ตอนที่ 3 สัมผัสที่มีชื่อเรียก NC

ตอนที่ 3 สัมผัสที่มีชื่อเรียก NC

ประตูห้องพักเพิ่งปิดลงเจ้าของห้องหันกลับมาพบว่าเขายังคงยืนอยู่ตรงนั้นคล้ายหุ่นปั้น

เขาใช้สายตาอุ่นจัดคู่นั้นมองเธอราวกับจะถอดรหัสทุกความรู้สึกที่เธอซ่อนไว้ใต้ท่าทีสงบเสงี่ยม

“เชิญค่ะ...รกหน่อยนะคะ” เธอพูดด้วยน้ำเสียงเรียบง่าย แต่แววตากลับวูบไหวอย่างไม่อาจปิดบัง

แสงจากโคมไฟหัวเตียงทอดเงาสีอำพันทั่วห้อง กลืนไปกับความเงียบที่รายล้อมอยู่รอบตัวเรา

ร่างสูงขยับเข้ามาฝีเท้าแนบสนิทกับพื้นพรม ก่อนที่แขนแข็งแรงจะโอบรัดเอวเธอจากด้านข้างอย่างนุ่มนวลแต่แนบแน่น

ปลายจมูกเขาแนบลงบนลำคอสูดลมหายใจเข้าเงียบ ๆ อย่างคนที่พยายามจดจำกลิ่นนั้นไว้ให้ลึกที่สุด

“เป็นครั้งแรกที่ผมไม่ได้เป็นคนเลือกสถานที่...”

เสียงทุ้มต่ำกระซิบเบา ๆ ใกล้ผิวหนังจนรู้สึกถึงลมร้อนที่ออกมาจากปลายจมูกของเขา

เนตรณิชชายืนนิ่งปล่อยให้ตัวเองถูกรวบอยู่ในอ้อมกอด

“แล้ว…เป็นยังไงคะ” เธอเอ่ยกระซิบเสียงแผ่ว

เขาไม่ตอบในทันที แต่มือหนึ่งยกขึ้นสัมผัสปลายคางเธอ ก่อนจะใช้นิ้วเรียวกดไล้ปลายคางลงมาอย่างตั้งใจ

นิ้วหนานั่นหยุดนิ้วไว้บนริมฝีปากบางเหมือนกำลังรออะไรบางอย่าง

“กับผู้หญิงที่แต่งตัวเรียบ ๆ ใส่แว่นตาหนาเตอะ” เขาเอ่ยเสียงแผ่วชิดผิวแก้ม

ก่อนจะใช้นิ้วโป้งเกลี่ยผ่านกลีบปากที่นุ่มและบดขยี้อย่างช้า ๆ และแน่นอนว่ามันแรงพอจะสั่นคลอนหัวใจของเธอ

ถ้อยคำดูเหมือนล้อเลียน แต่ในน้ำเสียงกลับเต็มไปด้วยความรู้สึกร้อนแรงแฝงไว้ด้วยอะไรบางอย่างที่ทำให้เธออยากฟังต่อมากกว่าจะเถียงกลับ

“กับผู้หญิงที่แต่งตัวเรียบ ๆ ใส่แว่นตาหนาเตอะ” เธอทวนคำพูดเขาด้วยหัวใจกระวนกระวาย

“แต่คุณก็เดินตามเธอขึ้นมาบนห้องนี่คะ…” เสียงนุ่มนวลเจือความท้าทายแบบที่คนฟังรู้สึกได้

เนตรณิชชาเงยหน้ามองเขาเต็มตา แว่นทรงเรียบยังวางอยู่บนสันจมูก แต่นัยน์ตาที่ทอดกลับขึ้นไปไม่มีอะไรเรียบเลย มันลุกโชนไปด้วยความปรารถนาเร่าร้อนและเขาเห็นมันหมด

คนฟังไม่พูดอะไรต่อ มีเพียงแค่จังหวะหายใจที่เปลี่ยนไปเล็กน้อย ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ริมฝีปากแตะสัมผัสเบา ๆ อย่างมีชั้นเชิง

“ผมอยากเข้าไปข้างในนี้…ตั้งแต่อยู่บนรถแล้ว…”

ปากหนาไล่คลอเคลียมุมปากบาง แต่มือเขายุ่มย่ามอยู่กับกระโปรงเธอ เนตรณิชชาหัวเราะก่อนจะผละออกมาสบตาเขา

“แต่ฉันอยากให้คุณ…เข้ามาในนี้ตั้งแต่ที่เราอยู่ในคลับแล้วค่ะ” มือเรียววางบนต้นคอเขาและแนบริมฝีปากอุ่นชื้นลงบนปากหนาเย็นเฉียบ

ปากหนาที่คิดว่าจะแค่กระตุ้นให้เธอรู้สึกอย่างมีชั้นเชิง ในตอนนี้กลับเริ่มตอบสนองอย่างชัดเจนและร้อนแรงขึ้นอย่างที่ตัวเองก็ไม่คาดคิด

เสียงแว่นหล่นกระทบพื้นเพราะเขากระชากมันออก ในขณะเดียวกันมืออีกข้างเลื่อนจากแผ่นหลังลงไปที่บั้นเอวและลูบผ่านกระโปรงทรงเอ ที่ถึงมันจะหนาแต่ไม่สามารถปิดบังความยั่วยวนของเธอได้เลย

ภายใต้กระโปรงที่ยาวคลุมเข่าเขาอยากรู้ว่าด้านในนั้นมันเป็นเช่นไร!

“คุณหมอ…คุณอยากทำมันตรงนี้เหรอคะ” เธอกระซิบถามเสียงแผ่ว ไม่ปฏิเสธหากเขาต้องการทำกับเธอที่หน้าประตูห้อง

“ผมอยากทำกับคุณ…ทุกตรงในห้องนี้!”

คำตอบของเขาทำเอาทั้งร่างเธอสะบัดร้อนสะบัดหนาว ไม่เพียงแค่น้ำเสียงกระเส่าเร่าร้อนที่บอกกัน แต่บางอย่างแข็งจัดที่แนบโคนขาเธอนั้น

อึก…

จูบอ่อนโยนกลายเป็นดูดดื่มขึ้นเรื่อย ๆ เขาดันตัวเธอชิดผนัง เสียงหอบผสมกับเสียงผิวกายเสียดสีกันท่ามกลางห้องที่เงียบเกินไป

ปลายนิ้วเขาวนเวียนที่แนวกระดุมเสื้อของเธอและสัมผัสผ่านไปช้า ๆ เหมือนกำลังอ่านเธอด้วยปลายนิ้ว

เนตรณิชชาก็ไม่ได้ห้าม กลับปล่อยให้เขาเรียนรู้ร่างกายผ่านจังหวะหายใจของเธอเอง

“น้ำคุณเยอะมากเลยนะ…”

“ฉันพร้อมต่างหากค่ะ…”

เธอกระซิบตอบพร้อมกับกัดเรียวปากตัวเองเมื่อปลายนิ้วของเขาสัมผัสลึกเข้ามาถึงด้านในและควานล้วง

“...หมอ คุณก็พร้อม” เธอลูบสัมผัสความคัดแข็งที่เป้ากางเกงตุง

“...ใช่ ผมพร้อม!” เขาตอบรับเสียงสั่นพร่าและจูบเธออย่างรุนแรง

เขากัดปากเธอก่อนจะป้อนจุมพิตดูดดื่ม เรียวลิ้นสากที่ตวัดแทรกเข้ามาในโพรงปากและมันทำให้เนตรณิชชาหายใจไม่ทัน

“ก็เอาสิคะ…”

คำพูดนั้นทำให้ดวงตาของเขาวาววับขึ้นอย่างห้ามไม่ได้ ไม่ใช่ด้วยความตกตะลึง แต่เป็นความปรารถนาแบบคนที่เจออะไรเกินคาด

มือเขาหยุดอยู่แค่กระดุมเม็ดที่สอง ริมฝีปากแนบซอกคอเธอ สูดลมหายใจเข้าอย่างแรงเหมือนจะกลืนกลิ่นกายเธอเข้าไปในตัว

เธอเอียงคอให้เขาโดยไม่รู้ตัว มือของเธอก็เริ่มซุกเข้าไปใต้ในกางเกงของเขาในจังหวะเดียวกัน

มือนุ่มจับแท่งเอ็นร้อนก่อนจะปลดซิปและเริ่มชักตัวตนใหญ่โตที่ผงาดเต็มฝ่ามือ

“คุณ…”

“ณิชชาค่ะ เรียกชื่อฉันสิคะ…”

“ณิชชา”