธอร่างกายอ่อนแอไม่สามารถให้กำเนิดลูกได้ฟ้องหย่า และแต่งภรรยาใหม่พร้อมทั้งรับอนุภรรยาเข้ามาในบ้านหลายคน

ไม่เพียงเท่านั้น ทั้งพ่อและพี่ชายของเธอก็ถูกเขาเล่นงาน ท้ายที่สุดก็ใช้อำนาจใส่ความทำให้ทั้งครอบครัวของเธอถูกจับเข้าคุก กว่าที่จะถูกปล่อยตัวร่างกายก็โรยราเต็มที ไม่มีโอกาสได้พลิกฟื้นกลับคืนมาได้อีกเลย

ในขณะที่เธอและครอบครัวต้องเผชิญชะตากรรม ฉีม่อกลับมีฐานะรุ่งเรืองขึ้นเรื่อยๆ มีภรรยาหลวงคนใหม่และอนุภรรยาหลายคนรวมถึงลูกหลานรายล้อม ใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย

ชาติก่อนเธอทุ่มเทให้เขาทุกอย่าง สุดท้ายกลับถูกทอดทิ้งอย่างไร้เยื่อใย

แต่คราวนี้… ไม่มีทาง!

เสิ่นม่านม่านจะไม่มีวันเดินซ้ำรอยเดิม โชคยังดีที่ตอนนี้พวกเขายังไม่ได้แต่งงานกัน ทุกอย่างยังคงเปลี่ยนแปลงได้

สิ่งแรกที่ต้องทำคือสลัดฉีม่อออกไปจากชีวิตให้เร็วที่สุด!

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

เสียงเคาะประตูดังขึ้น

"คุณหนู อาหารเช้าพร้อมแล้วค่ะ" เสียงแม่นมหลี่ดังขึ้นจากนอกประตู

"กำลังจะออกไปค่ะ" เสิ่นม่านม่านขานรับ ก่อนจะลุกขึ้นไปแต่งตัว เธอเลือกชุดกี่เพ้าสีเทาเรียบง่ายขึ้นมาสวม

หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย หญิงสาวก็เดินออกจากห้องและลงไปที่โต๊ะกินข้าวด้านล่าง

เมื่อแม่นมหลี่เห็นคุณหนูของบ้านปรากฏตัวที่บันได จึงหันไปสั่งให้สาวใช้เริ่มนำอาหารออกมาวางบนโต๊ะ

ระหว่างที่คนในห้องครัวกำลังนำอาหารมาวางที่โต๊ะ แม่นมหลี่ก็กล่าวขึ้น "คุณหนูคะ เสี่ยวอี้ควรจะรอรับใช้อยู่หน้าห้อง แต่เวลานี้เธอหายตัวไปตั้งแต่เช้าแล้ว จะปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้นะคะ"

เมื่อได้ยินคำพูดของแม่นมหลี่ เสิ่นม่านม่านก็ชะงัก

เสี่ยวอี้เป็นสาวใช้ประจำตัวของเธอ ความสัมพันธ์ระหว่างเจ้านายและคนรับใช้ค่อนข้างดี

ในอดีตอีกฝ่ายถือได้ว่าเป็นแม่สื่อระหว่างเธอและฉีม่อ คอยส่งจดหมายให้พวกเขาได้ติดต่อกัน อีกทั้งในอนาคตเสี่ยวอี้ก็จะกลายเป็นหนึ่งในอนุภรรยาของฉีม่อด้วย อย่างไรก็ตามเสิ่นม่านม่านไม่ต้องการเก็บคนทรยศเช่นนี้ไว้อีกต่อไป!

"ถ้าเธอกลับมาแล้ว แม่นมหลี่ก็จัดการเรื่องนี้ไปตามกฎระเบียบบ้านเถอะค่ะ" เสิ่นม่านม่านตอบอย่างไม่ใส่ใจ

เมื่อแม่นมหลี่ได้ยินดังนั้น สีหน้าของเธอก็ปรากฏความยินดีทันที "ได้ค่ะ คุณหนู"

หลังจากนั้น หญิงวัยกลางคนก็ไม่ได้พูดอะไรอีก