ตอนที่ 4 แล้วถ้า....ผู้หญิงคนนั้นยังอยู่ล่ะ

ภายใต้ข้อดีร้อยข้อของเขา มีเงื่อนไขหนึ่งหนักแน่นมั่นคงเช่นเดียวกัน เป็นเหมือนกฏการคบหาระหว่างอชิรวิชย์และพิมพ์ดาว

คือเธอจะต้องไม่มีลูก

อชิรวิชย์ จมกับคนเก่า รักเก่า คนที่ตายไปแล้ว เกาะเกี่ยวเหนี่ยวรั้งยึดถือเอาไว้แน่น

สิ่งที่ทุกคนไม่เคยรู้คือภายในบ้านหลังนั้นเต็มไปด้วยเมฆหมอกของผู้หญิงชื่อไอยรดาล่องลอยอยู่ทั่ว ในห้องนอนมีโกฐบรรจุเถ้ากระดูกของไอยรดา ทำให้พิมพ์ดาวตะขิดตะขวงใจทุกครั้งเมื่อมีความสัมพันธ์ทางกาย

อยากจะแน่นแฟ้นแต่ก็ห่างเหิน อายฟ้าอายดิน อายวิญญาณอย่างไรก็ไม่รู้

ในห้องทำงานเขามีภาพของไอยรดาตั้งอยู่ ส่วนภาพของพิมพ์ดาวระเห็จไปอยู่บนผนัง ทุกวันที่สิบสี่ซึ่งเป็นวันเสียชีวิตของไอยรดา อชิรวิชย์จะไปทำบุญที่วัด ไปทุกเดือน ไม่ว่าฟ้าจะถล่มดินจะทลาย จะมีสงคราม เกิดรัฐประหาร มีการเคอร์ฟิว เกิดวิกฤตไวรัสแพร่ระบาด เขาก็ยังไป

ตอนแรกหมอดูที่วัด คำนวณฤกษ์งามยามดีของวันแต่งงานให้เป็นวันที่ 14 อชิรวิชย์เลื่อนไป 1 วันให้เป็นวันที่ 15 เพราะต้องไปทำบุญที่วัดให้กับไอยรดา

ดูเหมือนผู้หญิงคนที่ตายไปแล้วจะเป็นเงื่อนไขอันห้ามแตะต้องของเขาอย่างเด็ดขาด ส่วนคนมีลมหายใจได้แต่เฝ้ามองว่าเมื่อไหร่เมฆหมอกนั้นจะจางสลาย

เจ็ดปี เจ็ดปีแล้วนะที่ผู้หญิงคนนั้นจากไป เมฆหมอกหนาแน่นเท่าเดิม อาจจะหนากว่าเดิมด้วยซ้ำ เมื่อมีอีกหนึ่งชีวิตก่อกำเนิดเกิดมา

อชิรวิชย์กักขังตัวเองอยู่ในห้วงของวันวาน ราวกับว่าเขาไม่มีวันจะหลุดพ้นได้เลย หรือต่อให้หลุดได้เขาก็คงจะวิ่งเข้าไปใหม่อยู่อย่างนั้น

"มันเหมือนฉันโดนนอกใจ" พิมพ์ดาวสารภาพความรู้สึก "แบบสามีกลับไปหาเมียเก่า จนฉันไม่แน่ใจว่า จริง ๆ แล้วเขารักฉันมั้ย"

"ถ้าเขาไม่รัก เขาจะแต่งงานกับแกเหรอ" แก้วกานต์ไม่เข้าใจ เพราะไม่ได้เป็นคนเห็นเมฆหมอกเหล่านั้น คนอื่นเห็นเพียงอชิรวิชย์ผู้สุภาพ ดูแลภรรยาดีเท่าที่ผู้ชายคนนึงจะทำได้ เป็นสิ่งควรค่าแก่การได้รับคำชื่นชมเป็นอย่างยิ่ง

"แล้วถ้า" เสียงพิมพ์ดาวเบาลง แววตามองออกไปไกลด้วยความสงสัยใคร่รู้ หญิงสาวพิจารณาคำถามในหัว ก่อนหันมาสบตาเพื่อน จ้องลึกเข้าไปในนั้นแล้วถามด้วยความจริงจังว่า "ผู้หญิงคนนั้นยังไม่ตาย เขาจะเลือกฉันมั้ย"

#รัก #นิยายชายหญิง #นิยายรัก #พระเอกร้าย #ปมรัก #รักสามเส้า